Alle inzendingen over reizen

Daar kwamen ze aan naakt met alleen een sarong aan en hun hakjes klikten weer met kleine stapjes over de tegels vanwege de strak omgewikkelde Batikstof waar hun sarongs van gemaakt waren. Hun 'werkkleding' zeg maar. Ze gebruikten ze dan ook werkelijk overal voor. Gebruik uw fantasie en u weet wat ik bedoel. Als ze de sarongs laten vallen en het maanlicht…

Als we hoger in de bergen en tussen vulkanen door rijden word het mistig van de nevels der warmwaterbronnen en ruikt het sterk naar zwavel. Yani lijkt iets rustiger te zijn geworden en neemt wat snelheid af en komt naast me rijden. We reden nu zo'n twintig kilometer per uur langzaam glijdend tussen de donkere naaldbossen die op de koeler wordende klimaatgrens…

Om een honderdtal ‘jihadisten’ te achterhalen wil minister Opstelten de reisgegevens van miljoenen Nederlanders opslaan in een buitengewoon grote database. Elke reis van een Nederlander is daarmee bij voorbaat verdacht. De minister van Veiligheid en Justitie heeft in een brief aan de Tweede Kamer aangekondigd dat hij de mogelijkheden om reisgegevens…

Opeens midden in het station zag ik op een televisiescherm een toespraak van de Duitse Paus.Hij had om zijn vinger een gouden ring leek wel wat fonkelde in mijn gezicht. Hij zat daar op het Duitse station een preek te geven. Ik volgde de preek maar kon er niets van verstaan. Het station was vol met winkelende mensen. Mensen die alleen maar tevreden…

Het zullen de voetafdrukken van de reizende mensen zijn die de wereld zullen vertrappen.…

Wildernisreiziger Bruce Parry is op bezoek bij een inheems volk in Siberië. Het is het eerste tv-programma waar ik na wat rondzappen bij blijf hangen, na een wandeltrektocht door Ierland. Parry vraagt de plaatselijke sjamaan of hij nog een tip heeft voor hij verder reist. 'Sluit je af van alle informatiestromen' zegt hij. 'Blijf in het hier en nu…

OVERHAAST VERTREK UIT INDONESIE SLOTVERHAAL Het vierde jaar op het eiland java was het beste indiejaar uit die tijd maar eindigt helaas want de vulkaan de Bromo staat te rommelen en te roken dat het een aard heeft en foppe denkt ik neem de benen of de boot want het wordt me hier te heet onder de voeten! Maar ja hoe doe je dat foppe..... JA…

FOPPE OP VAKANTIE IN INDONESIE MET BEGELEIDSTER PETRA ja hoor het is zover foppe is niet meer te houden. Na de indonesische tuin wil hij er naar toe met petra want die is er al geweest. Maar hoe zou dat gaan meneer foppe wel zo denkt hij..... FOPPE heeft al drie dagen niet geslapen en trilt van de zenuwen en komt niet door de douane van het…

Terwijl u dit leest ben ik op pad. In Donegal om precies te zijn, de lege uithoek van het noordwesten van Ierland. Alleen. Het had ook elders kunnen zijn. Maar de leegte daar spreekt me wel aan. En als ik eens iemand tegenkom is er een redelijke kans dat dat we een gesprek kunnen hebben, vanwege de taal. Dat dan weer wel. Alleen reizen roept reacties…

Het was zondagmorgen en het regende en Foppe was al om half vijf wakker. Hij zette koffie en de tv aan en zag op de Friese Omrop een vrouw opstijgen in een F16 straalvliegtuig. Dat wilde Foppe ook graag, oh ja, dolgraag en hij schrijft snel een verhaaltje. Foppe heeft gehoord dat Sabine wil skydiven nou dat kan hij ook en in Drachten is een vliegtuigje…

