Alle inzendingen van Joanan rutgers

Impasse Zo vond de vrouw haar man, de dichter: gehurkt in het bad, het hoofd geklemd tussen de knieën, alleen met zichzelf, het oude vlees, de verschrompelde stichter van haar geluk. Zij zag hoe gebogen, hoe naakt en menselijk buiten de taal. De warmte wolkte, vrede zong uit de kraan. Dit, dacht zij, kon hij dit maar verwoorden... Hij…

De schrijver van misdaadromans Erich von Torn had na zijn laatste bestseller even schoon genoeg van intriges en complotten, hij was toe aan een flinke vakantie en hij kreeg van vrienden een zomerhuisje op Terschelling aangeboden, hij mocht er zolang verblijven als hij maar wilde, want zijn vrienden gingen voor ruim een jaar naar familie in Zuid-Afrika…

Ik was ongeveer vijfien toen ik als een bezetene de literatuur indook, daarvoor had ik alle stripboeken in de bibliotheek verslonden, fotoboeken en boeken over bizarre en extreme onderwerpen. Ik haatte de autoritaire terreur op de scholen, waar ik achteraf gezien niets aan gehad heb, enkel frustraties opgelopen en nog meer haat verzameld tegen de gezapige…

Vel over been staan bomen te lachen Vil geen vis aan de rand van de rivier, een man liep het water in, het touw van zijn krabpot was gebroken, ze vonden hem terug in drie krokodillen. Hier zijn gezichten verweerd door zon en altijd wind, die waait over veranda's met versleten banken, waar de man rondrijdt op zijn rommelige erf, zijn motor…

Ik keek niet eens naar buiten. Ik lette helemaal niet op. Het is in mijn ooghoek gebeurd. Ik zat met jou aan tafel - we waren in gesprek - toen ik zag (in mijn ooghoek) hoe de theedoek van de overburen (die op het balkon hing te drogen) van het rekje viel. Vallende dingen zijn een zeldzaamheid, meer dan gevallen dingen (waardoor je weet dat er gevallen…

Ik geloof soms echt dat niets er echt meer iets toedoet, dat het allemaal opvulling van de tijd is, geraaskal, waanzin, vermaak, zinloze capriolen, gepoch, gelurk, gezeik, gedartel, gedweep, gedoe, pesterij. De grootste pestkop is God! Die laat zich namelijk nooit zien! De Angsthaas!…

Bij de C1000 krijg je twee komkommers voor één euro, Hollandse komkommers natuurlijk, maar ik vind het wel een macabere sneer naar de onder vuur liggende Duitse komkommers, wellicht onbedoeld, maar zo is er wel meer onbedoeld onkies en ongewenst. Ik hoop maar dat we deze komkommeroorlog verliezen van de Duitsers!...…

De waarheid neemt de bus De waardige schreeuw van de boom is niet waar. Hij gebeurde niet echt maar in een droom - die ik had terwijl ik wakker was. Dat kan dus ook al niet. Hij overkwam mij in de bus. (De krakende val die daarna kwam is nauwelijks van belang.) Omringd door dames: tassen vol baksteenharde meningen, hoog opgezette duivenborsten…

De gasvlag Ik open de vergadering. Het is niet toegestaan te spreken want ik ben moe Tot op mijn botten en luister niet. Ik ken een fort waarboven de wind stilzit, de gracht gevuld met blaren en oude snoeken die nog denken. Het is niet meer de vraag of wij dat zijn of het juist is, er is geen vraag. Nu zou ik willen dat de secretaris…

Ik ben jaren geleden een paar keer aanwezig geweest, Felix Rottenberg zat een keer naast me op de tribune, die las ook een keer wat voor. Niet belangrijk. Ik heb al met al bijna alle beroemde dichters wel gezien en gehoord, ik was wel een beetje op die oude garde uitgekeken. Op den duur weet je precies wat er komt en dan haak ik af, dan wordt het mij…

