Alle inzendingen over Sir Alfred Mond

Het was een idee van Sir Alfred Mond, 1e Baron Melchett, een actieve zionist, die in 1929 de stad Tel Mond stichtte, waar een imposant standbeeld van hem aan herinnerd. Dit museum schafte enkele schilderwerken van jou aan, met natuurlijk jouw topprestatie 'In an Ambulance'.…

Die wordt ingezet voor 't zegevieren Koren op de molen van 't Gelijk De wringer wordt gedraaid De molen is klaar Van dankbaarheid een blijk Want al is de leugen Nog zo snel Van mond tot mond Of op een A-viertje geprint De waarheid achterhaalt haar wel Pas dan valt het net Gaat bereidwillig zich sluiten Adembenemend Oorverdovend…

Oscar had ook een homorelatie met de dichter John Gray en via Alfred ontmoette hij mannelijke prostituees. Sir Edward Clarke en Sir Charles Willie Mathews vertegenwoordigden Wilde, terwijl Travers Humphreys, de zoon van Charles, zijn advocaat was. Van mei 1895 tot mei 1897 zat Wilde in de gevangenis, omdat hij homoseksueel was.…

Op 19 januari 1912 trouwde je met de schilder Sir Alfred James Munnings, geboren op 8 oktober 1878 in Mendham, Suffolk. Hij was één van de mooiste paardenschilders en jij was een imposante paardrijdster. Tijdens jouw huwelijksreis met hem deed jij een poging tot zelfdoding. Alfred beweerde later dat het huwelijk met jou nooit was voltooid.…

De stichting SIRE is het jaar 2019 begonnen met de campagne DOESLIEF. Met voorbeelden van onaardig gedrag houdt SIRE de mensen met 9 televisiespotjes, 18 radioreclames en vier posters, een spiegel voor, zoals bijvoorbeeld: “Jaarlijks wordt 8% van OV-medewerkers bespuugd” en “In 2018 is 53.265 keer het woord klootzak getweet”.…

Golven met schuimkoppen op de toppen rollen speels het strand op en leggen een schelpentapijt in een kleurig patroon op het zand Dan jaagd de wind de golven op en het donderend geraas van het aanstormende water doorbreekt de sirene stilte Dreigend verovert de zee het land met een niets ontziende kracht neemt de zee als overwinnaar vele…

Deze sierlijke mannequin, weelderig magnetisch en geestelijk verruimd, aan deze ene muze van jaren geleden, die alles neemt, die woorden doet verstommen, omdat zij als vermomde witte haai geen spatje genade kent. Zij wil niet echt de woorden, een quasi-literatuurliefhebster, zij neemt het vlees van de weerloze dichters als onstuitbare piranha's. Borsthappen…

Daar waar mijn mond verbergt, spreken mijn ogen de waarheid. Altijd.…

Zee van golvend zilt gebruis Neem me mee in je gewoel Wild klotsend langs de rotsen Voer mij ver het diepe in Door kou en warme stromen Mijn mond en lippen zout van smaak En met immense kracht laat jij Het blauwe donker van jouw macht Mijn wezen binnenkomen…

In de pastoriebibliotheek vond jij ook 'The Waverley Novels' van Sir Walter Scott en een vroeg werk van Alfred Tennyson.…

je sterke lijf is zachter dan ik dacht je vingers vaardig in oneindig strelen nog speelt er ’s morgens na dit zoete delen rondom jouw mond een glimlach van de nacht…

Charles Dickens, Sir Arthur Conan Doyle, de parapsycholoog Nandor Fodor, de schrijver Sir Oliver Lodge, de chemicus/fysicus Sir William Crookes, de dichters W.B. Yeats en Siegfried Sassoon en de schrijver Sir Osbert Sitwell. Alaric was ook lid van de London Spiritualist Alliance. Alaric en jij woonden in Chelsea.…

Charles Dickens, Mark Twain, Alfred Tennyson, Sir Arthur Conan Doyle, G.K. Chesterton, P.G. Wodehouse, William Butler Yeats en Boris Pilnjak, die op zijn 42-ste werd vermoord, omdat hij samenzweerde om Jozef Stalin te doden. De pub was ook beroemd vanwege de Grijze Papegaai Papegaai Polly.…

Zij rijdt met mij en slaat mij gade haast terloops met nonchalance Onkundig van ‘t briljante plot. Ik hoor haar boezem almaar dieper zwoegen en voel haar lichaam trillend dampen van hoogtepunt naar hoogtepunt Kordaat blijft zij de strijd aanbinden pleegt zij verzet Geeft mij genot zelfs aan ’t eind. De regenbogenkoningin Mijn Gade.…

Hoe groot jouw dieperik is minstens zo groot als die van mij leer ik steeds meer bevatten Daar waart een lichtje rond op zoek naar jou, verscholen verdwaald in schelpen duisternis Jij vat het lichtje aan sluit het voorgoed in zodat over duizend jaar een parel verschijnt in het hart ons stralen van een nieuwe maan…

