De ongelukkige markies uit Loupoigne
De rijzige markiezin Vivian Visart de Bocarmé is de spil waar alles om draait. Zij is de oprichter en leidster van het geheime genootschap ´Continuus Magnus Fragor´, die maandelijks in haar Kasteel van Ottignies op de Avenue des Villas 1340 in Ottignies bijeen komt. Vivian is een wereldberoemde naaktfotografe en beeldhouwster, die haar werk aan de rijksten op aarde verkoopt. De prijskaartjes zijn er dan ook naar. Haar bronzen standbeeld 'Marguerite frivole' heeft zij onlangs voor acht miljoen dollar aan Elon Musk verkocht. Daarmee heeft zij ruimschoots betaald gekregen, maar zoals zij het zelf zei 'Die kan het wel missen!'. De leden van 'Continuus Magnus Fragor' poseren graag voor haar, want zij weten dat zij superbe kunstwerken levert. Gravin Gloriane de Trazegnies van het Kasteel van Dongelberg op de Rue Saint-Laurent 40 in Dongelberg is het lievelingsmodel van Vivian, want zij poseert bijzonder natuurlijk en stijlvol. Bovendien is Gloriane een voormalige Miss België, wat zij uitstekend weet uit te buiten. Vivian is niet voor niets dol op haar, want zij weet vaak uit zichzelf precies welke lichaamshouding en gezichtsuitdrukking het mooiste zijn. Haar zwarte schaamharen zijn net als groene hagen perfect geknipt en weergaloos glanzend. Om van te watertanden. De fotoserie 'Glory Glory Halleluja 3' is voor 55.000 euro door Nicolas D'Ieteren gekocht. Voor de rijksten zijn kunstaankopen meestal steevast investeringen, die ze later voor veel winst willen doorverkopen, maar in dit geval was het voor Nicolas wel een pikant dingetje, daar hij al jaren in het diepste geheim een oogje op Gloriane heeft. Voor dat geld kun je haar natuurlijk ook talloze keren mee uit eten nemen naar bijvoorbeeld L'Écailler du Palais Royal op de Rue Bodenbroek 18 in Brussel of L'Espadon in het Ritz op 15 Place Vendôme in Parijs, met de tedere knuffels van de chef Eugénie Béziat, maar voor Nicolas is oliedure omslachtigheid een must geworden, want dat streelt zijn eergevoel van inzet en exclusieve veroveringsdrang. Overigens kan hij maar beter blijven dromen, want graaf Léon de Radiguès de Chennevière van het Kasteel Goblet d'Alviella op 17 Crombé Alley in Court-Saint-Étienne zal zijn favoriete minnares Gloriane nooit met een ander willen delen en die Léon is nogal vuurgevaarlijk.
Vandaag zijn de losbandige baronessen Lenthel de Crombrugghe en Véronique van der Noot bij Vivian op bezoek. Zij wonen al jaren samen in het Kasteel van Bierbais op 6 Rue de Bierbais in Hévillers en zij zijn trouwe leden van 'Continuus Magnus Fragor'. Vandaag gaan zij voor de zoveelste keer uit de kleren, omdat Vivian een groot beeldhouwwerk van hen aan het maken is. Lenthel heeft vrolijke, stevige punttieten en Véronique is gezegend met sappige appeltjes van Oranje. In hun pose staan zij met de rug tegen elkaar aan, zodat hun beeldschone macarons goed tot hun recht komen. Tijdens het poseren mogen ze hun billen slechts licht tegen elkaar houden, zodat de strakke rondingen goed zichtbaar blijven. Hun hoofden drukken stevig tegen elkaar, zodat hun lange haren met elkaar verstrengelen. Beiden houden hun armen in hun zij en zij richten hun hoofden schuin omhoog. 'Bellisimo en zo graag een paar uur vasthouden!', roept Vivian met een glimlach. Met grote precisie hakt zij in het marmer carrara en de kleine stukjes schieten alle kanten op. Vivian is helemaal in haar element en zij weet nu al dat het een topstuk gaat worden. Buiten nadert markies Nestor du Chastel de la Howarderie in zijn Alfa Romeo 8C 2900 uit 1937. Nestor is vanaf zijn Kasteel van Nicolay op de Place de Nicolay 1-3 in Loupoigne komen rijden om zijn oogappel Vivian te bezoeken en vooral te versieren. Nestor vangt tot nu toe alleen maar bot bij haar, maar hij behoudt desondanks de goede hoop dat het op een gegeven moment raak zal zijn. Terwijl hij aanbelt, snuift hij nog gauw even wat cocaïne in zijn neus en trekt hij de strik rond zijn cadeau wat rechter. Vivian gaat zo op in haar hakwerk, dat zij de bel niet hoort. 'Er wordt gebeld!', roept Véronique, die meteen uit de houding gaat staan. 'O, nee toch, wie kan dat nou zijn?', zegt Vivian, die van de schrik haar beitel laat vallen. 'Drink maar even wat van die champagne met lychees!', zegt Vivian, terwijl zij even later naar de voordeur rent. 'Schrik maar niet, ik ben het maar!', zegt Nestor, die haar zijn cadeau aanbiedt. 'Ach, een kleinigheid!', mompelt hij. Zij scheurt het papier eraf en zij opent de doos, waarin zij een prachtig beeldje van een topless danseres ziet. 'Men heeft mij verzekert, dat het om een echte Camille Claudel gaat!', zegt Nestor met gepaste trots. 'Meen je dat?', roept zij hoogst verbaasd, 'O, mijn God, het is inderdaad door haar gesigneerd!'. 'Ik heb het via mijn oom in Parijs weten te bemachtigen!', zegt hij, terwijl Vivian hem naar haar atelier leidt. Hij volgt haar supervrouwelijke billen, waar hij maar nauwelijks vanaf kan blijven. 'Ik hoop dat het beeldje naar wens is!', onderstreept hij nog maar eens. 'Man, je kunt gewoonweg niet bevatten hoeveel plezier je mij hiermee doet!', zegt ze verheugd en ze kust hem spontaan op zijn mond. 'Dat gaat de goede kant op!', denkt hij, maar zodra hij in het atelier de twee naakte baronessen ziet, moet hij toch aan de teugels trekken. 'Kijk eens wat ik van Nestor heb gekregen!', zegt Vivian, 'een echte Camille Claudel!'. 'Gunst, meid, wat een schitterend beeldje en wat lief van je, Nestor!', zegt Lenthel, die wel door heeft waarom Nestor haar zo'n bijzonder cadeau heeft gegeven. 'Zoiets krijgen wij nou nooit, hé Lenthel!', zegt Véronique een beetje plagend, want Nestor heeft Lenthel ooit met een onbeduidend souvenir-achtig beeldje versierd en weten te beminnen.
