Verhalen over overig

Het achtjarige jongetje Paul lag 's avonds warm in zijn knusse bed. Tik, tik, klonk het achter het raam. Paul tuurde scherp. Daar buiten sloeg een nachtzwaluw met zijn kopje tegen het glas. Een dof roepend "rrrorr" kwam uit het bruine lijfje. "Kom met mij mee," meende Paul te verstaan. Gauw kleedde hij zich aan, op zijn tenen de trap af. Heel…

Hoewel Karst in mijn droom door het hoofd geschoten was, zag ik hem de volgende dag gewoon op het werk verschijnen. Toch leek het wel alsof hij er anders uit zag. Menigmaal aanschouwde ik hem met een blik alsof ik hem in gedachten moest identificeren.…

De man kwam bij. Het was een zonnige morgen! "Waar ben ik nu toch!? O ja, gisteravond ben ik gevallen! Blijkbaar heb ik hier de hele nacht bewusteloos gelegen. Maar nu ga ik gauw naar huis!" Heel voorzichtig, uiterst moeizaam, klauterde hij tegen de rotswand op, en kwam uit de kloof. Het lopen ging ook heel moeilijk. Overal aan Edward kleefde…

IJverig arbeidden heel wat houthakkers in de bergwouden van Noorwegen. Na het zware zwoegen met bijl en zaag deden ze zich tegoed aan hun spijzen en hun kruikjes koffie. Daarbij vertelden ze elkaar leuke moppen. 's Avonds klonk er in de huiskamer heel wat anders: spannende, lieve en griezelige sprookjes. Eén van die verhalen trof het jongetje Edward…

Beste Catrinus vroeg iemand me, waar komt dat haiku-gedoe van jou opeens vandaan. Laat ik die persoon en u maar vertellen dat zoiets op je pad komt. Ik las een paar mooie aansprekende Haiku’s (op gedichten.nl) en ja dan ga je het zelf ook proberen. Het is best nog wel moeilijk om een goed Haiku gedicht te produceren. Nee, ik heb echt niets met Japan…

Menig collega-schrijver beweerde en beweert in reacties of inzendingen geen enkele behoefte te hebben aan welke vorm van cijferwaardering dan ook. Ik moet u bekennen daar mijn twijfels over te hebben al wil ik best geloven dat er uitzonderingen bestaan. In mijn beleving schrijf je niet alleen voor de lol maar tevens met het doel, dat lezers kennis kunnen…

Over de besneeuwde Alpentop woei een harde wind. Een groepje bergwandelaars, dat door die witte wereld liep, werd er bang van. "Gauw naar beneden, naar het bos toe! Hier in de sneeuw kan zo'n sterke wind levensgevaarlijk zijn!" De mensen renden weg. Het angstzweet viel van hun gezicht in de stuivende sneeuw. Die druppels werden opgemerkt door een…

(fictie) Ik vroeg aan kenau Alie of ze een keer patat wilde maken want dat had ik een hele tijd niet meer gegeten. Ze zei: ''Goed ouwe, maar schil jij de piepers maar en snijd ze in reepjes. Ik doe de rest wel.'' Het waren mooie grote aardappelen. Het schillen met een aardappelmesje ging mij niet zo gemakkelijk af, omdat mijn handen trilden…

Liselore werd wakker in de heksstudentkamer die ze boven de kapsalon gehuurd had. Het was de eerste ochtend in haar nieuwe leven in Triastad. De tovenaarcolleges begonnen over een paar weken pas. Maar ze wilde meedoen met alle activiteiten die het nieuwe studiejaar in de stad zouden inluiden, en die begonnen deze week. Vorige week was ze verhuisd. Haar…

Het jonge kapstertje, dat zelf getooid was met aandoenlijke, kinderlijke staartjes, die boven oo haar hoofd parmantig waren samengebonden door kleurige frutsels, deed haar best om mijn onwilllige haardos te fatsoeneren en te disciplineren en een fantastisch, nieuw kapsel te creëren..... Mijn armzalige haar, dat heel zijn vroegere glorie verloren…

