Alle inzendingen over woonoord

Zilverblauw licht het stalen staketsel van de futuristische toren op het achterdak van de verbouwde, voormalige kerk op in de nacht.... De imposante stenen gestalte van het nieuwe multifunctionele wijkcentrum rijst als een massieve kolos op voor je ogen en toont trots haar nieuwe naam aan de voorgevel in stalen, verticale letters: "De Poorten";…

Natuurlijk weten alle lezers van mijn columns dat deze titel van Louis Couperus is. Wie het niet weet dient ogenblikkelijk op te houden met lezen. Eerst moet dat prachtige boek gelezen worden. Zelf heb ik er niet alleen van genoten, maar ook veel van geleerd. Uit dit gigantische boek blijkt dat niet alle mensen jong door God werden gehaald. De arbeiders…

Mijn tocht door de halve stad had me via de kapper naar de opticien gevoerd en via de bibliotheek naar de broodjeszaak. Bij mijn onvermijdelijke thuiskomst zocht ik grondig naar mijn sleutels, die vergezeld waren van een kunstig geborduurd monogram met de dooreengevlochten letters "I" en "B" en leegde mijn tas zo ongeveer vóór de groene metalen…

Ook Tilburg kan een allure van grootstedelijkheid bezitten in haar buitenwijken en ook in Tilburg kan men gelukkig zijn... Het kan fijn zijn te struinen door de herfstbladeren op de Baden Powelllaan of de eerste merel van de lente, die zo kwetsbaar en ontroerend zijn lied ten hemel zendt en die zich ergens achter de krakkemikkige bouwsels van het Paletplein…

Vandaag is het bouwkundig rapport opgemaakt van mijn nieuwe woning. Met een bezwaard hart maar een opgewekt gemoed ga ik Utrecht-Stad verlaten om me te nestelen in een huisje dat in een Dorpje-Vlakbij ligt. Het bouwkundig rapport is bedoeld om niet voor verrassingen te komen te staan als de woning eenmaal is gekocht en ik wil niet voor verrassingen…

De Raad van State heeft bepaald dat er dit jaar in Friesland geen kievitseieren worden geraapt. Het Friese provinciebestuur zou volgens de hoogste bestuursrechter onvoldoende onderzocht hebben of de kievitenpopulatie in Friesland zich nog in een gunstige staat van instandhouding bevindt. Mijn vraag één is of bij zo´n lokale kwestie dit niet beter…

Het verschralende winkelaanbod - met name kleine zelfstandige ondernemers legden in 2014 het loodje - doet het ergste vrezen voor het leefbaar houden van stadscentra van kleine en middelgrote steden.…

De Tilburgse straten, omzoomd door huizen en bouwwerken die uit baksteen of beton opgetrokken zijn, rijgen zich onverdroten aaneen in grauwe eentonigheid. Te midden van dit stenen labyrint is daar aan de Reitse Hoevenstraat ineens de boerderij met de malse, grasgroene weide waarop bevallige bokjes en geitjes grazen. Het is alsof een asgrauwe hemel…

De lange St.Josephstraat ligt uitgestrekt als een kleurig lint en verbindt centrale gedeelten van de stad met de omgeving. Hier kun je nog oude villa's bewonderen en je treft ook winkels aan, een kerkhof en een buurthuis. Eens kwam een meisje uit Den Haag. Na het grootsteedse, mondaine milieu van de stad aan de zee verwonderde ze zich over de asgrauwe…

De wijk Jeruzalem ligt ingeklemd als een stad in een stad, als een sfeer binnen een sfeer, ongeveer zoals het ene veelkleurige Russische poppetje zich bevindt in het andere. De vervallen, verpauperde flats rijzen hoog op en geven de indruk alsof hun ontwerp ontsproten is aan het verziekte brein van een krankzinnige architect die een koortsdroom verwerkelijkte…