'Gaan jullie maar weer in de juiste pose staan, dan kan ik verder met mijn kunstwerk!', roept Vivian, terwijl ze Nestor een glas champagne met lychees geeft. Nestor geniet van het mooie uitzicht en hij blijft maar naar de aanlokkelijke sinaasappels van Véronique staren. 'Ik ben met mijn neus in de roomboter gevallen!', denkt hij, 'drie prachtige vrouwen en dat helemaal voor mij alleen!'. Hij raakt alsmaar meer overmoedig en op een gegeven moment gelooft hij alleen zichzelf nog maar. 'Neem gerust nog meer champagne!', zegt Vivian tegen hem. Dat doet hij maar al te graag en de bubbels stijgen naar zijn toch al troebele hoofd. De bel gaat. 'Ach, wil jij even zien wie daar is?', vraagt Vivian aan Nestor. Op de gang snuift hij eerst nog wat cocaïne om daarna de deur te openen. Het zijn barones Valentine Terlinden van het Kasteel van Nicolay op de Place de Nicolay 1-3 in Loupoigne en gravin Claire d'Anethan van het Kasteel van Houtain-le-Val op de Rue de Nivelles 2 in Houtain-le-Val. 'Donnerwetter, wat doen die spetters hier nou!', denkt Nestor. 'Komen we gelegen?', vraagt Claire. 'Maar natuurlijk!', antwoordt Nestor, 'Volg mij maar naar het atelier, want daar is het feest!'. 'Mijn feest!', denkt hij. De bevallige en zeer beleefde dames volgen hem naar de place to be en Vivian geeft hen direct een glas champagne. 'We komen even zeggen, dat we graag bereid zijn om wanneer jij maar wilt ons over te geven aan jouw naaktfotografie van ons!', zegt Valentine ietwat nerveus, omdat Nestor zo naar haar staat te loeren. 'Wat doet die oversekste engerd hier trouwens?', denkt ze. 'Maar dat is fantastisch, mijn lieve Valentine en Claire, daarmee maken jullie mijn dag nog feestelijker, terwijl die al zo feestelijk is!', roept de krachtdadig beitelende Vivian. 'Ja, inderdaad, dat is fantastisch!', denkt Nestor, 'nog twee overduidelijk geile wijven voor mijn seksfestijn!'. Terwijl niemand naar Nestor kijkt, kleedt hij zichzelf helemaal uit en is hij ervan overtuigd dat de vijf vrouwen stuk voor stuk voor hem gaan vallen. 'Maar Nestor toch, wat zullen we nou krijgen?', roept Vivian, die hem als eerste ziet. 'Getver, Nestor, ben je bezopen of zo?', roept Lenthel, 'je denkt ook dat je iedereen maar kunt krijgen!'. 'Ik giet er wel wat champagne overheen!', zegt Valentine. 'Misschien geeft een hakbijl een beter effect!', zegt Claire. 'Ik neem jou als eerste!', schreeuwt Nestor, terwijl hij met zijn dreigende fluit naar Vivian loopt. 'Komaan vrouwen, het is vijf tegen één, laten we die zot op straat zetten!', roept Véronique. Terwijl Vivian Nestor met haar beitel op een afstand houdt grijpen de andere vrouwen hem vast en sleuren zij hem naar buiten. Zwaar vernederd kruipt Nestor in zijn auto en rijdt hij naar Mechelen.
Op het Plaisanceplein in Mechelen kruipt hij naakt tussen de benen van het standbeeld 'Vreugdekreet' van Mariette Teugels. Met zijn handen houdt hij zich vast aan de onderbenen. Zijn hele vrouwbeeld heeft een flinke deuk opgelopen en hij maakt enkel nog piepende, weeklagende geluiden. Bij dit uiterst positieve ideaalbeeld vindt hij troost. De stomdronken straatzwerver Jeroen Martens ziet hem daar zo zitten en hij schreeuwt: 'Hé jij daar, viezerik, wat zit je daar tussen de benen van die vrouw! Zit je soms naar haar behaarde oester te gluren? Donder op, walgelijke goorlap!'. Nestor is geestelijk te ver weg om nog iets van zijn omgeving te merken. Hij merkt het haatdragende geschreeuw van Jeroen ook niet en hij merkt al helemaal niet dat Jeroen een dikke baksteen heeft gepakt. Nestor begint 'Ne me quitte pas' van Jacques Brel te zingen, maar niet voor lang, want de kwade dronkenlap Jeroen slaat hem met de baksteen op zijn achterhoofd en hij valt levenloos voorover.
18 april 2026
Geplaatst in de categorie: literatuur

Geef je reactie op deze inzending: