Verhalen

Van Dijk trekt de onderste la van zijn bureau open. Achter een stapel memo’s ligt een verlopen kortingsbon voor een rondvaart door de Biesbosch. 2014. Hij bekijkt hem en gooit hem in de prullenbak. Wat later haalt hij hem er weer uit en stopt hem in zijn tas. Een reservebril waarvan het rechterglas dof geworden is. Onder de bril ligt een foto van zijn…

Hij wordt vroeg wakker. Naast hem ligt zijn vrouw op haar zij, haar knieën opgetrokken. Hij kleedt zich aan en loopt het vakantiepark uit. Het gras is wit van dauw. Er hangt een geur van nat zand en dennennaalden. In de verte roept een vogel. Bij de receptie staat een bord met folders over klompenpaden en schaapskooien. Hij slaat het pad richting…

In het Kasteel van Bolland op de Rue des Doyards 54 in Bolland zit gravin Angeline van Eynatten gespannen te wachten. Net als een Indiaan op oorlogspad heeft zij haar gezicht met oorlogskleuren geverfd. Het ziet er heel angstaanjagend uit. Zij weet dat zij gerust kan blijven wachten, want haar doelwit kan ieder moment naderen. Zij heeft haar kruisboog…

Ja hoor, een gewoon apparaat waar je een filterzakje in doet - en naar gelang het aantal kopjes of bekers - net wat je wilt - zet je dus koffie! Gewone filterkoffie die destijds gezet werd met een ketel kokend water. Kijk: dat hoeft niet meer omdat er dus koffiezetapparaten zijn?! Heerlijke dingen die je met of zonder toeters en bellen aan kon schaffen…

Ze rijdt door rood zonder te kijken. Een automobilist toetert achter haar. Haar jas staat bol van de wind terwijl ze op de pedalen stampt. Bij het viaduct begint het achterwiel te zwabberen. ‘Nee!’ Ze springt van de fiets en rent een paar passen mee tot ze stilstaan. De band is niet helemaal plat. Ze knijpt erin. Met de fiets op de standaard draait…

Toen de buren het schot hoorden, dachten ze eerst aan vuurwerk. Pas toen de hond bleef blaffen, belden ze aan. Niemand deed open. Door het keukenraam zagen ze hem liggen. Op zijn zij, half onder de tafel. Eén schoen nog aan. Mevrouw Doré zat met haar rug naar hen toe aan tafel. Ze reageerde niet op hun geklop. De politie forceerde de voordeur.…

Hector Servranckx noemt zichzelf graaf Hector van Oudenaarde van het Kasteel van la Royère. Hij verschanst zich sinds enkele maanden in de kasteelruïne, terwijl het kasteel in zijn verbeelding nog steeds intact is. Hij wordt in Néchin geduld, zoals men vroeger de dorpsgek op waarde schatte. Er zijn genoeg mensen in Néchin die hem van voedsel voorzien…

Natuurlijk doe je het: omdat het hoort, moet en omdat je het met liefde doet maar toch zit ik me af te vragen: We zijn met pensioen, al een poosje natuurlijk, hebben niks te klagen nee, echt niet, al zeg ik erbij dat de kwaaltjes en nare dingen me zo zachtjesaan wel een beetje teveel worden, eerlijk is eerlijk! Iedereen hoor je: ouder worden daar verander…

De eerste keer dat ik ze zie, sta ik te wachten bij de deur van lokaal B14: huidkleurig met dunne naden die haar kuiten en dijbenen volgen tot onder haar rok. Mevrouw Bonnet staat bij het raam, met haar rug naar ons toe, en praat zachtjes tegen meneer De Bruin. Hij knikt, zijn gezicht gespannen. ‘Ga je naar binnen, of hoe zit het?’ vraagt Sem achter…

Gravin Cecilia de Lannoy is bloedmooi, perfect gevormd en onweerstaanbaar, met name bij de adellijke kasteelheren van België. Ondanks dat de baronnen, graven en markiezen elkaar voor haar gewaarschuwd hebben, maakt zij nog steeds nieuwe slachtoffers. Vanaf een verre afstand ruikt zij waar zij zijn moet om iemand in haar web te strikken. Als een onvermoeibare…

