Alle inzendingen over familie natuur bezoek

Ik was op weg naar mijn zus; de dierbaarste; de nog overgeblevene van mijn familie die in onze kindertijd naast me stond, die me verdedigde als de buurmeisjes mijn dierbare pop hadden afgepakt.…

De broer die altijd op mij wacht, terwijl mijn leven zich ijlings voortspoedt en mijn gedachten vaak afdwalen van zijn lotsbestemming en levensomstandigheden, wachtte ook op mij op de druilerige zondagmiddag waarop ik hem opnieuw bezocht. Hij droeg een cognackleurige warme trui en was al snel druk bezig en gefascineerd door de agenda's die ik voor…

Het is een mooie herfst die mij, laat in mijn leven, nog geschonken wordt, naar het schijnt een gouden en een fortuinlijke herfst. Een milde atmosfeer beheerst op een vroege morgen de wereld. De bushalte is niet ver weg. Bomen omringen de snelweg. Ze dragen alle een andere, kleurige tooi. Een stoere chauffeur zal me naar het dorp brengen. Hij…

Ik was op weg naar mijn zus, de dierbaarste, de enig overgeblevene van mijn familie die in onze kindertijd naast me stond, die me verdedigde als de buurmeisjes mijn dierbare pop hadden afgepakt.…

Tussen dichte drommen van mensen door en vooral van jongeren (de jongeren die overal zijn; een nieuwe generatie die mij moeiteloos en enthousiast voorbijstreeft....) vind ik op een grijze januaridag haast op de tast mijn weg naar het station.... Ik ben op weg naar wat voor mij het dierbaarste en het kostbaarste is en naar het enige wat mij rest in…

De welhaast negentiende-eeuwse foto's, vervaardigd door een vooraanstaand fotograaf, die haar lang-overleden ouders tonen; statig, trots en trouw; zij aan zij, waren nog altijd in mijn bezit en toen ik mijn eenennegentigjarige en laatst-overgebleven tante bezocht, overhandigde ik haar deze Haar dorp had er op die morgen stil en sereen bijgelegen…

En zo wilde de in mijn ogen hartverscheurende tragiek dat eens de bejaarde, grijsharige tante bij de jongen op bezoek kwam. Altijd had zij een zwak gehad voor haar familie waarvan zij de laatste "restanten" vereerde die zij in een wanhoopspoging bijeen wilde houden.…

"Vele wegen leiden naar Rome" zegt men, echter slechts één weg voert naar het huis van mijn hoogbejaarde tante in het dorp nabij onze provinciehoofdstad. Met vierennegentig jaar zegeviert zij nog altijd over de familieleden die niet meer te midden van de levenden zijn; de zussen en broers van mijn vader en moeder die in mijn jeugd goedgunstig om…

Vele "cliënten" van "Prisma" ontvangen echter weinig of geen bezoek "afgeschreven en opgeborgen" als ze zijn in de "instelling" Ook Philippe, trouwe compagnon en enige mede-cliënt van mijn broer, krijgt zelden bezoek.…

Dat van mijn familie, dat die veel bij elkaar over de vloer zou komen en dan brutaal de kaartjes van elkaar gaan besnuffelen, komt natuurlijk uit mijn hele grote duim. Ja, ik zeg het maar ter eigener bescherming. Je weet het maar nooit straks gaan ze nog echt een tribunaal in het leven roepen. Leer mij mijn familie kennen.…

We gaan met de familie bij een zieke op bezoek we geven hem wat appelsap en een gevulde koek We zitten met zijn allen te zeuren aan zijn bed van voel jij je al beter hoe maakt de zieke het? En als de tijd weer om is en we moeten gaan dan is de zieke opgelucht en lacht dan heel voldaan.…

Want hoeveel familie's zijn er nú voorhanden, die alléén maar praten over dóórgesneden banden?!…

Jij bent familie dezelfde rang, dezelfde stam. Jij bent familie zelfde inwoner van dezelfde tijd. Jij bent familie, laat ons leven zich van tijd tot tijd kruisen. ----------------------------------------------------- Vertaling van Franstalig lied : 'famille' van Jean Jacques Goldman…

Nee, van je familie moet je het hebben.…

'' ''Wim: ''Dag zuster, we hadden een afspraak met de hoofdzuster Rebecca, ze had ons gevraagd of wij bereid waren een dame te bezoeken, die geen familie meer heeft.'' ''Het spijt me heren, daar weet ik niks van. Was u er maar eerder geweest, want een half uur geleden was hier in de hal een rel en het ging om Rebecca.…

Wij willen terugkijken op een goede jeugd. Wij zijn het kwaad ontgroeid en gezond volwassen geworden door te vergeven en te vergeten. Langs een hele zware weg, dat wel, ja, we hebben het moeilijk gehad, wij kennen het leven en wij kijken nergens meer van op, alles dragend, nooit klagend. Wij hebben iets van ons leven gemaakt, want ieder mens heeft de…

