Alle inzendingen

Uit het moeizame leven van Otto Berendsen (Een feuilleton vooral voor dít leven) Otto Berendsen, docent Onduidelijke Vakken aan gefuseerde scholengemeenschap de Vallei (waar men communicatieproblemen ging tackelen door het optuigen van een vierde managementlaag), zat gehuld in een wolk van somb...

10. Na de herfstvakantie word ik ziek. Keelontsteking. Ik ben dan wel ziek en voel me niet lekker, maar even niet alle stress van school is ook wel fijn. Als ik na twee weken weer naar school ga, word ik op de terugweg aangereden door een brommer. Niets ernstigs, alleen wat kneuzingen, blauwe...

Mag ik dit zeggen? Ja, het mag want vrijheid van meningsuiting. Tegelijkertijd geeft zulks een kans aan de koning om aan eigenpijperij te doen, fuck jezelf. Ik geniet van die benepenheid, drie prinsesjes die arrogantie met de paplepel krijgen ingegoten, een gouden lepel waar het volk wroetend voe...

Ik verwacht 6 juni een spetterende finale in Berlijn tussen FC Barcelona en Juventus. Ik verwacht dat Barcelona met zijn MNS-voorhoede er glansrijk (4-1 winst) met de Cup vandoor gaat.

Mijn kleinzoon heeft mijn gedichten gelezen. “Oma, je schrijft wel erg stijfjes, zet deze cd van Status Quo eens op, en schrijf dan eens een gedicht” heeft hij gezegd. Ik heb die muziek inmiddels beluisterd, maar het inspireerde mij niet tot het schrijven van een gedicht. Wel liet ik mijn ged...

HET ONTSTAAN VAN DE GODEN In atheïstische kringen worden goden beschouwd als denkbeeldige machten die de primitieve mens zichzelf schiep om de wereld en alles wat hij niet begreep te kunnen verklaren. Met andere woorden: hij had goden nodig om de lacunes in zijn kennis op te vullen. Op die manie...

Gistermiddag om 15.48 uur behaalde onze vaste dagcolumnist Jan Lunsing zijn doctoraat aan de Universiteit van Twente. Hij promoveerde op het proefschrift 'De Kloof' dat hij met verve openbaar verdedigde. Als hoofdredacteur van onze site feliciteer ik Jan (en zijn eega Juultje) van harte met di...

(voor Lesja Oekrajinka (1871 - 1913)) Je bent geboren op 25 februari 1871 als Larysa Petrivna Kosatsj in Novograd-Volynsky. Je ouders waren intellectuelen. Je moeder Olena Pchilka was schrijfster en uitgever, je vader Petro Antonovych Kosach was een hoge ambtenaar, die werkte aan de vooruitgang v...

9. De eerste twaalf jaren van mijn leven zijn niet bepaald gelukkig en zorgeloos, maar echt moeizaam wordt het als ik een jaar of dertien, veertien ben. Na de lagere school ga ik naar een scholengemeenschap in de stad en begin daar in een havo/vwo brugklas. Op zich vind ik leren heel leuk. Ik...

De afgelopen jaren verschenen op deze site verschillende columns en beschouwingen over de evolutietheorie en het ontstaan van religies. Twee ervan, namelijk “Vragen aan Darwin” (geschreven door George Knottnerus, 7-12-2012) en “Waar zijn de goden” (Skald, 11-2-2013) vond ik erg boeiend. De...

Een autobiograaf leest boeken zoals een narcist in spiegels kijkt. Ik hoop voor hen dat de lijm houdt.

8.2. Na de verschrikkelijke gebeurtenis in Berlijn word ik ziek (ziekte van Pfeiffer). Ik ben enorm opgelucht als blijkt dat ik niet zwanger ben. Dat was mijn grootste angst. Ik had niet geweten wat ik dan had moeten doen. Ik ben erg moe en lig veel in bed. Na een paar maanden ben ik weer zo ve...

Je had in ons buurtje drie herenkappers. Niks bijzonders, want we konden ook kiezen uit drie groenteboeren, vier melkzaken en meerdere sigarenwinkels. Het was in de dagen voor de supermarkt en je had nog een ijssalon waar ‘s avonds de oudere jongens en suikerspinmeisjes zich verzamelden rond de e...

In de portiersloge van Wijkcentrum "De Poorten" dat me met haar stalen, imposante letters welkom heeft geheten,zit een dame de hele dag gebogen over een kruiswoordpuzzel. Zijn er zo weinig bezoekers? Als ik haar gepasseerd ben, kijk ik even later vanaf een hoge balustrade in het architectonisch...

