Alle inzendingen over reis

In de straten die zich uitstrekken aan de voet van de heuvel waarop sinds jaar en dag de Sacré Coeur haar koepels verheft, zoals een ongeduldige minnaar aan de voeten ligt van zijn toekomstige echtgenote, overvielen mij eens merkwaardige gevoelens van verdriet, vervreemding en veroudering. Alsof de tijd reuzenschreden had gemaakt en ten onrechte gehele…

De verbinding Tilburg-Den Bosch is door het Openbaar Vervoer goed en efficiënt geregeld en de korte afstand is gemakkelijk te overbruggen. Ik meldde me wankelend op mijn oude benen bij de chauffeur, maar een jongeman bood me snel zijn plaats aan op de voorste bank. Hij was gesierd met snor en baard en was nog pas achttien jaar oud en ik kwam met hem…

Man staat naast een groene Skoda en opent de deur. 'Nee, papa, dat is jouw auto niet!' Aan zijn lichaamshouding zie ik dat het kwartje valt. Snel sluit hij de deur. 'Wij staan nog een stuk wandelen daar, die kant op!' wijst zoon, 16. Hij lacht zijn schaterlach en ik lach met hem mee. Gedrieën lopen we naar onze Skoda, een parkeerplaats verderop…

Hij maakte een reis door Griekenland en voor 'De Volkskrant' een reis door het Midden-Oosten, met name om de oprichting van Israël te beschrijven. In 1951 ging hij met Tine, een zoon en twee dochters in een deel van kasteel Hoensbroek wonen. Hij maakte een reis door Frankrijk.…

Het moest overgaan, want ze had immers een reis gepland, een belangrijke reis voor een familiefeest. Daar moest ze zeker heen. Maar haar rug liet weten dat dit niet door kon gaan. Pijnstillers die maar nauwelijks hielpen, onderstreepten de noodzaak voor een pauze. Ze wist dat dit zo kon gaan.…

Je bent al jaren op reis /een geestelijke reis. Het einddoel bestaat niet/ nooit. Er zal altijd een aanleiding zijn tot iets nieuws. Noem het een voortgang tot voorbij het niet geziene/ het niet beleefde. Dat zal altijd jouw en mijn toekomst zijn. Zolang als je in de eeuwigheid van jouw bewustzijn denkt.…

Ik wist dat ik eens de reis zou gaan maken en moest gaan maken: de reis naar de wijk van de stad waarin we zo lang gewoond hadden; de reis naar het kleine arbeidershuisje dat ik nog een keer wilde zien en dat het schouwtoneel was geweest van mijn jeugd en van zoveel onvergetelijke gebeurtenissen....…

Ik wist dat ik eens de reis zou gaan maken en moest gaan maken; de reis naar de wijk van onze stad waarin we zo lang gewoond hadden; de reis naar het kleine arbeidershuisje dat ik nog een keer wilde zien en dat het schouwtoneel was geweest van mijn jeugd en van zoveel onvergetelijke gebeurtenissen.…

Paus Franciscus sprak wijze woorden op zijn Irak-reis in Mosul: "hoop is sterker dan haat". Na zijn gebed liet hij een witte duif vrij. Nu maar bidden dat de duif het overleeft.…

Of je jouw steen uiteindelijk achterlaat of blijft dragen, hangt af van wat hij voor jou symboliseert en hoe je je reis wilt voortzetten. Als de steen een symbool is van de lasten en herinneringen die je met je meedraagt, kan het achterlaten ervan een daad van bevrijding zijn.…

Vermoeidheid door de onhandig lange reis? Aan gebrek aan ervaring kan het met deze oude spelersgroep niet geweten worden!…

De afbeelding van een trein, een ieder die me goed gezind is, mag zonder kaartje instappen, blijven en genieten van de reis, die de trein ons aanbiedt! Het wordt een geweldige reis, een trip door herinneringen die we uitwisselen. Want oh, wat hebben we allemaal veel meegemaakt!…

Nu reis ik via Schiphol. Het opmerkelijke bij het reizen met een overstap is dat je, althans ik, beter op je medepassagiers let. Bij een doorgaande reis verzink je in een boek, een krant of achter een laptop. Bij reizen met overstappen is dat anders. Je bent oplettender, je moet immers wel op het goede station in de goede trein stappen.…

Volgens mij is een verhaal een reis in je hoofd. Die reis maak je zelf en een reisleider is er niet. Soms kom je iemand tegen waarmee je de reis samen wil maken. Dat is voor mij Valentijnsdag. Sint-Valentijn was een kale dwerg die Lieveheersbeestjes in een potje verzamelde en altijd groene onderbroeken droeg.…

Ja, elke kleine reis, die ik voor mijn werk maak, heeft verrassingen. Dagelijks iets nieuws!"…

Een hotelkamer als zoveel andere, maar op de een of andere manier toch niet vergelijkbaar. Rechts twee keurig opgemaakte bedden met twee leeslampjes erboven, waarvan er één het direct af laat weten. Links een bureau waarop een kolossale televisie prijkt, die we uit pure balorigheid toch even uitproberen. Geen beeld, wel knoppen die spontaan loslaten…

