Alle inzendingen over onwezenlijk

In deze houding wordt alles onwezenlijk. Onwezenlijk snel, in onwezenlijke haast: andermans armen en andermans romp schieten daarboven jagend voorbij. Als kogels. Als wolken. Als lijkenlucht. Zo vliegt de dag de tijd vooruit en is de slang het meest volwassen dier: rollend, kruipend, de huid verruilend. Dit denk ik, liggend op de deurmat.…

In deze houding wordt alles onwezenlijk. Onwezenlijk snel, in onwezenlijke haast: andermans armen en andermans romp schieten daarboven jagend voorbij. Als kogels. Als wolken. Als lijkenlucht. Zo vliegt de dag de tijd vooruit en is de slang het meest volwassen dier: rollend, kruipend, de huid verruilend.…

Daar ligt ie dan, gekoeld als z'n favoriete drankje, ik heb hem nog een dag. Gewassen, netjes geschoren, gemakkelijke kleding en ouwe schoenen want, "dat zit zo lekker". Morgen geef ik hem terug aan de zandgronden van zijn geboortestad, zullen wormen en ander ongedierte tot op zijn bot gaan, maar dat was hij al gewend. En ik zal moeten wennen…

Nooit heb ik gedacht aan de dood, zo ver en zo onwezenlijk.…

Vanuit je hoge, onbestemde, onwezenlijke sfeer kijk je nu op ons neer, mijn onvergetelijke, liefste moeder...…

hoe dwaas is de gek die schildert in mij een duinland van dromen waar opgekropte huid zich rekt op onwezenlijke muren om met beheerste penseelstreken het ongedurige te verwoorden wie zal beweren dat de worsteling op mijn gelaat niet op de lippen zal gaan liggen van hen die met een weifelende borst de vlinders doden in het stille gebied…

fragmentarisch zie ik jou puzzel knoop en touw uit weinig weten, hoe kon ik jouw essentie zo vergeten ik beeldde je in glas de vormen kende ik maar pas en je verscherfde op slag ik kan gevoel niet kleuren, weet niet wat er gaat gebeuren als ik je aan de wereld toon je bent onwezenlijk schoon in mijn ogen schijnt je ster steeds…

In 'n frivole bui Vreemd Normaal dansen ze Alleen maar zo Muziek stak 's nachts hun vlam Na vier jaar weer aan en Vuurde hen de piste op Voor 'n schijnbare gezondheidskür Temperament smolt Hun verlangen om Tot 't ticket voor De wereld van opluchting In volle bloei Daar aangekomen Blijkt hun roes vrij uniek En zelfs onwezenlijk…

Onwezenlijk idee, dat wel, want je huppelt toch onbekommerd rond op die wereldbol. Aantrekkingskracht houdt je overeind, maar uiteindelijk houden je lemen voeten geen stand, val je om, en zo hoort het ook.…

Door kelken van onwezenlijk kristal Schijnt de ondergrond van tragisch-paars fluweel. Onzichtbaar is de lamp; langs ied're steel Hangt, smal en stil, een zonn'ge waterval.…

Ze houden me gevangen in een onwezenlijke stilte, binnenin mijn veilige ruimte. Het wordt koud in me. Ik herken de wereld niet meer en neem afstand van deze onverstaanbare klanken. Een hevige leegte dringt diep tot in mijn schimmige gedachten en even fluistert de angst, groeiend in mijn keel.…

Ik voel je handje nog in de mijne en zie je lieve gezichtje voor me Ik denk nog elke dag aan mijn kleine warme scheuten trekken dan door me Zo onrechtvaardig en zo onbegrepen dat ik zonder jou verder moet gaan Zo onwezenlijk en onwaarschijnlijk alsof je zo weer naast me kunt staan 's Nachts hoor ik je lieve stemmetje soms en voel dan je…

Deze vertoning maakt in deze situatie een buitengewoon onwezenlijke, onwerkelijke indruk en kan volgens mij nauwelijks tot enige troost dienen en het leven van mevrouw wordt alsmaar meer onleefbaar, ondraaglijk en kwellend......…

Per gratie Gods kan men hier ontbijten met croissants, ham, kaas, jam en yoghurt in het onechte en onwezenlijke gezelschap van wildvreemden dat niets weg heeft van de familiekring of de relatie waarvan men sinds lange tijd zozeer vervreemd is en die als het ware behoren tot een vorig leven, tot het verre, vreemde en wellicht als "archaïsch" te omschrijven…

Onwezenlijk leek het wel, ze merkte niet eens de schoonheid van de ondergaande zon in haar streling met de golven, langzaam verdwijnend in die betoverende gloed van een feeëriek kleurenpallet. Zelfs het geluid van krijsende meeuwen, als groet aan de invallende nacht, drong niet eens tot haar door.…

