Alle inzendingen over Francine Oomen

In 2013 maakte je samen met Francine Oomen 'Wat zou jij doen als je koning was?', ter gelegenheid van de inhuldiging van koning Willem-Alexander. In dat jaar creëerde je de kerstzegel voor PostNL. Je hield veel van o.a. Henri Matisse, de Amerikaanse beeldhouwer Alexander Calder, Sempé, David Hockney en Saul Steinberg.…

Eclaire Francine Marie Oomen is geboren in 1960 te Laren, in een klein huisje in de tuin bij haar opa en oma. Ze groeide op in Laren en op haar zesde verhuisde ze naar Eindhoven. Op haar twaalfde gingen haar ouders, J.J.C. Oomen en M.T.H.…

(voor Francine Mussey (1897 - 1933)) Jij bent geboren als Marcelle Frombolt op 6 oktober 1897 in het 18de arrondissement van Parijs, Butte-Montmartre, met de Sacré Coeur basiliek uit 1875, ontworpen door Paul Abadie, en met de Saint-Denys de la Chapelle uit 1204, waar Jeanne d'Arc in 1429 een nacht in de kapel heeft gebeden.…

En dat spijt me, want ik heb mijn oom lief.…

Of ik thuis ben. Ze heeft me nog nooit gebeld. Nu wel. Waarom? Ik ben onrustig, twijfel. Ja, ik ben thuis, en veel staat er voor vandaag niet op het programma. Een eindje wandelen, misschien even langs Charlotte, het stokoude moedertje van Woemi. Ze wil langskomen. Zomaar. Jaja, zomaar. Ze is hier nog nooit geweest terwijl ze zowat om de hoek woont…

De christelijke principes van mijn oom hebben zijn leervermogen op moreel gebied kennelijk toch niet kunnen bevorderen; hebben zijn wezen, zijn hart, ziel en verstand kennelijk ondanks alles niet doordrongen, want nadat ik enkele, hoe dan ook zinloze, botte en nutteloze frasen heb uitgesproken ("Hoe gaat het met u?…

Mijn tante en oom zullen niet meer kunnen vertellen of het "Australisch Avontuur" een vloek of een zegen was, een droom van gelukzaligheid of een helse nachtmerrie van ongeluk en heimwee. Hun graven en verleden liggen in het verre land dat eens hun toekomst betekende....…

Als ik de zon zag dacht ik aan jou Want als jij bij me was verdween alle kou Dat warme gevoel in mijn hart verdwijnt steeds meer en meer Dat dit zou gebeuren had ik niet gedacht je hield van me, nu niet meer De pijn is onbeschrijflijk hoe kon je dit nou doen Ik heb het wel gezien je gaf een ander een zoen De tijd die wij besteedden…

In rood, grotesk halfduister gevangen, een verdronken metamorfose, vechtend en rollend in patronen van onderaards geluid Deze warme holte, als een slangenhuid om mij gegroeid, een microcosmisch perpetuum mobile, immer krimpend, als was ik in de poten van een logge reus, sterk en onbehouden Wachtend op de dag dat mijn vrees een weg baant…

ben ik je verloren, of heb ik je gekwetst? Ik wil je stem weer horen, of heb ik het verpest? Datgene wat ik zei, bedoelde ik wel goed. maar het probleem is : ik weet niet, hoe ik mijn gevoelens uiten moet. De gevoelens die ik voor je heb, veranderen steeds maar weer. Toch voel ik wat voor jou , dat word niet minder maar wel meer. Je…

Ik wilde het je zeggen, maar je vond het wel oke. Het is nog lang niet uit mijn hoofd, ik zit er nog steeds mee. Gevoelens uiten is mijn slechtste vak, Dat heb je wel gemerkt. Ik voel me niet echt op mijn gemak, ik heb er heel hard voor gewerkt. Ik wilde je niet kwetsen, of pijn doen nee integendeel. Maar wat ik die avond zei, was beroerd…

Al mijn bewegingen gezichten van de niet-waarheid afgepelde gezichten als de kronkels van een weg geliefd, geleefd en toch totaal klaar als een mislukte ode waarvan de kern is blijven hangen wat overblijft is de stam een diepe sympatie iets vol van leven in mij en jou iets wat stroomt…

ik buig diep berg mijn hart op het is een zucht geworpen in zee de lucht kan niet vangen het spoor van mijn voeten getrokken in aarde je waait met mij mee…

