Verhalen over mannen

Elektronicus Martin, dierenarts Wiebe en Hans eigenaar van het dierencrematorium; drie vrienden van middelbare leeftijd, die met elkaar optrekken sinds de kleuterschool en bekend staan als de drie musketiers vanwege het kattenkwaad dat ze uithaalden in hun jeugd. Ze zien een documentaire op tv dat hun op een idee brengt en besluiten het plannetje…

Jan-Jacob Slauerhoff (1898 - 1936) heeft een veelbewogen leven geleid, waarin het schrijven van poëzie en proza centraal stond. Hij is geboren in Leeuwarden. Zijn ouders waren streng en godsdienstig (protestants), mensen bij wie hij weinig tot geen grond onder de voeten kreeg. Jan was een fragiel kind, dat vaak geteisterd werd door psycho-somatische…

Jonas en Dirk keken verbaasd toe hoe Bas meeliep met de dame in het tweed, nadat die hun conversatie hard verstoord. ‘Jammer, meneer Dirk, dat dat mens er tussen kwam.’ ‘Ja Jonas. We hadden net zo’n goed gesprek.’ ‘Met diepte, meneer. En op niveau. Dat wordt tegenwoordig niet meer gewaardeerd.’ Jonas zuchtte en pakte een bolbuikig flesje met…

Jonas en Dirk zien, enigszins overklast, de dame door de glazen deur de straat op gaan. De gele paraplu blijft in het etablissement achter. ‘Dat is me wat, meneer Dirk.’ ‘Zeg dat wel, Jonas. Maar zo is de vrouw heden ten dage. Assertief en daadkrachtig.’ Ze slaan de nog resterende sterke drank in één teug naar binnen, maar kijken elkaar twijfelend…

Als Dirk het lokaal betreedt, wordt zijn oog getroffen door een lichtgele paraplu, die volledig uitgeklapt naast de deur staat. ‘Wat is dit, Jonas?’ ‘Een statement, meneer Dirk. Goede morgen.’ De toon is licht assertief. Dirk loopt rondom het regenscherm. ‘Goede morgen, Jonas. Bij mij thuis stond een binnenshuis opgestoken paraplu gelijk aan te…

Het zachte namiddaglicht vervaagt de contouren van het lokaal. In de hoek zitten nu twee drinkers. Dirk zit aan de tap met hond Bas naast zich. ‘Wat weet jij van de ratio van het bestaan, Jonas?’ Jonas veegt machinaal de toog schoon. ‘Daaromtrent beschik ik niet over informatie, meneer.’ Dirk kijkt het lokaal rond. ‘Ken je dan wellicht de reden…

De dame doet haar jas uit en sluit de gele paraplu. Ze kijkt zoekend rond naar een plaats om een en ander op te slaan. Jonas doet of hij niets ziet. Dirk pakt een servet en slaat dat over de linker onderarm. Hij loopt naar haar toe. ‘Goede middag mevrouw, welkom in ons lokaal. Geeft u maar hier, dan hang ik het even voor u te drogen. Ik heb daar…

‘Goede middag Jonas.’ Jonas neigt slechts het hoofd ter bevestiging van de ontvangst. ‘Maken wij het niet goed, Jonas?’ ‘Van u weet ik het niet, meneer Dirk, maar mij is droef te moede.’ ‘Enige oorzaak kenbaar?’ Jonas denkt na. ‘Niet dat ik kan traceren, meneer.’ ‘Weltschmerz dus.’ Jonas kijkt niet-begrijpend. ‘Pardon?’ Dirk glimlacht. Hier…

Een bruin getint lokaal. In een hoek drie serieuze drinkers, zwijgend, zonder belangstelling voor hun omgeving. De communicatie bestaat uit het opsteken van een aantal vingers naar de tapkast, ter aanduiding van het getal der gewenste consumpties. De aard daarvan is bepaald door traditie en volledig bekend bij Jonas, aan gene zijde van de toog die is…

