857 resultaten.
autobiografie
4.5 met 2 stemmen
847 Bjarne was dan misschien niet honderd procent monogaam en op zoek naar de eeuwige levenspartner, erg trouw en aanhankelijk was hij wel. Want wat was hij blij dat hij tijdens de moeizame kerstdagen op eerste kerstdag een berichtje kreeg van de economiestudent, die de kerstdagen op eenvoudige wijze doorbracht in het huis van zijn ouders in de oude stad…
Regenbomen van het heimwee-land
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
810 Het Amsterdamse jaagpad aan het Nieuwe Meer was de oude route van de trekpaarden. Deze werkdieren in dienst van de mens trokken de trekschuiten langs de oevers van de ringvaart en het Nieuwe Meer naar Amsterdam.
Later werd het een fietspad in een natuurgebied. Een kronkelend fietspad voor herfstkinderen die geen ouders hadden. Kinderen die iets waardevols…
bewering
3.0 met 2 stemmen
681 Ik mag er zijn. Maar mag ik ook blijven, dat is vers twee.…
Schuilhart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
671 Leegte is een cyclus in het land van het cynisme. Ik roep U aan om mijn schreeuw te begrijpen. Omdat ik daarmee eindig in wat ik voor elkaar kan krijgen. Ik verander niets aan de woorden en ik blijf in onbekende verbazing. Dichter bij de zee mis ik de meeuwen met het extreme subjectivisme waarmee het gemis van meeuwen zich openbaart. Mijn kleren trek…
autobiografie
4.5 met 2 stemmen
845 Al geruime tijd voor de eerste crash die onze sites gevoelig raakte, had ik het inzenden van mijn bijdragen gestaakt. Door achteruitgang van het gezichtsvermogen van mijn nog gezonde linker oog was het werken op het toetsenbord een grote bron van ergernis. Geruime tijd erna onderging ik een geslaagde staroperatie en na het aanmeten van een goede optiek…
Herinneringen aan mijn studententijd (vervolg)/De psychedelische sigaret
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
443 In het herenhuis (het studentenhuis aan de Korte Heuvel) hielden de langharige studenten het tot diep in de nacht vol onder de ondoordringbare walm van hun sigaretten die als een mist in het vertrek met het hoge plafond hing en onder de in mijn oren disharmonische klanken van Jimi Hendrikx, Joan Baez en vele anderen....
Ik was nog een kind en kinderlijke…
Dan maar de dood in......
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 In haar zwakbegaafde brein dat nooit tot enig intellectueel niveau was gestegen, was nu de gedachte aan het ultieme, aan het onherroepelijke waarvan geen terugkeer mogelijk is, opgekomen. Zelfs haar liefdesaffaire, die toch lange tijd had voortgeduurd, bood geen soelaas en geen vluchtmogelijkheid meer ten opzichte van wat toch de bevrijding en de rust…
De prelude van een leven......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
463 Als ik het Slavenkoor uit Nabucco hoor ben ik ineens weer in die kamer op die middag waarop de dampende aardappelen opgediend worden en verzin ik weer eigen woorden bij dit muziekstuk.