Je maakt wat mee wanneer je op reis bent. Twee weken uit huis bezorgen je een schat aan inspiratie. Eerst moeten die hersencellen natuurlijk terug wennen aan het Nederlands. De eerste dagen thuis had ik de neiging om "Entschuldigung" te zeggen waar een "sorry" op zijn plaats was.…

Mijn glazen bol was niet mee op reis en toch kwam de jongen, na overleg met een andere jongeman, even later melden dat er slechts drie soorten broodjes te verkrijgen waren. Tussen het lachen door kozen we elk één van de drie voorradige broodjes.…

Op Vliegveld "Seppe" bij Breda is het een komen en gaan, c.q. een opstijgen en landen van kleine eenmotorige zweefvliegtuigjes, soms bemand door dappere parachutisten.... Het was nog in de maand oktober van het jaar 2021 dat wij deze taferelen aanschouwden..... Onze eveneens dappere chauffeur had ons busje door lanen gevoerd waarin het nog altijd…

Er hebben zich momenteel 200.000 mensen aangemeld voor een enkele reis naar Mars. Het lijkt me hoogst interessant om daar een leger psychiaters op af te sturen, zodat we achter hun diepere motieven komen, waarvan levensmoeheid en aardse teleurstelling op cruciale gebieden en ontkomen aan psychische trauma's hoog zal scoren, vermoed ik.…

En mijn verdriet begeleidde me op onze reis naar en door Amsterdam; mijn verdriet geselde mijn hart; mijn verdriet om mijn plaatsvervangende moeder, die niet mijn moeder is, die aan mijn zijde stond als geen ander; mijn verdriet en ontroering om haar moederlijke zorg; de zorg van haar die eveneens al te snel achter de horizon van het ongewisse zal verdwijnen…

Vanuit de hoge ramen van mijn flat zie ik iedere dag de razendsnelle interlokale bussen passeren op de snelweg naast mijn woning en vandaag zal ik zelf ook passagiere zijn op mijn weg naar Den Bosch door dorpen, langs bosschages, velden en rommelige, schijnbaar wanordelijke bebouwing en langs een huiveringwekkende kerk met vele zeegroene koepels die…

De ouders waren, laat in hun levens, naar Parijs geweest, naar de verre, indrukwekkende wereldstad, die hun voorheen uit magische dromen en uit verhalen en geschriften van kosmopolieten magisch was opgerezen. Getekend door een verleden van crisis, armoede en ontbering was het hen nooit mogelijk geweest de vanouds gekoesterde droom waar te maken: de…

De Rome-reis, waarnaar zo verheugd was uitgezien, werd het toppunt van de uitstoting die haar altijd al ten deel was gevallen......…

De dure reis beantwoordde niet aan haar verwachtingen en de opgewekte raadgevingen van haar lichtzinnige vriendin konden de kloof tussen haar versteende innerlijk en de zonnige, veelbelovende buitenwereld met haar genietingen niet overbruggen; zij kon niet als een dappere dagreiziger de sprong wagen over het ravijn van haar zwaarmoedigheid.…

Op 7 oktober zat de kou al in de lucht. Tijdelijk nam ik afscheid van Tilburg, van "mijn" Tilburg; van de Noordhoekring en van de Hart van Brabantlaan en van de helblauwe neonletters die de aanduiding "Résidence Noordhoek" weergeven, van de Westermarkt waar het fruit, opgetast op de marktkramen, lag te blinken onder vaalwit zeildoek. Mijn bus drong…

In de laden van mijn oude, eikenhouten bureau, dat mijn moeder voor mij kocht toen ik te midden van mijn familie nog de erenaam "studiehoofd" droeg en zestien jaar oud was, vond ik een lichtgroene kaart, waarop de trotse zwarte tekst in zwarte letters prijkt: "Bergsteigen und wandern im Tuxertal" En waarachtig: twee indrukwekkende stempels op…

Onze schoolklas van gymnasiasten had de reis aanvaard die naar Rome had geleid en naar Pompeii en als dochter van een klein ambtenaartje mocht ook ik mee (het valt niet te ontkennen dat zij allen in villa's in de omgeving van onze stad woonden) Ook mijn klasgenoten zag ik nooit weer.…

Aan het einde van deze reis- en filmbeschouwing wil ik nog enige woorden wijden aan de artiest en zanger John de Bever die met zijn -Jij Krijgt - DIE LACH - Niet Van Mijn Gezicht deze beschouwing van een titel heeft voorzien. John de Bever kende op sportief gebied succes als zaalvoetballer.…

De Heusdenlaan strekt zich uit in een buitenwijk van Tilburg en zij is bereikbaar na een lange tocht met het Openbaar Vervoer. De nacht ligt over de stad en in het voertuig dat haar weg schijnbaar eindeloos schijnt te vervolgen wissel ik kennelijk erotische blikken uit met een man op de achterbank die me als verwonderd aanstaart. De felgroene imposante…