Alle inzendingen over gijs van dam

3211 resultaten.

Sorteren op:

Een moeilijke tijd.

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 611
Nog niet zo lang geleden stond ik voor een vrij moeilijke beslissing. Aan de ene zijde gaat het over de tegenwoordige maatschappij en de andere zijde hoe je daar dan tegenover moet staan en in hoever je eigen gedrag acceptabel is. Veel makkelijker gezegd: ik voel mij niet meer thuis in de tegenwoordige maatschappij en weet niet goed hoe ik mij…
E van Dam26 januari 2011Lees meer >

Steeds vaker eenzamer.

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 619
Een Eenzame Dame uit Zeeuws-Vlaanderen.…
E van Dam2 februari 2011Lees meer >

Verdriet en Onbehagen.

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 651
Onverwachts was het daar: al mijn verdriet, verdriet dat ik maar niet in een hokje weet te plaatsen. Het is nog niet ten einde. Dit verdriet is van de hedendaagse tijd. Waar ik elke dag mee uit te staan heb en vermoedelijk met mij nog vele anderen. Het verdriet van eenzaamheid en een doelloos leven. Heel de week heb ik al een onbehagelijk gevoel…
E van Dam2 februari 2011Lees meer >

Waar het hoofd van overloopt.

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 653
Op dit moment ben ik geestelijk een wrak. Iemand die op instorten staat, op het laatst van haar tenen loopt, roept om hulp, omdat het water aan mijn lippen staat. Ik voel mij radeloos. Hoe is dit gekomen, een vrij stabiele vrouw, die altijd goed voor zichzelf heeft gezorgd. Sterk en zelfverzekerd, die altijd achter haar eigen woorden heeft gestaan…
E van Dam21 februari 2011Lees meer >

Waar het hoofd van overloopt

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 689
Deel 2. Ondertussen, om de wachttijd van de pijnkliniek te omzeilen, ben ik tweemaal opgenomen geweest om een cordisonspuit in mijn rug te krijgen. Helaas ging dit niet zonder problemen. Ik werd niet serieus genomen: 'het zat tussen mijn oren'. Dit omdat mij in het verleden iets was overkomen. Mijn psychiater zou dit met een telefoontje kunnen…
E van Dam22 februari 2011Lees meer >

In de knoop

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 671
Wat mijn verhaal alleen wilde vertellen is: dat ik het zo angstig vind, dat elk klein dingetje een groot iets is geworden. Dat mijn denken niet meer wil stoppen en ik helemaal niet zo goed meer begrijp, wat er met mij aan de hand is. Altijd heb ik de moed gehad om te vechten en nooit, echt nooit, is er een seconde in mijn gedachten geweest dat ik…
E van Dam26 februari 2011Lees meer >

De dakloze haan

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 740
Toen het van de week een dag of twee gevroren had, kwam er een haan bij ons in de straat. Nu woon ik wel aan de kant van een dorp. Maar een haan? Natuurlijk wist niemand waar hij vandaan kwam en nog minder wanneer hij weer zou vertrekken. Op een gegeven moment merkte ik dat de haan zijn nieuwe woonplaats de spar in mijn voortuin was. Rond half vijf…
E van Dam18 januari 2010Lees meer >

De puzzel

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 963
De puzzelstukjes van mijn leven passen niet zo makkelijk ineen. Je kan goed zien dat ze aan elkaar zijn geweven. Veel stukjes zijn een deeltje van een chaotisch verleden. Maar gelukkig zijn er ook mooie gekleurde bij. Want elk stukje is een belevenis en alle stukjes vormen te samen het plaatje van 53 jaar. Het is een vreemde puzzel, al is het…
E van Dam27 januari 2010Lees meer >

Uiteindelijk toch nog een goede dag.

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.791
Helaas is zij van ons heen gegaan. Mijn moeder. Toen zij nog in leven was, had ik nooit vermoed dat ik haar zo zou gaan missen. Hoe ouder ik word, hoe meer ik op haar ga lijken. Niet alleen haar uiterlijk, maar ook haar kwaaltjes. Waar ik toen met een half oor naar luisterde en bij mij zelf dacht: mens zeurt niet zo en er verder niet op in ging.…
E van Dam25 februari 2010Lees meer >

Lege dagen en lange nachten.

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 954
Nooit heb ik echt over een toekomst na gedacht. Elke dag kwam zo als hij moest komen. Zonder dat ik nadacht, hoe het zou zijn als ik ouder was. Nu ben ik ouder, nog niet bejaard maar ook niet piepjong. Net voorbij de vijftig wat is dat nu. Nu is voor mij een eenzame tijd, nooit vermoed dat ik dat ooit mee ging maken. Lange dagen vol van verveling…

Een fijne middag met een droevig einde.

