Alle inzendingen over De doodsbloemen hebb

(voor Martha Ehrlich (1910 - 1980)) Je bent geboren op 27 april 1910 in Zagreb. Je ouders waren Joods. Je vader Ernest Ehrlich was een rijke ondernemer en je moeder Emma Laura was een lerares. Je was hun derde kind en samen met je zus Erna ging je naar de middelbare school in Zagreb. In Villars studeerde je Engels en Frans en je studeerde…

verloren licht waar stormachtige bladeren knielen naast naakte winterbomen, huiverend zonder zomergewaden bidt de priester tussen stervenskoude en beroofde lichamen, ontdaan van al het bladergoud graaien kreunende takken naar de laatste zonnebeelden,langs wolkende winden en gekromde vingers, verstijfd door dreigende doodsbloemen…

Gelijk hébben is niet zo moeilijk; gelijk kríjgen is pas een kunst.…

Ik heb om uw liefd' geworsteld en gestreden Maar hebbe tevergeefs daar lange naar gebeid*. Ick hebbe dik* gezocht uw mede-dogendheid, Maar en verneem ze niet tot op de dag van heden. Hoe licht* kost* uw gena bekeren mijn gemoed. Uw liefd' en goedigheid mij trekken tot het goed'. Uw mede-dogendheid van 't kwade mij bevrijden.…

Ieder mens begint bij start, maar iedereen groeit naar iets anders toe, de een doelloos, een ander verward, niemand beseft eigenlijk hoe Maar uiteindelijk komen we allemaal, bij het einde aan, na een dik boek met levensverhaal, zal ieder persoon net zo snel weer gaan We worden geboren, trekken een levenslijn met ons mee, kunnen voelen,…

Gij bad op ene berg alleen, en…Jesu, ik en vind er geen waar ‘k hoog genoeg kan klimmen om U alleen te vinden: de wereld wil mij achterna, alwaar ik ga of sta of ooit mijn ogen sla; en arm als ik en is er geen, geen een, die nood hebbe en niet klagen kan; die honger, en niet vragen kan; die pijne, en niet gewagen kan hoe zeer het doet!…

Heinz Wallisch, de duivel hebbe zijn ziel, haakte af door een reactie mijnerzijds. Joanan zal nimmer mijn vriend worden, zijn eigen gelijk zal mijn gelijke niet worden. Hekel aan zelfingenomenheid. Ik heb geen last van een brand-uit, ik wil gewoon even niet meer meedoen, een pauze inlassen.…

en toe waren het hele dagen dat we samen innig lagen bij mij thuis in het grote bed en nadat ik koffie had gezet begon hij me vurig te masseren daarna vreeën we meerdere keren totdat hij moe maar voldaan weer naar huis toe moest gaan ik heb jaren van hem genoten maar heb het hoofdstuk afgesloten toen hij plots van de trap afviel oh God hebbe…

tijd pragmatiek het gips van het breekpunt scheidt Haar nietszeggend antwoord zei meer dan de boekdelen die samenvattend Mijn Muze werden genoemd Ik vergat haar zowat haar mysterie aan kleuren haar lekkende zekerheid Ik vergaf haar omdat de drie zinnen van haar email eerlijker waren dan mijn poëzie God hebbe…

Fred, heeft het net niet gered, heeft noodgedwongen alles achter moeten laten, iemand hebbe zijn ziel.…

En schoon ik duizend feilen hebbe, Hij laat daarom mijn hand niet los. Dies blijft het bij de spreuk, mijn kind: De Heiland is de beste Vrind. Hij liet voor mij aan ’t kruis zich doden, Vergoot voor mij zijn dierbaar bloed, Staat nog mij bij in alle noden, En maakt mijn vele schulden goed.…

Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel, hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel.…

men scheure nu een hart in twee ongelijke delen één bakke men op met wat wortel en prei men giete daar een plas botermelk bij; met de andere mag de hond wat spelen de hond is wit met zwart men gooie het opgeklopte eiwit weg en evenzo het geel, want dat hebbe men nu niet nodig onderliggende eieren zijn volstrekt overbodig bij het sudderen…

de meeuw heeft het wel gehad met zee duin en strand ziet ze krijsen slaan woest hun vleugels uit op Rapenburg Levendaal Hoogwoerd den Burcht Claresteeg ja op de Stille Mare burgers klagen zeg wat mot dat durven niet meer uit hun huizen een misstand net vele pluizen heden kan ik verklaren: geen tot gering presteren als meeuwenverschrikker…

wat tempel er is de geur van zure tepel rebellie zonder hartevuur dove netel kwartel op tafels gedoopt in gierst bij boeren geruild en opgedeeld in kavels besproken niet anders dan gedane zaken in luiletterland duf gepriegel in kantlijnen van schuldeloze burgers met salie in hun gerstenat groene knoppen al uit de tak monsteren…

