Beschouwingen over natuur

Ze rust daar als een punt van leven tegen het glas, een miniatuurreiziger die even pauzeert tussen hemel en kamer. Haar vleugels trillen nog zacht in het bewolkte licht, alsof ze een boodschap draagt die te licht is om in woorden te bestaan. Buiten strekt de wereld zich uit in wind, regen en ruimte; binnen heerst de besloten vredigheid van het huis.…

Wollige wolken trekken voorzichtig door de blauwe lucht, als gedachten die langzaam ontwaken in een geest die nog half in stilte verkeert. En terwijl ze voortglijden, lijkt de wereld zelf even te aarzelen: het licht wordt niet meteen fel, maar spreidt zich als een zachte hand over de ochtend uit. In die traagheid ontstaat een ruimte waarin alles nog…

Onder de trillende huid van het leven, onder de voetstappen van de mens en de wortels van de bomen en planten met hun verbindende schimmelnetwerk, daalt een andere wereld af. Een wereld van duisternis die geen donkerte is, maar een oorspronkelijk licht, uitgestraald door de eigen gloed van de aarde. Wij bewoners zijn haar schil, de dunne korst van een…

Ik woon, gechargeerd, in een kachelpijp met aan het uiteinde door een mica-ruitje zicht op het koudvuur van een woonerf, terwijl aan de achterkant de zon uitbundig schijnt. Een beetje anders dan anders zijn deze huizen wel ontworpen. De vorige bewoners die me destijds voor bezichtiging ontvingen, gaven te kennen dat ze ook verhuisden om weer eens mensen…

Tussen Harskamp en Otterlo, waar de Veluwse lucht wijd en vrij ademt boven uitgestrekte velden, ligt mijn wereld, groots in uiterlijke maat en diep van betekenis. Vanuit mijn verbouwde boerderij kijk ik uit op de stilte van het land. Geen haastige stadsgeluiden, geen flitsend verkeer, slechts het ritme van de natuur, eerlijk en onverstoorbaar. Soms…

Wanneer de sneeuwklokjes krokussen zoenen, meiklokjes zich vormen, speelduiven geklokt neer strijken, dan komen wij bij de zomertijd in één van de vier seizoenen. Vele jaren lang is het winterkoninkje als eerste buur aan onze achterdeur komen wonen in zijn klein huisje. Zorgzaam zoals het is bij het uitvliegen van zijn kinderen. Nu lijkt dat het winterkoninkje…

Mijn consultaties lopen. De speelse natuur en dieren die door aanstormende voertuigen worden plat gereden. De levensverwachting en de jongen in het nest, die verweesd achter blijven in honger en dorst. De ene mens wordt een eeuweling, de andere mens blijft een kind. Stikstof die zuurstof verslindt. Dan lijkt er herfst in de lente, de klederdracht…

Een afkalvende visstand door overbevissing is voor niets en niemand goed. Daarom moeten er de volgende maatregelen worden getroffen: - vangstbeperkingen - vermindering van bijvangst - bescherming van voedsel- en paaigebieden Maatregelen die reeds zijn getroffen en inmiddels zichtbaar hun (zee)vruchten afwerpen. Een aanpak die werkt, met als…

Subtitel: Extra ruimte ijsvogel Die extra ruimte geldt primair voor de Nederlandse rivieren. De Nederlandse lang-niet-groen-genoegcoalitie in 's-Gravenhage doet slechts aan dijkversterking. Allesbehalve óntoereikend, maar zeker niet effectief genoeg; er zijn namelijk oplossingen die een triple-effect hebben. Samen met de bescherming tegen hoogwater…

Eerder deed de Wageningen Universiteit onderzoek en kwam tot de conclusie dat er in onze provincie Gelderland plek is voor enkele honderden, misschien wel duizenden goudjakhalzen. Dit neefje van de wolf is afgelopen week in een bos in Drenthe gesignaleerd. Deze middelgrote hondachtige wordt ook wel goud- of rietwolf genoemd. Zeer waarschijnlijk niet…

