Alle inzendingen van Joanan rutgers

Toen ik nog leefde... Toen ik nog leefde in het heelal van je armen en ademde door je huid, stond het geheimschrift van de sterren in je ogen geopenbaard. De witgouden bal van de zon rolde de hemel rond en de maan was een abrikoos in de schaal van de nacht. Maar nu drijven sponzige wolken over de stad. Huizen onwankelbaar belemmeren…

Ik ben soms net een draaitol, ik tol maar wat rond in de tijd die mij gegeven is. Dat ik een nachtdier ben, is mij inmiddels goed duidelijk, ik onderhoud de meest gevoelige contacten met gierzwaluwen, egels, mollen, poesen, uilen, vleermuizen, ratten, wilde zwijnen, nachtvlinders, ongedierte. Slangen ook. Kruip graag met hen door de kietelende heidestruiken…

Waar een hartenkreet toe kan leiden, wil ik graag even vertellen. Ik schreef ooit een hartenkreet over de door mij zeer gewaardeerde, Belgische dichter Jotie T'Hooft en diens toenmalige vrouw Ingrid Weverbergh, dochter van de uitgever Julien Weverbergh, uitgever bij uitgeverij Manteau. Een latere uitgever van Manteau stimuleerde mij om "De fictieve…

De laan waarin ik woon wordt al lange tijd geteisterd door een zielige vrouw, die bijna elke avond rond klokslag tien à elf haar gal begint te spugen op haar balkon. Doordat de flats pal tegenover elkaar staan weergalmt haar werkelijke heksenstem extra luid als in een klankkast. Ze is gigantisch boos op haar zus en haar ouders, maar ook op de jongens…

(voor José de Espronceda y Delgado (1808 - 1842)) Jouw vervolgers wisten niet wat zij jou onwetend hebben verboden. Verstopt in de Spaanse bergen, door de zon dwarrelende contouren als extra camouflage, was je een ingewijde van een occult gezelschap, een Spaanse literator vertelde mij dat het Tempeliers waren, die sterk vervolgd werden door de roomse…

Natuurlijk is er sprake van tweedeling, want de ene helft van Nederland gaat met volgepropte caravans op vakantie in Zuid-Frankrijk en de andere helft gaat zwoegend met plastic zakken vol voedselbankvoedsel naar huis. Toch kan de een meer gelukkig zijn dan de ander.…

Oh kut Oh kut, oh snee, oh pruim, oh spleet, oh gleuf, oh naad, oh kier, oh reet, oh gat, oh dot, oh doos, oh meuk, oh muts, oh klier, oh bef, oh prut, oh peer, oh vijg, oh dop, oh deur, oh lek, oh put, oh kloof, oh scheur, oh rits, oh snits, oh lik, oh stuk, oh pot, oh punt, oh kruis, oh munt, oh poort, oh zucht, oh tuin, oh lust, oh moes, oh vlaai…

(voor George Gordon Byron (1788 - 1824)) Zijn vader was een losgeslagen kapitein, die meer in de havenkroegen zat, dan dat hij over de zeeën voer en wanneer hij dat toch deed, dan stond hij meestal dronken aan het stuur en belandde hij in andere landen dan gepland. Als rokkenjager is hij onder menige rok gedoken, maar hij maakte het niet zo bont…

Verlos ons van het hoge Verlos ons van het hoge O Heer, verlos ons van zijn toorn, die egocentische pik van Uw rechterhand. Utrecht, sloop die stomme paal! Deze toren zonder kloten, deze voodoo van een jaloerse monnik heeft je als plek gefixeerd, vastgepind en voor eeuwen klein gehouden. De spits scoort niet uit zijn zicht, de architect…

Terwijl ik met mijn keurig gewassen, glimmende BMW richting Utrecht reed, werd ik gepasseerd door een Lelijke Eend uit het jaar nul, ik ben daar zeer ontstemd over en ik vraag de Kamerleden om uitleg over deze onnatuurlijke kwestie.…

