Alle inzendingen over tijdens ziekenhuisop

De cardioloog komt met zijn assistenten langs tijdens zijn visiteronde. Ik verneem van hem, dat er nog enkele onderzoeken nodig zijn voordat ik zal worden aangemeld bij de afdeling chirurgie voor een hartcatheterisatie. Mijn linker buurman, ''De Grijze'', krijgt de mededeling, dat hij morgen naar huis mag.…

Breien in stilte schaapjes langzaam een donkere deken vanuit zuidwest verdrijft tijdens het weerlichten koele zeelucht smog en wanneer ik tijdens deze heldere bries diep mijn longen schoon snuif ervaar ik in mij weer langzaam de kracht van het kind…

Reeds schemert vaag het ochtendgloren als ik mijn schreden huiswaarts richt. Een nieuwe dag is weer geboren - vermoeidheid tekent mijn gezicht. Aarz’lend komt de natuur tot leven tussen het asfalt en ’t beton. De merels zingen: ''wacht nog even, nog even maar, dan komt de zon''. In deze prille ochtenduren draai ik m’n sleutel in het…

Wanneer te zijner tijd, langzaam maar onomkeerbaar, mijn creatief vermogen van het denken achteruit gaat, dan zijn helaas óók mijn hersenen aan een rollator toe.…

wereldeconomie een beursmandje met koersen schommelt heen en weer…

'Toen heb ik aangebeld, mam,' hoorde ik mijn dochter haar verhaal toelichten. We stonden aan de afwas en ik dankte de Heer dat ik me nooit had laten verleiden een afwasmachine aan te schaffen. Ik zou al die prachtige verhalen hebben gemist. En ze vervolgde: 'Een meneer deed open en ik vroeg of hij vanmorgen misschien vergeten was zijn koe te melken…

Sedert kort kunnen we onze zielenroerselen in autobiografieën kwijt op het door de redactie van nederlands.nl pas geopende tabblad. De tot nu toe geplaatste inzendingen beschrijven grotendeels autobiografische gebeurtenissen in de vorm van een soort tijdsopname, om het eens met een fotografische term te vergelijken. - Toch heb ik bewust voor Hartenkreten…

Sinterklaas was waarlijk ontroerend goed uren in de Bijenkorf was-ie lekker zoet de poppen bibberden weer aan hemadraden marsepein in vele kleuren aan de paden choco letters kruidnoot taai taai de V&D was wel 'n tikkie saai beneden te veel slippies plu's en sokken zie ginds de stoomboot tegen 't mokken onderwijl waren de warenhuizen…

Oud-topschaatser nu NOS-commentator Herbert Dijkstra zegt het: de wereld van marathonschaatsers is er één van grote verhalen. Rekenen we ons, krabbelaars en gewone schaatsers mee, ook. Voor mijn part Herbert, van kleine verhalen. Is het dicht gevroren dan delen we plotsklaps op voet van gelijkheid een nieuwe publieke ruimte. Helemaal van ons. Alle…

Het zou wereldwijd verboden moeten zijn tijdens grote toernooien bij sporters in te breken.…

Gedonder rond ‘verkeerde inschatting’ van de premier over buitenlandse vakantie van het vorstenhuis tijdens de ‘gedeeltelijke lockdown’. Deemoedige erkenning van bestuurders voor de overschatting van ‘de eigen verantwoordelijkheid’ van burgers in crisistijd. Foute taxaties over de chaotische beeldvorming over mondkapjes.…

Het was een dag om te dromen voor een ziel die nog kon dromen maar tijdens de vergadering vroeg ik me af: zoemden de zielen van de aanwezigen zalig in het zonlicht en behoedden de staat van baten en lasten, de vaststelling van de agenda en van de notulen hen voor de ziekte van de zinloosheid, voor het zalvende zelfbedrog van de ijdelheid en voor de…

Tijdens de vergadering had ik uitgebreid de gelegenheid om de haardracht van enkele oudere heren te bestuderen, die heel verschillend kan zijn en ook afhankelijk is van de deskundigheid van hun kapper: glad achterovergekamd, waarbij het haar in dunne lijnen over de schedel ligt als een tapijt van zilveren draden, warrig en chaotisch, dan wel sluik,…

De directeur heeft een collectie jonge meiden voor diverse taken aangeschaft, die nu het pand bevolken, heupwiegend door de gangen huppelen, gekleed in feeërieke kledij, die hun schoonheid accentueert. Zij nemen nu de plaatsen in in het sfeerloze gebouw achter de geavanceerde computers..... In de vergaderzaal zat hij me vanaf de andere kant van de…