Het zo graag bezochte herfstbos fluistert verschillende talen, die weemoedig, geruststellend of opbeurend mogen klinken. Het goud glanzende lover verblijdt mensenharten, spreekt daarbij van levensmoeheid van de bomen, die hun laatste pracht tonen, voordat ze kaal worden. Die neerdwarrelende bladeren spelen met elkaar een kinderspelletje, waarin stille…

Paddenstoelen Rare kabouters zijn het, die zwammen. Ze behoren tot de schimmels van rond de sinterklaas. Die, overigens, geenszins de verpersoonlijking is van de blanke mens. Evenmin als zwarte piedro een archetypische negroïde persoon verbeeldt. Maar dat even terzijde. De politiek correcte afstammelingen van de bruin gepigmenteerden zullen nooit…

Het rupsje houdt zich met zijn pootjes stevig vast aan het takje, waarop hij bezig is een blaadje te verorberen. Zo te zien heeft het beestje honger, want als het blaadje op is, begint hij gewoon aan het volgende. Rondom hem is het een drukte van belang. De wind beweegt de takken en bladeren van de bomen. Het rupsje beweegt al etend gewoon mee. Op het…

Vroeger vond ik het leuk aantekeningen te maken over het weer. Ik had een weerhut op de kop getikt. Daarin had ik geplaatst twee thermometers, één voor de maximum temperatuur en één voor de minimum temperatuur en een hygrometer om de luchtvochtigheid te meten. Verder had ik een regenmeter in de grond geplaatst en de luchtdruk mat ik vanaf een kwikbarometer…

Ik zag het Maico doen, een tweejarige zoontje van mijn kleindochter. Hij had het grootste plezier toen zo'n bel weer uit elkaar spatte. Ik moest het ook doen van de rakker en hij gierde van het lachen toen er één tegen zijn gezichtje kwam. Toch een schitterend gezicht die prachtige kleuren in zo’n zeepbel. Hoe komen die kleuren in zo’n bel, vroeg ik…

De heer IJS is met zijn gezin en medewerkers woonachtig in een prachtig tegen het barre klimaat beschermde gebouw op de Noordpool. Om de haverklap heeft hij ruzie met de heer HITTE, woonachtig in de tropen. Wat is er gaande? IJS heeft voortdurend last van een opeenhoping van zeer koude lucht en laat daarom een groot deel wegstromen naar het zuiden,…

Toen ik een jaar of veertig was kreeg ik belangstelling het weer en de wolken te gaan bestuderen. Bij de boekhandel De Slegte in Zwolle kocht ik een tweedehands weerboek met foto’s van de wolken. Verder bouwde ik een weerhut en plaatste daarin twee thermometers en een hygrometer. Thuis had ik aan de muur in de huiskamer een kwikbarometer hangen. Elke…

Het naargeestige weer van februari, koud en grijs zette zich begin maart voort, maar ineens was de hemel vandaag op 4 maart onbewolkt en deed de zon haar best de temperatuur behaaglijker te maken, maar pas op want maart roert zijn staart. Het kan ineens weer koud worden. De meteorologen laten de lente op één maart beginnen. De lente duurt dan tot en…

De mysterieuze graancirkels hebben regelmatig het nieuws gehaald, maar er is nog weinig geschreven omtrent de filosofische betekenis van deze fenomenen. Door de eeuwen heen hebben mensen deze bijzonderheden kunnen aanschouwen en vaak werd het gebeuren verhaald als iets onverklaarbaar. Ook de wellis nietes discussie omtrent het feit of mensenhanden…

Verstoken van het licht van de zon, van de zuurstof van de groene planten leven de aardglobbers op een diepte van drie duizend meter. Bij een temperatuur van 48 graden Celsius is er nog water aanwezig dat 3000 tot 12.000 jaren oud is en een geringe hoeveelheid zuurstof bevat. Onze lichamen worden gerekend tot de wormachtige en zijn zo’n halve millimeter…

