Verhalen over religie

(Naar het gedicht van Martinus Nijhoff – De soldaat die Jezus kruisigde) Hij houdt de spijker tussen duim en wijsvinger, de punt tegen de huid. Nog niet slaan. Eerst vastzetten. Voelen waar het bot zit. De man ligt niet stil. Zijn polsen trekken in het touw. De soldaat grijpt de pols, duwt hem plat op het hout. ‘Hou vast,’ zegt hij tegen iemand…

In het witte Kasteel Soeterbeek op Soeterbeek 8 in Nuenen woont de flamboyante kunstschilder Olaf van Amen, die met zijn naaktschilderijen van beroemdheden wereldberoemd is geworden. Zo schilderde hij onder anderen de naakte Leonardo DiCaprio, Kirsten Dunst, Jeremy Irons, Asia Argento, Kristien Hemmerechts, Amélie Nothomb, Cecilia Bartoli, Doutzen Kroes…

Manlief kijkt op tv naar de pastoor, niet omdat hij naar de kerk gaat, welnee, gewoon omdat het een serie is waar een pastoor een belangrijke hoofdrol in speelt en zo af en toe werp ik een blik ( met m’n ogen hoor, geen echt blik) om te zien wat er voorbijkomt. Ineens komt daar de opmerking: hij is het zakje van de hosties verloren, huh? Hoe kan…

Gravin Charlotte van Boecop heeft er schoon genoeg van. 'Luister, Godefrida, ik pik het niet meer, het moet maar eens afgelopen zijn met die poespas, want waar ter wereld het ook gebeurd, altijd zien zij dezelfde vrouw verschijnen, altijd is het Maria, de moeder van Jezus!'. 'Maar dat is toch ook, naast Jezus, de meest bijzondere verschijning, die…

Op de protestantse begraafplaats Zuylen toefden kleine engelen in de hoge beuken en platanen. Vaak klonk hun zingen zacht in het waaien van de boomkruinen. Begeleidden ze hiermee de zielen van pas overleden mensen naar hun aanstaand eeuwig verblijf? Deze engelen verbleven meestal tussen Hemel en Aarde. Toch was het beboomde gedeelte van Zuylen hun…

Een zeer bijzondere gast vandaag in de uitzending. Drie dagen voor Pasen. Nu hebben we steeds speciale mensen kunnen spreken en dit keer is het iemand die ooit getuige was van een wrede straf en die ook zelf onderging. 'Welkom, Dismaz mag ik zeggen hé en ik mag je tutoyeren hebben we voorafgaand aan de uitzending afgesproken. Je knikt nogmaals…

In het grote Annahuis van Breda was een menslievende Herberg gevestigd. Hier konden mensen zonder onderdak heel wat gezellige uren doorbrengen. Spelletjes werden met elkaar gedaan. Maaltijden waren eenvoudig, maar des te smakelijker. Om de tafels kwamen ook heel wat tongen los. Maar de eigenaars van het Annahuis hadden plannen om hierbinnen wat aan…

In Breda´s nieuwe Zuidwestwijk verrees een kerk, die enigszins de vorm van een ledikant had. "Het bed van de pastoor," heette dit gebouw in de volksmond. De voorgevel keek met milde blik over het Nolensplein vol gezellige winkels. Vele mensen uit de toen nog jonge buurt kwamen hier naar het Evangelie horen. Met veel genoegen vereerden pastoor en…

Een interview met Lady Zeestar Ze was nerveus, de journaliste. Het was ook nogal wat Mij te interviewen en dat voor een redelijk grote, zij het lokale krant. Eigenlijk was het de eerste keer in mijn lange bestaan dat ik het toestond. Haar eerste vraag betrof de aanspreektitel die Ik prefereerde. Hoe wenste ik aangesproken te worden? Ik koos…

Nog even en Willem van Geloven zal het voormalige woonhuis van de heilige Bernadette Soubirous betreden. Na jarenlange aarzeling heeft Willem eindelijk de knoop doorgehakt en is hij met een reisgezelschap in een bus naar Lourdes gegaan. De hoofdmoot van de busreizigers bestaat uit vroom-katholieke ouderen met één of meerdere gebreken. Afgezien van een…

