2581 resultaten.
Mijmering op Kerstavond......
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
495 Nu, op deze Kerstavond, verbeeld ik me dat we nog samen zijn, zoals in de voorgaande jaren, zoals in heel mijn voorgaande leven.....
De oude eiken meubelen waren dan als door een geheimzinnig waas omfloerst, alsof ze spraken van Vader, van broer en zus en in de voorafgaande dagen had Marianne het kleine boompje opgetuigd met de lieflijke frutsels en…
Voskuil: volgen van het kloppend hart (5)
verhaal
4.0 met 2 stemmen
538 Willemijn zit thuis met gebogen knieën en de voeten gekruist op de bank de feelgood film “Serendipity” te kijken. Ze wordt emotioneel door de sfeer van de film. Ze ziet dat een man en vrouw elkaar wanhopig zoeken, maar elkaar steeds mislopen. Willemijn denkt aan de charmante lach van Vincent en de complimenten die hij geeft. Vooral bij de gedachte van…
Amicitia Etiam Post Mortem Durans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Op mijn bureau staat een foto in een lijst, voorstellende een zandkleurig stenen standbeeld uit de dertiger jaren van een moeder met twee kinderen. Het beeld bekroont een brug in Den Haag, waarover dag en nacht onafgebroken een intensieve verkeersstroom haar weg zoekt naar andere delen van de metropool.
De contouren van dit beeld tekenen zich op…
Reminiscenties
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
451 .....en zo bezag en beschouwde ik de levenloze voorwerpen in mijn kamer van overjarig studente en "oude vrijster"; de voorwerpen en het meubilair die mij gebleven waren als enige reminiscentie aan hen, die niet meer te midden van de levenden zijn; degenen die mij zo vroeg en en zo snel ontvallen zijn, met andere ogen, alsof een hart in hen klopte, alsof…
21 juni 2019 – Mijmeringen tijdens een fietstocht op het platteland
verhaal
4.8 met 4 stemmen
623 Als ik mijn fietsverlichting doof en de sleutel in het slot van de voordeur steek, kom ik thuis en laat ik mijn herinneringen achter in de koele avondlucht, waar ze wachten op mijn volgend bezoek aan dit Friese woud van herinneringen.…
Herinneringen aan Mien Brouwer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
753 Zo herinner ik me Mien Brouwer, die de leeftijd van eenennegentig jaar mocht bereiken.....…
Herinneringen aan mijn eerste kamer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
532 Na vier jaar verruilde ik mijn eerste kamer voor een etage, maar altijd zal ik me haar blijven herinneren en weemoedig bekijk ik haar gevel als ik nog eens op weg ben, richting Korvelseweg.....…
Kerstavond met jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
866 ....en het werd weer Kerstavond. Je was nog te midden van de levenden en op deze avond waren we samen zoals inmiddels traditie was geworden. Op de radio weerklonk romantische muziek en we overdachten wat het jaar ons gebracht had in stilzwijgende mijmering....
