Alle inzendingen

Komen dystopieën, toekomststaten van verwerpelijk karakter, steeds dichterbij? Zou het kunnen dat het nazisme eng dichtbij komt of heerst het inmiddels in landen die deze vorm van politieke stromingen misschien verwerpen, maar er langzaam maar zeker door worden opgeslokt...? Wij zien het op (vrijwel) alle continenten, (ook) dichterbij in ons kikkerlandje…

Er waren eens drie kleurpotloden, Rood, Blauw en Groen. ‘Ik ben de allermooiste,’ zei Rood verwaand, ‘want ik ben de kleur van de liefde. Denk maar eens aan rode rozen, of een rood hart, allemaal symbolen van de liefde.’ ‘Moet je hem horen,’ zei Blauw tegen Groen, ‘wat een opschepper. Er zijn heus wel uitdrukkingen, die niet zo vleiend voor je zijn…

Er was eens een olifantje. Hij woonde met zijn vader, moeder, zusjes en broertjes in een hele grote tuin. Het was geen echte dierentuin, want er waren geen hekken en het was vlak bij een grote stad. De olifanten mochten vrij rondlopen in de stad en de kinderen gingen vaak naar de olifanten. Het olifantje was altijd heel verdrietig. Hij vond zíjn…

En zo nam je mij mee, mijn zuster, door stad en land en zo wilde je me de Latijnse namen bijbrengen van al die planten, struiken en bomen die je op de Middelbare Land- en Tuinbouwschool geleerd had ("Platanus Acerifolium", "Quercus Robur"). En ik, jouw onwillige en weerbarstige zuster, luisterde niet, bewonderde echter zozeer de glorieuze schoonheid…

De 86-jarige waarzegster Wendelina van Ommeren, die o.a. aan theeblad lezen doet, wist haar pastoor Pieter Emanuels ervan te overtuigen om samen met haar naar de Ambassade Van De Russische Federatie te gaan. Na een stevig ontbijt in zijn kolossale pastorie aan de Molenstraat 31 in Naaldwijk tufte Pieter in zijn tweedehands Volvo naar het Heilige Geesthofje…

De boot genaamd 'Beryl' heeft wind mee maar vaart traag als een slak. Vanaf de andere kant echter snijdt 'Schotsman' snel en messcherp door het water ondanks de volle tegenwind. Met een ruk waait mijn capuchon af. Het water in de rivier staat hoog, ik zie kolkende grijze golven. De uiterwaarden zijn overstroomd en verbreden de rivier met wel een…

....en op de televisie zie ik die opgewekte, vrolijke, hartstochtelijke Afrikanen die zo enthousiast hun trommels beroeren in een strak ritme. Bij hen wilde je zijn en bij hen wilde je sterven. Je danste nog je mallotige dans op het ritme van de trommels als oude man. Je had Afrika zo lief, mijn wonderlijke vriend en Afrika sloot jou uiteindelijk…

(voor Roger Martin du Gard (1881 - 1958)) Jij bent geboren op 23 maart 1881 op 69, boulevard Bineau in Parijs. Jouw vader Paul Martin du Gard (1856 - 1924) was advocaat bij het Hof van Beroep van Parijs. Jouw moeder was Madeleine Wimy, de dochter van een effectenmakelaar aan de Parijse beurs. Jouw familie bestond uit roomse juristen en jij bent in…

Verdorie had het vannacht toch nog even, totaal onverwacht, redelijk gevroren. Ik wilde op tijd bij de bakker zijn om enkele van hun heerlijke warme broodjes te kopen. Kom ik bij m’n auto, waar ik met grote moeite de autodeur los kreeg. Ik glibberde over ons tweehonderd meter lange sintelpad naar de openbare weg. En toen ik er bijna was, hoorde ik een…

Oh daar komt er weer eentje over energie klagen en jawel, dat doe ik ook met daarbij de vermelding - en vraag: hoe het in vredesnaam mogelijk is om, zoals in ons geval: wind-zon en groene energie de lucht in te blazen! Altijd dacht ik - of wij dan - dat er wijs aan gedaan werd om de zon, de wind en het groen te laten zorgen voor energie. Net als ál…

