Alle inzendingen over mensjes zo

En ik kijk dan naar al die mensjes, heel kleine mensjes. Zwangere mensjes, inelkaargedoken mensjes, boze mensjes, mensjes die handel drijven, en ik kan daar dan een hele middag zoet mee zijn, zo zoet dat ik mijn tosti koud laat worden en de bubbels uit mijn cola laat drijven.…

Dag mensjes, luister naar de radio, Luxemburg, Veronica, avontuur, laat avonduur. Onder de dekens, weet u nog wel ?!…

Kleine mensjes die plots een platform hebben omdat het kan. Ik noem dat schreeuwen, Zwarte Piet en de blankmens worden weggewenst in een gekleurde wereld. Ik krijg daar een kleur van, maar klaarblijkelijk niet de juiste. Verandering, de enige zekerheid die het leven mij biedt.…

Terug naar de essentie, kleine mensjes met kleine wensjes, literair indien node geacht. Gun elkaar een plek waar wij onszelf kunnen zijn.…

Leuk toch, twee mensjes reageren (opgetogen, dat wel) in een chemische reactie en sturen vervolgens hun prestatie de dood in. Wrang en eigenlijk ook zo mooi, de strijd die niet gewonnen kan worden. Ik zet de klok een uur vooruit, het wordt weer zomertijd.…

Op een eiland, midden in de atlantische oceaan, wonen twee kleine mensjes, die zo groot zijn als je ringvinger. En die mensjes heette Ringeling en Ringelotje. 'Hee Ringeling, word eens wakker, we moeten vis vangen'. Ringelotje tikt Ringeling op zijn schouder. Mopperend wordt Ringeling wakker.…

Twintig meter van de wereld lijkt de oneindig verre zon Zelfs ondergaand verblindt ze me Zoals jij dat heel goed kon Ik hoor kraaien krassen Bomen zachtjes fluisteren Stemmen een balkon lager Ik wil er niet naar luisteren Ik zie een auto parkeren Mensjes stappen uit Anonieme mini buren Ik heb een hele kluit Ik weet dat je beneden woont…

Twintig meter van de wereld lijkt de oneindig verre zon Zelfs ondergaand verblindt ze me Zoals jij dat heel goed kon Ik hoor kraaien krassen Bomen zachtjes fluisteren Stemmen een balkon lager Ik wil er niet naar luisteren Ik zie een auto parkeren Mensjes stappen uit Anonieme mini buren Ik heb een hele kluit Ik weet dat…

Een hete zomer schroeit in mijn gedachten: Ik gloei al in de schaduw van een struik, waar vlinders smoorverliefd aan 't spelen zijn met zondoorstoofde mensjes in hun buik.…

Ik maak van al de mensjes, die ik liefde, Beeldjes, die 'k ópzet in mijn hersenkas, - Bleek en beweegloos, als gebootst uit was, Staan ze, - stil doden-huisje van mijn Liefde; En slag op slag, die dit mijn hart doorkliefde Is daar gegriffeld, aan de wand, in kras Bij kras van letters, die geen sterfling las Dan ik, - vreemd doden-boekje…

Geroepen wielde ik door de vergevorderde donkere nacht als al gauw een extra rit naar de eerste hulp noodzakelijk bleek Terwijl een jonge deerne daar bebloed de pijn doorstond werden omdat centjes binnen deze maatschappij komen vóór mensjes eerst tergend langzaam terwijl mijn handen jeukten en tanden knarsten de benodigde gegevens…

– We hebben het er hier vaak over gehad weet je… En om me dan een beetje druk te moeten maken over wat ze… nee joh… ze maken mij de pis niet meer lauw… hahahaha… En de mensjes thuis, weet je, die zitten ook niet te wachten op eh….…

Inderdaad dat mannetje ben ik, en er zijn nog onnoemelijk veel meer mensjes met probleempjes die zich op dat ene stipje, ergens tussen al die ontelbare hemellichamen op die foto, bevinden. Dat ene onaanwijsbare stipje heet AARDE. Hun problemen zijn gewoon onzichtbaar vanuit de ruimte, maar desondanks misschien hemelsgroot voor die mensjes zelf.…

En de oude Indische mensjes in elkaar gekropen van angst, te oud om nog te lopen lijkt het. Volle bossen grijs haar. Hoe bestaat het. Rokend, arrogant sigaret tussen de lippen, niet aankijkend, de wenkbrauwen omhoog met een gemeen kijkende smoel. Als de rook in hun ogen komt. Roken zonder handen moet je kúnnen.…

Zijn voorstellingswereld beperkt zich tot de mensjes-kloten en de meest lelijke bloem die op deze aarde te vinden is; de Chrysant. In deze uitersten ziet hij zijn groen grijnzende ambivalentie cumuleren - in zijn uiterst gestrekte onwil deze wereld iets mooi toe te dragen - naar een alles verzengende harmonie.…

