Alle inzendingen over reizen

Je stapt op de trein in Amersfoort. Zonder over te stappen zet je zeven uurtjes later voet op een perron midden in Berlijn. In de Duitse hoofdstad ontkom je niet aan de oorlogsherinneringen. De gedächtniskirche midden op de Kurfürstendamm is aan het oog onttrokken. Wat na de bombardementen overbleef, dreigde tot puin te verwaaien. De toren werd ingepakt…

In Groningen en Drenthe is de OV-chipkaart ingevoerd. Ter informatie heeft iedereen een folder gekregen: de ov-chipkaart komt erbij. Welnu, ik dacht, dat ga ik lezen en dan weet ik hoe het werkt. Maar ik werd steeds banger. Het is makkelijk, maar er zijn 16 bladzijden nodig om dat gemak uit te leggen. Het is eerlijk, oh ja? Betaalde ik vroeger dan…

Vandaag gaat ze de reis van haar leven maken. Een reis die ze, naar ons inziens, veel en veel eerder had moeten ondernemen. Echter koppigheid heeft haar 11 jaar lang tegengehouden. We hebben het diverse malen tegen elkaar gezegd. Hoe hou je het vol om je dochter, schoonzoon en kleinzoon al elf jaar niet te zien. Ze wilden er nooit over praten. Waren…

Het was weer feest met dat Boekenweekgeschenk. De trein in boekje bij de hand. Mijn devies is instappen en kijken waar je uitkomt. De ervaring leert dat er meer zijn die de bestemming loslaten. Zo raakte ik eens ’s morgens vroeg in de trein naar Den Helder enerverend in gesprek met een komisch stel uit de Haagse Rubensstraat. Met tassen vol drank…

”Ga je mee naar Praag?“ Perplex en ook wat verward overdacht ik of ik het zou doen. Nooit meer naar Tsjechië had ik een aantal jaren geleden bedacht. Ik ben wat naar Praag geweest. Mijn man had er een grote familie en we gingen er na de opening van de grens wel 10 keer per jaar heen. Op zich niet zo erg, maar alle goederen die dan meegingen,…

Tot mijn pik Het wordt wat koud. De dagen zijn van glas, gewapend glas en Seroxat. Zocht ik een woord voor alles waar geen woord voor is, ik geef het op. Je bent een zak, een zak ben je dat je ook nu weer dicht. En jij, mijn pik, wat hebben we vandaag verricht? Ik wil geen weemoed die niks kost, kom op, je slaapt al dagen in mijn broek,…

Deel 1 en tevens slot. Een jongensdroom. Er was eens een jongen P en die jongen P had een jongensdroom, Hij durfde het tegen niemand te zeggen, want, dacht ie, mijn jongensdroom is niet zomaar een jongensdroom, nee, het is een heel bijzondere jongensdroom. Met zijn vriendjes had de jongen P al eens gesproken over hun jongensdromen, maar daar had…

Steeds vaker lijkt ons land minder in elkaar te zitten dan men mag veronderstellen. Zo is nu vastgesteld dat 2,7% van de Nederlanders niet past op de misschien wel belangrijkste foto. Dat zijn er meer dan 378.000! Van 14 jaar en ouder. Hein Daanen onderzocht het, omdat de eisen voor de paspoortfoto hem te specifiek leken. Hij verbaasde zich over de…

Dat Brussel de hoofdstad is van Europa komt omdat de bestuursgebouwen van de EU daar gevestigd zijn. Niet dat de Belgische metropool geen fraaie stad is maar er zijn mooiere. London for instance is zo’n beauty. Big Ben, de Thames, prachtige parken en paleizen. Maar ja, de city ligt toch op een eiland, aan de rand van ons continent in een land dat niet…

Na de lunch liepen ze verder. Het was een uitgestrekt gebied. Ze hadden er een kaart van. Muis had geen kompas bij zich. Volgens zichzelf had ze een aangeboren richtingsgevoel. Olifant had zijn kompas toch maar meegenomen. Nergens waren borden of wandeltekentjes die je door het gebied leidden. Het netwerk van paden was eindeloos vertakt. Ze konden alleen…