Ik ben weer drie en voel me weer omringd door de goedgunstige, overvloedige aandacht en zorgen van mijn vader en moeder, oma, ooms en tantes, die allen wonen in het…
Bijna voorspelbaar
bewering
4.0 met 2 stemmen
573 Langdurige stress bij calamiteiten of kortstondige stress in plotseling optredende situaties veranderen soms het gedragspatroon van doorgaans rechtschapen personen. Gedurende bijvoorbeeld een langdurige voedselschaarste zal men voedsel stelen om de familie geen honger te laten lijden. Gedurende enkele seconden van mentale hoogspanning in het programma…
De kwetsbare mens
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
530 De lentezon laat een helpend licht over de oude stad schijnen. Er is een gezellige drukte op de terrasjes. Luidkeels vertelde grappen over de zomerse temperaturen gonzen door de stad. Het gezin en de maatschappij zouden de mens moeten beschermen. Als onderdeel van het geheel. Maar stel je voor dat er een geest bestaat, stiller dan de droomjongen. Een…
autobiografie
3.9 met 11 stemmen
610 De ogen van mijn zoon waren een spiegel geweest. Een spiegel waarin ik het verleden, het heden, maar ook de toekomst even heel helder had kunnen zien. Het besef was als een bliksemschicht bij me ingeslagen. Er waren al eerder voorvallen en situaties geweest die mij aan het denken hadden gezet. Maar niet eerder zo indringend en onomkeerbaar als die dag…
Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ze verklaarde uit Zuid-Amerika afkomstig te zijn (asblond haar, enigszins vervallen en van mijn leeftijd) en naar haar zeggen had de verhuisdrift haar in zijn greep (zoals wel meer voorkomt; men verwacht dat het grote geluk om een straathoek op de loer ligt en dat men het kan kopen als een pak suiker in de supermarkt; men sleept zijn ziel over de wereld…
Paradox
bewering
3.7 met 3 stemmen
847 Als een door zelfoverschatting ontstane misser meteen goed raak is, dan wordt de omvang van de impact op mijn ego alleen maar verzacht door het tijdig kunnen relativeren van de situatie totdat de acceptatie is bereikt.…
bewering
4.7 met 3 stemmen
621 Onhandigheid kan soms zó vertederend zijn, tenminste vooralsnog.…
Ontmoeting bij Kringloopwinkel "Portagora"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
527 Het was op een van die milde zomerdagen waarop een licht briesje de zintuigen streelt en verwent, dat we elkaar ontmoetten bij Kringloopwinkel "Portagora" aan het Koningsplein. Hij had daar - kennelijk besluiteloos - rondgesnuffeld zonder tot een aankoop te kunnen overgaan en was nu neergestreken voor een kop koffie.
Op de achtergrond, in een uithoek…
IDENTITEIT EN EGO
dagcolumn
2.8 met 4 stemmen
1.531 Hoewel ik er al zo’n 48 jaar niet meer woon, en er zelden vaker dan twee maal per jaar de frisse, tintelende atmosfeer van op mijn huid voel dansen, in m’n neusgaten voel circuleren, door m’n luchtpijp voel meanderen en mijn bloed voel zuiveren, alsmede hiermede in mijn hart de verlevendiging op te merken dankzij een nieuwe injectie vluchtige etherische…
ZO RELATIVEER IK
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Soms kun je dat zo hebben een weekje dat het een beetje tegenzit. Zo’n periode dat alles even niet loopt zoals je hoopt of vindt dat het zou moeten lopen. Zo’n weekje dat een vervelend griepje dat je natuurlijk al onder je leden had, besluit een plekje op de voorgrond op te eisen, ten koste van jou. Zo’n weekje waarin je je gewoon beroerd voelt, soms…
. . . Niemand zeggen . . .
verhaal
4.0 met 1 stemmen
1.194 Ten behoeve van de geachte lezer, voor wie de door mij beoogde samenhang van dít verhaal niet geheel of, erger nog, geheel niet duidelijk wordt, verwijs ik gaarne naar de bron, de onderstaande en eerder door mij ingezonden bijdrage: “Koud vuur” (verhaal nr. 2564) van 20 juli 2007.
Kort samengevat bevat het bovenstaande de informatie, dat mijn grootmoeder…
autobiografie
4.3 met 10 stemmen
676 Het was een zonnige zondag in augustus. De schoolvakantie liep op z’n eind. Een mooie dag om samen met zoon Tom en dochter Olivia mijn ouders weer eens te bezoeken op Texel. Een paar dagen eerder had ik ze gebeld en gevraagd of het goed was als ik met de kinderen langs zou komen.
Ondanks het prachtige weer en de hoge temperatuur wilde de dag niet…
Schemerzone
verhaal
3.0 met 1 stemmen
708 Het is nog maar de vraag, of de lezers of enkelen van hen in dit ‘verhaal’ een enigszins aanvaardbare verhaallijn kunnen ontdekken. Ondanks deze bedenking heb ik nu weer eens voor deze manier van schrijven gekozen om mij de hele procedure van het zich moeten inlezen over bepaalde onderwerpen te besparen. Ik verhaal liever in eigen woorden vanuit mijn…
"Portagora" revisited
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
415 Na de grote hitte, toen augustus overging in september, was het weer goed toeven op het provisorische terras vóór Kringloopwinkel "Portagora" en ik trof er deze keer een senior met glad, achterovergekamd grijs haar en een snor die zijn bovenlip overhuifde. Hij zei aan de Piushaven te wonen en "Portagora" wel vaker te bezoeken en hij had een schrijfblok…
Opnieuw naar "PortAgora"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Vandaag ontmoette ik mevrouw vóór "PortAgora" een dame van 84 jaar en toen we in gesprek raakten, bleken meteen al de overeenkomsten in ons verleden: beiden zijn we typiste geweest, zij het dat mevrouw in de watten gelegd is en ik verstoten ben.
