Alle inzendingen over geprikkeld...

Kleine prikkels vallen als regen Uit een inktzwarte lucht Dwars door kaalgevallen bomen Dwars door de mist van mijn zucht De zucht waarvan ik het bestaan niet weet De prikkels die mijn slaap verstoren De angst die mij in tweeën spleet De wereld draait als nooit tevoren Mijn gevoel heeft nog nooit gelogen Ik probeer trillend om te staan…

Waartoe heb ik mijn zinnen, als zij niet geprikkeld mogen worden?…

Een doorn in het oog Een geprikkelde bloemist Verlepte rozen…

Een woordenloos verlangen gevangen in een diepe zucht gevoel dat brandt in gedachten geprikkeld door jouw liefdeslucht…

weet je ‘t zeker, hapert zij met de juiste tik verrassing en blijft afwachtend staan geprikkeld bekijk ik haar en lispel zachtjes, mag ik even dichter bij het raam…

Dus denk ik dikwijls lichtelijk geprikkeld: Waarom doen mensen toch zo ingewikkeld?…

Een worm lijdt aan een vishaakje geen pijn Diens zenuwstelsel is te onontwikkeld Ook grote hersenen zijn niet geprikkeld Zodat zo'n haak de worm echt worst zal zijn Zo zijn de mensen vaak ook ongevoelig Maar dat maakt deze tijd niet minder woelig…

De belastingambtenaar liep achter zijn vrouw, en terwijl hij haar gebogen, door verdriet en vernedering gebroken gestalte vóór zich zag, herinnerde hij zich de uitdrukking van gelukzaligheid die hem op de sociëteit zo geprikkeld had, en het besef dat deze gelukzaligheid was verdwenen, vervulde hem met een gevoel van triomf.…

Zeer frequent teksten publiceren op internet, en vervolgens huilerig of geprikkeld reageren als niet iedereen steil achterover valt van bewondering, of kritiekgevers rap verwijten, dat zij eigen frustraties compenseren, duidt- zo lijkt het- op vormen van angst of lafheid.…

en zie grote groene velden met de mooiste bloemen die de natuur geven kan de dauw van de morgen glinstert op de blaadjes door de zon geprikkeld Ik voel.... de eerste zonnestralen en loop met blote voeten door het nog natte gras Ik ruik de frisse ochtendbries Ik geniet maar ik droom en word wakker....…

hij werpt zijn stoornis in de strijd om rivaliteit zijn meest te duchten wapen haar hart nogmaals te penetreren met zijn onnavolgbare verlangens geprikkeld omschrijft men hem als hij weer eens zonder klank maar met een uitgesproken beeld zijn woorden is verloren en dan maar met zijn vuisten communiceert het bloed van haar geliefde doet…

en opzwepende passie voeren mij naar het zachte mos daar nog eenmaal de zonde beleven zonder berouw noch enige spijt in de herfst van het leven weer de bladeren voelen op mijn naakte huid jouw liefde laat mij groeien in kruinen van genot hemelse momenten als fijn versneden dope laten mij heftig dalen geprikkeld…

Je kijkt geprikkeld voor je uit. je hoort de klok tikken, je ziet vlammetjes die fikken. nu hoor je de klok heel luid. nog een paar seconden. de champange in je glas trilt. nu ben je aan de grond gebonden. dit is wat je altijd al had gewild... Een gelukkig nieuwjaar? Dat is alles wat ik wil! Een gelukkig nieuwjaar!!!!!…

Drieluik; De Gleuf (slot) 11 en respectievelijk 9 jaar verder schrijf ik hieronder het vervolg en tevens slot van mijn nu inmiddels drieluik met de misschien enigszins beschamende titel De Gleuf. Zowel als postbode, heteroman en dus liefhebber en minnaar van het vrouwelijk geslacht als van kunst, misschien wel in het bijzonder die vorm van kunst…

Dan wierp je me een blik toe - een grauw-gevoileerde vraagtekenblik: 'O, nee, niet alwéér' (ongelovigheid, geprikkeldheid); want je verwaardigde je nooit, te geloven dat ik zonder enige bepaalde opzet, ernaar zou snakken mijn gezicht te bergen in je geruite rok, mijn lieveling!…

Haar stem...een drilboor Versplintert het bot Maalt het merg Aan de andere kant van de lijn Hoor ik de worsteling met een kat Klauwend naar haar kuit De wollige schat zit vol venijn Ik stel me voor hoe ze daar zit Pulkend aan een rafel De ogen rollend, geprikkeld, de frons Hoofd in de nek Ik veeg een bord van tafel De troosteloze gek…

ik met armen wild gebaar Zuigen zij mijn bloed stiekem op Maar eentje raak ik op z'n kop De andere 7 hebben goed opgelet En weer een nieuw aanval ingezet Weer een bult en nog meer jeuk En die muggen vinden 't leuk Ze blijven me overal prikken Zo erg, ik voel me bijna stikken Ik vraag me wel eens af hoe het kan komen Dat ik zo *geprikkeld…