Gisteren sprak mijn vrouw een vriendin die ze zeer zelden spreekt. Ze kennen elkaar van de Hogeschool in Kampen, waar ze samen de opleiding voor Expressie in Woord en Gebaar volgden. Toch zijn het goede vriendinnen. Goede vriendinnen in de zin van dat ze bij elke ontmoeting zo weer verder kunnen waar ze gebleven waren. Geïnteresseerd in elkaar. De juiste…

De ongearticuleerde klanken die mijn arme broer uitstoot zijn moeilijk verstaanbaar. "De zon!", "De maan!" schreeuwt hij. De taal en de taalvaardigheid, die volgens de citaten vóór in het befaamde Woordenboek van Van Dale, geredigeerd door professoren, zo wezenlijk zijn voor het menszijn en die ons vóór alles tot mens maken, zijn mijn zwaar gemankeerde…

Het is rond 19.00 uur en dominee Marinus van Geloven uit Waalwijk zit midden in zijn preek. Normaliter zitten de kerkmensen al verkrampt in de stokstijve kerkbanken, maar sinds er in Almkerk een serieverkrachter bezig is, zitten zij als bewegingloze zombies tegen elkaar aangedrukt. De enige beweging komt van hun kaken, die driftig op King-pepermuntjes…

Het is een stille buurt en deze heeft helemaal niets bijzonders; ze heeft nauwelijks een uitstraling, is eerder sfeerloos te noemen, maar in een van haar armzalige huisjes kende ik een zeldzame vriendschap die haar aroma verspreidde over de buurt waardoor een gouden licht werd verleend aan het gewone en nietige; waardoor het opgeheven werd naar een…

(voor Hayim Nahman Bialik (1873 - 1934)) Jij bent geboren op 9 januari 1873 in Ivnytsia, gouvernement Volhynië in het Russische Rijk. Jouw vader Itzik-Yosef Bialik was een geleerde en zakenman uit Zjytomyr en jouw moeder was Dinah-Priveh. Jouw oudere broer was Sheftel (1862) en jouw zussen waren Chenya-Ides (1871) en Blyuma (1875). Op jouw 8-ste…

In het veelbewogen jaar dat achter mij ligt, ben ik na lange tijd weer eens naar de bioscoop gegaan. Het is tegenwoordig gemakkelijk om alle films die je graag zien wilt op een van je thuisschermen te bekijken. Maar het grote witte doek blijft toch een unieke ervaring. En de films die ik uitzocht, waren zeer de moeite waard. Zo was ik onder de indruk…

Na een saaie kerkdienst in de Sint-Gerulphuskerk te Vogelwaarde spoedt Zoetje Zoethout zich extra hard trippelend huiswaarts, bang als zij is dat die snotneus van een Krijn Krijger haar achtervolgt om haar stiekem ergens te knijpen waar zij absoluut geen zin in heeft. Krijn heeft dat al eens geflikt en toen was het net zo donker op straat. Hij heeft…

Je was altijd weinig begaafd tot het leven, mijn Lucie, mijn trouwe en jarenlange vriendin. Zo vaak sprak je het woord "lusteloos" uit, dat je altijd vóór op de tong lag, het woord waarmee je kennelijk alles wilde zeggen. Het toverwoord dat je hele toestand en al je vergaande en ultieme geestelijke kwellingen en noden die toch veel meer inhielden…

Ik had met de trouwe Regiotaxi en een lieve, goedhartige chauffeur het parcours gevolgd dat via Udenhout (waar de uitbundige Kerstversieringen zijn uitgespannen boven de brede straat, die is als een avenue) de inrichting bereikt waar mijn zeer zwakbegaafde broer nog altijd zijn dagen rekt. Het was niet voor niets Sinterklaastijd en het cadeautje dat…

Op 16 december 2022 ben ik voor het eerst in TivoliVredenburg geweest. Het oude Vredenburggebouw bezocht ik ergens eind vorige eeuw tijdens enkele Nacht-Van-De-Poëzie festivals. Ik herinner mij nog hoe Jean-Pierre Rawie bij de ingang gehinderd werd door de wachtende bezoekers, terwijl hij er picobello als een echte heer verkleed bij liep en een…