Waar gaat dit heen? Hen en zij worden hun Jouw of jou? Ik, mij, zij, hun, hullie? Niemand kan het iets schelen. De Nederlandse taal verloedert. En we dragen er allemaal ons steentje aan bij. Niemand grijpt in. ‘Hun hebben...’ wordt geaccepteerd. Een d of dt? Niemand weet het nog lijkt het wel. Krakkemikkig Nederlands Vermengd met dialecten…

o Dichten, die ‘k gedregen*, die ‘k gebaard hebbe, in pijn des dichtens, en gevoesterd* aan dit arem herte mijn; mijn dichten, die ‘k zo dikwijls her- castijd heb, hergekleed, bedauwend met mijn tranen en besproeiend met mijn zweet, o spreekt voor mij, mijn dichten, als God eens mij reden* vraagt, is ‘t zake dat gij, krankgeboor- nen, ‘t…

Al wat je hoeft te doen is een ui doormidden snijden en die zo dicht mogelijk bij je hoofd op het nachtkastje zetten,” aldus grootmoeder – god hebbe haar ziel. “Het houdt de traanklieren en de holtes open. Ja, je huis stinkt enkele dagen maar daar zijn deuren en ramen voor.” Mijn grootmoer was een praktische vrouw.…

God hebbe zijn ziel. De zee stroomt verder, het wordt eb en weer vloed, alsof er niets gebeurd is. Een lotgenoot schrijft dit verhaaltje op, met hem liep het gelukkig beter af!…

God hebbe zijn ziel. foto Simon Vinkenoog by Vineyards…

Ja natuurlijk naaien we onze eigen achterban..maar snap het dan,die hébben al gestemd..ik ben- ik bedoel- wé zijn binnen..41 zeteltjes Stef, Brussel,G20, White House, here I come again! … Hoezo kom je er niet meer in thuis. Nou en, je was er toch al bijna nooit. Je bent políticus Stef, ik heb ook geen vrouw.…

Een boel mensen daar hébben niet eens koopkracht, laat staan een plaatje ervan om zich druk over te maken. Heerlijk lijkt me dat, zo’n warme en ontspannen samenleving, elke dag zon en geen hebzuchtig gehannes met stressvolle koopkrachtplaatjes! Echt een verademing, ik zou er best willen wonen.…

Maar waarom hebbe ze al die verschillen? Natuurlijk zijn er bomen die bijna alle zonlicht vangen waardoor de wandelaar in een bos van dat soort bomen door een verdonkerd landschap wandelt en andere bomen die veel licht doorlaten.…

Krek, wie hebbe hangop toe vanavond. Eet ze, en ik telefoneer jullie wel weer op.. Dag jongen. Dag pap.…

En denk maar niet dat je om een vuurtje vraagt of ze slaan al op tilt...wat net zo goed om de rol van papier had kunnen gaan; zet een boom aan de leugendetector en we hébben een appeltje om te schillen. Als ouwe wat rot het ook in het vak, glipt zij via een achterdeur onverbiddelijk en ze is binnen. De kortste keren ligt U eruit.…

Dat ze achteraf denken hoe hébben we zo stom kunnen zijn.' 'Nou, dan verzin je toch zóiets.' 'Ik heb al wat.' 'Nou..Nou..?' 'Ja, dat ga ik jou toch niet aan je neus hangen, ik bén er nog niet eens, morgen ben je de eerste. Trouwens..' 'Ja?' 'Je gulp staat open.' '' Hè... nee!' 'Geintje..'…

‘Wat zalle we nóu hebbe? Tikkie feministisch? Of tikkie geil? Wat van de twee, of allebei?’ Daarna, ach, ik wist het niet meer. De man, Die man, scheen ineens een vriendelijke uitstraling te hebben. Ondeugend. Wat ik bij mijn eigen brave Ger toch wel mis. Wat verder nog te vertellen? Dat wij naar een motel gingen?…

Nee, dat kan natuurlijk niet, want LPF’ers hébben geen hersens. Maar de andere veronderstellingen waren ook fout. Het gaat hier over een half jaartje feesten bij Minerva. Gillend van de lach sloeg ik de krant dicht. Opeens weet ik hoe het zit. Corpsballen zoeken elkaar hun hele leven weer op. Ze klitten aan elkaar dat het een lieve lust is.…

Toen had het wel wat en we betaalden trouw elke maand het veel te hoge zwarte huurbedrag aan de slager/eigenaar van het pand, god hebbe zijn ziel, ik hoop in elk geval dat hij dood is. (beroerd vlees trouwens daar in die Nijmeegse Krayenhofflaan).…

Mijn broer, de duivel hebbe zijn ziel, ging vaak in de nacht op kattenjacht, slachtte de arme dieren en at ze met smaak op. Als ik merkte dat hij zich weer vergrepen had aan het geliefde huisdier van een of ander oud vrouwtje, sloeg ik hem onverwijld op zijn smerige bek.…