Alle inzendingen over heden

Het behoort tot het verleden, het is voorbij, maar het komt terug in het heden, en is toch niet voorbij. Gevoelens van toen, angst en wanhoop, komen me weer pijn doen, en slaan in tegen m'n hoop. Ik blijf staan, want ik wil het niet weten, maar het verleden laat me niet gaan, mag ik het ooit vergeten?…

Je kunt het heden verwoesten door je te veel zorgen te maken over de toekomst.…

Beoordeel de toekomst nooit met de inzichten van het heden.…

Ik weet bij God niet Nu en toen Of later is mijn heden…

Er bestaat geen leven zonder bestaan van geloof in jezelf Als pracht geboren ben je getogen gevormd tot heden Gevallen vaak je trots steeds weer opgestaan met de kracht horend bij jou Bewandel blijvend je weg zoekend je ware ik trots met aan je zijde mij…

Alles wat ooit realiteit was zit verborgen achter het nu waar het onbewuste heerst met zijn eigen drijfveren Gerafelde herinneringen spoken door het hoofd verleden tot flarden vervaagd Ik ben een kind van al mijn weleer maar wat weet ik niet van mezelf wat ik eigenlijk zou moeten weten…

Aan de Jerry-Springer-Show is definitief een einde gekomen.…

Het heden is wel aardig, maar het duurt zo kort.…

In 't voorleden Ligt het heden, In het nu, wat worden zal.…

In de wereld die nog in het verschiet ligt, weet geen mens, wat hem te wachten staat, in de wereld waarin de kinderen opgroeien, weet niemand aan welke kant men staat, in de overvolle wereld waarin we nu toeven, is het een dag niet gelachen een dag niet geleefd, maar stel je eens voor, over zo’n vijftig jaar, zitten dan aan elke lantarenpaal aansluitingen…

jouw hart troost het kind wat heeft geleden droogt langzaam alle tranen klopt krachtig door jouw sterke wil huilt om alle verloren jaren verzwijgt niet langer de geheimen durft iemand te vertrouwen geneest door liefde in en om je heen jouw hart dit is jouw heden…

wat is onze toekomst in apart heden? komt er ons op een keer een nieuw verleden toe? beëindigt dat ons dan ook vroegtijdig? wat is onze toekomst? zijn het smeekbeden voor de herrijzenis van overleden nu? zijn dood en leven toch tegenstrijdig?…

In 't niemandsland daar is 't stil. Daar is geen licht, geen duisternis, daar is geen wens, daar is geen wil, daar is geen bezit, daar is geen gemis. In 't niemandsland daar is 't stil, geen vrede, geen oorlog, evenwicht. Daar is geen hemel, daar is geen hel, geen God, geen duivel, niemand in 't spel. In 't niemandsland daar is 't…

De zuurkool pruttelt stampend in de pan om dampend wit niet zwart te branden gebakken spekjes geuren watertanden gebogen rookt de worst er het zijne van de kanarie zingt met uitgestrekte nek naar de spinnende kat, gekooide nood Cyclamen in pot bloeien uitbundig dood als ik met automatisme de eettafel dek het serviesgoed staat uitnodigend…

Sta niet toe dat het verleden, je nieuwe toekomst zo bepaalt, dat het zo is dat het verleden, je nieuwe heden achterhaalt.…

haar geschoeide voeten breken het dode hout een tweede maal naar de verdoemenis mijn laatste klacht vervloekt de schaduw die behoedzaam haar trage tred hardnekkig volgt elke schim omlaag geworpen door het maanlicht jaagt de huiver en het bloed omhoog zo blijft zij in kringen toeven waar het heden steeds verleden tijd omschrijft…

Tijd herhaalt de dagen Tot de weken een sleur worden Elke minuut is anders Totdat de seconden eenzijdig worden Alles wordt in tijd begrepen Maar niemand die de uren verstaat Ik zie je morgen om 12 uur Hetzelfde als gisteren om 1 uur Fouten worden niet gemaakt Fouten worden herleefd zonder ervan te leren Tijd heelt alle wonden Maar…