Hoewel de "Status Aparte" (als ik het zo tenminste terecht mag omschrijven) van mijn arme, ongelukkige, autistische en zwakbegaafde broer het wellicht uitsluit dat men een diagnose op hem loslaat die men "normaliter" zou reserveren voor diegenen die inderdaad zogenaamd tot de "normalen" behoren, verklaarde men dat hij "depressief" zou zijn.…

Subtitel: CO2-plafond Enige tijd geleden las ik een interessant artikel in Dagblad Trouw over verduurzaming in de luchtvaart betreffende een nog te realiseren CO2-plafond dat luchtvaartmaatschappijen moeten krijgen opgelegd, aldus vier milieuorganisaties. Achtereenvolgens zijn dit: - Natuur & Milieu - Greenpeace - Milieudefensie en de - Milieu…

Gelukkig hebben toekomstige en nabije ouderen het nog niet echt helder op hun netvlies, dat zij straks bij eventuele problemen met de gezondheid weinig tot niks te verwachten hebben van zorgzame kinderen of attente zorg van professionals. Want de vergijzing ‘drukt’ nu en straks enorm op de budgetten voor de zorg. Dus verklaart de een na de andere deskundige…

Er is verdomd weinig te merken van inflatie. Als je nu probeert buiten te lopen, vliegen de raketten om je oren! Met kruiwagens en busjes wordt in diverse wijken het vuurwerk opgehaald, reeds van tevoren besteld en ook de losse verkoop tiert welig, wat zeg ik - tiert welig, welnee er worden blijkbaar jaren ingehaald die een soort van ‘achterstallig…

In Israël is nu de meest rechtse regering ooit geïnstalleerd onder leiding van de waarschijnlijk meest corrupte premier ooit, Netanyahu. De man is te kort geen premier geweest om hem veroordeeld te krijgen. Op 5 november 1995 schreef ik in mijn dagboek - een dag na de moord op Yitzak Rabin - dat ik verwachtte dat Israël de weg die Rabin was ingeslagen…

Toen ze me bij het station tegemoet kwam lopen, groette ze me, maar het viel me zwaar haar te herkennen. Ze verklaarde me dat ze die collega was van geruime tijd geleden, van die vergaderingen in het dorp W. waar we met die andere meneer altijd naar toe gingen in die meer dan luxueuze auto. Zijn overlijdensbericht siert nog mijn dressoir maar zijn…

Het is de avond van 31 december. Het oude jaar en het nieuwe jaar zitten te wachten tot de klok 12 uur zal slaan. Het oude jaar is moe. ‘Ik ben blij dat mijn jaar voorbij is,’ zegt hij, ‘want het was een moeilijk jaar voor heel veel mensen.’ Het nieuwe jaar popelt om te beginnen. Hij kan bijna niet wachten tot middernacht. ‘Heb je nog goeie…

De landelijke en plaatselijk overheden hebben een kans voor open doel gemist - na twee jaren van een vuurwerkarme jaarwisseling - door het particulier afgeschoten vuurwerk niet eens en voor altijd te verbieden. Het vuurwerk schaadt mensen (vaak jongeren), dieren (vooral honden en katten en vogels) en het milieu. Hopelijk gaat het verbod gelden vanaf…

Jij bent geboren als Aimee Anne Duffy op 23 juni 1984 in Bangor, Gwynedd, Wales, net als de kunstenares/schrijfster/dichteres Brenda Irene Chamberlain, die van 1935 tot 1944 met de kunstenaar Ronald John Petts getrouwd was. Op 11 juli 1971 pleegde Brenda met een overdosis kalmeringsmiddelen zelfdoding in Bangor. Zij werd 59 jaar en zij is in de Glanadda…

Het was zo flink, zo stoer en zo manhaftig ook, ze hadden samen een plannetje gemaakt en nee joh - dat kon niet mis gaan, niet mislukken, het zou zo ontzettend gaaf zijn! En zo spraken Bobby en Jimmy af, morgen gaan we het doen, na het eten! De spanning stond op de gezichtjes af te lezen, oogjes die straalden van de voorpret, de adrenaline speelde…