Alle inzendingen over graf

Het moest van jou de liefde blijven die vriendschap heet....Nu is er alleen nog je "Afrikaanse" portret van oude man en je zult je graf vinden aan de andere kant van de oceaan die ons voorgoed gescheiden houdt.....…

Na de lange, stormachtige jaren van onze turbulente jeugd die we zij aan zij doorbrachten, heb ik je teruggevonden; verouderd en door vele kwalen getergd en nu lopen we weer zij aan zij tot de onheilspellende dag waarop het graf zich zal openen; nog ver weg; nog ver weg.....…

Ik sta aan de wieg van mijn graf, drie decades werkte ik aan mijn oude dag. Zorgenloos, dacht ik, als het eenmaal zover is dat ik niet meer werk, niets meer werkt, dan is er nog iets om op terug te vallen.…

Negenenvijftig jaar geleden heeft de onverbiddelijke dood haar jonge echtgenoot overvallen en nog legt de weduwe bloemen op zijn graf. Haar negentigste verjaardag nadert en ze is teruggekeerd naar het dorp van haar huwelijksjaren waar men haar kent, waar de nu oud geworden vrienden uit haar jonge jaren nog altijd om haar heen staan.…

Ik stond voor een wit graf. Eén steen, tussen honderden. Maar juist die ene steen, is me dierbaar. In het graf ligt mijn opa. Rondom de witte steen, groeien prachtige rode rozen. Het ziet er allemaal vredig uit. Enkele vogels fluiten hun lied. En de wind waait. Een zacht briesje speelt met mijn haren.…

Gevuld graf met een lichte, schone kist erin. Staan blijven. Koud. Mensen lopen langs, staan stil voor het graf en werpen er plichtmatig blikken in. De kist kijkt blank terug met ogen gemaakt van handvat. Mannen troosten hun vrouw, zo moet het. Vrienden knikken naar ooms en tantes. Dan de nabestaanden, 'ons' afscheid.…

Als de vader het graf van zijn zoon bezoekt, bezoekt hij ook het graf van z’n zoons vriend die door zijn roekeloos rijgedrag verantwoordelijk is voor de dood van z’n zoon. In de gevoelswereld van deze oude man zijn beide vrienden slachtoffer en hij heeft hem vergiffenis geschonken.…

Hij is op weg naar het graf van een overleden vriend. Hij heeft allerlei vreemde gedachten. “Mezelf kennen en jou kennen, is het beste wat ik kan doen”, het is een liedje van Abba, en Alfons had het lange tijd niet gehoord, hij dwaalt verder in zijn gedachten.…

Daar lag ik dan midden in de nacht met mijn hoofd dichtbij een graf. Opstaan ging echt niet. Ik dacht waar ben ik aan begonnen, het leek wel of ik al solliciteerde hier naar toe. Ik rilde van de kou door de natte kleren en opeens dacht ik, dat vanonder het graf werd gebonsd. Misschien was het iemand die weer tot leven was gekomen.…

Engelen weenden over zijn graf. En God zag dat het niet goed was. Daarom besloot Hij zijn schepsels meer te verwennen. Toen zeide de Heere God: Zie, de mens is geworden als Onzer een, hij kan nu ook rennen……

Tante bezoekt veertig jaar na dato nog altijd het graf van haar voormalige geliefde.…

Opeens kreeg ik het wel benauwd, want toen ik bij de plek kwam waar Joop begraven was, zag ik hem als een schim uit het graf opstijgen en hoorde ik hem zeggen: ''Bedankt Kees, voor je mooie bloemen'', en hij daalde weer neder in zijn graf. Verbijsterd was ik, toch duidelijk gezien. Zou ik gek zijn geworden, dacht ik.…

Zijn graf ligt in Engelen, in het dorp waar zijn nu negentigjarige weduwe het nog iedere week bezoekt....Zij is mijn trouwe en lieve tante, de laatst-overgeblevene van mijn tantes en ze kent me nog altijd de eretitel "kind" toe, een epitheton ornans voor mij, de wees die ik tegen wil en dank geworden ben.…

Er sluipt dan een woord binnen bij mij, huichelaar, verkapte narcist, en dat over het graf van je zoon. Naar mijn idee moet verdriet uiteen spatten op inktgeschreven woorden waarvan de randen blauw oplichten en de tekst is verdwenen onder lijdzaam wenen. Verlies mag niet leiden naar een prijs, verlies dien je te nemen.…

