Alle inzendingen over savanne

tussen bos en grasland, op de rand van de tropen woekeren kruiden en wilde halmen en struiken zo om het seizoen wordt de hitte hier geblust met een vlaag die maanden duurt reuzen grazen in hun grijs pantser nippend van de dunne, dichte schaduw ik weet niet waar eerst kijken de olifant besproeit zich met water, bestrooit zich met zand…

een kudde wilde overhemden ze staan daar te rillen op de savanne en denken aan hoe het was de afgelopen zomer aan de zomerplas…

In Afrika is een savanne. Leeuw Erik ligt in het gras. “Waar ben ik?” wil hij weten, maar het gras antwoordt niet. Leeuw Erik heeft het warm. Hij kauwt op een strootje. Daar is zebra Lea. Kijk! Ze is boos en drentelt kribbig over de savanne. Leeuw Erik ziet dat zebra Lea boos is. Hij heeft medelijden met haar. Waarom zou ze boos zijn?…

De zon gaat onder op de savanne. Het is zomer en het is erg warm. Ook komen er nu de eerste regenbuien. De natuur zit ingewikkeld in elkaar, daar zijn de dieren het over eens. Maar moeder natuur zorgt goed voor haar kinderen, weten ook zij. Kruidig Einde…

Ligt De tijgerin Haar hart Doorboord Met kogels Welpjes Zoekend naar Het eens Zo warme thuis Moedermelk Met de smaak Van bloed Levenslessen In wreedheid Achterblijven Hulpeloos Schreeuwend Niet begrijpend Maar dan Liefdevolle handen Strekken Zich uit En het kwetsbare En weerloze Vindt bescherming Nieuwe warmte Nieuwe savannen…

De zonsopgang, de warme gloed, belicht de savanne. Het is stil. Plots... De vogels ontwaken, gefluit, een melodie, bij het ochtendlicht. Een kudde buffels, stormt voorbij, opgeschrikt door leeuwen. De natuur is wakker geworden. De stilte is gebroken.…

Zon die zonnig schijnt met dodelijke stralen straalt en steppen en savannen geselt. Kou die koel en kil zijn vinger wijst waardoor uit hagel, sneeuw en ijs ontstaan bevroren schilderijen…

Tergend traag zet hij een wankele schrede over de verzengend savanne, leeg en gortdroog een kaalgevreten paradijs zonder hoog of laag, zonder beschutting, nergens vrede turend tast hij naar de randen van de vlakte terwijl zijn rafelig spoor verdwijnt in zwakte Nog even blikt hij naar wat passeerde hij zou het, zonder aarzelen, zo weer doen…

Dan is zij weggegaan door de poort, de savanne in. Ik blijf achter, met het nog steeds niet volledig ontcijferde geheim van haar handen.…

waar prooi is duiken gieren alleen wilde dieren sterven om de evolutie te beërven zie de vogels roerloos ver in de savanne waar hitte wordt gespannen tot een klaterende donderbui jij vreet de woorden kaal van mijn verhaal strekt je lange nek de letters proef je pas als je mijn bloed hebt in je bek jouw vraatzucht trekt…

ik zag de bui die zich wendde op het hoogst van het duin het strand dat de zee met zijn golven weer keerde ik raakte je huid de spanning ontlaadde wij die eeuwen versmaadden het verlangen uit eerdere levens bonkte er uit loeide als vuur in een droge savanne de rook trok niet op zelfs de tijd bleef stil hangen had ons in uren gevangen…

Haiku Zijn slurf zwaait angstig: de olifant drinkt, beducht voor het pantserdier. Prozatekst Als dorstige olifanten bij de rivier komen om te drinken, vrezen ze de krokodillen, die misschien verborgen op de loer liggen. Uiteraard zijn olifanten veel groter en sterker dan krokodillen. Maar als Jumbo zijn slurf in het water steekt, en zo'n…

De brandende zon hangt als een koperen plaat boven de droge Afrikaanse savanne. Jula, de ervaren matriarch, heft haar zware hoofd. De aarde is dor en gebarsten. Haar kudde slentert lijf aan lijf achter haar aan, hun flanken schuren zachtjes tegen elkaar in de verzengende hitte.…

ik heb woestijnen doorgeploegd in hete vlaktes naar je spoor gekeken door zon en wind gegroefd, niemand heeft ooit van mijn zweet geweten ik struinde door het hoge gras van eeuwig glooiende savannen herkende je in takkenbreuk en pas en dacht je jagend zo te vangen in bergen vond ik je profiel maar je wilde niet verschijnen ik hoorde echo's…

Met als excuus dat hij me wil overhalen mijn komende vakantie in Soedan door te brengen, komen de verhalen over Soedan en de savanne los.…

