Beschouwingen over literatuur

Bord De borden waarop ooit iets ten strengste verboden is geweest, staan op vergeten percelen in de schaduw van verwaaide bomen achter uitgedijde hagen. Niks is ervan over dan schroefgaten, een vermolmde paal, een rechthoek roest. Wat heeft hier niet gemogen? Pissen tegen bomen, hazen wurgen, beminnen in het struikgewas? Of moest er…

Six-pack & kuiven leuk om naar te wuiven de jongens met hun six-pack lijven en met wet-wax in hun glimmende kuiven als ik bedenk wat die gasten allemaal kunnen een homerun rennen en een harem runnen op het strand showen ze zich als 'the man' om hen heen vele tieners, van hen ben ik geen ik ben reeds een dame van het rijpere leven…

Zomernacht De dagen glippen geruisloos over van zomer naar herfst van bloem naar blad mijn gevoel zo diep van binnen keert terug naar de basis waar jij stond je was er even echt voor mij zie je ogen kijken naar mij je armen gestrekt je mond schreeuwend kom, kom naar me toe de wind waait verwaaid je woorden onverstaanbaar glijden ze mijn…

Goden Op het groene eiland verleiden pubs en tinkers de goden van Paisley en de paus, Christen en Kelt, frontsoldaten van de wereld van gisteren, vrouwen met geweren, viswijven op minaretten roepen hun wrange lied in Allah's windstreken, Jupiters' bliksemend oog ziet vele ware goden ezels op een barre weg. Een vrije huid Prinsessekind…

Er lopen heiligen op straat. Ze zijn te herkennen aan hun onopvallendheid, aan hun onzichtbare mantels van een oneindige kostbaarheid die losjes om hen heen wapperen, aan hun verdriet. Als we ze tegenkomen lopen we ze voorbij. Maar we horen iets ruisen. Als we omkijken zien we dat ze zich losmaken van de andere…

Wintertuin Ik weet die middag in de winter angstige auto's schoven door een ijzelzee kristallen oevers, ruit van craquelé tocht van deernis en verbijsterd kijken in glas gegoten bomen kreunden: ga terug geluk is naar het noorden reizen, zei ik leven of bezwijken en later, wachtend voor het raam dacht ik het speeltje in mijn kinderhand…

Verstreken tussen paletmes en penseel (bij 'Titus aan de Lezenaar', Rembrandt van Rijn) Met aarden fijngewreven, in oliën gelengd grondt vloeiend vaste hand laag over laag donker omber-schaduwend het kind omvat rondom gezicht en handen - het peinzen gepenseeld in sober licht gevouwen - vonkt losser toets het rossig haar speelt tafelrood…

Verheugde stad Kinderen en vrouwen lopen met mei in het haar, met mei de bomen kunnen niet stilstaan en het water is van de wijs, je hoort het aan de fluitketels. Op een melkwagen rijdt de zon de oostelijke straten binnen, de zon, de malle bezorger brengt overal flessen licht. Vandaag zullen alle rieten stoelen ervan genieten, de tafeltjes…

Tot zover Je kunt het niet bevragen, het zijn die rood en groen gebloemde lichamen vol sussende woorden, het zijn die vrouwen in hun keukens vol warm brood. Ze hebben dikke bovenarmen kuiltjes in hun ellebogen harde, rode handen snoep en grote borsten voor het moegespeelde kind. Hoeken zijn het waar je uit kunt rusten. Om hen heen hangen…

Het jaar 1955 O de stille optocht van verloofden 's avonds door oktoberstraten, sterren in de ogen, de weemoed van mevrouwen, hun licht bepoederd zuchten, de serene dans van Sunlight-kinderen - en hun ernst, want oud zullen ze als kind niet worden. Dan voorjaar en veevreugde, uitgelaten staarten, mijn vader in augustus overvallen door een…

Achter ons huis met het dichtbezette dak, waar de vogelen van alle windstreken onder het bestier des mensen werden geherbergd en verwekt, met de paarse sering en de gezegende morellenboom, de perenboom, de moestuin en de appelbomen werden in de meinachten de bruiloften gevierd in het Gebouw voor Christelijke Belangen. Na de koffie met gebak en…

Aan de Magistraat Kom bij mij, leer mij kennen. Wees niet bang, ik heb enkel een handicap. U bent van harte welkom! Zodat U zich kan overtuigen, hoe ik werk en leef. U hoeft zich niet te buigen. Niemand schrijft dit, behalve ik. Kom kijken en beleef. Hier is duidelijkheid gevraagd! Ik ben een mens, vrij - vrij gevochten! - - Die zelfstandigheid…

Insomnia In een nacht als deze vaart de reddingssloep niet uit. Dus hoe het hoofd van sloop tot sloop een plaats verovert en hoe de lakens stormen in de benen plooien, alle hulp is overboord. Ik kan een kapitein bedenken die je roer een plotse wending geeft of wat inhoud als beschuiten lozen. Het helpt geen steek: dit is geen droom. Je slaapt…

Ontmoeting hier lig ik naakt en ongeschonden voor jou vouw ik mijn handen heb niets te verbergen al zocht je daar wel naar hier lig ik naakt en ook geschonden jij houdt mijn handen vast blijft maar vragen stellen naar dat wat je al weet hier lig ik naakt en toch heel open waarom ben je zo bang ik ben een mens van vlees en bloed je…

Het haakwerk van liefde Met het vakmanschap van metselaars op het plein van platanen zou ik je als een beeldhouwwerk steen per steen beweegloos op elkaar willen passen Als een vleermuis deskundig de ruimte van je fragiel bestaan doorklieven om te zien hoe geitenblad en disteldoorn geel en paars in ruitmotief over je spankracht heen…

