start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (130)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (328)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (238)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (179)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (39)
film (3)
filosofie (138)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (46)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (29)
humor (377)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (60)
internet (29)
jaargetijden (52)
kerstmis (79)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (91)
oorlog (107)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (106)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (62)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (40)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (146)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6327):

Grauwe sneeuw en vrolijke ganzen

De mensen uit de poolgebieden kenden meer dan twintig verschillende woorden voor wit om de verschillende kleuren van de sneeuw en het ijs weer te geven. In België en Nederland kenden we slechts één woord voor wit, het wit van grauwe sneeuw.
Ik was duidelijk in een mineurstemming toen ik terugkwam van een bezoek aan het graf van een vriend uit Breda. Het graf zag er verzorgd uit. De hortensia was wat verwaarloosd maar het grind was keurig aangeharkt. En op de grafsteen stond een vaas met verse gladiolen. Ik ging met een meewarig gevoel terug naar de auto om weer te vertrekken naar mijn woonplaats Antwerpen.

Langs de snelweg Breda – Antwerpen op de wit besneeuwde weilanden zag ik een groepje vrolijke ganzen die zorgden voor een mind-switch. Dit was de kans op een kerstmaal. Ik bedacht me geen moment. Ik parkeerde mijn blauwe fiat langs de weg en haalde mijn jagers-geweer te voorschijn. Drie keer schoot ik mis, maar de vierde keer was het raak. De gans spartelde nog even en viel toen hevig bloedend in de maagdelijke sneeuw. Ik had mijn kerstmaal binnen handbereik. Ik moest alleen die sloot nog over.

Terwijl ik aan het bedenken was hoe ik dat voor mekaar zou moeten krijgen, vloog er een grote roofvogel boven het sneeuwwitte weiland waar ik de vrolijke gans onverschrokken had geschoten. Met een duikvlucht vloog hij naar mijn prooi en ging er sluw met de dode gans vandoor.

Ik hoorde dat er een andere auto achter mijn fiat was gestopt. Toen ik omkeek zag ik dat het een politieauto was. Uit de auto stapten twee stoere agenten. Voordat ik het wist was ik over de sloot gesprongen.

Schrijver: Violette Zandheuvel, 18-12-2018



Geplaatst in de categorie: kerstmis

Deze inzending is 138 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Violette
Datum:20-12-2018
Bericht:Het idee is om het vervolg in de dagen voor kerst volgend jaar te schrijven, dan kan ik mijn toekomstige bevliegingen er in verwerken. Fijne dagen.

Naam:Joanan Rutgers
Datum:20-12-2018
Bericht:Duidelijk een verhaal met een open einde. Graag een vervolg. Zagen de agenten jou voor een domme gans aan? Hebben ze hun pistolen getrokken en heb jij hun met jouw jachtgeweer beschoten? Of ben je succesvol gevlucht? (-)


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)