's-Hertogenbosch heeft een prachtig plein dat Parade heet. Ooit het domein van Begijnen, daarna een parade- en exercitieplaats voor het garnizoen, vervolgens parkeerplaats en nu een saaie rechthoek met slechts zes horecagelegenheden, waar een zelfmoordenaar likkebaardend opkijkt naar de door de barmhartige gemeente gespaarde kastanjebomen. Natuurlijk…

Het centrale plein wordt bewaakt door twee stenen gestalten, geheel verschillend qua geschiedenis, postuur en betekenis. De ene is van de koning, die verstard is in een stoere, krijgshaftige pose met bijbehorende kledij. Aan zijn voeten vier stenen, levenloze maagden en op zijn hoofd vaak een brutale duif die het niet zo nauw schijnt te nemen met…

Wie verhuist moet wennen aan zijn nieuwe huis. De borden staan op een andere plek, de wc-rol blijkt ineens onvindbaar. Je zoekt je te pletter. Maar de buitengeluiden zijn ook interessant. In mijn vorige wijk ruiste de stad. Als ik ’s nachts in alle stilte op het dak zat, hoorde je een continu, niet aflatend ruisen. Je kon het niet plaatsen, maar…

Het uitzicht is prachtig vond ze, totdat ze zich zorgen ging maken over een heel klein boompje wat was geplant. Na 2 jaar begon dat boompje wel erg groot te worden. Er waren al een paar van die bomen weggehaald omdat mensen de takken tegen hun ramen kregen en niet of nauwelijks meer naar buiten konden kijken. Een hele rij was verdwenen, maar men had…

Door hoog oprijzend geboomte in zachtgroene lentetooi schemeren de contouren van in aanbouw zijnde flats.... Het is verrassend te fabuleren en te fantaseren over levens die zich zullen gaan ontrollen, over werelden die zich zullen gaan ontvouwen achter de toekomstige ramen die zich nu nog als zwarte vlekken en onheilspellende openingen aftekenen tegen…

Op de Spoorlaan leunt de oude "Villa Constance" haast tegen het moderne gebouw van "TBV Wonen" aan, zoals naast haar aan de andere kant een zwakkere boom als het ware steun zoekt bij een sterkere in een welhaast perfect samenleven dat door niets verstoord wordt. Broederlijk staan de gevels zij aan zij als twee persoonlijkheden met geheel eigen aard…

In de Amsterdamse Filosofenbuurt frappeert de Paulus van Hemertstraat. Vanwege kruisingen met Rousseau-, Diderot- en Descartesstraat en uitloop op het John Lockehof. Wie was hij die zo verlicht stedebouwkundig is ingepland? Welnu Paulus van Hemert(1756-1825 blijkt een opmerkelijk eigenzinnig verlichte dominee-filosoof. Zijn biograaf Groenwegen schreef…

Lange, lange tijd heeft een gebouw met grijsgekalkte muren en een zeer mistroostige uitstraling dat ik vanuit mijn woning kon observeren, het straatbeeld gedomineerd in mijn wijk totdat heftrucks met mechanische, haast voorwereldlijk aandoende "muilen" aan de sloopwerkzaamheden zijn begonnen. Ik zie ze nu af- en aanrijden; ze zetten hun metalen tanden…

In een oude buurt van Tilburg strekt zich de straat uit waarin mijn geboortehuis staat. Het zal er vermoedelijk lang na mijn dood nog staan. Sinds jaren wonen er anderen dan onze familie en er hebben al veel anderen gewoond. Toen mama nog in de bejaardenflat woonde, wenste ze hen heimgelijk veel geluk toe in het huis dat zozeer tot het hare werd,…

Als je bij deze woningbouwvereniging, die de naam draagt van "Elk een", wat zoveel betekent als "iedereen", maar dan vertaald in de noordelijkste taal, de huur niet op tijd voldoet dan word je zelfs na dertig huurjaren, zonder huurachterstand, als staatsvijand nummer een behandeld. Eerst word je telefonisch benaderd op een zeer intimiderende manier…

