Alle inzendingen over stroper

De stropers met de lichtbak mogen gerust zijn. Het konijn leert slecht.…

in de stroming van mijn geest drijven kromgetrokken rijmen geel verkleurde woorden zinnen die verslijmen aan de wanden van mijn schedel plakken stroperig mijn gedachten ... ... ik ben er even tussenuit u moet een tijdje niets verwachten…

Maar wel tekenend voor de stroperigheid van de besluitvorming binden de EU...…

Het middaguur verstijft, stilte hangt als een groene huif boven gewonde bomen en vliegen zitten roerloos op hun stroperige melk. In schamele hutten wachten rubbertappers met schrijnende ogen op de koelte van het donker.…

afgrond lonkt het schroot Doof blijft hij als de troon kraakt Bijziend als lakeien op listen broeden En een kraai, de onheilsbode, waakt Zijn zwart verenkleed doet de val vermoeden Van een kantelend rijk Het kon niet anders dan zo gebeuren Hoe krijgt hij de handen proper Die hij met slavenbloed liet besmeuren Hij vlucht, de betrapte stroper…

Vergeet dat je lijdt, dit stroperige asfalt, het is alleen slechts een kwestie van tijd. Vergeet dat dit lichaam huilt. Het is maar een lijf dat even zijn plek verruilt. Weet dat het zuur zal bedaren. Vergeet het, denk aan de zon, de maan, de aarde.…

We horen paardenhoeven Galopperen door de bossen Waarop de stroper vlucht Met zijn gevangen vossen Eén stuurbeweging fout Het knotsen tegen hout Een buil voorop het hoofd En daarbij compleet verdoofd De jager is gevangen Wordt gefolterd in het hol Verblind door het duister En de maag meer leeg dan vol Vier verkenners op het pad Vonden hem…

Haar stroperige lach Het kneepje in schaamrood Als ijsblokje in de tropen mag ik ontdooien Haar voetstappen in de gang galmen in mijn maag Even later haar hand tegen mijn wang Een smeulende afdruk, een bang geluk…

Zoveel is zeker; de tijd is traag en stroperig als honing en ijspegels hangen in de spelonken van mijn hart.…

Vergeet dat je lijdt, dit stroperige asfalt, het is allemaal slechts een kwestie van tijd. Vergeet dat dit lichaam huilt. Het is maar een lijf dat even zijn plek verruilt.…

Zoveel is zeker: de tijd is traag en stroperig als honing en ijspegels hangen in de spelonken van mijn hart.…

Thuis heb ik twee hele centen te weinig, geslagen keer ik stroperig langzaam terug.…

het licht druipt van dag naar stroperige nacht. Een duistere stad van roodzijden vrouwen met bleke gezichten en harde lippen; een lichte stad van oranje draperieën, murmelende monniken en drakengoud. Onder de huif der silhouet-bomen pruttelt het lint der motoren. Dag en nacht de smeltpot van de stad.…

Bij de bakker drijft de geur van grasgroen brood als een stroperige warmte door de deuropening. Achter de toonbank ritselt de stem van de bakker als aluminiumfolie, een droog en bros geluid, vol koekkruiden en vanille. Op straat glijdt het verkeer voorbij. Het gedempte gebrom van motoren plakt aan de gevels.…

' ‘Dat zijn we ook...' ‘Taalgek.' Mooie vrouw nipt rijkelijk aan het stroperige glas. Het laatste van de slagroom laat ze in haar mond glijden. Ze beleeft geluk.…

' ‘Dat zijn we ook...' ‘Taalgek.' Mooie vrouw nipt rijkelijk aan het stroperige glas. Het laatste van de slagroom laat ze in haar mond glijden. Ze beleeft geluk.…

ik, als aardappelboer, markies of verteller van legenden werd verzwolgen in je vochtigste holtes, je verzengende vruchtbaarheid gij waart mijn schande en mijn helzend verlangen mijn lief, mijn beer, mijn tegenvoets verlangen ge zoekt me, ge vervult me gij werd mijn stroper, mijn goddeloze lichtbak midden haar parallelle werkelijkeid, terwijl…