De buitendeur slaat dicht. De keukendeur zwaait open. Hij staat in de deuropening, buiten adem. Zijn jas hangt half van zijn schouder, zijn haar nat van zweet. Zijn ogen schieten langs haar over de tafel, de drie borden, de pan. Haar handen om een bord. Hij komt naar haar toe, pakt haar onderarmen vast. ‘Zeker?’ Zij knikt, nauwelijks zichtbaar…

'Het was koud vannacht.’ Zijn stem is schor. Zijn haar valt over zijn voorhoofd. Hij pulkt aan een losse draad van zijn mouw. ‘Slaap je vaker buiten?’ Hij haalt zijn schouders op. ‘Vaak genoeg om eraan gewend te zijn.’ De vrouw tegenover hem aan de keukentafel volgt met haar vingers de bloemen op het tafelkleed. In de metalen spoelbak tikken…

Lang geleden, kreeg ik voor mijn 15e verjaardag van mijn broer John een gitaar. Hij speelde zelf al aardig liedjes van Bob Dylan en Donovan, we waren allebei linkshandig maar in die tijd was het nog lastig om iemand te vinden die ons linkshandig kon leren spelen en muziekles zat er niet automatisch in. John had een drumstel en speelde af en toe…

Is het zo of lijkt het maar zo? Om de - voor vroeger en nu - meest logische dingen gedaan te krijgen, moet je jezelf als ouder compleet in bochten wringen om iets van de jeugd gedaan te krijgen? Ik kan me dus echt niet herinneren dat er sprake was van tegenstand als men me vroeger vroeg: ga de keuken doen! Met VIM en bleek op een granieten aanrecht…

Graaf Julien du Bus de Warnaffe heeft voor onbepaalde tijd een kamer in het Hotel L´ARTiste op de Rue Des Moulins 22 in Lessen genomen. Hij is niet een echte graaf, maar hij doet alsof, zodat hij makkelijk toegang heeft bij de adellijke vrouwen, die hij zo intens begeert en bewondert. Hij heeft niet toevallig voor Lessen gekozen, want in Lessen is zijn…

Bij de moddervette en niet bepaald knappe graaf Etienne della Faille d´Huysse hangt de rijkdom ook aan de muren. In zijn robuuste Kasteel van Bossuit op de Bouvriestraat 3-5 in Bossuit hangen de mooiste schilderijen, tenminste voor hen die er vatbaar voor zijn. Barones Eléonore van Renesse van Elderen van het Kasteel Banhout op Banhout 1-4 in Heestert…

De koffie waarmee hij op zijn balkon zit, is inmiddels koud. Hij heeft hoofdpijn van het feest van gisteravond. Hij wrijft over zijn slapen en drukt zijn duimmuizen tegen zijn oogholtes. Bij de buurvrouw gaat de schuifdeur open. Hij hoort haar het balkon op komen. Al jaren wonen ze naast elkaar. Ze kleedt zich onopvallend, en draagt haar haar in…

Ze lopen bij de winkels en gaan de HEMA binnen, zij achter de rollator en hij stuurt haar met z’n hand de juiste kant op. Ze loopt krom, kijkt omlaag alsof er geen boven is. Als hij gevonden heeft wat ze moeten hebben, kom ik ze beiden weer tegen bij het gebak. Ik kijk hem aan en zeg: ga maar, ik wacht wel en precies op dat moment laat hij haar even…

Nou had ik dus nooit verwacht dat er sowieso een deel 2 zou zitten aan de bedperikelen van een paar weken geleden, maar dat zit er dus wel en ook nog in een meer dan positieve vorm! Jawel! Na wat heen- en weer appen ( leve de digitale wereld nu dan ) vraagt men mij of ik gebeld kan worden en natuurlijk is dat prima! Een zeer verhelderend gesprek…

´t Is bloedje bloedje bloedjeheet in Sart-Dames-Avelines, maar in het Château de la Hutte op de Rue Saint-Pie 91 in Sart-Dames-Avelines is het lekker koel, behalve tussen de lange benen van gravin Agatha de Radiguès de Chennevière, die als een neuroticus met een Flamenco-waaier haar kruis probeert te verkoelen. Wanneer zij in een badkuip vol ijsklompen…