Ik heb er lang naar uitgekeken nog eens naar Indonesië te gaan want dat lijkt me echt het einde. De mensen en de natuur en natuurlijk kom ik daar vandaan. Ik kan het echter niet met mijn hoofd maar nu is er een oplossing de Indonesische tuin met vogels en gebouwen in Steenwijk zegt mijn begeleidster Sabine natuurlijk weer en ik bekijk meteen de website…

Een van de eerste dingen die ik koop, als ik in Havana ben, is een fles rum. Tijdens mijn eerste bezoek aan Cuba heb ik ontdekt dat een fles Havana Club meer te bieden heeft dan potentiële katers. Voor een gebit met terugtrekkend tandvlees is een goede mondhygiëne van levensbelang. Elke ochtend poets ik direct na het opstaan uitgebreid mijn tanden…

Vertraging als je met de trein reist is vervelend. Zeker als je, zoals wij deden, bij een reis voor het werk eerder vertrekt om nog wat meer uit een buitenlands verblijf te halen. Ik reisde met een collega. Twee dagen later nemen we daarom dankbaar het aanbod van een mede-conferentiebezoeker aan voor een terugreis met zijn auto. Ik reis bij voorkeur…

Op een dag heb ik in gedachten de trein genomen naar Den Haag, haar vroegere woonplaats, die zij eens liefkozend "stad aan de zee" noemde (zij vertelde mij bij die gelegenheid hoe zij hield van de speelse en elegante buitelingen van meeuwen tegen de achtergrond van de avondhemel). De Nederlandse Spoorwegen zouden tijdens mijn denkbeeldige reis niet…

Wat zou het mooi zijn als het leven verloopt zoals een treinreis in het televisieprogramma Rail Away. Vanuit een zonovergoten vertrekpunt zet de trein zich langzaam in beweging. Kinderziektes zijn er niet, het gaat meteen in het kalme levenstempo van een gesettelde senior. Probleemloos glijdt de trein door diepe dalen, bedwingt hoge bergen en wisselt…

Dat is kaassie! Dacht ik na de vertaalde versie van Ed. Kom op meid lachte ik haar toe. Hebben we hem even mooi bij zijn lul met zijn baal rijst. Mocht ie willen dat hij zo'n mooie en lieve meid kon bestellen. Alsof zij hem gelukkig zou maken, zij zou zich mooi bekocht voelen maar dan letterlijk. Deze minuten van stilte en verbazing beider partijen…

We komen aan bij een gebouw wat leek op een verlengde witgekalkte koeienstal met oranje dakpannen. Onze talk Ed zei dat dit een goed voorteken was; "Het huis van Oranje," volgens hem. Als we binnen komen in de slecht verlichte zaal die deze dag dienst deed als conferentiekamer van het 'stadhuis' van Karang Ayam (Gare Kip) zit het gehele dorp aan…

Met open bek pak ik nu toch maar een sigaret aan en keek uit mijn ooghoeken naar de twee vensters door de vitrages naar buiten of er iemand mij stond op te wachten. "Pintyam pisau Pisau?" "Leen me een mes Mes," daar dit toch zijn bijnaam was. "Ah begitu!" "Ja zo!" Zegt hij opgelucht en pakt uit de kleine keukenla een ouwe verroeste maar…

Als dorpsoudste met de bijnaam Pisaulima (Vijf messen betekenend, waarom heb ik nooit begrepen, werd mij niet uitgelegd en mocht er ook niet meer naar vragen) de deur open deed staat de lange magere Sumatraan met een witte Sari en een wit overhemd in de deur opening. Hij had een chocoladebruin gekleurde huid met het structuur van een oude zware schooltas…

Bidden is geen doen als je de regels niet weet. En praten? Het is een onbegonnen taak om met een dubbelloops van een reusachtig groot kaliber in je mond uzelf verstaanbaar te maken. Daar komt nog bij dat je te maken hebt met twee inteelt grotbewoners die in het jaar 500 N.C. zijn blijven hangen en zich zeer agressief opstelden. Ze wilden bloed zien.…