Er lopen 's nachts en met name in het weekend nogal eens criminelen rond in de buurt waar ik woon, zelfs in mijn straat, dit veraangenaamt het woongenot niet.…

Waar ik niet bij kan, is dat net niet helemaal onafhankelijk kunnen zijn. Van thermostaat tot het meeliften, scheve verhoudingen houd je altijd. Want ze hebben het nergens over hoor...dan bouwen ze rustig een douche in een kledingkast op zolder en die leidingen maar tegen sputteren; maak Uw borst maar nat of er is water zat. Nou is de ene hospita…

Achter mijn huis loopt een pad. Het paadje, heet het bijna liefkozend bij de bewoners die er gebruik van maken. Het ontsluit de tuinen van een hele rij tussenwoningen aan de achterkant. Ons land kent veel van die achterpaden. Maar het onze is niet zo maar een paadje. Wij hebben een echt pad zonder verharding, waar onze kinderen nog konden knikkeren.…

Ik weet nog goed dat het sneeuwde (een lichte dwarreling van sneeuwvlokjes) toen ik met mijn moeder, die sinds acht jaar niet meer te midden van de levenden is, naar het flatje ben gaan kijken, zesentwintig jaar geleden. Men noemt de flatjes aan de Nassaustraat, de eerste flatjes van Tilburg, ook "Russische" flatjes, waarom weet ik niet. Hoe het…

In een busje, samen met een cameraman, reist Jelle Brandt Corstius van het ene gebied in de Kaukasus, naar het andere. Hij maakt kennis met de bewoners achter de bergen van Sotsji. Het zijn stuk voor stuk ontmoetingen waarin hij door zijn vriendelijke houding en wonderlijk lichte ogen, makkelijk contact maakt. Een gave, wat mij betreft. Wat helpt…

Een rijke Bantoeneger reed met zijn auto in snelle vaart door stromende regen. "Nu zul je eens iets anders zien dan jouw oerwoud," zei hij tegen zijn vriend, die naast hem zat. "We gaan naar de stad waar ik woon." De bijrijder, een pygmee, had tot nog toe niets van de wereld gezien dan zijn woonbossen. Hij brandde van nieuwsgierigheid. Wat zou…

Mijn geliefden zijn uit het zicht verdwenen, als het ware opgegaan in rook, in vuur, in mist. Maar de stad omringt mij nog en zij zal me omringen tot ook ik de weg zal moeten gaan waarvan geen terugkeer is. Zo is de stad mij trouw en ben ik aan haar, mijn geboortestad, gehecht en is zij mij dierbaar. "Welkom thuis in Groeseind" staat in kapitale…

(voor Saskia Noort) Ik parkeerde mijn Maserati op de Herengracht en ik ging te voet op zoek naar een gezellig café om bij te komen van mijn bezoek aan het Rijksmuseum. Dit vond ik al snel en ik bestelde een glas Hoegaarden met een citroenschijfje. Afgezien van een zakenman met een laptop, die nauwelijks door had waar hij zat, en de Roemeense barjuffrouw…

We kunnen er natuurlijk om blijven lachen, maar ondertussen schenden de humorloze Russen onze mensenrechten. Ieder incident wordt aangegrepen om de ruzie met ons land in een kwaad daglicht te stellen. Nog even en we gaan ze nog geloven ook en dat is precies wat deze trotse krachtpatsers willen. De Koude Oorlog is blijkbaar niet echt verdwenen, we willen…

Ik ben uitgenodigd voor een uitstapje in het gezelschap van de trouwe en (edel)moedige vrijwilligers die "de handschoen opgepakt hebben" en in hospices, ziekenhuizen en aanleunwoningen de hand van stervenden vasthouden en die een baken zijn voor velen in nacht en ontij van de eenzaamheid en vertwijfeling. Op een granieten bank wacht ik met twee…