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.070
De dame was Jan zijn ex. Heel braaf help ik de honden mee de auto in en roetsj weg waren ze weer, mij verbouwereerd achterlatend. Heel zachtjes liepen de tranen langs mijn wangen. Jan, zo oud was je nog niet eens! 57 jaar wat is dat nou... Ik ben weer de keuken ingegaan om mijn vrolijke briefje weg te halen.…

Mijn Dochter.

hartenkreet
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.168
TROTS, wat ben ik TROTS! Nog maar eenentwintig lentes telt zij, mijn dochter. Ze is de jongste van drie. Helaas zijn zij niet te samen met mij opgegroeid. Maar dat doet geen afbreuk aan mijn gevoel. Het gevoel om een trotse moeder te mogen zijn. Ze woonde al zelfstandig, studeerde hard voor haar diploma op de pabo om lerares te kunnen zijn. In…

Niet sterk genoeg.

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 534
Ben niet meer wat ik geweest ben, voel mij zelfs oud. Maar wil nog graag mee doen, met alles wat niet meer gaat. Waarom is het leven niet echt gegeven, zoals wordt verteld. Je moet er persoonlijk hard voor knokken en dan word je ook nog nog eens met het natuurgeweld elders geconfronteerd. Maar elke dag heeft nieuwe wensen en geeft nieuwe kansen…

Mijn buur verhuist

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 818
Klopt, mijn buurvrouw heeft verteld dat zij met haar gezin naar Breda wilde verhuizen. Maar dat was ondertussen al weer drie jaar geleden. Ja, natuurlijk heb ik soms wel eens gevraagd: “Hoe staat het met Breda?” Buurvrouw vertelde dan dat het met de puntentelling niet echt erg hard ging. Zo ging de verhuizing bij mij weer naar de achtergrond. Maar…

De Tuin waar ik zo van hou.

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 582
“Ik weet niet of dit zo hoort. Maar zo niet, dan toch.” (uitspraak P.J. van Es) Op een mooie zwoele avond kreeg ik opeens zin om mijn tuin op de foto te zetten. Niet omdat het zo geweldige mooie grote tuin is! Maar wel omdat hij in een heel korte tijd erg veranderd is. Toen ik hier 5 jaar geleden ben komen wonen, bestond mijn achterplaats uit…

UIT BALANS

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 803
Waar is hde balans van het goede en het kwade gebleven? Zeven vette jaren en zeven magere jaren staan al lang niet meer op één lijn. Verdriet wint makkelijk van geluk en het geluk is zeker niet zomaar gegeven. Het wantrouwen en het misbruik is allang niet meer voor de huis-, tuin- en keukendief. Maar voor de grote heren te samen met een stropdas…
E van Dam7 februari 2013Lees meer >

Pijn en Ongeloof

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 701
Wat een gemeen iets is pijn, vooral als er niets meer aan te doen is. Pijn van de vroege morgen tot in de late avond. Zo bewegelijk als wat, was ik. Nu zijn dat alleen mijn armen nog maar. Pijn, een hele doos met pillen en nog steeds wint de pijn. Bij artsen kom ik niet meer: "ik kan U niet helpen, mevrouw". Dat hoor ik keer op keer. Pijn…

Dumpzaak

verhaal
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 991
Dus had ik en Gijs nu ieder twee paar, dus nieuwe schoenen en legerschoenen. Na een paar jaar pasten de legerschoenen ons ook en hebben er jaren op gelopen.…

We zagen ze niet meer terug

verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 560
Dat ging niet zo gemakkelijk voor de twee agenten in burger, want het volgende gebeurde: Mijn broertje Gijs en ik zaten aan de tafel midden in de huiskamer mens erger je niet te spelen toen de huisbel rinkelde. Vader vluchtte naar de veranda van de buren.…
kees niesse18 februari 2015Lees meer >

Een soldaat bonsde tegen ons raam

verhaal
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Mijn jongere broer Gijs en ik waren nog geboren in Kolhorn, dichtbij Schagen. Armoede was toen troef in de jaren dertig van de vorige eeuw. Mijn ouders woonden in een houten boet en mijn eerste bedje was een sinaasappelkistje. In Amsterdam-Zuid kregen mijn ouders een behoorlijke woning. Toen kwam er een grote verandering in ons leven.…

