REIS DOOR MIJN KLEINE KAMER VAN FOPKE ik zal proberen mijn kleine kamer van twee bij vier te beschrijven met mijn laptop midden in de nacht omdat ik dat leuk vind. Er staat een bed een stoel en een tafel. Verder muziek en boeken en schilderijen van mezelf die ik het mooist vind. Enkele fotos en wat lego en kaarten aan de wand en een lamp of drie…

De avond zal niet meer oneindig lang op zich doen wachten. Nu nog spelen de schaduwen en het licht van een late augustusdag over het groen-geschakeerde grasveld van het park waarop het lege, blauwe nylon van de ballon lusteloos en slap ligt uitgestrekt als een vermoeide dagreiziger na een bergtocht. Bedrijvige, bezige mannen staan eromheen als bezorgde…

Via Facebook heeft de gevierde zangeres Sinéad O'Connor een filmpje van 12 minuten verstuurd, waarin ze openhartig is over de penibele situatie, waarin ze verkeert. Sinéad Marie Bernadette O'Connor is geboren op 8 december 1966 in Glenageary, een voorstad van Dublin. Het filmpje verstuurde zij vanuit haar motelkamer in New Jersey, waar ze in eenzaamheid…

Aan de rand van het stille ven staat een oude eik, die al min of meer aan het sterven is. Maar juist daarom heeft deze boom een heel eigen bekoring. Zijn hoogste takken wijzen kaal en stram naar de lucht. Daaronder heeft hij donkergroene slingers van ineengedrongen lover. Die nog levende takken zien er uit als talloze aaneengeregen sprinkhanenvleugels…

Een elegante zuil van doorzichtig glas draagt op de afdeling "Longziekten" van het E.Ziekenhuis de gelijknamige, macabere tekst. Toch heeft men meestal niet af te wachten dat men hier onmiddellijk op middeleeuwse wijze gevierendeeld zal worden, de duimschroeven aan zal krijgen of zijn laatste adem uit zal moeten blazen. Maar men mag wel blazen…

In mijn kamer staat sinds kort een lege vogelkooi. Een enkel donzig wit veertje kleeft nog aan de gouden spijlen en het voer- en waterbakje, nu doelloos en zinloos en zonder enige functie, hangen nog aan de zijkant. De bewoner van de kooi, mijn trouwe kameraad en de enige vriend van wie ik nooit de gruwelijke pijn die uitgaat van de harde en wrede,…

In Mei en Juni wordt dit pareltje in de bossen bij Chaam elk jaar met omringend geel versierd: IJl bijengezoem zweeft voort, stijgt en daalt weer, soms vloeiend dan hortend, door de wijde en luchtig geurende kring van gele lis, die het bosmeertje betoverend omrandt.…

Het was een uiterst spannende wedstrijd en wat was het mooi om die soepele jongedames als echte tijgerinnen aan de slag te zien. Overigens waren de Deense speelsters zeer gewaagd aan onze vrouwen, wat vooral in de eerste helft tot uitdrukking kwam, al was onze eerste goal mooier en strijdvaardiger. Maar het tweede, Deense doelpunt van de sterspeelster…

Het is wel verbazingwekkend en ook verontrustend hoe ontzettend vaak hier de jankende, gillende auto's voorbijkomen. Mijn huis is gesitueerd naast een snelweg en ik vraag me soms af of het hele, nabijgelegen ziekenhuis propvol verkeersslachtoffers ligt? Zeker is dat het geluid van de sirenes in hoge mate zenuwslopend is en in combinatie met andere…

Het is wel verbazingwekkend en verontrustend hoe ontzettend vaak hier de gillende en jankende gele auto's voorbijkomen. Mijn huis is gesitueerd naast een snelweg en ik vraag me soms af of het hele nabijgelegen ziekenhuis propvol verkeersslachtoffers ligt? Zeker is dat het geluid van de sirenes in hoge mate zenuwslopend is en in combinatie met andere…