Nee, hun zielen zijn nog bij mij, zijn mijn dagelijkse metgezellen, ontdaan van hun stoffelijk omhulsel; ik praat met ze, leef met ze, lijd met ze; dichter dan ooit zijn ze bij me, nadat de onwezenlijke, onwerkelijke dood ons voorgoed maar tevergeefs trachtte te scheiden.....…

Plotseling was het weer stil, onwezenlijk stil. Alsof er niets gebeurd was. De mist omsloot weer de straat, speelde met de kerktoren. De huizen stonden er nog net zo bij, fatalistisch bijna, onaangeraakt. De stad sliep nog.…

De versteende beelden staarden hem onwezenlijk aan. Alsof ze hem gevangen hielden in zijn herinneringen. Hij was eenzaam en verdrietig. Tranen verlieten zijn groene ogen, die herfstavond, dacht hij na over het leven. En wat het leven hem gebracht had, aan verloren liefdes en miskenning.…

Tijdens haar eenzame uren in het kleine, schaars gemeubileerde kamertje moeten haar gedachten gecirkeld hebben om haar zo geliefde verwanten, die zo oneindig ver van haar bezig waren met hun onbegrijpelijke en onwezenlijke beslommeringen....…

De mensen stonden voor hun ramen geplakt in absolute onwezenlijkheid. De wrakende eindigheid had zijn werk gedaan. De eindigheid had ook de genade in zich en belichaamde daarmee ook de oneindigheid.…

Door de drank vertraagde alles en voelde de situatie dubbel zo onwezenlijk, maar het ontging haar niet. ‘En nu word ik volgende maand dertig en ben ik alleen. En ik kan dit zo slecht’, had Christa openhartig gezegd. Voor het eerst voelde Roline zich verbonden met haar. Ze keek haar aan, pakte even haar arm.…

Rituelen van weleer en hoe er errors sluipen in hun voorgeprogrammeerd teder dat dan kabbelt tot onwezenlijk wreed, naast alle andere begrippen, alfabetten rekensommen die men - vraag iets, vraag me alsjeblieft iets - foutloos in een vingerknip.…

Ik zag hoe hij als het ware met de goede kanten van zijn karakter en zijn mogelijkheden steeds dieper wegzonk in een bodemloos onwezenlijk gepieker, dat zijn ziel vervulde.…

Het was anders voelde vreemd je bent geen deel meer van mij terwijl je mij naar je toe trekt en onbeantwoorde zoenen van mijn lippen neemt onwezenlijk wanneer je zo met elkaar vervlochten bent dat je dan zo vervreemd van het samen zijn dat de afstand fijner voelt je liever alleen bent juist met de pijn het voelt zo vreemd nu ik…

Het rouwproces begint met gevoelens van ongeloof en ontkenning, onwezenlijk gevoel losgekoppeld van de wereld. Je voelt zijn nabijheid. Stress veroorzaakt huilbuien, schuldgevoel en woede. De vele gedachten wekken stemmingswisselingen op, van redelijk normaal naar depressief en apathie.…

Let wel, ik pleit niet voor de terugkeer van een godsdienstige moraal die de mens onderschikt aan waarden die onmenselijk en onwezenlijk zijn. Het gaat mij niet om nieuwe deugdelijkheid en al helemaal niet om het herstel van normen en fatsoen.…

Ze gloeide van de wijn en de opwinding en voelde zich wat onwezenlijk. Dorothea liep langzaam langs het raam waarachter ze met haar nieuwbakken kennis had gezeten. Ze zag hem heftig in zijn mobieltje praten en nogal beteuterd kijken. Maar toen hij haar op het trottoir zag passeren brak er een glimlach door.…

Van iets onwezenlijks ook. Datzelfde ijle, vage ging ook uit van de jongeman wiens naam Elske nog niet eens kende – ‘Hoe heet je eigenlijk?’ vroeg ze een beetje beschaamd lachend, ‘Ik heet Elske.’ ‘Elske,’ herhaalde hij, ‘een lieve naam voor een mooie vrouw… wacht…’ Snel liep hij door de ruimte en knipte hier en daar een schemerlampje aan.…

Hij was enkel toeschouwer bij een onwezenlijk spektakel, welwetend dat straks de zon weer zou schijnen. Zoals het hoort op Eerste Paasdag, na de verrijzenis van Jezus uit het graf. Het dierenrijk deed Zijn naam eer aan en ving een jubellied aan bij de intocht van de eerste zonnestraal. “Hier komt het Licht! Halleluja!”zongen zij eenstemmig.…

Hij was enkel toeschouwer bij een onwezenlijk spektakel, wel wetend dat straks de zon weer zou schijnen, zoals het hoort op Eerste Paasdag. Na de verrijzenis van Jezus uit het graf. Het dierenrijk deed Zijn naam eer aan en ving een jubellied aan bij de intocht van de eerste zonnestraal. “Hier komt het Licht! Halleluja!”…