'Toen ik klein was en onder de tafel woonde' Toen ik klein was en onder de tafel woonde kende ik de enkels van de grote mensen nu ken ik enkel de grote mensen en dat is niet de bron van mijn vreugde laten we ons voortaan alleen nog vergissen en lachen met de spijkers van het geduld we zullen hout geven aan de bossen en goud aan de bankiers…

Het is maar zelden dat ik een droom kan onthouden, maar deze keer was het goed raak en zat ik er letterlijk en bewust in gevangen. Ik bevond me ergens in een bepaalde wijk van Amsterdam, lange straten, korte, benauwde steegjes. Ik liep langs een hoog en rijk flatgebouw, waar ik getuige was van een moord, de moordenaar zag dat ik hem herkende, terwijl…

Trekpop in Vogue alsof die arm mij niet toebehoorde de hand op je schouder legde buiten mijn wil omdat ik niet wist dat ik niets anders wilde dan dit het duurde maar even ik voelde door de zwarte stof je schouderbandje kan mezelf niet vergeven dat ik niet weet hoe je keek toen niet eens een volle hand amper enkele vingerkootjes ons als…

In Cassis zit maar een miniem procent zwarte bessen uit Zeeland, het merendeel is bubbels en suiker, zelfs de kleur is chemisch gemanipuleerd. Suiker is het witte gif, erger nog dan cocaïne, wat de meeste mensen afstompt. Suiker maakt agressief en tast de natuurlijke energiebronnen aan, het is zwaar verslavend en het maakt mensen walgelijk dik, het…

Alle wit doelwit En het is alsof iets overwaait uit een andere dimensie In je. iets flikkert. Beeldvlinders. Kleuren als gemoedstoestanden Duizend kleine wervelwinden beroeren je Je bent omringd door myriaden microscopisch kleine spiegels van microscopisch kleine goden: tezamen weerkaatsen ze je, mini-eonen lang. Je weerbeeld een beweeglijk…

(voor Elizabeth Browning (1806 - 1861)) Je ploeterde maar voort, ondanks je slechte gezondheid, de poëzie was je kleurrijke redding in een sinistere woning, waar je bullebakvader de dienst uitmaakte. Hij had je in de wraakzuchtige tang, hij bezeerde jou met zijn onverwerkte trauma's. Terwijl je in de achtertuin naar de vogels keek en luisterde,…

(voor Eugène Emile Paul Grindel (1895 1952)) Op je zestiende ging je vanwege je astma naar Davos en je wandelde op de Zwitserse bergen, waar de geur van bloemen en kruiden je longen vulden. Kaas, melk en chocolade vulden je hongerige maag. Drie jaar lang zat je op die bergtoppen te gluren naar jongedames met dezelfde kwalen, als jonge dichter vond…

De scheiding Ik ga de dieren in de Zoo vertellen dat H. na dertig jaar is weggegaan. De neushoorn kijkt me medelijdend aan, de dwergnijlpaarden blazen troostend bellen - verbeeld ik me. Ook dieren vormen stellen, gearrangeerd door baas voor onderdaan. Zou tweemaal levenslang hier beter gaan? Ik vraag het aan de panters en gazellen. De…

Nachtegalen in verkoolde bossen op de vlucht. Overrijpe vruchten vallen van het tafelblad. Een hand grijpt naar een wolk wanneer een ader open spat in het gezicht. Als betrof het een wolkje wolkje melk net uitgelopen in de nacht, de stilte van de ster, in mijn blikveld gevlogen. Want ik laat het denken overgaan in droom. Ook deze keer. Een passage…

(voor Gustave Flaubert (1821 - 1880)) Van je autoritaire vader moest je rechten gaan studeren, omdat die studie je later verzekerde van een maatschappelijk gezien hoge baan met meer dan voldoende financiële beloningen, wat een projectie van zijn eigen eerzucht was. Enkele bezoeken in de studentencafé's brachten jou al snel op een beter spoor en…