(voor George Edward Stachura (1937 - 1979)) Je bent geboren op 18 augustus 1937 in Charvieu-Chavagneux. Je was het tweede kind van vier kinderen van Stanislaw en Jadwiga Stachurów. Je ouders emigreerden naar Frankrijk om werk te vinden, wat nodig was na de Eerste Wereldoorlog. Ze woonden er 26 j...

Reorganisaties, jaarcontracten en tijdelijke banen, ik heb het allemaal meegemaakt. Ook nu was er geen druppel meer uit te persen. Ik mag wederom gaan bekijken wat ik wil worden als ik later groot ben. Regelmatig tref ik verse werklozen tijdens bijzondere workshops. Vertel hen dan dat juist peri...

Onze kunstenaar wist niet wat te doen. Hij liep door het atelier en bekeek zijn werk. Hij deed dat wel vaker, maar nu, met de dreiging, de komende uitzetting en het verlies van alles, bekeek hij zijn werk heel precies, alsof hij nog nooit zo helder was geweest. Hij had een vrouw geschilderd, een por...

Aan veel dingen in het leven hangt een emotioneel gewicht.

Het etaleren van al 'jouw' kennis wil niet zeggen dat je een wijs mens bent. Het is maar hoe je iets beziet.

Uitgekookt ga ik morgen naar de afhaalchinees.

Ze voelt zich als een gedemonteerde, goedkope, plastic pop waarvan men geprobeerd heeft deze weer in elkaar te zetten. Goed bedoeld, maar de kwaliteit van de reparatie was gelijk aan die van de pop. Veel onderdelen zitten niet op de juiste plaats, andere delen zijn kwijtgeraakt of kapotgemaakt (o...

Het gemak dient de mens, dat weten we allemaal. En zo komt er een reclame op de buis die middels je mobiele telefoon een app laat zien, die je kunt gebruiken om op een zo snel mogelijke manier eten binnen je vier muren en op je tafel te hebben. Handig zoiets, heel handig het zal ook best wat kos...

8.1. Ik ben zestien jaar en zit in de vierde klas van de mavo. We gaan met school een week naar Berlijn en logeren daar in een jongerenhotel. Als we na een lange dag in de bus ’s avonds bij het hotel aankomen, blijkt er een probleem te zijn. Er zijn niet genoeg kamers vrij. Er wordt door de lee...

Het huis van de prefect was een eeuwenoud huis. Het keek uit op een van de paleizen van de Koning die in de zomer het paleis bewoonde, het huis keek ook uit over het belangrijkste plein van de stad. Feitelijk, juist dankzij deze positie, was dit het belangrijkste huis van de stad. De salon van Madam...

Sedert kort kunnen we onze zielenroerselen in autobiografieën kwijt op het door de redactie van nederlands.nl pas geopende tabblad. De tot nu toe geplaatste inzendingen beschrijven grotendeels autobiografische gebeurtenissen in de vorm van een soort tijdsopname, om het eens met een fotografische te...

Weer een doelpunt tegen. Ik ren naar het doel en gris de bal uit het net, nog voordat onze keeper op is gestaan na zijn mislukte reddingspoging. Langs mijn medespelers ren ik naar de middenstip en leg de bal op de stip. We hebben geen tijd te verliezen. Maar net wanneer ik mijn opricht, zie ik d...

Brad Douglas Paisley is geboren op 28 oktober 1972 in Glen Dale. Zijn vader is Douglas Edward Paisley. Zijn moeder is de lerares Sandra Jean Jarvis. Zijn opa Warren Jarvis liet hem van country muziek houden. Op zijn achtste kreeg hij van zijn opa zijn eerste gitaar, een Sears DanElectro Silvertone...

Het was onder een boom, dat het me op viel. Het lied van een vogel. Ik keek omhoog en terwijl ik luisterde, zag ik de bladeren. Het deed me denken aan de basisschool. De tijd waarin je nog probeert te onthouden, welke vorm de bladeren hebben en of je die herkent bij een bepaalde naamsoort. Het kon n...

Ik sprak laatst in de supermarkt een vrouw, die mij altijd vriendelijk aankeek. Ze had pas haar dertigste verjaardag gevierd. Ze ziet er leuk uit, slank, mooie blauwe ogen en lang blond haar. Ze vertelde, dat ze van haar eerste man gescheiden was, want hij hield het met de buurvrouw. Toen ze op de t...

Het was september. De zon was nog warm en zette nog kracht bij. Een moeder moest voorgoed afscheid nemen. Mijn vriendin had gezegd dat ik na de dienst in de kapel moest uitzien naar een mevrouw met een forse huidkwaal in het gezicht. Een dergelijke kwaal heeft wellicht als enig voordeel een onontko...