De collega's zijn jou nooit meer in het verpleeghuis komen bezoeken en onze oom ook niet. In machteloze vertwijfeling moest je je totaal afgetakelde lichaam tenslotte overgeven aan de genadeloze, onverbiddelijke dood...…

Toen de hemel bedekt was en een spatje regen neerdaalde en ons verraste, zou ze me komen bezoeken en ze zou op de fiets komen vanuit het naburige dorp. De lange, lange jaren waren gepasseerd en nu zouden we elkaar weerzien.…

Soms Betrap ik me Ben ik weer Aan het dromen En zoeken Mijn gedachten Jou op Brengen ze me Naar eerdere Heerlijke momenten Dan weer naar Nog te verkennnen Tijden en plekken Kom je zo Ook eens Bij mij Op bezoek?…

haar kamer is doortrokken van de geur van lakens die al ongewassen drogen ze schaamt zich voor 't fysieke onvermogen al jaren staart ze hoopvol naar de deur die af en toe de gasten binnenlaat dan voelt ze wat afstandelijke kussen ze speelt de vreugde, maar ze hoopt intussen dat iedereen zo snel als kan weer gaat het wachten is alleen nog…

Natuurlijk zelf heb ik ook veel gedaan maar zonder hun had ik nu hier niet gestaan. Dank je wel, zus en lieve man dat jullie de kracht hadden om met mij door te gaan. Nu komen zij mij bezoeken en ondertussen bewoon ik een huis en komt zelfs mijn vader zo nu en dan bij mij thuis.…

zijn familie en wij buren ineens allemaal tegelijk op bezoek in zijn kamer de spullen onder ons verdeeld. alleen de brief in het linkervakje van de zelfgemaakte groene, houten kast durven we weg te gooien noch te posten of te lezen een week later loop ik onder het erfstuk, zijn paraplu door zijn regen…

Het was het bezoek van de familie H. die op de stoep stond en het ‘heel ernstigs’ was een minuscuul krasje op zijn mooie auto waarvan hij mij, volledig onterecht, verdacht. Dat was hem natuurlijk ingefluisterd door die heks zodat ze me toch, na haar mislukte aanval, nog een hak kon zetten.…

Natuurlijk is het ook een gebruik, maar je zo respectvol gedragen vanuit het geloof kan ook bevrijdend zijn lijkt me. De geïnterviewde vrouwen bevielen in een vijfsterren geboorteziekenhuis. Een bezoek van twee nachtjes kostte de Sjeik tienduizend euro.…

‘Ach ik bedoel zowel de natuur als zoiets als je gevoelens.’ ‘Wat nou was je een beetje depri of zo?’ ‘Nou nee, maar ik had een beetje een naar gevoel overgehouden aan een bezoek aan een oude tante van me.’ ‘Hoe dat zo?’ ‘Nou laat me je vertellen; ik heb gisteren weer een bevestiging gekregen van wat ik eigenlijk wel wist.’ ‘O?.…

van het individualisme, die de nieuwe trend schijnen uit te maken; ook zijn familie, zijn zo dierbare familie, waarover hij de mond vaak zo vol heeft, is niet komen opdagen.....…

In de spiegel zag ik dat ik net zo grauw was als de morgen want er hing een nevel van motregen rondom het huis snel knoopte ik mijn overhemd dicht en haalde een kam door mijn haar maar ze belde al enfin, het gaf toch niets meer we waren versteend tot beelden met de tafel tussen ons in en het dode oog van de televisie op ons gericht ik zou…

Tweede kerstdag ben ik nogmaals even bij hem op bezoek geweest. Nu had ik een doosje chocoladetruffels voor hem meegenomen en weer zei hij: ‘Een gegeven paard moet je niet in de bek zien.’ Ik hou niet van ruzie, dus ik hield me maar stil. Verder was het wel gezellig.…

Wij hebben een half uur lang Jezus in huis gehad. Mijn ouders zijn goedgelovige en vrome mensen en konden de man aan de deur niet weigeren. “Geeft u mij slechts wat brood en een uurtje rust op uw bank,” had hij vriendelijk gevraagd. Je moest wel geloven dat daar Jezus lag, languit op het glimmend bruin leer van de bank. Aan zijn naakte en zandvuile…

In de gang van mijn leven, hier en daar verduisterd, was jij heel even het baken, dat weer richting gaf aan mijn weg. Als geschenk alleen jezelf, zomaar een bezoekje, spontaan en welgemeend, als mens, die weer voeding gaf aan mijn geest. In de spiegel van je ogen ontdekte ik mezelf en ik herkende het licht door je hart gekaatst…