Het grijze haar droeg mevrouw opgestoken en haar oude gezicht met diepe rimpels was getekend door tijd…
Gebakken lucht
bewering
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 Wanneer op een gegeven moment het resultaat van alle zorgvuldig opgeveegde en vervolgens gecomprimeerde kruimeltjes niet meer kunnen verhullen dat de koek op is, dan is de tijd gekomen om de bakkerij te sluiten. Het met welbehagen opsnuiven van de geur zal daarna toereikend moeten zijn.…
Voor een paviljoen in Biezenmortel.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 Een eenzame en vervallen berkenboom schijnt maar nauwelijks het leven te houden en zij draagt lijdzaam haar bladertooi vóór het paviljoen waarin mijn broer is gehuisvest.
In Nederland is er zorg voor iedereen en in de gangen van het paviljoen verwijzen naamplaatjes met foto's en geboortedata naar de bewoners. Mijn broer heeft vandaag last van "het…
Ontmoeting met een ongelukkige in de LocHal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
429 Het is een mooie, heldere voorjaarsdag; de 29e april en vóór het Brabants Natuurmuseum aan de Spoorlaan pronken sinds kort de roomwitte kaarsjes van de kastanje in het groen van haar kruin.
De fonteintjes op het Burgemeester Stekelenburgplein spatten vrolijk op. In de LocHal, het nieuwe pronkstuk van onze stad, met haar trappenhuizen, met haar uitgebreide…
Terug naar "Portagora"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Het was een dag in oktober waarop een ijsblauwe hemel als van juni of juli onze dierbare stad overkoepelde.
Ik ontmoette haar bij "Portagora", de Kringloopwinkel waar altijd iets te beleven valt. Haar formidabele hangbuik bolde ruimschoots over haar broekband en ze had haar oog laten vallen op drie lullige kleerhangers die naar haar zeggen geschikt…
Bij de kapper (vervolg)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
497 De stad leek te huilen. Als uit blinde, nietsziende gevels staarden de huizen mij aan. Mijn haar lag als een wilde, ruige vracht op mijn schedel en het donkerblond van mijn jonge jaren was nog niet geheel verjaagd door grijze lokken die aarzelend als ontdekkingsreizigers op een onbekend continent "voet aan land" hadden gezet.
De jongeman, die…
Opnieuw in de inrichting
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
422 Een merkwaardige waterplas, een soort binnenzee of -meer strekt zich uit langs de kant van de weg die leidt naar Biezenmortel. Fragiele, kleine eendjes dobberen en deinen ergens op de woelige stroom. Spoedig zal ik de inrichting bereiken waar mijn broer sinds jaar en dag is ondergebracht en waarvan het hoofdgebouw het aloude Christuskruis torst dat…
Opnieuw bij mijn broer.....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
468 De afstand Tilburg-Biezenmortel is met een Regiotaxi snel te overbruggen. Op de snelweg geeft een blauw bord met witte letters de plaatsnaam "Biezenmortel" weer als we niet ver van de inrichting zijn.
Eenmaal gearriveerd zie ik achter aan een lange gang mijn broer de dans van de waanzin dansen; een met recht krankzinnige dans. Eenmaal in de woonkamer…
Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
455 Op een mooie, nog koude dag aan de vooravond van de lente, toen her en der al paarse, gele en witte krokusjes waren verschenen, nam ik naast haar plaats bij de halte van lijn zeven. Ik begon maar voetstoots met de openingszin: "Het valt niet mee", altijd een voltreffer.
Mevrouw was allerminst de slankste, ze droeg een soort wijnrode baret en ze…