Als onze door ouderdom gebroken wit gekleurde Fiat van de snelweg af gaat en vervolgens een uur lang op een b-weg rijdt draait hij pardoes een zanderig pad in. Nu pas merkten we echt hoe slecht de vering was. Kuil in en uit en slippartijen deden ons hoofd stoten tegen het dak en ons gezichten smakken tegen de ramen en elkander. Wij vloeken als de pest…

Na dit vlot en trillend op mijn benen gedaan te hebben, volg ik Anton die met grote stappen op het glazen Restaurant afliep wat geheel was ontruimt voor ons en waar er een tafel met vier flessen Anker bier, bierpullen en een emmer ijs klaar staan. Mijn vader en Ed ieder aan een zijde van mij volgen ook. "Vuile, vuile pestpleurislijer, dit vergeef…

Mijn vader is al snel akkoord na mijn vreemde verhaal over de uithuwelijking van mijn vriendin en mijn hulpkreten aangehoord te hebben. Ook heeft hij voor elkaar gekregen dat Anton Reker de schietgrage commissaris met ons meegaat en ene Ed Rumambi die een zakelijk raadgever en vriend van ons was in die tijd. Deze Ed is zo glad als een paling in een…

Er wordt geclaxonneerd. Ik hoor nog net twee lange en korte keren nagalmen uit een diepe duisternis waarin er van de felle kleuren niets meer was overgebleven dan de doodse donkere kleur van pikzwarte aarde waar ik in begraven lag. Ik graaide automatisch naar de pvc-pijp en nam een flinke teug lucht die smaakte naar de lucht van diesel en benzine. Wat…

Gelukkig heb ik een pakje Marlboro met het bekende zilverpapier aan de binnenkant bij me in het holster. Ik moest alleen een manier vinden om het papier er af te branden zonder zelf in de fik te vliegen of door de rook te stikken. Nou is een mens gelukkig heel inventief als de nood hoog is en presteerde ik bijna al de rook, welke ik happende en blazende…

HET PI VLIEGTUIG De bewoners van Vrijburgh hadden schoon genoeg van het koude winterweer en hun eigen psychische problemen. Foppe zei op een goed moment het is goed weer in australie wel dertig graden. Foppe zegt op het atc kunnen ze wel even een vliegtuig bouwen en ik betaal de brandstof en barbara kan vliegen en is de piloot. Zo gezegd zo gedaan…

Daar lag ik dan in een grafkist zonder bodem of je moet de laadklep van de truck als deze beschouwen. God had het niet duidelijker kunnen maken dat ik al half op weg was. Naar de hemel of hel wel te verstaan. Met mijn smoel nog steeds benauwend ademend door het pvc pijpje. Ook was ik intussen bont en blauw van het stuiteren en het heen en weer schuiven…

Wat waren de plannen, wilde ik weten. Geduld, eerst wat drinken kreeg ik op rekest. Geduld? Geduld? Mijn gezicht sprak direct boekdelen. Want dit had ik vaker gehoord dan me lief was de laatste dagen en steeds op wel zeer vervelende en voor mij zeer nadelige momenten mag ik wel zeggen en besloot maar weer wat ruimte tussen mijn shirt te maken zodat…

Een dodelijke haal over zijn strot in gedachten voor het geval dat het foute boel zal zijn loop ik op de gestarte motor die onverlicht in de schaduw op mij wacht af. Ik had de morgen ervoor op de toeristische markt een pracht van een traditionele dolk gekocht en liet hem slijpen bij de plaatselijke ijzersmid tot als een scheermes zo scherp. Alleen als…

Er was eens een fietser en dat was de burgemeester van Veendam. Op een dag fietste hij behangen met zijn ambtsketting van Groningen naar Veendam waarbij hij zijn penningen op zijn borst kuste. Het fietspad was onverlicht en de burgemeester had nog vele kilometers voor de boeg. Denkend aan een vulkoek die zijn vrouw voor hem al op tafel had gezet…