“Hee, hee,” zei Olifant. “Wat is er,” vroeg Muis “Oh nee, niets….nou ja….ik dacht dat we hier rechtsaf moesten, maar ik zat verkeerd, ” “Wil je me niet meer zo laten schrikken.” Ze naderden een voorrangskruising. Olifant zat op de kaart te turen, maar kon het kruispunt zo snel niet vinden. “Wat moet ik nu,” vroeg muis geagiteerd. “Eh …eh…ik…

We hebben de bergen de bergen gelaten en zijn weer thuis. Eén berg is ons gevolgd: de vuile was. Nu ik het propere sokken- en slipjesbestand weer tot normale proporties heb kunnen doen stijgen (om van de quasi volledige iets-meer-stof-bevattende zomercollectie te zwijgen), ga ik enige anekdotes voor de vergetelheid behoeden. Je maakt wat mee wanneer…

Hoog aan de mast van het grote zeeschip wapperde een feloranje wimpel. Hij wapperde erg trots, ook al was er maar en heel zwakke wind. Het schip voer door een warme zee, ergens onder de tropenzon. Kleine golven gleden loom voort. "Ik ga maar zo'n beetje heen en weer," dacht de wimpel. "Maar nu is het voor mij ook het ogenblik van rustig afwachten…

Ik herinner mij een vakantie van tien dagen in de Vogezen, ons onderkomen stond boven in de bergen, het was nog een zware klus om onze bus omhoog te krijgen via gevaarlijke, smalle wegen en ijzingwekkende afgronden. We maakten lange wandelingen en we bezochten pittoreske dorpen, met van die aandoenlijke, vervallen huizen. Ik aaide een lief hondje in…

Wij naderden Venetië met een stoomboot, ik voelde me net Sinterklaas, die de Italiaanse kinderen cadeaus kwam brengen, ik bevond me in een jeugdig gezelschap van heren en dames uit diverse landen. Een Engelse gids raaskalde maar door over de historische waarde van dit huis en dan weer dat huis, die toren en dan weer die brug. Langzaam naderden wij de…

Mijn moeder is op leeftijd. Ze loopt met een stok de wereld rond. Zo heeft ze afgelopen jaren Zuid-Afrika, Sri-Lanka, Thailand, Frankrijk, en meerdere steden in Europa bewandeld. Dit keer met een vriendin. Een dagje Den Haag, in het bijzonder de Lange Voorhout waar de beelden van Manolo Valdes en Kim de Ruysscher waren te bewonderen. Ze namen de…

'Ik ben gisteren bij tante Tinie geweest', roept ze door de bus. Het is kwart over acht in de ochtend en ik zit in de bus naar Maarssen. Ik kijk op van mijn krant en vraag me af wie deze boodschap zo nodig kwijt moet. Op luide toon ook nog. 'We hebben taart gegeten en ik moest mijn schoenen uit doen’ zegt dezelfde stem in één zucht door. ‘Oh…

We bezochten Safed, hoog in de Golan, in deze streken verspreidde het Joodse mysticisme, de Kabbala, zich (tweede eeuw na Christus). Tegenwoordig is Madonna in de Kabbala, ik zie haar nog steeds enkele meters voor me die heftige vingerscêne doen tijdens haar Blond Ambition-tour. De synagoge in Capernaüm staat voor een groot gedeelte nog overeind,…

Ik was in Israël beland, in de Golan hoogvlakte zweefden de gieren door de lucht en we bezochten in een verre uithoek een oud-Joods gebedshuis, waar we een antieke gebedsrol bewonderden. Overal stonden bordjes die mijnengevaar aanduiden. We bezochten Nimrod Castle, daar had een kasteel van de befaamde kruisvaarders gestaan. Er stond natuurlijk een roomse…

'Hier kunt u uw kleren uitdoen en een handdoek omdoen, na afloop van het badritueel mag u hier uitrusten en thee drinken!', zei de oppasser in een oud Romeins badhuis in West-Turkijë. Ik schuifelde met enige argwaan richting de zweetruimte en het hete bad, wat overigens een natuurbad was. Ik gleed een andere tijd binnen, welke tijd is niet precies…

