Alle inzendingen over Kan je de we

We kijken onze ogen uit, de winkel is enorm maar het is er ook opvallend rustig. We overzien alleen maar dat er heel veel is, zijn benieuwd naar de volgende etage. Die bereik je via een lift, vreemd dat wel maar ach...de deuren gaan open en een halfvolle etage blikt ons tegemoet.…

Een van de grootste misverstanden van ons leven is dat we altijd partij willen trekken.…

Weet je, ik denk dat we zijn als graan klein en schuchter begonnen als een sprietje piepend naar de lentelucht. Langzaam groeiend tot mooie grote halmen, wiegend in de wind, flexibel en sterk. En eens een graanveld op z'n sterkst is, dan heeft nog de wind noch de regen invloed op die gouden glooiing. Ja, zo zijn we, zo worden we!…

Zijn we van de Staat der Nederlanden? Zijn we speelbal van alle mogelijke ideeën die door onze 'leraren' in ons zijn verstopt? Zijn we van God? Zijn we van onze overtuigingen? Allemaal redelijke opties, die mensen als antwoord zullen geven als deze vraag wordt gesteld. Als die vraag al gesteld wordt, tenminste.…

Een vriendin is jarig en zegt: ga jij om het te vieren even gebak halen en laat weten wat je kwijt was, zo vieren we het op afstand en ik maak het geld naar je over, dat doen we en we proosten met gebak, glimlach…. Elke week bel ik een paar oudere mensen die echt alleen zitten, gewoon omdat het prettig is, voor beide kanten dat zeg ik erbij!…

boeit niet en dansen doe we allang niet meer het feest is gestorven in jou in mij zo vaak al van hetzelfde niets laten we gaan…

Ik hoop intens dat alle prikken helpen, vermits we ze krijgen, want ook dat ligt natuurlijk niet vast, zoals de klok vast had moeten liggen, dus wachten we af....geduldig dat wel maar ook met dat onderbuikgevoel!…

We praten wat en ik zeg: lekker hoor, weer thuis, je gaat de mensen missen…..…

Nu, na een paar warme dagen waarin we echt makkelijk gegeten hebben, komt wederom de vraag: wat eten we vandaag? Even ben ik stil en zeg dan: ik heb geen idee, als we het nou eens omdraaien en ik vraag aan jou, wat we vandaag eten? Dan is het ook bij hem stil, want dat is natuurlijk helemaal geen optie....hij bromt dan ook: je ziet maar!…

Laten we doen Alsof alles normaal is Laten we doen Alsof er niets is gebeurd Laten we doen Alsof ons hart Licht en vrij is Laten we doen Alsof niets Ons hart Donker kleurt Laten we doen Alsof geluk Alledaags is Laten we doen Of we gieren Van de lach Laten we doen Alsof praten Abnormaal is Laten we doen Alsof alles Al is…

Als we willen praten krijgen we woorden, en als we woorden hebben kunnen we niet praten dus kunnen we maar beter zwijgen.…

We moeten zo dicht mogelijk bij onze kern blijven en onszelf beschermen tegen de chaos en de snelheid van de samenleving.…

Roepen we, roepen we om nog meer wijn de avond te bedwelmen. Loochenen de hete pijn, het razend knagen van hierbinnen. Roepen we, ja, roepen we, dit krijsen overstemmend. Roepen we om nog meer wijn, de pijn, de pijn... In memoriam Ton B.…

We reden door dezelfde straat ik wist dat je een omweg nam en dat er een afslag kwam we liepen op hetzelfde strand ik wist dat je een omweg nam en dat er een afslag kwam we leven op dezelfde planeet bij ieder van ons hang ik een telefoon aan de muur ik wilde niet dat er een afslag kwam ik wilde slingers nachten lang er is een straat…

Objectiviteit is vaak een illusie, maar we zouden een stuk opschieten als iedereen daar tenminste eerlijk voor uit zou komen.…

Nadat we de laatste winkel gehad hebben gaan we de markt over, kijkend naar alle uitgestalde waren en horen de gesprekken van de koopmannen zo van: er is amper personeel te vinden en weet je, dat klopt!…