Spreek, Vlugge Wolf, broeder met 't blonde haar, Ontdekte uw speurend oog de bleke mannen, Die, sluipend door de golvende savannen, Ons trachten te verstrikken in gevaar?…

de brave zebra poogden te bekeren Hij kwam ook bij de zusters van liefde in de straat Waar achter elk venster een klein rood lampje staat Wat daarvan de bedoeling was was hem niet bekend Trouwens voor een zebra telt ook elke cent De zebra dacht is dit alles nu de zin van het stadsbestaan Daarom is hij met gezwinde spoed naar de savanne…

De velden in het "Safaripark" evenaren een tropische savanne, alsof de evenaar op wonderbaarlijke wijze verplaatst is naar onze provincie.…

stof een gulden baan van licht of drijft geleidelijk een merriegeur naar binnen dan raakt hij eindelijk na maanden weer bij zinnen en hinnikt hij bekoord door wat verschilt van plicht eens zal de witte merrie lichtend voor hem staan en hij zal rillen van geluk en op haar teken woest en fier door riemen en door ruiten breken ja over de savanne…

De gasten kregen ieder een kamer met uitzicht op de savanne. De maaltijden werden geserveerd in een overdekt buitenverblijf. Tot hun stomme verbazing kregen ze de eerste dag bruine bonen met spek en griesmeelpap toe. Na een vermoeiende dag sliepen ze snel in.…

Het wordt geleidelijk donker op de Afrikaanse savanne. De schemering geeft de begroeiing nieuwe,donkerder kleuren en weldra zullen de contrasten verder vervagen als de maan niet tevoorschijn komt. Het wordt een bijzondere avond, die de meeste dieren niet snel zullen vergeten.…

Dat had ze destijds nodig tussen al die wildbeesten op de savanne. De man is machteloos tegen deze evolutionaire voorsprong. Zijn werkgeheugen is zoals zijn sokkenla, Alles wat hij niet direct nodig heeft, raakt verstopt, verloren en zoek. 'Maar je zou toch,.. je had toch,..…

Ze zouden wellicht raar hebben opgekeken als we hen konden vertellen dat ze zich ooit heer en meester zouden voelen over die angstaanjagende savanne. Dat ze zelfs ooit door de voortdurende evolutie van de menselijke creativiteit, zich ooit meester zouden voelen over de hele wereld waarvan de savanne een onderdeel is.…

Ik ben zelf verdwenen uit deze ruimte, maar voor me zie ik een landschap van woestijn en savanne en niet ver van mij vandaan een grillige struik. Een struik met takken zonder bladeren, maar wel met lange stekels. Boven op die struik zit een brutaal kijkende ekster, met een lange zwarte staart. Hij zegt wat tegen mij en ik begrijp hem meteen.…

In alfabetische volgorde zijn dit: - Dolfijn - Haai - Jaguar - Koraal - Leeuw - Luipaard - Neushoorn - Olifant - Orang oetan - Panda - Steur - Tijger - Walvis - IJsbeer - Zeeschildpad Zes, 6 maal is sprake van oceaandieren, 3 keer van dieren die leven op de savanne, 2 keer van tropisch regenwoud, moeras en loofbossen, 1 keer van…

“U bent een beschaafd man”, zeg ik, “U ziet hun primitief gedrag, ze missen de oerspanning waaronder de mens is geëvolueerd: roofdieren, bos en savanne branden, vijandige stammen en donder en bliksem van woedende goden. Gevoelens - onze oudste taal - is de geërfde ervaring van onze voorouders en waarschuwen voor gevaren die ze tegenkwamen.…

Ja het leven van de maraboe op de Afrikaanse Serengeti en savanne is hard en meedogenloos. Ik kan er geen andere draai aan geven. Soms gaat dat als je het verkeerde lootje getrokken hebt ook zo in een mensenleven.…

Wij richtten ons op in de savanne. Als unicum: recht omhoog om tweebenig te gaan staan. Waarom blijft tot op heden volstrekt onverklaard. Waarom als we ons toch verhieven niet als zoogdier? Op vier poten zodat we als er één uitgeschakeld was ons toch nog konden voort bewegen. Veel efficiënter toch – op één been kan een mens niet staan.…

Zijn collega ging verder, over ballonvaarten boven de savanne, kuddes stampende gnoes, een dol geworden olifant die de reisbus heen en weer had geschud, slangen in het primitieve slaaphutje en legers mieren die de tassen van alle reizigers hadden geterroriseerd.…

In 1866 speelde je in Parijs in 'Les Pirates de la Savanne'. Je had rond 1866 een liefdesaffaire met de schrijver Alexandre Dumas père, geboren op 24 juli 1802 in Villers-Cotterêts. Hij was ruim dubbel zo oud. Op een foto van jullie zie je hem volop genieten, de oude snoeperd, maar jij was ook dol op hem.…