Het jaar na Liselores zestiende verjaardag, verhuisde Fedan naar een andere stad. Hij ging daar studeren. In de weekeinden zou hij terugkeren naar het huis van zijn ouders in Mosastad, en zou hij Liselore zien. Dat ging een paar weekeinden goed, daarna kwam hij nog maar om de twee weken, en na een paar maanden nog maar één keer per maand of minder.…

De dag brak aan dat Liselore haar draak zou ontmoeten. Ze ging daarvoor naar het bos met Spetter en Hoorntje. Bij de grote eik ging ze zitten en wachtte. Spetter maakte zich klein en rustte op haar schouder. Hoorntje lag naast haar met zijn hoorn in haar schoot. Een heldere winterzon scheen door de bomen en verlichtte het bos in kleuren roze, blauw…

"Pap, wat gebeurt er als heksen en tovenaars tongen?" Herald liet de aardappel die hij schilde uit zijn handen vallen. "Vraag dat over een paar jaren nog maar eens, Liselore, daar ben jij nu nog te jong voor." "Maar ik mag over een paar maanden al mijn draak ontmoeten, dan moet ik toch weten wat tongen is?" Liselore was tegenover haar vadertovenaar…

De eerste droom die ik kreeg ging over een slagveld. Ik zag verre landen waar gevochten werd door een sekte. Deze sekte is gruwelijk en slecht. Ik zag op het slagveld een vrouw zich voortbewegen met de laatste krachten die ze nog in haar armen had, ze had haar benen en voeten verloren. Mannen kropen als dieren op de grond zonder voeten en sommige…

Gisteren heb ik erwtensoep gemaakt, een grote pan vol. Wulpse Alie zou vandaag bij me komen eten en het zal mij benieuwen of ze mijn soep lekker vindt. Buiten was het koud en het stormde en ik was bang, dat de populieren achter mijn huis zouden omwaaien. Echt weer voor erwtensoep. Tegen vier uur had ik op het tafeltje voor het raam een fles rode wijn…

Dicht bij mijn huisje is een meer. Een baggerschuit lag aan de kant en ik kreeg het idee daarop een stoeltje neer te zetten en te gaan vissen. Verstand van vissen is bij mij minimaal, dus geen dure werphengel, maar een gewone eenvoudige hengel en aan het haakje een stukje deeg. Een regenbui was net gepasseerd. De hemel was weer helder blauw met een…

''Kees, er zijn geen aardappelen meer in de schuur. Heb jij nog wat in de tuin staan, anders moet ik naar de groenteboer?'' ''Ik denk het wel, darling.'' Het was mooi weer begin juli en ik ging dus naar mijn moestuin waar nog bintjes in de grond zitten. Met een riek rooide ik een emmer vol bintjes en kapte er het loof af. Ik ging even uitrusten…

Mijn vader nam mij vaak mee naar de stad. Dat vond ik fijn, want dan kreeg ik ijs met slagroom. Op een keer zag ik op de stadswallen kanonnen staan. Ik vond dat interessant en vroeg aan mijn vader waarom die kanonnen daar stonden. Hij zei, dat die vroeger gebruikt werden om de stad te verdedigen tegen vijanden. ''Pa, wil je zo'n kanon voor mij…

Mien was aan het stofzuigen toen de telefoon ging. Ze pakte de hoorn en zei haar naam. ''Dag mevrouw, hier met het kabinet in Den Haag.'' ''Sorry, dat geloof ik niet, u maakt een geintje.'' ''Neen mevrouw, namens de minister-president mag ik u met een echtgenoot uitnodigen een rondgang te maken in de Tweede Kamer van het parlement. U krijgt…

In de duisternis kwam hij aan. Hij parkeerde zijn auto op een hobbelig paadje en liep zacht naar een al openstaande deur. De stilte was om te snijden, de duisternis liet hem struikelen over stenen en stukken hout, geen lantaarn in zijn bezit, alleen het licht van de maan dat hem leidde naar weer een deur die half in de sponningen hing. Verval…