Daarom moeten we in onze spirituele praktijk van meet af aan mededogen cultiveren.…

Laten we even zwijgen, en alleen maar kijken, naar hoe mooi deze liefde is. Laten we even genieten, door woorden niet uit te spreken, maar te laten blijken. Laten we elkaar even vasthouden, heel kort, om deze liefde te voelen. Want dan hebben we gezien, samen, met elkaar, hoe mooi onze liefde is.…

We maakten er een wedstrijd van wie de meeste kon tellen. Wanneer we vroegen ‘duurt het nog lang Pa?’ bromde hij steevast: ‘We zijn er bijna en zeur niet zo.’ Waarop wij prompt begonnen te zingen ‘we zijn er bijna, we zijn er bijna, maar nog niet helemaal….’…

Maar op de vraag wat zoeken we toch, is duidelijk dat het antwoord is dat we op zoek zijn naar de oorsprong en het waarom van al wat is. Op individueel niveau willen we weten waaruit we zijn samengesteld, van wie we wat hebben, wie we eigenlijk zijn en dat aanvaarden of er nooit echt vrede mee hebben.…

Ik weet het niet meer De maanden zijn voorbij gegleden Ik kijk zo graag naar je ogen Zo mooi en donkerbruin Ik zou je willen beminnen En oneindig kriebelen in je kruin Ik zou je mond teder kussen Maar ik weet je bent er niet voor mij Wanneer spreken we nog af? En maak je me weer blij!…

een vrouw inhaleert diep en blaast met haar hoofd achterover verveeld de rook uit die grillig schimmig zichtbaar omhoog kringelt in het schaars verlicht vertrek we wachten zwijgend tot het voorbij is ovens branden een grijswitte dikke pluim rook kringelt met de wind mee omhoog zichtbaar als een kattenstaart tegen de verder strakblauwe…

Nog even en we worden weer opgehitst door van nationalisme druipende mannen en vrouwen. We moeten weer helemaal enthousiast worden van sporters die hun best doen in en op sneeuw en ijs. We zullen een eindeloze reeks beelden krijgen van mannen en vrouwen die op schaatsen staan. Want daar zijn we goed in.…

We zullen doorgaan, met de stootkracht van de milde kracht We zullen doorgaan, in de sprakeloze nacht We zullen doorgaan, we zullen doorgaan We zullen doorgaan, tot we samen zijn We zullen doorgaan, met de weifelende zekerheid Om door te gaan, in een sprakeloze tijd We zullen doorgaan, we zullen doorgaan We zullen doorgaan tot we samen…

In onze dromen openbaren zich wensen en angsten die we, als we wakker zijn, niet onder ogen durven zien. Er is veel geschreven over de wereld van de dromen, maar we zouden er allemaal ongetwijfeld nog pagina’s over vol kunnen schrijven. Een droom is een zwart gat van het menselijk bestaan.…

De golf is weer bezig met een opmars en dus houden we ons gedeisd, blijven zoveel mogelijk in onze eigen omgeving al is het alleen al omdat we geen risico willen lopen, maar dat ook zeer zeker niet willen zijn!…

Als we bezoek krijgen uit de ruimte, dan denk ik dat het net zo afloopt als toen Columbus Amerika aandeed. Dat liep niet goed af voor de inheemsen.…

Ieder moment is een doorgang, iedere gedachte die we koesteren, iedere zin welke we uitspreken, iedere handeling die we verrichten gaat de wereld in en keert terug, soms onmiddellijk, soms pas na jaren. We noemen dit karma, niet als straf of beloning, maar als voortzetting, als de manier waarop onze vorm in andere vormen doorwerkt.…

Maar nee, mijn man weigert in alle toonaarden, we hebben het appartement nog niet eens, maar de ellende is weer compleet! Mijn lichamelijke klachten wijt ik ook aan mijn ongelukkig zijn, met hem, de situatie, geen werk, een kringetje dat alleen maar kleiner wordt.…

We gaan dit jaar naar Roemenië!…