Alle inzendingen over woonoord

De Belg is een kalkoen die in de waan leeft pauw te zijn. Zo gebeurt het dat de Belg beproeft zijn staart tot het half-ronde siersel te maken dat hij bij de pauw heeft opgemerkt. Natuurlik gelukt dit de kalkoen niet: immers hij heeft geen pauwestaart. Alleen heeft dit voor gevolg dat de kalkoen zijn staart in de hoogte houdt, aldus zijn achterzijde…

Klein en zelfstandig waren ze, de wijk kende ze in grote verscheidenheid. Bakkers, slagers te kust en te keur, kruideniers in overvloed, maar vooral de boeren. Op elke straathoek of in groepjes op pleintjes. Melkboer, sigarenboer, groenteboer, kolenboer, patatboer, puntzak (klein) 15 cent en vierkante zak (groot) 25 cent, mayo 5 cent extra. Als…

Vriendin Merel heeft haar cursus handleesknudde achter de rug en is nu naar een lezing Chakraspoelen. Ze belde net dat ze aansluitend heeft ingeschreven voor de cursus “kundalini-opwekking door het dynamisch activeren van opwaartse energie”. Ik vroeg haar of ze daar batterijen bij nodig had. Duracell is een goed merk. Als je die gebruikt kan je de…

< NB: Alle gebeurtenissen, namen en dergelijke zijn © Mij > < Het verhaal is nog niet helemaal af > 'Nilthri..' als een zacht briesje, een fluistering van de wind, kwam deze naam over de bloedrode lippen van het afgepeigerde magische schepsel. Aan de rand van Li Oyris lag ze in foetushouding met haar gezicht naar het meer, als betoverd door het…

Voor wereldse begrippen klein als uniek evenement spreekt de omroeper luid tot toegestroomd publiek in aanloop drieduizend lopers naar start want groot is een dorp met “de tachtig van de Langstraat” Inzoomende camera’s, geflits en veel gedonder terrassen vol spekkopers en muziekkapel kletsnat filmt plaatselijke omroep vrolijke mensen onder…

Uit de serie: avonturen in nieuwbouwwijk De Hunze Mijn benen zijn stijf vanavond. Ik puf wat uit bij de avondzon in de Kromhoutstraat . Mijn handen rusten op de knieen. Een kat schaart zich bijna onmiddellijk aan mijn zij. Ik aanschouw de steigers om één van de groengerande witte bouwwerken. Een evenzogroenbelaarsde vrouw spuit met een hogedrukreiniger…

De fietsbanden knarsten in het verse split. De teer dampte in de hete julizon. De vermoeide mannen duwden nog een keer de benen laag op weg naar Stad, op weg naar huis. “Daar de vijf pijpen! Nu is het niet ver meer”, riep de geleerde Arminius triomfantelijk. “Laten we even stoppen bij dit moment, mijn Pancratius. De briesende rossen werden snerpend…

Nationale sport nummer één, is in ons Belgen land nog steeds het ontduiken van belastingen. Onder welke vorm dan ook. Wat wij ook maar kunnen inbrengen als aftrekpost zullen wij niet laten. Lukt het niet, dan is het goed geprobeerd. Slaagt het wel, zoveel te beter. Op plaats twee komt zeker en vast ’het zwartwerk’. De drukste werkdagen in ons land…

Ze werd wakker van het vrolijke gekwetter van haar klokradio. 10 na zes. De soesknop deed zijn dienst. Bij iedere daarop volgende tien minuten vond haar vinger moeiteloos de lange balk die zorgde dat het geluid, dat duidelijk de dag aankondigde, terug verstomde. Voor een volgende tien minuten. Tot de knalrode cijfers van de wekker haar toeriepen…

In 1963 kreeg mijn vader een ingeving, die mijn hele leven zou overhoop gooien...Terwijl ik, gelegen in een wieg, nog niet eens de rampzalige gevolgen kon inzien van deze dwaze beslissing. Laat staan dat ik mijn mening luidkeels kon verwoorden, er kwam toen alleen iets onverstaanbaars uit, maar hard zal het wel geweest zijn. Mijn vader wou naar BELGIË…