Lopend op de weg van mijn verleden omdat ik geen andere houvast kan vinden voor dit moment waar ik omkijk en zie hoe mijn sporen verdwijnen ooit gemaakt als handleiding en gids voor het heden voel ik twee wegen, door elkaar, de toekomst vecht met het verleden.…

In het verleden miste ik, Het heden met jou, Weet ik dat jij bent, mijn toekomstige vrouw.…

als je nu zou kijken, zou je zien hoe mooi het is wat ik geef ik zou je vragen of ik niet meer op jou mag lijken, en waarom je niet langer bleef ik begrijp het wel, maar als ik het moet uitspreken krijg ik nog kippenvel jij zit nog gevangen in het verleden, terwijl ik mijn weg probeer te vinden in het heden ik wou je zo graag helpen en heb…

de foto’s nemen hem bij de hand leiden hem naar lang geleden ver weg uit het heden met diepe put onverwachte hobbel afgrondrand boerderijbrand duikt op ’s morgens om vijf uur het is al (extra) licht buurtgenoot wordt opgebracht over Botjes Verdrait huilend opgeborgen dronken doorgereden na ongeluk stoere dorpsagenten jagen verder op kapot…

De vroege morgen heeft haar stem verloren als ook nu in duisternis gebleven de zon maar niet wil komen en ik schrijnend de nacht nog van mijn schouders schud en mijn slaap nog zoek tussen de onbeslapen lakens zoals toen ik nog kind was en zwaluwen ging tellen in zomerdagen waar vreugde uit de hemel kwam en het maanlicht bij stille nachten…

De toekomst is niet meer wat het geweest is.…

Allen het verleden heeft toekomst, niettegenstaande de tijd.…

De man die haar vasthoudt in het heden. En waar de weg dan ook verder heen zal gaan, het is goed. Opnieuw hoort ze zijn prettige stem met het lichte accent. De zachte, warme klanken doen haar goed. Het is als olie in de wonden. Kom maar, mag ik je tas? Als vanzelf vinden hun handen elkaar.…

Deze vertelling speelt zich af in de late middeleeuwen, ergens bij Chaam, Meerle of Meersel-Dreef. Een bedaagde baron kuierde rond in het park van zijn kasteel. Het leek wel of het ruisen van de eiken en beuken hem wenkte. Bedaard wandelde de deftige heer mee met de stem van het zacht wiegelende lover. "Ja, in mijn kinderjaren luisterde ik graag…

Ergens in de kelder van het Museum van Schone Kunsten lag een sterk, maar sierlijk houten kistje. Daarin werd een heel oude schilderskwast bewaard. "Ik heb de eer om jou te bewaren en te beschermen," sprak het kistje tot wat het omsloot. "Wees maar blij dat je lange tijd binnenin mij mag blijven bestaan." "Maar ik blijf toch hopen op iets anders…

Dat moet wel, want zo creëer je een verleden, heden en toekomst!…

Opeens zagen we ze zitten op een bankje voor een klein vrijstaand huis. We waren het al drie keer voorbijgereden. Onze buurvrouw van vroeger stond in de tuin en zwaaide de vierde keer. We hadden ze al jaren niet meer gezien. Ze verhuurden kamers en een vakantiehuisje sinds ze verhuisd waren naar de kust. Dat moest wel, anders kwam je er niet in bij…

De buurman had wel een driftig temperament. Hij was als jonge man wat nors en hun hele huwelijk ging het mopperen op zijn vrouw door. Hij noemde haar nog wel eens een ouwehoer. Ze kon ook wel doordrammen ook, dus je kon het je voorstellen. Haar antwoord was dan steevast, zo vertelde ze tijdens ons bezoek:’ Beter een ouwe hoer dan een jonge zonder klanten…