Mijn “speldenprikjes” van liefde, zullen er altijd voor je zijn, jij geeft aan hoe je “geprikkeld” wilt worden, je laat je ogen spreken, en haalt de scherpe kantjes eraf met je woorden.…

het verlies van de werkelijkheid in bloederige slagen waarbij het knallen van treden die zachtjes kraken -tot de lijn haar licht verliest in het waken en het hoge zoemen terugkeert in `t belagen- paniekt of de liefde wel juist aan ons kiest overbelast draait het verstand in grote lussen rondjes om de jeukende bulten die pas gestoken geprikkeld…

Nee men dient voortdurend geprikkeld te worden tot het een of het ander. Anders zijn de rapen gaar. Veel mensen worden echter moe, doodmoe van dit bestaan. Sommigen stappen er al uit en voegen zich bij de occupy beweging, of bij een van de nieuwe partijen.…

Maar ik peins er niet over om tussen me, myself and i-phone nog geen fatsoenlijk orgasme te kunnen delen of ik word geprikkeld omdat het niet te bewijzen valt wat het met je doet…wroeten aan één ruk door tot ze er iets van moeten vinden, want hoogmoed en zal je altijd zien…sommigen kijken nooit, maar wel neer op vrouwen…omdat ze geen hoogte van…

Met veel kennis van zaken weet hij oude en nieuwe situaties beeldend te beschrijven, waardoor de lezer geprikkeld wordt na te denken over wat Jan aan kennis aanbrengt en vaardig combineert. Jan benadrukt geen verschillen maar wil verbinden.…

Gewoon van andere mening, fel gekant tegen extremisme, maar ook geprikkeld door uitspraken van een burgemeester, uit het nieuws vandaan.…

Geprikkeld, toen Asscher een uitspraak van Churchill citeerde, die tijdens WO2, op een vraag of het geld voor kunst niet beter aan defensie kon worden besteed, antwoordde met: ‘Maar waar vechten we dan voor?’, kwam Ingrid niet verder dan een wijsheid van haar geliefde moeder: ‘Soms moet je tevreden zijn met wat je krijgt.’ Punt!…

een hevige pijn bijt vlammende pijn verscheurt de richting van de vrijheid kwijt mijn grijze pels verkleurt Ik jank luid, ik grom van pure angst en haat weet instinctief precies waarom het vluchten niet meer gaat De lucht lijkt haast bevroren een wolk trekt voor de maan mijn macht als wolf verloren jij neemt mijn sterven aan Geprikkeld…

'Het is midden in de nacht,' zei ze geprikkeld, en kapte het gesprek af met de woorden dat er bij haar geen Zijlstra woonde. 'U hebt een verkeerd nummer gedraaid,' zei ze kortaf en legde de hoorn weer terug op de haak. Ze wilde zich nog eens genoeglijk omdraaien, maar toen ging dat kreng weer.…

.' Mijn gemoedstoestand is geprikkeld, nog geen stoom uit de oren maar het begint al wel verraderlijk te dampen. Dat komt vanwege alle geconcentreerde gezelligheid in het provincieplaatsje waar we zijn aangeland.…

Parijs is geen frisse stad en dat heb ik ook kunnen merken aan mijn geprikkelde slijmvliezen in de dagen na ons bezoek. Maar dat is het verhaal van de kniesoren. We genoten van de winkelstraatjes, de rijen voor de musea waar we niet in hoefden te staan en de Arc de Triomphe bij nacht.…

Het had hem geprikkeld tot het schrijven van nieuwe verhalen. Alles beter dan de saaie betutteling van de ggz waar hij ooit zijn hoop op had gevestigd. Het ging langzamerhand beter met de mentale gezondheid van Bjarne. De oneerlijke wereld kon hij niet veranderen, maar hij kon er wel voor zorgen dat hij er zelf minder last van ondervond.…

Je maakte al gauw kennis met de Latijnse klassieken, zodat je zin naar literatuur al vroeg geprikkeld werd. Terwijl je vader en je opa urenlang over de kwaliteit van diverse wijnsoorten en wijnjaren kletsten, zat jij in een rustig hoekje diepzinnige gedichten van Italiaanse en Griekse meesters te lezen. 'Ook een glaasje, Geoffrey?…