Enige tijd geleden kwam mij een tekst onder ogen die, hoe aanmatigend hij ook was geformuleerd, mij meteen wakker schudde. Ik weet helaas niet meer of ik de tekst op deze site tegenkwam of elders. De schrijver of schrijfster was kennelijk met dezelfde gedachten vervuld als ik. Dat wederom resulteerde in een gevoel van herkenning en opluchting, dat ik…

het is hartje nacht als ik wakker word waarvan of waarom ik wakker werd is onduidelijk naast mij ligt mijn echtgenote zachtjes te snorren een druk op het knopje van mijn bijdehandte telefoon leert me dat het 03:27 uur is te vroeg om op te staan om de nieuwe dag tegemoet te treden als ik mij bewust word van het onafgebroken geluid dat…

Te midden van heel gewone huizen in een heel gewone straat tref je in Loon op Zand ineens een merkwaardige winkel aan. De ramen zijn half geblindeerd door lamellen maar je kunt toch zien dat zich binnen talloze serviezen bevinden, her en der verspreid over etagères, planken, kasten en vensterbanken. Het is alsof hele dorpen in de wijde omtrek voorzien…

Ik doe het nog een keer, een stukkie schrijven, hoe moeilijk kan het zijn om de psyche te kietelen. Bloedrood de zon, kust de kust waar helm blond schelmend de duinen daverend doen glimlachen. Een gedicht op zicht, je kunt het zien met je ogen dicht. Een stukkie schrijven is niet zo moeilijk. De zon barst uit haar voegen, wolken splijten oplichtend…

Heerlijk om dwars door de vijver over die stevige dam te lopen. Stappen over al die keien is een goede oefening voor je voetzolen. De stenen liggen toch niet te dicht op elkaar dat er mooie struiken en bloemen tussen kunnen wortelen. Zoveel wilgenroosjes, teunisbloemen en springbalsemien wiegen tussen waterwilgjes in het kleuterstadium Hier krioelt…

Op de 13e augustus werd ik in feite verwacht, maar ik zag het levenslicht op 27 juni, zes weken te vroeg. De kwetsbaarheid werd mijn handelsmerk, mijn levenslot, de kwetsbaarheid waarmee ik in de couveuse de borsten van mijn moeder en de handen van mijn vader moest ontberen, strelingen, die mij ook tijdens mijn zwaar getormenteerde leven niet ten deel…

Onlangs ging ik met het spoor terug naar Gouda. Door werkzaamheden aan de rails was de heenreis al behoorlijk irritant, want ik moest een groot deel met de metro richting Amsterdam-Centraal. Dat was behoorlijk lastig, omdat mijn Kruidvat-dagkaart niet reageerde op de poortjes van de metro, dus glipte ik met welwillende reizigers mee. De zombies, die…

De gestikte naden van mijn zwarte, stevige schoenen zijn opengereten. De schoenen hebben heel Midden-Brabant "gezien" en betreden. We stapten voort over steenachtige en modderige paden, zagen naald- en loofbomen, heidevelden, runderen, vogels van allerlei pluimage, meren, plassen, rivieren en wat al niet meer. Maar de kaken van mijn wandelgenoten…

Dikwijls wenst men Gods aanwezigheid te bemerken of al biddend en peinzend te voelen. Het gangbare geloof is voortstappen door moerspoelen, waarbij men nogal eens struikelt of een eindje wegzakt. Daarna mag het overeind komen en verder gaan het vertrouwen op de Heer versterken. Gods leiding worde in het wijde, grote leven aanvaard. Het zich herinneren…

Ik ben geen man, ik ben geen vrouw. Een minderheid legt mij op dat ik me niet mag profileren als man of vrouw. En dan kom ik in opstand, plas elk openbaar toilet onder, zitten of staan, ik zijk toch wel. Schijten doe ik ook, vooral op deuggleuven die genderneutraal hun geslachtloze kinderen vervoeren op bakfietsen. Een simpele omgeving maakt dankbaar…