Je rust onder rulle bruine aarde op de velden aan de Karel Boddenweg onder de oude eik…
Herinnering aan "oude" oma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Ik herinner me hoe ze in het huis aan de Oisterwijksebaan, het ouderlijk huis van mijn moeder, steeds op de bank lag, ten prooi aan de slepende, slopende ziekte die haar de dood in zou jagen. Oma begeleidde de eerste stapjes van haar kleinkinderen.…
Wat media waarschijnlijk gaan noteren na verhoor van premier Rutte tijdens enquête gaswinning in Groningen
column
4.8 met 4 stemmen
747 Ik vermoed, dat de diverse media de volgende kwalificaties en teksten gaan noteren:
'Behendig, slim, woordenstromen in uptempo, excuses, geen actieve herinnering, vreselijk drama, arme Groningers, ongelooflijke pijn bij bewoners, is ook het Kabinet aan te rekenen, aan ministers overgelaten, de premier kan niet alles weten, zijn toch op de goede…
In een bonte poppenkraam / Dierbare metgezellen van een jeugd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
471 In een laag, langwerpig, wit gebouw in Oosterhout is het speelgoed- en carnavalsmuseum gevestigd. Voor de deur, in de stille, weinig bevolkte straat treft men merkwaardig kale,zwarte, geknotte bomen aan van een soort die ik niet kan benoemen. We zijn door het Brabantse land dat spoedig al een nieuwe lente zal verwelkomen naar Oosterhout gereisd en we…
Een tweede verslag uit Oosterhout
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 vele, goed geconserveerde en zo lieflijke en tedere metgezellen van onschuldige kinderen uit lang vervlogen tijden aan, die hun vroege, ontluikende levens begeleid hebben aan de vooravond van hun mogelijk turbulente en veelbewogen levens die zich zouden gaan ontvouwen waarin hardheid en ongeluk hun deel zouden worden en hun kinderspel een verre herinnering…
autobiografie
4.8 met 4 stemmen
657 De herinneringen aan de recente reis naar Portugal zaten nog volop in de gedachten van Bjarne Gosse. Het Fort van Sagres, de eucalyptusbossen en de kurkeiken. De groene wijn en de visgerechten. Terug in Amsterdam schreef Bjarne zeventien gedichten over de vakantie in een sfeer van romantische euforie.…
autobiografie
4.0 met 3 stemmen
700 De maand juni van 2022 was een maand vol herinneringen, met als hoogtepunt de herinnering aan een gebeurtenis precies veertig jaar geleden, toen Bjarne over de liefde leerde van zijn erudiete hospita Emma Petronella.…
Een turquoise kop en schotel; herinnering aan mevrouw Van Keulen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
503 Op mijn vitrinekast staat een kop en schotel van uiterst breekbaar porselein met daarop turquoise en zwarte motieven; bescheiden en armzalig overblijfsel, souvenir, bewijsstuk en erfstuk dat herinnert aan een vriendschap die drie jaar duurde en die plotseling afgebroken werd door het onvermijdelijke noodlot dat ons allen te wachten staat.
Nooit meer…
Aan mijn eerste vriendin Gabie, het meisje met het zwarte haar
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
517 Ik groeide op in de vierkante kamer op de eerste verdieping van het chique, pontificale huis, gesitueerd in de doktoren- en specialistenbuurt rond het oude Tilburgse St. Elisabeth Ziekenhuis.
Gabie's moeder en die van mij waren ongeveer rond dezelfde tijd bevallen. In latere jaren moest ik vernemen hoe mijn buurmeisje met lang, zwart haar ter wereld…
autobiografie
4.1 met 9 stemmen
1.087 Ze was overleden, maar de herinneringen bleven.
Berend zou komen en Astrid had het ook beloofd. Misschien Esther en Anita. En heel misschien Herman als die de uitnodiging had ontvangen. Vlak voor middernacht viel Bjarne in slaap.…
Ongenadige tijd en verzoenende droom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
727 Het is december 2008. Buiten heerst de vrieskou. Terwijl de warmte van het dekbed mij omgeeft, opent zich de wereld van droom en slaap voor mij.
Een hel licht valt over een tafereel uit het verre verleden. Het moet 1964 zijn. Daar is de zonnige tuin. Mijn beide nichtjes over wie mama zich goedgunstig ontfermd had na de tragische dood van hun moeder…
Het verleden zelf.
beschouwing
4.7 met 3 stemmen
353 En ergens daartussen, in dat dunne licht, zou je voelen dat het niet gaat om wat hij kan beantwoorden, maar om wat jij opnieuw durft te herinneren.