Je was zeven of acht jaar oud. Je wist dat het tijdstip was aangebroken als de mevrouw met de mintgroene kaarten in de klas kwam. Je wachtte lijdzaam tot je naam werd genoemd, je kwam naar voren en liep mee naar het busje. Vervolgens werd je in het geblindeerde voertuig, via een jou onbekende route, hobbelend en schokkend door de halve stad vervoerd…

Hij kwam aanstrompelen bij de bushalte. Zijn O-benen deden een hippisch verleden veronderstellen. Schijnbaar in overeenstemming daarmee verklaarde hij: "De paarden die de haver verdienen, krijgen haar niet" en hij liet me in het ongewisse of hij doelde op de miskende verdiensten van zijn echtgenote, dan wel op die van hemzelf, of misschien op de merites…

Tegen de felle, vinnige kou waarop de maanden december en januari ons dit jaar vergastten, had ik een rode wollen muts gekocht met bonte, ingeweven motieven en met aan weerszijden een lint om vast te strikken onder de kin en een parmantige pompoen die mijn kruin moest gaan sieren. Ik vreesde dat mijn hoofd, gehuld in de nieuwe muts, al te veel gelijkenis…

De avond zal niet meer oneindig lang op zich doen wachten. Nu nog spelen de schaduwen en het licht van een late augustusdag over het groen-geschakeerde grasveld van het park waarop het lege, blauwe nylon van de ballon lusteloos en slap ligt uitgestrekt als een vermoeide dagreiziger na een bergtocht. B4drijvige, bezige mannen staan er omheen als bezorgde…

Op de Spoorlaan in Tilburg leunt de oude Villa Constance haast tegen het moderne gebouw van TBV Wonen aan, zoals aan de andere kant een zwakkere boom als het ware steun zoekt bij een sterkere in een welhaast perfect samenleven dat door niets verstoord wordt. Broederlijk staan de gevels zij aan zij als twee persoonlijkheden met geheel eigen aard die…

Toen Donald Dankzand in de zomer van 2009, na een lange, eenzame trektocht met zijn bromfiets door Europa, naar zijn kasteel in het Noorden van Frankrijk terugkeerde, zag hij al direct aan de oude ophaalbrug dat er iets mis was. Anders dan bij zijn vertrek, toen de ophaalbrug omhoog stond, was het nu bij zijn terugkomst mogelijk om via de ophaalbrug…

Na een uurtje kwamen de feeën terug. "Nou, laat de elfjes maar eens vertellen hoeveel wij van hun paarse sterrenglans krijgen," grinnikte de oudste treiterend. "Luistert goed, hooggeëerde feeën," krijste het slimste van de elfjes. "Zeker kunnen wij veel minder dan jullie. Maar ergens in het luchtruim zijn een paar grote staartsterren, die ons…

Heel, heel ver van de aarde en de zon, ergens in het luchtruim, woonden een paar feeën. Ja, hoe leefden ze? Die wonderlijke vrouwen leefden bij een groep sterren. Ze liepen heen en weer op deze hemellichamen, en sliepen er ook op. Vaak zweefden de feeën door het heelal. Dan toverden ze weleens. Uit luchtnevels en zwevende sterren toverden ze heerlijk…

Soms kijk ik weleens naar die - lieve - wolkjes, zo in de lucht, zucht.. en dan pin ik me vast op een héél mooi beeld, b.v. een schaap, maar dat schaap verdwijnt dan weer in een ander gedrocht dat ik niet thuis kan brengen. Mijn fantasie gaat weer over in iets anders - alsof ik niks anders te doen heb - maar door de wenteling van de wolken komt er…

Lange tijd was er een mengelmoes van verkrotte panden, een merkwaardig samenraapsel, een aaneenschakeling van bouwsels die daar "hun tijd stonden uit te dienen" tot het tijdstip van hun sloop onherroepelijk aan zou breken te bewonderen dan wel te verafschuwen aan de Spoorlaan in Tilburg, tegenover de monumentale, hoog oprijzende gebouwen van bruine…