Hij plaatst het verhaal op een dinsdagavond. De eerste reactie komt snel. @Maarten Kloos Je vertelt wat ik zou moeten voelen. Beginnersfout. Show don’t tell!! Zijn tweede verhaal plaatst hij op zaterdagmiddag.  @Maarten Kloos Te veel bijvoeglijke naamwoorden en clichés. Over the top! Te weinig leven. Die nacht maakt hij een nieuw account…

De spiegel is groter dan die er altijd gehangen had. Zijn hoofd steekt uit een zwarte kapmantel met gouden sterren. Aan de muur hangen posters met mannen die niets met hem gemeen hebben: strakke kaaklijnen, volle bossen haar. Boven de wastafel hangt een bordje: Berbier Hassan – Welkom. Een kleine man in een witte jas komt naar hem toe. ‘Knip, hè…

De rijzige markiezin Vivian Visart de Bocarmé is de spil waar alles om draait. Zij is de oprichter en leidster van het geheime genootschap ´Continuus Magnus Fragor´, die maandelijks in haar Kasteel van Ottignies op de Avenue des Villas 1340 in Ottignies bijeen komt. Vivian is een wereldberoemde naaktfotografe en beeldhouwster, die haar werk aan de rijksten…

Dat je er niets tegen kunt beginnen, tegen welke nare actie dan ook, of een foute uitslag? Ken je dat: als je hoort dat er weer iemand uit je naaste omgeving het af moet leggen tegen een slopende ziekte, het hulpeloze gevoel dat je naar je strot vliegt? Geen woorden kunnen vinden als er weer een dodelijk ongeluk plaats vindt, met een slachtoffer van…

Vervolg van In het spoor van de antiheld (1) Disclaimer: Wat volgt is satire. Overeenkomsten en gelijkenissen met bestaande situaties en personen berusten op toeval. Ofschoon fictief dienden authentieke voorbeelden als inspiratie. ----------------------------------- Luuk Een lezer die een stukje op het internet niet bevalt, kan verontwaardigd…

Disclaimer: Wat volgt is satire. Overeenkomsten en gelijkenissen met bestaande situaties en personen berusten op toeval. Ofschoon fictief dienden authentieke voorbeelden als inspiratie. JOP Volgens de beroemde Franse schrijver André Gide ”is alles al eens een keer gezegd”. Die uitspraak werd vervolgd met “doordat niemand luistert, moet je altijd…

Dat de digitale snelweg een weg zou worden zonder einde - een soort : doodlopende weg dus, richting - zeg het maar, dat het online gebeuren dus een heus item op de agenda zou worden van de EU, dat zag ik niet aankomen, nee echt niet! Kijk, dat de jeugd al vanaf geboorte te maken heeft (vaak om ze stil te houden als ze jengelen) met een mobieltje, vaak…

Het is volop zomer en het Kasteel van Rixensart op de Rue de l´eglise 40 in Rixensart trekt de mooiste vogels en vlinders aan. Graaf Ambrosius de Riquet de Caraman Chimay maakt een aangename wandeling rondom zijn feeërieke bezit. Hij is in het gezelschap van zijn favoriete minnares Célestine du Parc Locmaria, die in het Kasteel Pastur op de Rue du Château…

De butler René van de Werve is al drie decennia in dienst bij gravin Océane d´Otreppe de Bouvette, die nog niet eens een jaar in het Kasteel van Acoz in Acoz woont. René bewoont de conciërgerie bij de toegangspoort. Naast butler is hij ook bewaker, kok en manusje van alles. Hij hoeft zich dan ook nooit te vervelen, want er is altijd wel iets te doen…

Al maandenlang heb ik een brood-probleem en nou hoor ik je denken: kun je niet eten? Jawel dat kan ik wel maar er wordt een spelletje met m’n brood gespeeld want in iedere boterham zit dus een gat! Huh? Een gat! Jawel en soms is het een kleintje maar de laatste tijd dus een gat van zeker 2 centimeter en dat wordt zo zachtjesaan echt niet lollig meer…