Je zou, terwijl je naar hem kijkt, kunnen beseffen hoe vaak je hebt geprobeerd het leven vast te houden alsof het bezitbaar was, terwijl het zich juist opent wanneer je het niet meer grijpt.…
Waarom herinneren wij onze toekomst niet?
beschouwing
4.5 met 8 stemmen
437 Wij herinneren onze toekomst niet omdat wij leven in een bewustzijn dat zich hecht aan wat reeds heeft plaatsgevonden. Herinnering is een beweging achterwaarts: een terugslag van de tijd die zich in ons heeft vastgezet als vorm, verhaal en spoor.…
Het Modderbos
beschouwing
4.5 met 2 stemmen
149 Geen woorden, maar klanken die doen denken aan herinneringen die ouder zijn dan jezelf. Een oeroude melodie van soppige aarde, mos dat zich aan schors hecht en wortels die elkaar ondergronds raken.…
Kniertje
beschouwing
4.5 met 4 stemmen
178 Dat herinnering een soort licht is dat blijft branden, zelfs wanneer de zee donker wordt.
In dat licht staat Kniertje, ons vissersvrouwtje, omgeven door bloemen die een tweede leven hebben gevonden.…
Herinneringen aan Gerard Reve
verhaal
4.0 met 5 stemmen
975 Vanmorgen hoorde ik in Goedemorgen Nederland op de toverlantaarn dat er een boek is verschenen met herinneringen aan Gerard Reve. Een bundel vol met persoonlijke herinneringen, anekdotes en beschouwingen, die zijn geschreven door vrienden en bewonderaars.…
autobiografie
4.5 met 2 stemmen
1.138 Wat bleef was de moeizame vriendschap met Astrid en de vele herinneringen aan Emma. Hij dacht terug aan het diner in het voorjaar van 1982, toen hij de beeldschone Emma voor het eerst van dichtbij meemaakte. In gedachten dwaalde Bjarne terug naar toen.
“De tafel stond gedekt, met zilveren bestek en kristallen glazen voor de wijn.…
Kwijt
hartenkreet
0.6 met 7 stemmen
1.005 Maar de herinneringen leven zoals de uren met jou voor mij blijven voortbestaan.
Als we - nadat we uren hand in hand op onze rug in het park hadden gelegen - soms pas rond middernacht besloten om naar mijn appartement te gaan om daar samen het overschot van de nachtelijke uren door te brengen verdween ik bijna letterlijk in jou.…
EERLIJK DUURT HET LANGST
beschouwing
4.3 met 6 stemmen
793 Vreemd dat sommige gebeurtenissen je levenslang bijblijven en tientallen jaren later nog steeds in de herinnering blijven opduiken. Een voorval dat eigenlijk niets voorstelt maar dat mij blijkbaar toch diep geraakt heeft, is het volgende.…
De Pop
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.729 De foto was een herinnering aan de 40-jarige bruiloft van haar opa en oma.
Inmiddels zou ze al lang grijs moeten zijn.
Dat was ze nog niet en zij werd daardoor altijd jonger geschat.
Leuk vond ze dat wel.
Op de foto stond ze als 9-jarig meisje ernstig te kijken met een pop in haar armen.…
Het gaat nooit over
verhaal
1.8 met 6 stemmen
960 De dag in herinnering aan Maria doorbrengen.
En volgend jaar weer naar de brug…?…
De kromme vervolg
verhaal
2.9 met 8 stemmen
1.005 De Bechterev hield zijn nekwervels op de plaats en de breuk werd niet gezien, slechts de dronkenschap was opgemerkt en na zijn roes te hebben uitgeslapen kwam hij met de tram naar de schepen van zijn vriendinnen Francien en Marianne. Hij lag hulpeloos bij Francien op een matras op de vloer, klagend over stroomstoten die door hem heen leken te gaan.…
De kromme
verhaal
3.9 met 8 stemmen
835 We leerden hem kennen ergens in de tachtiger jaren, in café '‘t Snorretje‘, daar was hij vaste klant en buurtgenoot. Hij kon met enige moeite op de kruk klimmen omdat hij door de jaren heen steeds krommer groeide. Hij vertelde met enig leedwezen dat hij er één van een tweeling was, een kromme en een rechte, rara welke helft ben ik. Dan glommen zijn…