Je zal maar 8 jaar zijn en een lange broek moeten kopen. Je hebt de hele zomer lekker in de comfortabele korte broeken gespeeld. Die broeken die zo gemakkelijk goed aansluiten in de taille, waar van je de stof nauwelijks aan je lichaam voelt en waarvan je absoluut geen last hebt als je aan het spelen bent. En als je die broek aandoet, dan zit ie in…

Wat begon met kopjes water eindigde met het over elkaar heen gooien van emmers vol met water. De hilariteit van de hinderlaag: nat tot op het bot. De lach, de lol, het plezier! En dan de eindronde van dit waterige schouwspel: iedereen nat. Het maakte niet uit; het was warm en het zonnetje scheen hoog aan de hemel. Met handdoekjes om de kleine kinderschoudertjes…

De deur slaat dicht. Weg ben je. Naar je vader. Je houdt het hier niet meer uit, zei je aan de telefoon. En ik begrijp het niet. Zestien ben je nu. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat je geboren werd. Nog maar zo even terug dat je mijn vriendje was en we elkaar altijd begrepen. Ik weet nog hoe je als driejarige aan het spelen was en met plotseling…

Ik was aan het afstoffen en boven op mijn kast staat een foto van mijn kinderen toen zij nog jong waren. Drie knappe dochters en trots dat ik vroeger was. Ik pakte de foto op mijn schoot en ging even zitten. De tranen druppelden over mijn gezicht. Huilbalk die ik ben. Ondertussen begin je te denken aan het beeld dat ik voor ogen had voor mijn kinderen…

Mijn zuster Antje heeft er in haar column al eens aan gerefereerd. Dyslexie. Ik heb zo'n man, die het schrijven niet onder de knie heeft. Luiigheid heb ik altijd gedacht. Maar nu heb ik ook zo'n kind. Inmiddels 15 jaar waarvan al tien jaar worstelend met het lezen en schrijven van het Nederlands. Onbegrijpelijk vind ik, onbegrijpelijk denkt ook zuster…

Ik mocht ze niet meer zien. Mijn kinderen. De rancune zat diep bij mijn ex. Voor het eerst in mijn leven gebruikte ik anti-depressiva, wat een rotzooi. Voorgeschreven, dat dan weer wel, maar ik werd er niet beter van. Uiteindelijk heb ik 2 pillen bewaard, een biertje deed mij goed, ik heb die twee 'medicijnen' in de Komozak gedeponeerd. Ik heb…

De broers en het zusje doen niet voor elkaar onder. Soms vechten ze met elkaar zonder elkaar pijn te doen, maar met het gekrijs van moord en brand. Alles is hen teveel. Niets kan boeien. Ons huis is te klein! Ik wil groter wonen, ik wil ruimte om me heen. Ik wil lucht! Ik wil gaan werken! Ze gaan vanavond in ieder geval vroeg naar bed! Op andere…

Na dat mijn dochter eens bij mij thuis geweest was en verteld had dat zij nog foto`s in haar bezit had, was zij zo vriendelijk om er een aantal bij te laten maken voor mij. Helaas was ik die kwijt geraakt nadat iemand van een stichting die had gehaald en de belofte om ze terug te sturen niet was nagekomen. Gisteren kwam zij ze brengen samen met…

Dodelijk versleten zit ik op een donkere, druilerige zondagochtend aan de ontbijttafel. Ik ben geradbraakt en ik kan nauwelijks uit mijn ogen kijken van de slaap. Wanneer was het toch dat ik hevig naar een zwangerschap verlangde. Een dikke buik, een kind en alles dat daarbij hoorde. Dochterlief zit op haar kamer en laat zich terecht niet zien. Die hele…

Een tijdje geleden kreeg ik - jammer genoeg - een raar gevoel als mijn dochter mij een e-mail stuurde. Een gevoel van afstandelijkheid. Helaas wist ik niet goed aan haar uit te leggen, wat ik precies voelde en er kwam een groot misverstand. Hoe erg ik het ook vond het leidde tot een breuk. Ik huilde mijn ogen uit mijn hoofd met de pijn in mijn hart…

Niemand zeggen, hier leg ik mijn zakdoek neer, ruggelings de armen in elkaar gehaakt, het schoolplein om de kring hield de adem in, als de neuzen dezelfde kant op wezen moest er gekust worden, vluchtig en beschaamd, gevoelens ontdekkend die nu puberaal worden genoemd. Hoe anders is het nu, als je als twaalfjarige nog geen gewei vanuit je string kunt…

Laten we eerlijk zijn: wie van ons was vroeger niet vertederd door het eerste gebrabbel van onze kinderen en later ook van dat van onze kleinkinderen? Degenen onder ons die, met alle respect, om wat voor redenen dan ook geen kinderen wilden of ze niet konden krijgen, hebben die vertedering misschien in iets mindere mate bij familie mogen ervaren.…

Wij - als mensen samen de maatschappij vormend - leven in een onzuivere wereld. Liever waren we, diep in ons hart, helemaal niet geboren. We weten niet waar we vandaan komen, niet waar we heen gaan, en daartussen ligt de zoektocht naar de zin van het leven, waardoor we zoekende blijven. De bijbel zegt, in het boek Jeremia, dat Gij die zoekt, zal…

Hoe bedriegelijk kan een kop wel niet zijn. Neem de kop op de voorpagina van de Volkskrant vandaag: ‘Geen opvang voor 10.000 kinderen’ Opgelucht haal ik adem – het probleem is door een breed gelezen medium gesignaleerd. Vannacht zag ik het op de Belgische tv. In Manilla, op straat minstens 10.000 zwerfkinderen tussen 0 en 6 jaar zonder enig houvast…

Morgen naar de Efteling. Met de hele familie. Beloofd is beloofd. Beelden van ontelbaar veel mensen schieten door mijn hoofd. Heel veel lotgenoten, die we morgen bij herhaling zullen tegenkomen. Hoe drukker, hoe vaker. De slimme wachtrijhekjes zorgen ervoor dat het grootste deel van de dag wordt doorgebracht met het stiekem kijken naar andere mensen…