(Een zinnenprikkelend drieluik) Toen ik uiteindelijk sliep, kwam weer die droom over de straten van 'crowded Caïro' tijdens een meer dan prachtige nazomer; de taxi stond te wachten. Zelf loste ik op in die MYRIADE VAN MENSEN. Gemiddeld kleiner dan ik, maar in meerdere malen meervoud. Een mensenmenigte zoals die in alle wereldsteden aanwezig is.…

Om zes uur des voormiddags stond ze voor mijn deur, geheel in nauwsluitend zwart leder gekleed. Ik had mijn duffelse jack aan. ‘Wat een lullig jekkie heb je aan. Daar moeten we gauw eens iets aan doen.’ Ik kon het niet tegenspreken. Mijn garderobe was niet op internationaal motorverkeer ingesteld en ik wou het ook gewoon niet koud hebben. Ik zou mijn…

Sebastiaan en ik zaten aan de bar en dronken een biertje. Anita zou straks komen. Hij keek mismoedig het lokaal rond. Overal was werk in uitvoering ter voorbereiding op het geslachtsverkeer. ‘Dat lijkt nou wel heel wat’, zei hij, ‘maar als paaltje bij puntje komt draait het toch weer uit op penetratieve masturbatie.’ Sebastiaan wijdde zich aan geneeskunde…

Mijn ouders waren erg lieve mensen en toen wij voor het eerst naar het buitenland gingen was dat een heel feest. Tegenwoordig maalt men hier niet meer om, maar destijds waren er nog mensen die met een beetje afgunst naar ons keken. Het lukte tenslotte lang niet iedereen met het hele gezin op vakantie naar Spanje te gaan. Het wel een lange reis…

Ruimte van gedwongen oponthoud. Stoelen in een halve cirkel. Rust en gefluister. Weekbladen uit een stapel getrokken en deels uit een map ontsnapt, verspreid over de als tafels gebruikte, brede stoelleuningen. Ik wil niet wachten maar doorgaan met mijn leven. Waarom zou ik wachten? De tijdschriften liet ik liggen, omdat mijn leesbril…

Het wordt nu echt winter. Vroeg donker, laat licht. 's Morgens hangt de vrieskou nog in de lucht. Zelfs de vogels blijven langer in hun nest liggen. Alleen af en toe een overtrekkende troep ganzen verbreekt de stilte. Gakkend sturen ze elkaar aan. Opgewonden vragen ze elkaar wat ze aan zullen treffen in het land van belofte. Zou het verse gras er…

Ze zit al lezend op het muurtje aan de rand van het perron, vlak naast theater De Kom en kijkt even op. De tram naar IJsselstein komt er aan. Jammer, even geduld nog. Ze duikt weer in het artikel. Ze rilt en voelt een druppel langs haar nek kriebelen. Wat een weer. Met een zucht blikt ze naar haar restje paraplu op de grond. Dan vangt…

Ik zou de tijd willen misleiden en terug gaan naar het jaar 1600. De slag bij Nieuwpoort. De sublieme strategie waarmee prins Maurits,op weg naar Duinkerken, het oppermachtige Spaanse leger versloeg, in een grote veldslag, op het strand van Nieuwpoort. Mijn eerste idee was om de figuur van Maurits te benaderen door mij in te lezen in de persoon, om…

‘OV-chipkaart, geen gedoe meer met losse kaartjes’. Met deze slogan voert het openbaar vervoer haar nieuwe vervoerbewijs in. Godzijdank reis ik zelf niet veel met openbaar vervoer. Mijn wederhelft doet dat wel. Af en toe OV-en wij samen naar en door de hoofdstad. In bewondering sla ik haar gade, terwijl zij haar voordeelurenpas, kortingskaart, trajectkaart…

Met mooi weer rondzwerven en sfeer proeven in een onbekende stad. Aan elk genoegen komt een eind. De tijd is op, dat betekent terugkeren naar het station voor het vervolg van de reis. Gewend te vertrouwen op mijn inwendig kompas, laat ik het stratenplan nog in de zak. Maar dit keer wordt het dwalen. Zó dat ik na een half uur de plattegrond erbij neem…