Esther vond het jammer dat ze het huis niet mocht verlaten juist nu het Wekenfeest naderde. De eerste gerst was geoogst. Dat moest worden gevierd. Tal van mensen kwamen daarvoor naar Jeruzalem, maar dit keer stond er iets bijzonders te gebeuren. Dat had de Meester kort nadat Hij was opgestaan uit de dood zelf gezegd. Op Hemelvaartsdag, voordat hij…

De uiterst vrome begijn Christianne de Hemptinne klopt driftig op de deur van haar medebegijn Reinhilde Dumont. Zij is achter adem van een het rennen, maar haar gezicht glimt als de zon. Reinhilde sloft naar de voordeur van haar begijnhuis op de Begijnhof 48 in Turnhout. Zodra zij Christianne ziet, deinst zij naar achteren. 'Hemeltjelief, lieve schat…

Wanneer zou het geweest zijn? In elk geval lang geleden, in de tijd dat er nog heel wat handelsmensen langs de wegen liepen. De marskramer Berend ging met zijn kistje vol zeep, geneesmiddelen en sieraden van dorp naar dorp, van stad naar stad. Vaak ging de reis door grote bossen, waar wel eens rovers konden loeren. Maar Berend vertrouwde op God en…

De geloofsstrijd in Bergharen is nooit helemaal verdwenen, al lijkt de vrome schijn dit niet te bevestigen. In de boerderij uit 1642 op de Aaldert 9 woont de eeuwige vrijgezel Drikus Molenaar, die strikt volgens de strenge, protestantse leer leeft en die niet van plan is om dat ooit te veranderen, want wat hij als kind heeft meegekregen, is heilig voor…

In een ver, groot land zwierven de landlopers Ivan, Robin en Norbert door bossen en velden, over vlaktes en heuvels. Waarmee hield het drietal zich in leven? Dat is niet helemaal bekend. Maar soms stalen ze uit winkels wat levensmiddelen. Toch wisten die slimme mannen altijd aan hun achtervolgers te ontkomen. Op zekere dag bevonden ze zich in een…

Wat ik onder andere tegen heb op godsdiensten is dat men zich zo diep in onnozele details vastbijt en er daardoor liefdeloosheid en onverdraagzaamheid ontstaat, wat volgens mij juist niet de bedoeling is. Ooit meen ik in een boek van Geert Mak gelezen te hebben, dat er een afsplitsing in een of ander kerkgenootschap ontstond doordat de dominee zoiets…

Siebe, een jongetje van zeven jaar, woonde in Drachten en wandelde vaak in de parken van dit heel grote dorp. "Wat klinkt dat geruis in bomen en struiken verrukkelijk," mijmerde Siebe. "Misschien zijn het wel de stemmen van engelen, die zich niet willen laten zien. Maar hun stemmen zweven voort, almaar verder en verder. Dat geeft mij het gevoel…

Een ondernemende koopman handelt in sieraden, waarin mooie steentjes glanzen. Zetels van ebbenhout en ivoor mogen ook voor zijn broodwinning zorgen. Heel wat deftige dames kopen maar al te graag zijn prachtige halskettingen en armbanden. Zijn stoelen van grote weelde sieren dikwijls de huizen van stadsbestuurders en hogepriesters van Jeruzalem, ja,…

Het kleine meisje Carlien vond het heerlijk om met haar ouders naar het sprookjespark de Efteling te gaan. Ze genoot vooral van de Indische Waterlelies op dat oerwoudmeertje. Wat was het een belevenis om in die schemerige ruimte te komen. Het klaterende stortbeekje, dat tussen bloemen door in het meertje uitmondde, leek wel te zeggen: "Nog even geduld…

Met Carla, een buurvrouw van verderop, loop ik wel eens een heel rondje door het bos. De laatste keren iets minder vaak moet ik toegeven, ze heeft het vermoedelijk druk of ze loopt op andere tijden haar rondje met haar dalmatiër. Zelf loop ik ook niet meer op vaste tijden. Omdat je wel vaker met elkaar spreekt en alle koetjes en kalfjes de revue zijn…

