Alle inzendingen over Mien

As ik zo terugge kiek zai'k de toene van Pa zien schaopen, zwienen en tuuten daormet was die man zo blied aan de liene 't wasgoud van Ma mien zussen met heur vrijers 't was ain mooie tied!…

Het beste bier betrek je van de bokken Het lekkerst is het neusje van de zalm Maar wie geniet er nu toch van de walm Van 1500 bavianengokken? En bén je dan een van die abnormalen Vergeet je nóg je neuzen op te halen!…

Ja, ik begrijp dat je nog vragen hebt, maar nu niet Mien. Ik moet weg. Ik heb een afspraak. Dag Mien.…

Bij Mien hoefde hij niks meer te proberen, want ze keerde zich meteen om in bed en mocht hij blij zijn niet op de grond te belanden. De volgende dag stond Mien met Carla te praten. Mien zei: ''Binnenkort gaan we verhuizen naar een bejaardenhuis in een mooie buurt''.…

sie Laeve mie die stille Gelieke die dode hunne ruste wille Waor dan bluuve die piene In haort ende lief de miene Icke groete dich sere Mien al lieve, so tere…

Zo herinner ik me Mien Brouwer, die de leeftijd van eenennegentig jaar mocht bereiken.....…

Dat stond Mien al tegen, dat deftige. Ze kon het niet uitstaan, dat bekakte. Joop vond ze wel aardig. Ze liep ook naar de gang om ze uit beleefdheid te begroeten. Mien stak wel een halve meter boven haar uit en moest diep buigen om Annie een kusje te geven.…

lieve von haorte Sie gaf mie surrig en de werme Icke danke dich so gerne So mien jung, moei kieke Ungelieke en so rieke T”is recht unne gaeve Hunne siele te laeven Miene friende, o so tere Gelieke vao ende mien mude Maoke mien so mere Icke sou so gere die lefe kere As icke meuge sterfe Ende alle werumme sie…

Alie had een bosje tulpen voor Mien meegenomen. Mien was er blij mee en gaf haar een kus.…

Dertig jaar geleden was blonde Leen zijn buurvrouw, ze woonde naast Wouter en Mien. Een struise vrouw met lang blond krullend haar en een knappe verschijning. Vooral haar borsten waren het aanzien waard. Ze was gescheiden en ongeveer dertig jaar oud. Mien mocht haar niet, omdat ze voortdurend avances naar haar man maakte.…

''Mien zag daar een naakte man liggen en schrok zich kapot.…

Mien dacht "dat was één keer maar nooit meer".…

Hij was gek op haar en wilde haar begroeten, maar terwijl hij naar haar toeliep zette Mien haar voet voor zijn been en struikelde hij. ''Vuil secreet'' riep hij. Carla zag het ook en kwam van haar kruk af en begon Mien uit te schelden.…

'' ''Ogenblikje, even aan Mien vragen.'' Mien stond in de keuken de warme hap voor de middag klaar te maken. ''Wie belde er?'', vroeg ze.…

Hoe vind je dat nou Mien, nu word jij mijn oma, want mijn ouders zijn er helaas niet meer'', en ze begon te huilen.…

Lag dat kreng aan het voeteneind en er zat niks in.'' Wouter zat met een grote grijns naar haar te kijken en Mien was nog bleker geworden.…

Zeg nou zelf Mien, zou jij dat doen? Mien! . . . Verrek, ze slaapt weer.…

Het zal Mien's tijd wel duren. Dikke Mien jakkert lekker door, zolang haar scooter staande blijft, maar op een dag zal het noodlot zeker toeslaan en zal Dikke Mien met net iets teveel bier op ergens dodelijk onderuit gaan of ergens in een sloot verzuipen. Dan zal de tragiek van die nutteloze lastpak eindigen.…

Na de soep nam Mien nog een schaaltje met vanillevla met slagroom. ''Ik heb met je te doen ouwe, maar je houdt het vol en dat waardeer ik in je, was je altijd maar zo standvastig.'' Hij ging maar vroeg naar bed. Midden in de nacht werd Mien wakker en zag hem niet naast haar liggen.…

Mien is vaak ontactisch in haar praten, en zei: ''Hallo Wim, je komt toch niet mijn vent weer bekeren, hé?'' ''Neen Mien, dat niet.'' ''Oké, wil je een bakkie koffie?'' ''Lekker, want Alie heeft geen koffie gezet, ze is kwaad en zit boven naar de TV te kijken. Mien natuurlijk uiterst nieuwsgierig en ging weer zitten.…

Mien: ''Wat moeten die mannen achter ons land, ik zie ze met apparatuur lopen.'' Toen de oudjes koffie zaten te drinken ging de huisbel. Mien keek door het struikgewas op de vensterbank, en zei: ''Weer de postbode, wat nou weer?'' Wouter opende de deur. ''Een aangetekend stuk van de regering, ze moeten u wel hebben, hé?…

Een nichtje van het echtpaar Wouter en Mien zou een weekend bij hun komen logeren. Mien zat voor het raam op de uitkijk. Er stopte een auto voor de deur. Ze zag haar nichtje Anita naast een oudere man met een lange baard zitten. Mien tegen haar man: ''Ik ken die vent niet, moet je nou eens kijken ze omhelst hem.…

Nou tot overmorgen dan, groetjes aan Mien. Doei.'' ''Dag chef'', kon Wouter nog zeggen, maar de verbinding was al verbroken. Overmorgen was aangebroken: Mien was erg zenuwachtig en wist niet wat ze moest aantrekken.…

Nou, de mazzel hé. - Mien las het en schudde haar hoofd. Alleen een idioot schrijft zo, dacht ze.…

''Zo Mien, dat doet mij goed, dat bewegen met de kinderen.…

Bedankt Mien voor de borrel en koffie, de mazzel hé.'' Wouter was blij, dat hij weg was, want dan kon hij weer een borrel inschenken, want Mien had de fles verstopt, want de buurman was in staat die zelf te pakken en voor zijn eigen in te schenken.…

Toen Mien de kamer in kwam met koffie en gevulde koeken werd ze verrast door zijn vraag.…

We moeten ons vertrouwen in de medemens niet opgeven Mien, want dan zullen we rijk beloond worden door de Lieve Heer.'' Mien dacht, moet je die halve zool nou eens horen en ging weer naar beneden. ''Ben je er nog, Rutger?…

'', vroeg Mien. ''Gelukkig wel, en ik ben blij, dat die gasten niet komen, hoef ik ook niet een welkomstwoord te houden.'' ''Waar is Wouter eigenlijk, burgervader? Ik zie hem nergens'',vroeg Mien. ''Die heb ik terug gestuurd naar de tussenhandel van de drank, vragen of ze een deel van de voorraad terug willen nemen.…

'', zei Mien. ''Laat toch gaan mens, hoe waren wij vroeger'', en ze gingen weer naar boven.…