Stel je voor dat er nog mensjes overblijven die denken! Zomaar denken! Ik moet er niet aan denken...…

Er waren meer vaders en moeders, die de woonkamer vulden, dan kleine mensjes, nog eerlijk, onschuldig in hun directheid en wreed met hun eigen willetje. De kamer puilde uit van eigen belang, spelletjes en leed. De lege kanalen, tussen de herrie in, werden gevuld met koffiepraat en limonademuziek.…

De lieve mensjes, zij laten maar met moeite los. Houvast is wat hen ultiem geluk brengt. Een paar wereldreizigers daargelaten, hunkeren de meeste mensjes naar aandacht en bevestiging. Om deze optimaal te ontvangen heeft de mensheid een grappig tooltje ontwikkeld. Communicatie.…

Alleen je komt nergens, tenzij er een tante langskomt die zielige mensjes op een etentje wil trakteren, zodat ze iets heeft om haar goede daden aan anderen te vertellen. Natuurlijk ben ik nu niet helemaal eerlijk.…

U voelt natuurlijk allang de link met dat boek over die ‘tien kleine mensjes van oriëntaalse komaf ’. Ook bij deze partij worden om de haverklap mensen ‘geliquideerd’, echter in het boek ging het om tien stuks. Volgens mij, ik heb het aantal de laatste jaren niet precies bijgehouden, maar zijn ze dat aantal, bij die partij al dik gepasseerd.…

Zo ook bij de twee oudjes die al jaren zorg krijgen van een bedrijf of hoe noem je dat, een verpleegzorg thuis waar de mensjes nog zolang mogelijk willen blijven wonen, in hun eigen bedoening en eigen omgeving en dat kan, omdat ze met alles geholpen worden.…

De mensjes thuis leren vervolgens dat het geluid van een trompet niet bij het plaatje van de uil hoort en dat het geluid van een olifant niet bij het belgerinkel van een tamboerijn past en even later hoe het wel zit. (hihihi giechelt de theemuts dan bevestigend.) Het woord ‘geluid’ is bij Maarten goed blijven hangen.…

Deze mensjes zijn ook Noren en ze schamen zich dat ze leven! Maar ik zei dat het lieve kleine mensen zijn waar die grote Noor zich niet voor hoorde te schamen. Toen ik dat zei werd het vrouwtje op de stoel van tien centimeter kwaad.…

dus lieve mensjes.... zie je vandaag een uitgelubberde, aftandse ruïne over straat lopen.... bedenk dan wel dat het de meest trotse uitgelubberde, aftandse ruïne ter wereld is. liefs saskia…

Het is afgelopen met de kleine, vitterige mensjes die zich verheffen boven een ander met lege fratsen en die betrouwbaarder en aardiger lijken dan ze zijn. Dus als ik niet kan slapen denk ik aan het vrederijk. Dan zet ik een klein huisje midden in het bos.…

We zagen kleine mensjes aan de kade en koeien in de velden. Om ons heen kringelden zwarte vogels. We stonden zwijgend met de armen om elkaar heen en ik voelde haar lichaamswarmte. Zonder praten ook gingen we naar beneden over een pad, terug naar de rivier. Daarlangs een keur aan hotels. Ik was benieuwd.…

We zagen kleine mensjes aan de kade en koeien in de velden. Om ons heen kringelden zwarte vogels. We stonden zwijgend met de armen om elkaar heen en ik voelde haar lichaamswarmte. Zonder praten ook gingen we naar beneden over een pad, terug naar de rivier. Daarlangs een keur aan hotels. Ik was benieuwd.…

Die willen er ook alles aan doen om te ontsnappen, wat misschien begrijpelijk is, maar mensen die in deze vriendelijke omgeving verblijven, zijn feitelijk net zomin te vertrouwen als boeven in een gevangenis, waarmee ik weer niet wil zeggen dat ze met elkaar te vergelijken zijn, want de enige fout die de mensjes maakten om in dat vriendelijk ogende…

De man naast mijn bed Het is een vreemde man, 's avonds aan mijn bed die met spinnenvingers de nacht tot draad maakt planeten aaneen weeft, de wereld rondom een spoel legt Hij spant een streng dan glinsterend een sterrenstof tussen de beelden uit mijn hoofd, erover laat hij een circus kleine mensjes dansen Dat, zegt hij, zijn je verlangens…

De talrijke landschappen met bewegende mensjes, draaimolentjes en verlichte huisjes tegen besneeuwde hellingen, maakten het pand haast tot een museum. De vele kinderen keken dan ook ademloos toe in dit mini wonder winterland of love. Het was overweldigend. Wat een accessoires, kaarsen en groen.…