Het was een dag om te dromen voor een ziel die nog kon dromen, maar tijdens de vergadering vroeg ik me af: zoemden de zielen van de aanwezigen zalig in het zonlicht en behoedden de staat van baten en lasten, de vaststelling van de agenda en van de notulen hen voor de ziekte van de zinloosheid, voor het zalvende zelfbedrog van de ijdelheid en voor de…

We kwamen weer bijeen in het koele, kale lokaal terwijl buiten de nacht viel en de verlichte tekst op een laat vertrekkende bus in het oog viel voor een opmerkzame waarnemer. Je had me voor de ruïne van onze relatie gesteld, voor het ultieme echec, voor een zo ongelooflijk en onvoorstelbaar debacle dat nog slechts stompzinnige, stupide, stilzwijgende…

In de Opstapbus, die ons vervoerde, nodigde mijn ogenschijnlijk norse en weinig toeschietelijke houding haar niet uit tot zelfs de minste toenadering maar tijdens het concert waartoe we waren uitgenodigd, kwamen we onverwacht te spreken over de klassieke muziek die ons ondanks alles zoveel meer kan bekoren en inspireren dan de in de theaterzaal uitgevoerde…

Bjarne besloot ook het een en ander te proberen om zijn gedichten van aandacht te voorzien, maar het werd nooit meer zoals tijdens de hoogtijdagen van “het Blijvertje.”…

In het voorjaar van het jaar 1997 leek het of Bjarne Gosse al die jaren voor Jan met de korte achternaam had gewerkt. Geschilderd en getekend, bloed, zweet en tranen. Het viel hem zwaar. Toen de hulpverlener van de geestelijke gezondheidszorg hem wees op het bestaan van het Troebel Water Collectief, aarzelde Bjarne eerst. Toch besloot hij een bezoek…

De lichtgele auto met de trotse letters "ambulance" op de buitenkant is snel gearriveerd en ik kon de twee heren en de dame in de groene kledij verwelkomen. Zouden de poorten van het ziekenhuis zich voor me openen, zoals ik wenste? De verpleger stelde vakkundig vast dat mijn lichaam nog terugveerde, dat het nog weerstand bood aan de astma-aanval…

Het was een dag om te dromen voor een ziel die nog kon dromen maar tijdens de vergadering vroeg ik mij af; zoemden de zielen van de aanwezigen zalig in het zonlicht en behoedden de staat van baten en lasten, de vaststelling van de agenda en van de notulen hen voor de ziekte van de zinloosheid, voor het zalvende zelfbedrog van de ijdelheid en voor de…

Tijdens de vergadering had ik uitgebreid de gelegenheid om de haardracht van enkele oudere heren te bestuderen, die heel verschillend kan zijn en die ook afhankelijk is van de deskundigheid van hun kapper; glad achterovergekamd, waarbij het haar in dunne lijnen over de schedel ligt als een tapijt bestaande uit zilveren draden, dan wel warrig en chaotisch…

Bjarne was tijdens de tentoonstelling zijn stoere fiets kwijtgeraakt. Enige troost kon de affaire niet brengen. Bij Trudy Mol raakte Bjarne altijd iets kwijt. Een jas, een fiets, een overhemd, een portie zaad, zijn huissleutels. Hij had het kunnen weten, de ezel die hij was geworden door steeds diezelfde kiezel.…

En in de dunne boekjes een appeltje voor de dorst zagen, voor later tijdens het pensioen. Waarheen? Waarvoor? spookte er door het hoofd van Bjarne, die in de hoofdstad van ons land steeds vaker zijn heil begon te vinden in het lezen van gedichten. Zijn verwarring was bij tijd en wijle ernstig.…

In de Opstapbus die ons vervoerde, nodigde mijn ogenschijnlijk norse en weinig toeschietelijke houding haar niet uit tot zelfs de meest geringe toenadering, maar tijdens het concert waartoe we waren uitgenodigd, kwamen we onverwacht te spreken over de klassieke muziek die ons ondanks alles zoveel meer kan bekoren en inspireren dan de in de theaterzaal…

Natuurlijk doe je het: omdat het hoort, moet en omdat je het met liefde doet maar toch zit ik me af te vragen: We zijn met pensioen, al een poosje natuurlijk, hebben niks te klagen nee, echt niet, al zeg ik erbij dat de kwaaltjes en nare dingen me zo zachtjesaan wel een beetje teveel worden, eerlijk is eerlijk! Iedereen hoor je: ouder worden daar verander…

Er wordt wat afgezucht, gezweten en gemopperd, er wordt gedronken omdat het verstandig is natuurlijk en intussen hoor ik de sirene’s van de brandweer voor de derde keer vandaag loeien, met deze hitte zul je maar bij de brandweer werken, een bepakking aan moeten terwijl het buiten al zo loeiheet is dat de mussen, die we vandaag niet eens gezien hebben…

Leef het leven voor het te laat is.…

Toen god de mens geschapen had lachte zij.…