''Het ga je goed, oom Henk'', riepen ze hem na.…

Drie ooms (twee echte ooms en een vriend van mijn vader die we oom noemden) zaten op zo’n feest tegen elkaar op te scheppen over hun fitheid. Als ze nu een rondje zouden gaan rennen, zouden ze de anderen zeker verslaan, riepen ze alle drie. Die grootspraak mondde uit in een weddenschap.…

Mijn oom kreeg zijn hand niet terug, maar gelukkig wel zijn roeiboot. De blonde buurvrouw bracht witte tulpen om dit heugelijke nieuws te vieren. Een week later ging mijn oom tevreden dood in de nabijheid van zijn geliefde roeiboot.  …

Oomen was cardioloog in het Antonius ziekenhuis in Sneek. Hij is nu Scen-arts voor het Expertise centrum Euthanasie. Joost ging naar de basisschool Epemaskoalle in IJsbrechtum. Na de ASG Magister Alvinus in Sneek ging hij naar de Rijksuniversiteit Groningen om Nederlands te studeren.…

Zo herinnert dit kleinood mij aan mijn jong overleden oom, broer van mijn vader, die steevast suikerzakjes voor mij meebracht uit de gelegenheden die hij als vertegenwoordiger in schoolartikelen frequenteerde.... Ik plakte ze in een map, die helaas voorgoed verloren is gegaan.....…

Het was voor het huis van oom Gérard, de broer van vader. Oom Gérard had gespeeld met mij op een "verkeersbord" dat hij wegens zijn beroep van vertegenwoordiger verkocht aan scholen en tante Resi, zijn echtgenote en mijn tante. Zij hing gewoonlijk de was op met plastic wasknijpers in felle kleuren. We schreven vijftiger jaren.…

De christelijke principes van mijn oom hebben zijn leervermogen op moreel gebied kennelijk toch niet kunnen bevorderen. Zij hebben zijn wezen, zijn hart, ziel en verstand ondanks alles niet doordrongen, want nadat ik enkele, hoe dan ook zinloze, botte en nutteloze frasen heb uitgesproken ("Hoe gaat het met u?" "Het is zeker wel zwaar voor u?…

Gejaagd door de wind – er stond een storm van windkracht tien – reden Francine, mijn zoon Hugo en ik in maart 2004 naar de Paraview-beurs die gehouden werd in de Martiniplaza in Groningen.…

Oom Karel niets vermoedend in een bootje bij Loosdrecht. Drie weken later was hij dood, niet meer vatbaar voor celluloid.…

Eens per jaar kwam oom Wim uit Rotterdam in onze jeugdjaren naar ons, kinderen, naar het huisje in de volkswijk. Dan was het feest, want oom Wim, een aantrekkelijke vrijgezel, ging steevast met ons vliegeren.…

Thuis ging hij er voor naar het toilet, Janus moest weer op krachten komen daarom at oom wat zijn commensaal lekker vond. Althans oom kon het alleen vermoeden. Janus zei nooit wat. Op een goede dag stond oom op de stoep te wachten bij een rijke familie.…

De echtgenote van oom G. was een slanke schoonheid in haar etherische bruidsjurk maar zij teerde later op voor ons angstaanjagende en geheimzinnige wijze weg in verre, witte ziekenhuiskamers. Ik zie oom G. nog languit op de grond liggen in het halletje van ons toenmalige arbeidershuisje.…

Tante Betsie nóg drukker dan anders, pa en ma zo stilletjes en oom Henk ernstig, bijna bars. "Je moet eten, An," zei tante. "Láát haar, Bets," zei oom. Hij klonk op een manier als spreek me niet tegen. Ook dát was raar, oom Henk was meestal goeiig, net als pa.…

tante en oom en hun twee dochters, Ine en Suzanne, uit logeren gegaan.…

Dat was me een verrassing gistermorgen: Ik werd door een chauffeur uit bed gebeld. "Mijnheer", sprak hij, "hier is het nieuwe geld Dat ik bij karrenvrachten kom bezorgen." Daar hij mijn zwembad toen met euro's vulde Kreeg hij van mij als dank een hele gulden.…

Zulke zachte handen kan een man helemaal niet hebben, zo breed, groot, sterk, gekloofd, dat kan niet. Maar toch, nu nog, ik weet: Die zo lang vergane pracht, tuinen die hebben bestaan, het waren zijn handen, zijdezacht, die al dat werk hebben gedaan.…

Oom Barend, een krasse knar van rond de tachtig komt net uit tramlijn 10. In één oogopslag zie ik dat er wat is. 'Je ziet er bedrukt uit, oom Barend,' zeg ik na onze omarming. 'Wat ik nu heb meegemaakt noemen we de omgekeerde wereld,' zegt hij misprijzend.…