Verdomd, dat lijken wel de zoons van. Ik kijk naar de foto in het Volkskrant magazine. Allemaal mannen van staal, ja dat moeten wel de zoons zijn van. Ik lees de naam: Kieftenbeld. Nee, zegt me niks, het is ook te lang geleden. Maar als ik het artikel lees verdwijnt de twijfel: de oren, ja de enorme flaporen van Kieftenbeld, daar had Woemi het ook…

Er werd gebeld en er stond een erg boze man voor de deur. Ik hoorde iets over Bouw- en Woningtoezicht, en zonder mijn reactie af te wachten stampte hij mijn huis binnen. 'Eens kijken wat hier allemaal gaande is,' bromde hij. En nog iets over buren die hem hadden gebeld. Ik schrok me wild. 'Wilt u misschien een kopje koffie?' hoorde ik mezelf vragen…

Schuchter namen we plaats aan tafel bij de meest gevreesde bridgers van dat weekend. Ruud, de fanatiekste van de twee, schudde met kennersblik de kaarten en begon zwijgend te delen. Reg, zijn partner, zag er gelukkig wat toegankelijker uit. Ik was doodnerveus en ik deed een poging de heren wat milder te stemmen. 'Heren,' zei ik dan ook liefjes, '…

Het is zaterdagavond. Bij de deur van café Berlage staat een bodyguard. Hij glimlacht als Jaap naar binnen loopt. Kees-Jan volgt hem. Door al het gedoe met Annemarie is het alweer een tijdje geleden dat ze samen op stap zijn geweest. Binnen heerst er een ontspannen sfeer. Het is gezellig druk. Meegezogen door de harde muziek beweegt Jaap zich zelfverzekerd…

Het is allemaal begonnen in de Hof van Eden, god had een leuk tuintje aangelegd maar miste nog wat speelsheid. Zelf was god een behoorlijk ouwe lul die graag wat jonger had willen zijn; hij bedacht toen Adam en noemde het zijn jong, later verbasterd tot jongen. En die jongen, Adam dus, huppelde heerlijk rond in de heerlijkheid en at gulzig van de…

God was vast verstrooid toen de aap als een kruimel van tussen zijn vingers glipte. Kijk, hij krabbelt recht en grijpt een liaan en slingert door het lover naar de troon van klei, in het zenuwknooppunt van de jungle waar de leeuw met een grom en een geeuw zijn nieuwe onderdaan begroet. “Ik ben de parel van jouw meester, het juweel van de eeuw’ giechelt…

Overal zie je ze voorbij komen, de mooie vrouwen. In tijdschriften, op reclameposters, maar vooral in de videoclips van tegenwoordig. Het liefste nog met zo weinig mogelijk om het lijf. Een streling voor het mannelijk oog natuurlijk, maar waarom wordt er toch zo weinig aandacht besteed aan wat het vrouwelijk oog wil, wat mijn oog wil? Heeft er al eens…

Niemand komt aan mijn dinsdagavond. Geen bezoek, geen sportavond, geen telefoontjes. Dit is mijn avond. Om half 9 installeer ik me op de bank voor de tv. Ik schenk mezelf een wijntje in, pak iets lekkers uit de kast, zet mijn verstand op nul en maak me op voor een heerlijk ontspannen vrouwenavondje Net5. Waarom moet er toch iedere week weer een drama…

Wat is dat toch met mannen en lingerie? Vorige week kreeg ik van mijn man de stille hint, dat ik ‘mezelf’ nog maar eens moest verwennen met het kopen van nieuwe lingerie. Hij zal het ongetwijfeld goed bedoeld hebben, maar lingerie kopen is bepaald geen verwennerij maar kwellerij en daarbij vind ik het ook nog eens pure geldverkwisting. Maar goed…

Mijn zoon heeft soms van die droge humor. Op school noemde ze hem wel eens Mr. Bean, waar ik hem absoluut niet mee wilde vergelijken. Zo wilde ik op een zondagmorgen uitslapen en dat scheen dus niet te kunnen die bewuste ochtend. Er werd aan mijn slaapkamerdeur geklopt en mijn 13 jarige zoon deelde mij mede: “telefoon Mam”. Ik mopperde vanwege het…