Als je heel lang geen actuele informatie meer volgt, dan kom je pas tot jezelf, doorbreek je de moderne verdovingstechnieken. Ga je uit de huidige tijd. Word je wijzer dan beperkte informatie, rampclichés. Stijg je op tot het Goddelijke! Wees je Soefiemeester!…

Litanie van Marthe Bonnard Ik lig in water, blauwgroen water niet zomaar te baden. In water ben ik omdat ik daar besta. Zie mijn meisjesheupen bloeien onder water. En zie mij uit het water, daar weeg ik als vrouw. Uit het water wieg ik niet van mij vandaan. Ik drijf mij van mij weg - een bleke maan uit de gravitatie van het lichaam. Ik lig…

Misschien ligt het wel aan mij, maar ik raak de laatste tijd steeds meer paranoia, hoewel ik dat mijn hele leven al ben, is er sprake van een ongezonde groei. Ik maak me dan ook ernstig zorgen over mezelf, zij het in het geheim, wat je wel begrijpt, neem ik aan. De magere vrouw op de vleesafdeling van de Jumbo houdt mij iedere week nauwlettend in de…

(voor Paul Léautaud) Zoals hij vermagerde straatpoesen verzamelde, zo nam hij de sierlijke vrouwen in zijn leven, maar de kopjesgevende dieren bleven langer, konden meer verdragen van zijn woeste temperament. Gekleed in stinkende vodden, als een echte clochard, werd hij vaak geweigerd in de literaire salonnen, bolwerken van kortzichtige dommen. Met…

(voor Ovidius Naso, na mijn computercrash toch nog teruggevonden...) Dorstige bloedzuigers verstopten gevaarlijke glasscherven tussen de plooien van hun gloeiende, kletsnatte schaamlippen. Toch bloosde hij bij het idee om weer die ene te beminnen, haar gladde slipje van gele zijde kriebelde als duizend harige rupsen tussen haar strakke, gladgestreken…

Kasselse Apollo We kennen niet zijn ongelooflijk hoofd waarin de appels rijpten. (Zijn tors is marmer, wit gewelfd.) Wij zien niet meer de grens die door de ogen liep, waar zon in sterren overgaat. Maar eens dan breekt zijn stilte aan. Dan wekt hij slaapsters op, tot beelden van verhevenheid. Ooit neemt hij in uw ogen plaats, zijn voet…

Eindelijk is Ratko Mladic opgepakt, die zoveel onschuldige mensen de dood heeft ingejaagd, gewetenloos en rancuneus. Toch jammer dat die Nederlandse soldaten hem destijds niet mochten/konden tegenhouden, wat gewichtiger zou zijn dan het veroordelen van deze massamoordenaar.…

Ik kreeg een e-mail van de dichter Jos Versteegen, waarin hij mij vroeg wat de bedoeling is van mijn beschouwingenlijst over diverse dichters. Ik was even totaal van mijn stuk. Wat moest ik antwoorden op zo'n diepzinnige, filosofische vraag? Ik doe het omdat ik graag andere dichters in het zonnetje zet, omdat ik uit eigen ervaring weet hoe ondankbaar…

Ik ben niet de enige, die het schoolmeesterachtige becijferingssysteem op Nederlands.nl vervelend en kinderachtig vindt, er zijn talloze rebellen, die pogen dit vernederende element te boycotten, wat heet, te doen exploderen. Het heeft geen enkele zin dit gevoel van actieve deelname aan de site te handhaven, daar de meeste beoordelaars niet capabel…

Tja, ik zag Doutzen Kroes aan tafel bij 'De wereld draait door'. Mathijs deed bloedserieus, maar al die domme reacties van haar sneden in mijn hart. Dat zij mooi is mag zo zijn, maar om haar domheid ook mooi te vinden, is belachelijk en schijnheilig. Misschien is Mathijs nog wel het domste om haar domheid serieus te nemen. Zelfs haar schoonheidsverering…