De nietigheid van een zandkorrel in de gierende stormwind. Wie kan mij vasthouden in de naaktheid van het onbeschermde leven? Wat is mijn noodlot in de grijze zeemist op deze verlaten zandplaat? Het water dat mijn corpus omgeeft en mijn lichtheid verzwaart. Het leven van een korrel wordt beheerst door zijn buren en pas opgemerkt onder een microscoop…

Aan de dichte struik hing een grote, klokvormige bloem, die prachtig roze glansde. Het gras voelde zich vereerd dat er zo'n geweldige, geurende kroon boven hem hing. "Bewonderenswaardige bloem, wij zijn trots om zo'n koningin als u te hebben." zeiden alle groene sprietjes tegelijk. "Weest u blij met uw gewillige onderdanen!" Het roze van de…

Hoe sterk is de kracht van de sluimerende stilte verstopt in de schaduw van jouw grote gestalte. Een boom van macht die gevangenschap veracht en het landschap verrijkt met zijn groene pracht. Een boom zoals een boom moet zijn in een symmetrische vorm,volledig aanwezig en herkenbaar uit de tekeningen van vroeger, die je als kind schiep op het witte papier…

Japanners houden van vis. Zeggen ze. Japanners eten veel vis. Maar is het een blijk van liefde? Het lijkt er meer op dat ze bang zijn dat de tonijn de wereldheerschappij over wil nemen en bedacht hebben dat het het meest praktisch is om ze dan maar allemaal op te eten. De tonijn is inmiddels een bedreigde diersoort. De tonijn heeft de pech dat…

Niets geeft mijn ogen de zekerheid dat het zichtbare zich niet heeft verstopt in de mystieke wereld van het onzichtbare. De bewondering voor het leven is de fundamentele boodschap van liefde die de natuur onze zintuigen doet strelen en verwondering afdwingt. De werkelijkheid die wij willen waarnemen is een onbegrepen…

moet ik daar nog gaan zitten, in het holst van de nacht, ik denk van wel, buienradar nadert met rasse schreden donderwolkend, de middengolf kraakt onheilspellend weerlicht, weer licht de duisternis doorbroken, donderend vallen grote warme druppels mijn huid, en ik laat ze toe, ik ga helemaal nat…

Wandelen op de heide achter mijn ouderlijk huis was vroeger een regelmatige bezigheid. Met mijn vader en de hond wandelen langs de spoorlijn van Hilversum Sportpark naar Utrecht. Het wandelpad was van het spoor gescheiden door volkstuintjes, omzoomd door eigen geknutselde hekjes en illegaal geplaatste houten hutjes. We liepen langs paadjes die…

Het zou een mooie zomerdag kunnen worden. Vroeg opgestaan om met mijn zoon van 15 de natuur te verkennen. De zon was nog niet zichtbaar en flarden mist dwaalden nog over de weilanden. De stilte zonder auto verkeer was heerlijk en de vele vogel geluiden gaven een natuurlijke dimensie aan deze beginnende dag. Op weg naar het veen land begon het licht…

Wat spiegelt mijn gedachten daar hoog in de lucht? Het grote beest dat zijn klauwen heeft uitgestoken en probeert om het schaapjes wolkje te verslinden. De reus met zijn grote laarzen. Mijn kinderlijke fantasie slaat op hol als ik liggend op mijn rug naar de wolken staar. De wind vervormt de wolkenmassa tot herkenbare figuren. De reus wordt uiteen…

Langzaam dwarrelt het stroompje door het groene land. Zo ver ik kan kijken zie ik dit mooie landschap en achter de horizon gaat dat volgens mij nog een tijdje door. Boven het water zweven allemaal insecten zoals de libellen en aan de kant zit een reiger rustig te wachten op zijn kans. Gele lissen bloeien en aan de overkant lopen schapen rustig te grazen…