Rond Pasen denk ik altijd terug aan die lang vervlogen tijd toen ik leerling was op een Katholieke lagere school in Antwerpen. Ik herinner mij altijd de vastentijd in de periode 1957- 1963 omdat de vastentijd een traumatische ervaring was voor het klein jongetje dat ik toen was. Van mijn zesde tot mijn twaalfde levensjaar zat ik in die school.…

Grote stukken weiland scheidden mij van het kleine, witte godshuis. De oude pastorie, die er dichtbij lag, ging schuil achter hoge zomerbomen. Ik zag de bewoonster ervan voor het eerst in haar functie van beheerder van het intieme wijkgebouw tegenover de voormalige domineeswoning. Ze was rank, slank, had glanzend, grijs haar en was afstandelijk en aristocratisch…

''Zullen we een eindje gaan wandelen, we moeten meer bewegen, Alie.'' ''Goed idee van je, ik ga met je mee, even mijn schoenen aantrekken, lieve Janus.'' Het oude echtpaar verliet de woning en gingen op stap. Hij zag er keurig uit in zijn zwarte kostuum en hoed. Zij nam het niet zo nauw met de kleding, altijd weer die lange gebloemde jurk…

Rare titel, maar wanneer je het verder leest, snapt iedereen waarom juist deze titel bij dit verhaal past, omdat de oma inderdaad gedelete is door haar kind. Haar kind, haar oudste van de twee kinderen die ze kreeg, is een hemelsbreed verschil met haar andere dochter, maar ja, verschil moet er zijn en dat is er ook. Dit is echter zo vreselijk wrang.…

Tijdens mijn fietstocht besluit ik met de fiets aan de hand over het modderige zandpad te lopen dat langs een kloostermuur leidt, om mijn middagbroodje te eten. Op de muur zie ik een lange rij gebeeldhouwde reliëfjes van de kruisiging van Jezus. De een na de andere afbeelding glijdt aan mijn oog voorbij en ik zie de vromen weer voor me. Mannen en vrouwen…

Toen ik een jaar of dertig was woonde ik bij een zeer beschaafde vrouw uit het voormalige Nederlands-Indië. Ze was mijn hospita in Amsterdam. Op een avond vroeg ze of ik een kopje thee kwam drinken. Ze droeg lang zwart haar op dat lieve smalle gezichtje met die donkere ogen. Ik volgde haar naar de huiskamer en wat mij daar meteen opviel waren de vele…

De Liefde is als een Vrouw. Ik zag een groene Poetin lopen op stelten in Deventer, de geheime hoofdstad van Nederland, hij riep dat hij de nationale Snoek is van Rusland en een christen. Hij wilde naar de zouttoren op zijn stelten in Boekelo om er zout te winnen voor Nederland. Nederland is een verdroogde hoop fruit in de Fruitschaal. Ja schimmel…

November 1977. Ik zat alleen in de woonkamer van mijn kleine appartement en voelde me verdrietig. Nadat ik ruzie had gekregen met één van mijn beste vrienden had hij me toegebeten dat hij niets meer met me te maken wilde hebben. Dat maakte me zo boos dat ik hem hartgrondig vervloekte. Daarmee bedoel ik geen gewone verwensing, zoals wanneer je in gedachten…

In november 1972 lag ik alleen in een ziekenhuiskamer. Ik voelde me zó ellendig dat ik dacht dat het met me gedaan was. Toen ik langzaam begon weg te zinken en het me zwart voor de ogen werd, gebeurde er echter iets vreemds. Plotseling zag ik een tunnel voor me die onder een hoek van 45 graden omhoog wees; aan het eind daarvan gloorde licht. Het schijnsel…

De huisbel klingelde. Wout legde zijn pijp neer en slofte naar de gang en opende de deur. Buurman Wim de bijbelvorser stond voor de deur. ''Hallo Wim, kom binnen.'' Ze gingen de huiskamer in. ''Dag Janneke.'' Ze zat de lange onderbroeken van Wout te stoppen. ''Wil je koffie?'' ''Lekker, zonder suiker, want bij controle bleek, dat…