Het verse graf van zijn tante, nog zonder zerk. Hij is nog niet geweest. Eerst blindelings naar het graf van zijn andere tante. Met een schuin oog kijkt hij even naar zijn opa en oma naast haar. Ze zegt dat zijn tante sterfdag had. Hij knikt. Drie jaar alweer. Hij loopt langzaam weg. Gunt haar een moment.…

Ja, zo bezien ging het daar toch om, optimistisch het graf in.…

De tranen komen niet, de bloemen op het graf vormen roestplekken op mijn hart. Mijn lege hart...…

Ik was duidelijk in een mineurstemming toen ik terugkwam van een bezoek aan het graf van een vriend uit Breda. Het graf zag er verzorgd uit. De hortensia was wat verwaarloosd maar het grind was keurig aangeharkt. En op de grafsteen stond een vaas met verse gladiolen.…

Als kind stond ik aan je graf en wenste je toe: "Rust zacht, lieve opa!" De armoede die je kende, kon je nauwelijks dragen maar in je "rijke tijd" was je vrijgevig, tot verbazing en ontsteltenis van de goegemeente. Ze noemden je in de stad "koperslager Broeckx" en het domicilie van je gezin was aan de Oude Markt.…

Ook hier vangt men vliegen af, muggenzift men je tot in het graf, mijn geluksnummer is vier. Ik vraag verschoning aan diegenen die mij eerlijk hebben gedaagd, zij kennen hun eigen naam, treft geen blaam, desgevraagd, even weg van hier.…

Zo liggend in haar schoot, graaf ik in mijn gedachten. Haar warmte dringt zich welgevallig in mij op. De zee ruist, de zon staat en hoog aan de hemel vult de ruimte zich met vergeten gedachten. Een vloedlijn komt op, maar trekt zich geleidelijk toch weer terug. Haar zachtheid vormt zich ongedwongen om mijn lichaam. Dit is een vruchtbare bodem.…

Besluitend tot een practical joke vroeg ik hen: "Bent u mijn graf al aan het graven?" Het verrassende antwoord was: "Welnee mèdje, gij bent nog zo vitaal, ge lèkt wel achttien!…

Op desastreuze wijze langzaam neerstortend in het onheilspellende ravijn van de dood, als kelderend en afdalend langs het hellende vlak van de alsmaar verergerende geestesziekte opende zich tenslotte onherroepelijk het graf voor haar.…

Verder waren daar Edward Stanley, 3de graaf van Derby, en John Bourchier, 2de graaf van Bath. Mary I was van plan om met Filips II van Spanje te trouwen. Jouw vader en twee van zijn broers deden mee met de opstand van Sir Thomas Wyatt en anderen om tegen het trouwplan van Mary I te strijden.…

(voor Kay Sage (1898 - 1963)) Jij bent geboren als Katherine Linn Sage op 25 juni 1898 in Albany. Jouw vader was de politicus/senator Henry Manning Sage (1868 - 1933) en jouw moeder was Anna Wheeler Ward. Jouw zus was Anne Erskine Sage (27 januari 1897 - 1934). Jouw ouders zijn in 1908 gescheiden en in 1911 hertrouwde jouw vader met Cornelia Cogswall…

(voor Margot Hanel (1912 - 1941)) Jij bent geboren als Margot Leonie Hanel op 7 april 1912 in Berlijn. Jouw Joodse moeder was Margarete Müllerheim en jouw christelijke vader was Felix Albert Rudolph Hanel. Jouw broers waren Kurt William (1901 - 1972) en Werner (1904 - ?) en jouw zussen waren Charlotte Luise (1906 - 1993) en Gerda (1911 -2012). Jouw…

De vraag is of het je nog soelaas bood om het nietige, onschuldige, armzalige plantje te plaatsen op het graf van je lang-overleden oom en tante aan de oude Lovensestraat.....…

Mijn vriendin vraagt me de onschuldige witte bloemetjes op het graf van haar ouders te voorzien van fris, koel, helder water. De omgeving ademt een sfeer van rust en ongewone boetvaardigheid nu een schitterende herfst is aangebroken die wellicht ondanks alles een laatste licht werpt over onze broze gestalten.…

Graaf eens diep in uw herinneringen en haal u het meest gênante moment uit uw leven voor de geest.” De spreker zweeg en ging rechtstaan, met de armen over elkaar. Hij liet zijn blik dwalen over de zowat dertig aanwezigen.…

Tja, bijten door een zure appel want anders graaf je je eigen graf, dat is duidelijk. Onbewogen blijven, spiervertrekkingen verbergen, voortdurend letten op eventuele matheid in gezichtsuitdrukking en taalgebruik. En vooral, nooit oordelen.…