Alle inzendingen over Open huis

Er is een open huis een huis voor iedereen je mag er altijd binnen lopen geweerd wordt er niet één. Je mag met lege handen komen ze worden rijkelijk gevuld met zegen en met vreugde God heeft met iedereen geduld. Dat huis staat altijd open open ook voor jou. Er is niks mooiers op aarde dan Gods liefde en Zijn grote trouw.…

Ja, onze open-huis-dag is een waar succes gebleken. Nogmaals, hartstikke bedankt daarvoor! Maar toch zou ik u willen vragen, of u zo vriendelijk wil zijn ons van deelname uit te sluiten bij eventuele volgende open-huis-dagen? Alvast bedankt. U bent geweldig!…

Ik kom voor de open dag, zegt hij? Mijn antwoord is meteen een vraag: welke open dag bedoel je? zegt hij, voor uw huis! Ik zeg hem dat hij verkeerd is geïnformeerd zeg gedag en leg de hoorn er weer op! Wel ben ik slim genoeg om naar het raam te lopen om te zien waar hij heen gaat!…

Je zou best Uit je open huis kunnen vallen! Hebben je boven ook een tuin, En bloemen… en kersen… en bijen, Die brommen zo! - en een hoog duin, Waar je op en af kunt rijen? En je moeders handen, zijn ze ook zo zacht Als ze je ’s morgens komt wassen, En de zeep zo schuimt en een watervracht Over je rug komt plassen?…

Broodjes worden zoet gebakken voor weer een nieuw open huis. Vol trots laat ik me van mijn beste kant bekijken. Ja, zelfs aaien. Voor wat extra ruggen vlij ik mij gedienstig neer. Ik accepteer ieder welvoeglijk bod. Lief baasje van me, ik weet het zeker. Vandaag valt iemand voor mijn stenige charme.…

Nu wil je weer naar huis iets anders heb je niet te kiezen. Het is je zo tegengevallen alleen in de grote stad. Je wilde het liefst weer naar huis, met de stad heb je het weer gehad. Totdat het weer gaat kriebelen en je voelt je weer niet thuis. dan ga je opnieuw weer zwerven en verlaat voor de zoveelste keer het huis.…

of glim ik juist te veel snel offensief geboden 't grijpt me naar de keel Ik zal matglas overwegen beplakt met grote vogels kijkt geen oog meer door weert alle woorden kogels Openheid trekt veel aan en poppetjes kijken mag alleen wat verder vandaan met welgemeende glimlach...…

Nee, Paulus, geen gedonner. Het openstellen van het Nederlandse Bos voor Roemenen en Bulgaren zal nog meer dieren in de armen van Geert Wilders drijven... Zie ook: http://www.depers.nl/binnenland/249479/Donner-laat-het.html…

Kiest u maar, wellicht ga ik dan weer open.…

Minuscule scheepjes varen door de opening, vaak zie je net het tipje van de mast, maar das dan ook alles! Soms 1 soms 2 maar meer dan 3 van die schatjes komen door de opening!…

Verwijzen naar het gat van de deur doet vermoeden dat die open staat.…

Zelden heb ik open voor een mens zo open als voor jou gestaan...…

mijn gevoelens ontbloot kwetsbaar opengesteld meteen gestorven een vroege dood na wat jij me had verteld toch nog steeds geen spijt het is goed zoals het is ik moest het gewoon even kwijt het moest uit die gevangenis opgekropt, weggestopt deed het te veel pijn nu opengelegd, niet meer verstopt lijkt het minder te zijn…

Langs de tramlijn van mijn begeerte zie ik haar staan bij elke halte met open glimlach en armen staat zij daar vol engelengeduld en liefde slechts twee haltes zal ik plagerig aan mij voorbij laten gaan om dan alsnog heerlijk achterop haar fiets te gaan zitten…

de dood zo dichtbij, voor je het weet zijn het allemaal dromen, het geld voor jou maar ook voor mij, ons kan het allemaal overkomen, zijn wij eerlijk of achterbaks, zijn wij tevreden met ons leven, zijn wij oprecht of toch te laks, was ons niet openheid van mening gegeven, was ons niet openheid van mening gegeven.…