Na vieren zit je nóg. Er komen dromen. De lege klas: een wijde oceaan; het blauw linoleum gaat zachtjes stromen en komt zijn branding aan je tafel slaan. Iriniserend zonlicht door je haren. Kleuren, gewimperd op je smalle hand. Ik voel: ik moet dit leeg lokaal dóórvaren en schipbreuk lijden aan jouw waterkant. Lukt het je echt, aanbiddelijke…

Misschien zoekt zij haar ouders, broer of zus misschien zelfs is ze alles kwijt ik voel het warme bloed in mijn mond wanneer ik machteloos mijn lippen bijt. Ik zie de beelden elke dag passeren en 't grijpt me aan, meer dan ik wil in mijn hart spreek ik troostende woorden maar mijn mond zwijgt......stil.…

na middernacht schoot ik overeind kroop onder de poten van zijn wieg speurend naar het rubber dat de sirene dempt…

in een zoete droom verzwond ik toen en dacht aan schaarsgedeelde vreugde en nieuwe levenskracht en 'k zocht ... was mijn Sirene in 't tovermeer bedolven? Heen waart ge! - en hortend, klotsend, huilend ging 't akkoord en stuwde weer mijn geest in sombre richting voort, een naakt, ontredderd wrak, daar vlottend langs de golven...…

Het is zo'n veertig graden Celsius, wanneer Erik in Olympus arriveert. Zijn broek is vuil van het stof en enkele wijnvlekken. Hij veegt met zijn linkerhand het zweet van zijn voorhoofd. In de verte bespeurt hij een kampeergelegenheid, paradijselijk, hippie-achtig. Er liggen mensen op banken, met overal kleden en mysterieuze siervoorwerpen. Houtsnippers…

Mogelijk had jij een liefdesaffaire met Alfred d'Orsay en hadden Alfred en Charles een liefdesrelatie met elkaar. In het voorjaar van 1823 ontmoetten Alfred en jullie Lord Byron in Genua. Byron had een bijzondere relatie met jullie en hij loofde het scherpe observatievermogen van Alfred.…

Scholen ongestookt verholen achter stoïcijnse muren van gebleekt week maché geplakt Troosteloos deprimerend in stilte bekerend deze ontering en bezetting van kristallen ketters Gevelglimmend oogverblindend verminkend de brede basten en tere sponzige wortelgestellen gillend in ongewoon kwetsende hersenpan tonen Splijten karrewielen…

in stilte zwijg ik,in alle talen mijn tong gekluisterd in mijn mond woorden gillen in mijn hoofd maar spreken zal ik niet alleen mijn ogen zijn te lezen lees ze, voor mij, alsjeblieft en zie wat ik je wil zeggen want spreken mag ik niet…

Links rechts je mond en dan de zee de zon als een paal boven water de zonde nevelslierten regenvlagen zeezout striemend zand het kerend tij en een meermin die zich heeft laten kussen.…

zonder te weten dat jij het was, waarvan ik wist dat je bestond; Daar, zomaar op een avond die nergens toe zou leiden die verder niets in petto had dan alcohol en poezie benijden om een schoonheid, ongrijpbaar als het mooiste gezicht, een gedicht kent geen woorden maar gevoel Toch, mijn onbedoelde woorden leiden jouw mond…

me aardig, zeggen die ogen Ik ben niet zoals ik doe maar diegene die haar kennen zien het, zelfs met hun ogen toe Want...achter die grote mond, en die brutale blik schuilt een aardig meisje één die zegt ; kijk dit ben ik !…

De zachte streling van je tong, de beroering van je lippen, laten een zacht geluid aan mijn mond ontglippen De aanraking van je hand, liefdevol over m`n billen, doet me, denkend aan het vervolg, onhoorbaar gillen. Diep in me wakkert een vuur dat jij hebt ontstoken, En dat er voor zorgt dat mijn bloed begint te koken.…

ik kijk naar buiten, zie geen blad bewegen de straat bedekt met zaagsel, mos en stof ik hoor de uitspraak van het Hof, de rechter spreekt zacht, schiet nergens uit zijn slof beschrijving van een leven, afgenomen door wie elk blad de mond bedekt, van hem, gesnoerd door hout en aarde geen mens die hem tot spreken wekt 'bewolkt, met af en…

Het moeilijkste van op dieet zijn is er je mond over te houden.…

En als ik aan 't geluk durf vragen, Dat eens de dag verschijnen mocht, Waarop hare armen mij omhelsden, Waarop haar mond de mijne zocht, O God! dan kan ik niet beseffen De zaligheid van zulk een lot, En mij besluipt een stil vermoeden, Dat ik moet sterven van genot!…