Geen señorita Nee, ik moet geen señorita in mijn armen, zo'n buitenlands mens. Hotelregistratie met een vinkje bij señorita - geen vinkje voor mij. Want ik houd niet van mensen die ik niet ken. Zo zal ik nooit naar de hoeren gaan. Een bordeel - ik heb al moeite met een café. Al die vreemde mensen daar die niet mijn type zijn. Ik ken ze niet…

De titel van deze wanhoopskreet stamt uit de bijbel, dat boek wat mijn jeugd heeft verpest en mijn leven vergald. Ik ben net als Freek de Jonge een domineeszoon en alle domineeskinderen kampen met een specifiek probleem, het zogenaamde glazen huis syndroom. Ze zijn continu in the picture voor de gemeenteleden, want ze dienen als groot voorbeeld voor…

'Voor straks welterusten en morgen gezond weer op!', zei Sonja B. altijd na haar tv-shows, een slogan die ik best wel een beetje mis zo af en toe, want Jeroen en Paul, Knevel en Van den Brink, zijn lang niet zo amicaal! Ik mis gewoon meer moederlijke vrouwen aan het televisieroer! Nieuwe Sonja's graag!…

Haar succesjaren liggen al lange tijd achter haar, maar toch blijft de popzangeres Eve Steel regelmatig optreden in Londen en in omringende steden. Haar appartement in Hampstead is sterk vervuild en er heerst zowaar een muizenplaag, maar zij vertikt het om die beestjes te vergiftigen of te bedotten met muizenvallen, sterker nog, ze zet overal schoteltjes…

Als je niet buigt word je gebogen, o, wees maar niet bang, je wordt gebogen, het buigt je, het drukt je met kracht neer. Je wordt door iedereen verlaten, ja, door jezelf. Wees niet bang, het is snel voorbij met het gekloot. Want gekloot is het en het wordt niet beter. ''t Is voorlopig nog toekomstmuziek,' luilakt de radiopresentator, …

Vaarwater Nauwelijks merkbaar gaat alles hier bergaf zoals de vliet die sloom het veld doorvloeit. Dit loos gekabbel maakt mij stil en stom. Als ik nog langer wacht droogt elk verlangen talmend op. Ik wil een snelle stroom, ik wil een roes die raast, een bruisend spel dat om een speler vraagt, een stem, een hand. Ik wil een ander land…

Ik schrok me rot, want meestal belt er 's avonds niemand bij mij aan, alsof men mijn avondschrijverij respecteert en niet wenst te doorbreken. Ik ben inmiddels ook een wandelend literair fossiel met heel wat kennis op zak en daar moet ik iets mee doen natuurlijk, dus doe ik wat ik kan vanuit mijn autistische isolement. Ik droomde vroeger van veel…

Ik schrijf onder de regels: het schooljaar is voorbij en kleumend met z'n achten bij elkaar een zomeravond in het park wij en jij veranderlijke ziel daar altijd bij tot hier. Het wordt een lange koele zomer zonder elkaar. Te jong voor tranen maar te stil voor onze jaren slenteren wij de dijk op naar het meer dat licht verzamelt voor later, vogels…

De oerreden van mijn literaire werklust is hoogstwaarschijnlijk mijn chronische depressie, die ik maskeer met verdovende middelen. Doof/demp die rotgevoelens! Verhef jezelf erboven, hoe dan ook! De grootste artiesten gebruikten de heftigste middelen om maar geen prooi te worden van hun roofdiertrauma's. Zelfs oude natuurvolken gebruikten/gebruiken…

Bij Ophelia (Millais) dit is onmiskenbaar mijn gelaat wat drijft haar onder de wilgen en maakt haar lijf tot ongewiede tuin geen man die opklimt aan haar benen maar kruid dat om haar lenden windt de knoppen van haar borsten klappen open en haar longen dicht water verdunt de herinnering de zon loopt als een ei over haar uit wie roeit…