Ik schrijf vloeibaar mijn hart Open al wat ik voel Kom maar, kom maar naar mij Jij bent heel apart Ook al ben ik koel Voor jou ben ik vrij.…

morgen duw ik de klink naar benee gooi ik alles open, maak ik entree…

in het frêle ochtendlicht contouren van de prille dag het bespeelt de meibomen rustig balancerend op de wind het draait de deuren open van donker naar licht waarin mensen ontwaken in de spiegeling van eigen creatie de dag trapt af in wiegende beelden vloeibaar wuivend over de schoonheid van het landschap…

Een open column trekt meer bezoekers dan een gesloten column.…

De vingerafdrukken van je toewending nog op mijn huid kan ik het huis niet uit. Ik weet je straks weer doende in dit zo grote huis: het plooien van de was het zachte strijken van mijn hemden het zemen van de grote ruiten het denken aan de wereld buiten. Ik kan het huis niet uit.…

‘Beschouw die maar als van het Huis.’ Op de een of andere manier hoorde je een hoofdletter.…

Openen, gasten de weg wijzen, bar bedienen, zelf spelen tussen de bedrijven door. Zondagmiddag vanaf 14.00 kan iedereen komen pingpongen. Goedkoop. Open huis, tafel voor 15 euro hele middag! Help die rekel over de tong gaan. Of maandagochtend Vanaf 10.00 uur spelen dan vooral 65-plussers naast andere maandagklanten. Vrije inloop.…

Dit eenzame huis, omringd door hoge eiken, aangetast door de tand des tijds, ...ik sta nu al een uur te kijken... Vervallen en leeg, het verwilderde gras, de gaten in het dak, ...het kapotte glas... Met ogen dicht zie ik mijn ouders, meen ze zelfs te horen, dit emotioneel beladen huis, ...waar ik zo lang geleden,..ben geboren...…

Mooi maar breekbaar is je glazen huis van zelfvertrouwen Jammer dat maar weinig mensen het kunnen aanschouwen Wees gerust, ik zal er niet tegenaan stoten Daarvoor is het veel te waardevol Zal het van een afstand bewonderen Een hand toereiken lijkt al te risicovol Mag ik er toch een beetje bijbouwen Iets kleins, jij mag kiezen En als je het…

morgen In de ochtendstond Daar ga je dan naar huis Na een avond die weer een lach heeft gebracht Na het mysterie van de nacht Loop je weer naar huis Waar hij op je wacht Maar daar had je niet aan gedacht Maar de waarheid die komt morgen Na het mysterie van de nacht Ja de waarheid de waarheid die komt morgen In de ochtendstond…

de kachel, met de vonkjes vuur die mij uren in verrukking brachten, laat de gloed na van een liefdevolle jeugd voor 't laatst sluit ik de deur dag huis ik draag je over aan de tijden van voorbij…

In het huis Was de kamer Waar het wollige tapijt stemmen absorbeerde Het prikte aan mijn voeten Ik moest op blote voeten Zo voelde ik dat ik leefde In het huis Was de kamer Waar het bed kraakte als je ernaar keek De dekens een huis Een huis in een huis Mijn geheime hutje Buiten het huis Was de straat Waar stenen mij in verzoeking…

vanuit de vensterbanken en geef het raam een stille kus mijn heimwee mag niet langer duren ik tel de treden van de trap de stilte van de kale muren de echo van alleen mijn stap zo loop ik alle kamers binnen het kraken van de houten vloer hier mag ik dus opnieuw beginnen ik slik een keer want ik ben stoer hier sta ik in mijn nieuwe huis…

Zij ontmantelen met geestdrift en dromen hun paleis glorieus tot in de hemel Hoe en wat en waar en wanneer zal alles klaar Het groot geworden kind dat nimmer terugkeert beukt in tomeloze razernij met beitel, hamer en houweel al te oude ballast in elkaar Dit is van ons, van mij, Sneeuwklokjes en krokussen in de tuin staan er weerloos bij…

Ik kom er nog weleens langs, ouderlijk liggen de fundamenten in broze botten op het kerkhof. Kinderlijk lijkt nu mijn jeugd, vol van beloften werd mijn toekomst gelogenstraft. De straat van knikkeren en bedeltjes, busje schrap en wie het snelst kon fietsen. Dan werd je binnen geroepen, we gaan eten, eigenheimers met andijvie, zo droog. Daarna…