Apollolaan Als kind was ik zo gek op je als een eenzame wolf. Hoe je hooggehakt in een nerts langs de winkels hier om de hoek uit wandelen ging. Met je ogen kietelde je me dood wanneer je met een blik over je schouder de verte in danste, naar het zand waar wij dan samen van de aarde af vielen, en ik mijn zaad in je bont spoot, diamanten…

(voor Jane Austen (1775 - 1817)) Ook jij was een domineesdochter, die flink en succesvol de pen hanteerde. Je deugdzame vader leefde ook van de pen en het woord, dat was de aanzet voor jou om hetzelfde te gaan doen, maar dan met romantische liefdesbeelden, in plaats van het moe gewerkte volk de stuipen op het lijf te jagen via keurslijfgeboden en…

Ik mailde onlangs met de edele dichter Serge van Duijnhoven over de eerste druk van Rimbaud's 'Une Saison en Enfer'. Ik was bezig om hem aan mijn beschouwingenlijst toe te voegen en toen las ik dat hij in een Brussels paleis woont met een crypte gewijd aan de Heilige Drie-eenheid; Arthur Rimbaud, Fernande Pessoa en Lord Byron. Mijn vader heeft een…

Exodus De idioten rijzen uit het bad en rennen - als studenten bij 't ontgroenen, bloot boven sokken, pumps en voetbalschoenen - de deuren uit, weg, over 't sintelpad. Receptie, hoofdgebouw en paviljoenen, het stenen net waarin men gekken vangt, staan onbewogen. In de perken hangt Flauberts parfum van lijken en citroenen. Te laat, ontdaan…

Wilders mag zeggen wat hij wil en dat mag iedereen, iets wat al lang bekend was, een stomme schertsvertoning dus! Die onzinnige bullshit kost dus tonnen aan geld, waar veel betere toneelvoorstellingen voor te bezichtigen zijn! Maar ja, ter compensatie van de bezuinigingen op de cultuursector willen sommige politici wel eens daadwerkelijk de nood verhelpen…

(voor Jack London (1876 - 1916)) De sterrenkijker van je vader stond gericht op een schone dame buiten zijn huwelijk en zo kwam jij tot leven, opgegroeid in armoesferen, terwijl je vader centen genoeg had, maar schande kon hij niet gebruiken, desondanks werd je een gespierde jongeman met edele socialistische ideeën. Je werkte keihard in een fabriek…

Gedicht voor Ulrike Meinhof Sommigen kunnen het niet meer hebben. Sommigen schilderen een spiegel op de muur met het gelaat van een vrouw erin vervat. Sommigen luisteren naar een bandje met de stem van een vrouw, die nauwelijks verstaanbaar fluistert. Sommigen voeden hun verbeelding met herinneringen aan avonturen, die ze nooit hebben beleefd. Sommigen…

Ik haat het feit dat vele landen Griekenland nu als een zwart schaap behandelen, terwijl diezelfde landen vergelijkbare nalatigheden hebben gedaan. Corruptie en falende betalingen zijn wereldwijd gaande. Jezus heeft de armen en misdeelden lief, dus hoe christelijk zijn wij? Of gaat economische welvarendheid voor? Ik bedoel, liefdeloosheid!…

Dankzegging voor de bols ik dank u voor de bols, en dat die ook nog te drinken is want er is ook ondrinkbare: kokende bols, bevroren bols en bols op basis van looizuur of aseton bols die voor het chemisch reinigen van hoeden werd gebruikt en het reinigen van stokken achter de deur waar honden mee worden geslagen negerbols (op kleur gebracht…

Zijn kleuterjuffrouw vond al dat hij mooie kleurtekeningen maakte, hij was een beetje verliefd op haar geweest, ondanks het immense leeftijdsverschil en de onmogelijkheid ervan, hij voelde zich altijd zo veilig en beschut bij haar, ze deed zo warm en zorgzaam. Op de lagere school was de hoofdmeester altijd vol lof geweest over zijn potloodtekeningen…