(voor Vasyl Stus (1938 - 1985)) Jij bent geboren als Vasyl Semenovych Stus op 6 januari 1938 in een boerenfamilie in het dorp Rakhnivka, provincie Vinnytsja, Oekraïne. Jouw ouders waren Semen Demyanovych en Iryna Yakivna. Na een jaar verhuisden jouw ouders naar Donetsk, toen Stalino. De kinderen kwamen een jaar later. Jouw moeder zong Oekraïense…

Bedrukte zonnestralen zijn het raam door en vallen richting vloer Alles voelt stroperig, steeds zak ik weg door mijn voeten Het enige wat kan is kijken Het gedwarrel zien, het verzinken voelen Kijken en wachten tot seconden weer gaan tellen Het is het hopen op meerdere ogenblikken na dit tragisch lange nu Vrij zonlicht bespeelt plotseling…

Ik ben heel lief, maar te opdringerig en te stroperig. Ja ja, ik weet het wel, knettergek en niet in staat om langdurig met mensen om te gaan. Ik kan niemand dwingen om met mij om te gaan.…

Hij heeft het opgeraapt en mee naar huis genomen, waar hij als een ware stroper Flappie van vacht en andere harige zaken heeft ontdaan. Dat de kraaien al met de ingewanden aan de haal waren gegaan, stemde Wim tevreden. Dat is normaal een smerig klusje. Wim zal het konijn in de pan doen en opeten. Zegt hij.…

In weerwil van die stroperigheid is juist het liefdesverhaal van Eileen en Kevin zeker de moeite waard. Het lot beslist en fatalisme is troef, met de noord-ierse conflictsituatie op de achtergrond. Overigens opent het boek met een binnenkomer van jewelste: “Eileen had besloten dat zij in Dublin ontmaagd zou worden”. Vooruit dan maar.…

Stropers durf ik ook niet aan te raden om duiven of eenden te verschalken. Wie weet hoe ziek de mensen er van worden. Blijf uit hun buurt, eet geen frites in de open lucht. word je nog slank van ook. Er is eigenlijk maar een conclusie mogelijk, die vogel voerders doen goed werk. Die beesten sterven veel eerde dan nodig is.…

Stroperige bureaucratie moet worden aangepakt, hoor je alom. U heeft het mis als u denkt dat het van onkruid zuiveren van regels de oplossing is. Dat is in het verleden geprobeerd en leverde een teleurstellend contrair resultaat op. Want we zijn in de veronderstelling dat ontregeling zich aan voorschriften moet houden.…

Na herhaalde en hardnekkige ruzies met "vrienden" die, wegens hun verbintenis, waarschijnlijk geen weet hebben van de eenzaamheid - die is als een bittere, stroperige drank die men ten einde moet drinken, maar die men niet door de keel kan krijgen, of als een woestijn waarvan men van seconde tot seconde de zandkorrels een voor een schijnt te moeten…

Zulk een melancholie hangt in heel de winkel en glijdt stroperig de straten door. Hij heeft de gevleugelde draken gewekt, is op hun gladde ruggen naar het sprookjesland gereisd. Waar kwamen al die goederen vandaan? Hij zocht de dynamische voorgeschiedenis van al die slome, zo kleurrijke tapijten.…

Tien weken lang alles traag, lui, low, stroperig, relaxed, onderspannen, slakkerig, stapvoets, kalmpjes, rustig en bedaard. En na de vakantie gaan we er weer tegenaan. Dan is de batterij weer opgeladen. Dan zitten we weer vol goeie moed. En kunnen we ons voorbereiden op de laatste loodjes van het jaar. Idioten zijn we.…

De tijd leek stroperig te worden en duurde veel langer dan voorheen het geval was geweest. Onhoorbaar schoof de wereld voorbij, alsof de klok zelf zijn adem inhield. Er was geen paniek, geen angst voor het naderende vuur of de toeziende duistervogels. In plaats daarvan voelde de raaf een plotselinge, opgewekte onschuld over zich heen dalen.…

Hij voelde dat het anders moest, want hij zag in zijn kind een wrede stroper en misschien later wel een dief of een moordenaar. Dat mocht niet gebeuren. Gedachten over vroeger gingen door hem heen.…

Hij voelde dat het anders moest, want hij zag in zijn kind een wrede stroper en misschien later wel een dief of een moordenaar. Dat mocht niet gebeuren. Gedachten over vroeger gingen door hem heen.…