In het spoor van de antiheld (5) Goos

verhaal
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 280
Wanbetalers, die een schuld hadden uitstaan bij Gijs, kregen zijn "enforcer" op hun dak. Inderdaad tweelingbroer Goos, die intimiderend bij de voordeur zijn nagels schoonkrabde met het puntje van een scherp mes. Dan wil je wel betalen. Ik kom weer terug op de erfelijkheid.…

Als je in beweging komt, gebeuren er fantastische dingen!

dagcolumn
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
Ik vraag me ineens af waarom Holle Bolle Gijs van de Efteling niet in heel Nederland staat. Ik zoek contact met de gemeente en ik kom als vanzelf in projectgroep De Breuly. Ik ontmoet gedreven mensen van de hengelsportvereniging, Dorpsraad Ooy, de Sterrenwacht, Natuur -en Milieu Educatie en een sportinstructeur.…
René Turk25 augustus 2015Lees meer >

Another Kind Of Blue surft op hoge golven

beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 624
Richèl springt even op de rug van Gijs en het hoge tempo geeft een grootogig bewonderingsgevoel. Ze spelen de wijzers van een klok na, die naar voren en naar achteren gaan. Het is surrealistisch en mysterieus. Het lijkt erop alsof zij alleen ins blaue hinein zijn, ergens ver in de kosmos.…

Berichten uit een zorgcentrum/Het verhaal van een vrijwilligster (1)

verhaal
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Welke demon mijn schreden heeft geleid op het smalle en oneffen pad dat naar haar voerde, zal ik nooit weten en ook niet of onze eerste ontmoeting, zo laat in onze levens, voorbeschikt was, maar op een dag was deze een feit. Haar naam was mevrouw Van Keulen en ze sprak deze uit bij de eerste handdruk; de mijne schreef ze op een briefje om deze vooral…
I. Broeckx7 oktober 2013Lees meer >

Bas en de regen (2)

verhaal
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.153
Door de grote ramen is een dame zichtbaar onder een grote lichtgele paraplu. Een charmant beeld. ‘Kijk, zo’n vrouw, Jonas. Een aardige verschijning. Die zou het leven sterk kunnen veraangenamen.’ Jonas heeft het tafereeltje ook gade geslagen. ‘Ja, meneer, maar toch…’ ‘Toch wat, Jonas?’…
hendrik25 maart 2009Lees meer >

Ontmoeting vóór "De Bijsterstede"/("Laten we wat méér naar elkaar omkijken")

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Plotseling was toen als vanuit het niets een nog jonge en vrij gezette dame mij komen aanspreken: "Mevrouw, ik zag u daar staan, waar wacht u op? Moet ik iemand voor u bellen??" "Ik wacht op een deeltaxi" repliceerde ik. "Hij kan ieder moment komen. Maar wat attent en aardig van u" Ze dook in haar auto.…

Berichten uit een Zorgcentrum (vervolg)/Na de verhuizing

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 400
Nooit meer zal ik de geur van de muffe gangen opsnuiven van het "oude" Zorgcentrum, waar een enkel gedateerd en waardeloos schilderij aan de muur hing, of de langwerpige tafel zien waaraan een Indonesische mevrouw niet uitgepraat raakte tegenover haar medebewoners over het zonlicht dat haar jeugd heeft overspoeld in het verre, tropische land achter…

"Aan de gezegende grot heb ik voor u gebeden"

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Een lieve, eenzame oude dame zat om mijn diensten verlegen en op een augustusdag, toen de hitte de stad bedekte als een smerige deken die een mens zo ongeveer de adem benam, heb ik voor het eerst de boodschappentas, volgeladen met levensmiddelen, van Eline gedragen, want mijn nieuwe beschermelinge heette zo en zo mocht ik haar noemen, in weerwil van…
I.Broeckx14 februari 2017Lees meer >

Ontmoeting tijdens een concert

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
Terwijl mijn leven zich met razende vaart had voortgespoed langs een duister, onherleidbaar parcours had mevrouw altijd de witte villa, een van de villa's die de drukke Bosscheweg flankeren, bewoond. Altijd was ik onwetend geweest omtrent haar wellicht eveneens heilloze en desastreuze leven dat zij nog altijd, alleen in het grote huis met de vele kamers…

Alzheimer / Op weg naar het einde

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
Haar briljante geest die overvloeide van scherpzinnigheid als een vat dat tot de rand toe gevuld is, heeft haar nu voorgoed verlaten; in de steek gelaten zoals een ontrouwe minnaar zijn voorheen innig geliefde vriendin voorgoed verlaat, Maar hoe heeft zij eens, nog maar zo kort geleden, de lange, antracietgrijze schaduwen van september bewonderd…