Boom in april Gij noemt hem: ruiker voor de bruid... hij hoort het niet, hij droomt zich uit in 't boom-zijn gans verzonken en van zijn wortels tot zijn kruin staat heel de wereld als een tuin onder de zon te pronken. Gij denkt: hij bergt een nest, weldra... en bouwt, de vogel achterna, een zekerheid voor morgen. Maar breed gespreid van…

Mit Brennender Sorge Ik dank u mijn taal, omdat ik dagelijks in uw sleetse laarzen door de straten van Babel mag dwalen en handel mag drijven in beurse tomaten en dadels, en dat ik Babels magen hoor gisten wanneer wij kauwen, ik dank u voor het gif van de poëzie. Voor de dans van de tong op de kantelen van de tanden, voor de cimbalen en de tempelbellen…

Lente (Revisited) en toch altijd opnieuw dat jongere bonkende hart en die verliefd knikkende knieën mij de ogen uitkijkend op al die ritselende, fluisterende knisperende frutseltjes, gewichtloos zeilende, lichtgevende pluisjes, doorkijkvliesjes, kleverig glanzende, zich langoureus ontvouwende aanhangseltjes, stampertjes, slurfjes me tot…

Vrouw en kind (voor D.) Was je niet liever thuisgebleven? Had je de oceaan niet moeten laten, Breed als hij is, en heb je onze kou Dan nooit gehaat? Dicht bij de evenaar Is de maan een boot, een hand, een kom. Daar kan wat in. Veel zorg. Hier niet. Hier wast de maan als een doof oor. Ze leunt en luistert niet. Je hebt de man Die jong maar…

Paté Universitaire dit heerlijke succesgerecht levert klaargestoomde organismes die geschaakt dienen te worden verzamel een gros studenten in een gebouw kneed ze zorgvuldig tot een glad elastisch deeg geef ze het geloof in een hoger doel een eetlepel zelfvertrouwen en een snufje kennis voorzie ze van de broodnodige aandacht nauwgezet…

D'amour d'euroshop omdat het donker is omdat het dronken is dan was hij man van soort zij vrouw van zijn wees mijn euroshoppervangst vannacht het zoeken shopt al schappenlang naar een huid van habbekrats om samen in de bonus om samen mee te zitten op een randje van een bed zij wil hem bezoenen hij chocofantasiedriekleurenijs hij wil…

Luchtdromen (het is weer lente) Geblazen bellen zweven door de lucht Het meisje met blonde wapperende haren rent achter één Te hoog en te laat komt ze aan en De bel spat uiteen Alsof ik de fragiliteit van mijn sterke willen hoor knappen Ze baalt Ik baal Dan vanwege hem Hij die voorbij elk liefdesgedicht gaat De hele winter was heet En…

Venus In de ijskoude vroege morgen stapt een venus op het trottoir; het blonde kopje zonder zorgen als een ordeloos boudoir. Vroege werklui stappen dreunend op het grauwe makadam; hevig rinkelend rijdt, en kreunend op de rails, een vroege tram. Verder glijdt met korte stapjes het blondje met wat moe gelaat, en ze hoort de vuile grapjes…

Het is geen Kennen en niet te omvatten, er is geen meester die het ons ontwart, ik sta geheel alleen en zonder schatten waaruit ik putten kan dan 't eigen hart. Ik kan het nergens zoeken, nergens vinden, elk letterteken wordt een dode steen en ieder woord verwervelt met de winden; als het er is, is het in mij alleen. Geen denken zal ons…

Februarimorgen Het wordt nooit zomer, zeg je bij de zoveelste grijze dag, terwijl je gordijnen opent een kale kilte binnen laat. Met de eerste stappen die je zet, sluipt grijs in de voering van je jas de schoenveters nat; je moet ze nogmaals strikken. Als je opeens voor een stoplicht staat kleum je daar alleen vage gestaltes om je…

Nee, niet weer! Stupide voorjaar, koleriek geluid! Het onkruid schiet gemeen de aarde uit, mijn grote rozenbed schreeuwt om zijn snoei en overal drenst speenkruid, schel in bloei. Het hoge grasveld kijkt mij tergend aan. Een mol is sarrend door het perk gegaan, terrassen zitten onder kwelziek mos en vogels krijsen al mijn weerzin los,…

Zelfs mijn verdriet lacht om zichzelf, is hypocriet. Ik wou niet zijn zoals die vele teerbeminden maar die hun minnaars toch niet minden, die kuis en koel vereren lieten wie hen vereren wou met rozen en muziek. Ik wou een vrouw zijn met een Groot Gevoel. Met brandend hart onder een koel en strak gelaat, trots ook, maar toch de Ene Liefde…

Heidens heilig Zij die de diepten peilen, zich wagen aan de rand van kraters, hun nagels boren in de korst van ijzerslakken, lavablokken, obsidiaan. Vrouwen. Gezegenden. Soms is hun huid van berk. Hun kruinen waaien verten open. Hun splinters maken vonken aan. Hun heldere bast daagt spechten uit. Vaak zijn het saters die de schors…

Rond We komen in je dromen, hangen boven je bed een tepel, wat haar, een jonge knie Vandaag nog staan we met draden die ons binden de handen tot een orchidee misschien maar morgen denk je bij het ontwaken aan een boog zonder hoofd, zonder handen in te veel duister kom dan niet naar ons om het donker want wij hebben onschuld aan…

Tapijt het blijven van die jongens die met blokken bouwen alles rust op fundamenten zeiden ze en leerde je balans: een gelijkzijdige driehoek op een vierkante, want huizen zweven niet zo werden blokken golven en geen daken, maar gelaagd geluid, muziek zwarte stemmen onder water het vergt een zelfde concentratie om je meisje…