Alle inzendingen over barman

Toen het moment voorbij was, leek het alsof de barman dit begreep. ´Zal ik uw bestelling op uw kamernummer noteren?´ Hij zei het vriendelijk en rustig. ´Graag´, zei ik. ´Heeft u misschien uw kamersleutel meegenomen?´, zei hij beleefd. Net toen ik wilde antwoorden, hoorde ik achter de man zijn rug een stem.…

Verveeld stond hij voor zich uitstarend glazen te pouleren. Zoals gewoonlijk was er in de 24uurbar weer eens niets te doen. Dertig verdomd lange jaren werkte hij hier nu. Hij was pas twintig geworden toen hij destijds hier kwam werken. Dat waren nog eens tijden. Zijn vrienden van toen benijdden hem dat hij dagelijks in de buurt kon zijn van zoveel mooie…

Een barman tegen alcoholverslaving Een randgroepjongere voor de beschaving Een ministerie van bureaucratie? Daarna is Balkenende onze man Voor trots en blijheid en een nieuw elan…

de barman tapt de glazen vol vijf centimeter witte kragen wat overblijft, 'n halve slok "jongens, niet zeuren, niet klagen" hij zet de glazen op een blad de dikke buik betaalt 4 munten "ze zijn allemaal voor mezelf, ik ga eens lekker stunten" de barman kijkt hem na een klant roept om bier " 't is bar man", zegt klantlief hij heeft…

Ook de barman had zich over een sigaret ontfermd. De ogen van vriend S. begonnen te twinkelen: ‘mag je hier roken?’ ‘Als je een euro in de boetepot stopt’, reageerde de kastelein. Eigenlijk mocht het pas na elven - want dan zouden die verdomde inspecteurs toch wel thuis in bed liggen – maar de barman had zelf ook wel trek in een hijs.…

in de taveerne, waar wij zaten te verveeld om het glas te heffen of te luisteren naar elkander slechts de tronie van de barman al beneveld in sluimer in licht geronk verdween de dag we hadden in bad kunnen gaan visjes eten in de haven vrijen en zo maar niets van al wij zaten verveeld met vuile glazen…

Stomende wolken bevroren pull mos kruipt uit de voegen zont zichzelf nat Kroezende eiken drakenvellen in krul paraplu’s groeien snel dansen hun eerste pirouette Zuiderse muziek lacht ironisch uit de lucht Barman heeft veel aandacht warme choco, koffie en glühwein stomende wolken voor een verkouden pull…

hij vluchtte snel in glazen wanneer er ruzie was en thuis het servies reeds gebroken was gevallen perplex stond de barman glazen te vullen die wellicht verder gingen dan de dubbele bodem aders vraten ogen rood zoals zijn neus beaamde zijn vrouw niet boos meer en een lentegevoel ontwaakt de klok die niet na twaalfen slaat want de nacht…

Klassiek, drinkemans voegt de barman toe dat zijn vrouw hem niet begrijpt. Dat kan niet meer, de kroeg heeft zijn glans verloren, overspelig heeft de overheid de mythe de wereld uitgeholpen, roken en alcohol gingen immer samen. Nu sta ik buiten, binnen is uitgerookt en vraagt om een rietje in de chocomel, het wordt nooit meer spannend.…

Hoe ze beschenen door de straatlantaarns oversteekt en hoe ze verdwijnt in de nacht als ze de hoek omgaat; lachend en met haar arm om de barman heen geslagen. Ik voel me bevrijd, ik voel me bevrijd van mijn vrijheid.…

Aangespoord door de barman pakt hij zijn plunjezak en gaat het leven heeft hem niets te bieden en hij slentert over straat. Daar verderop brandt nog een lichtje hij telt z'n geld, het is genoeg zo slijt hij weer een nacht en loopt van kroeg naar kroeg.…

De man, vaag lijkend op Clint Eastwood, vraagt aan de barman waar de herentoiletten zijn. Hij wijst op een bordje boven een deur: "TOILETTEN" 'Ik heb daar gezocht, ' zegt hij, 'maar ik kan geen toilet ontdekken achter die deur.' 'Ik ook niet', zegt de vrouw en ik heb toch echt goed gezocht.' 'Klopt,' zegt de barman.…

klank: u bent dus dichter vervolgens vroeg zij streng en veel gerichter of ik wellicht ook écht werk had gedaan met onverbloemde trots zei ik spontaan: ik ben ook filosoof en vredestichter ze zuchtte en ze zweeg een hele poos maar pakte toen wat voorbedrukte bladen gegaap liet mijn gedachten simpel raden: het is al laat, straks wordt de barman…

.' We kijken de barman onbegrijpend aan. 'Daar zit de universiteit van Leuven achter. Ze doen voorkomen alsof het een bier is met traditie. Volgens eeuwenoude receptuur. Maar het is geen abdij. Eerder een laboratorium.' 'Buisjes, witte jassen en veiligheidsbrillen?', vraag ik. 'Precies!' 'Maar het is toch lekker bier?…

Ik stak één vinger op naar de barman en die begreep me wel. Ik weet niet wat de Maatschappij dronk, maar hij goot een half glas leeg in zijn keel. Trakteren leek me overbodig. 'Ik moest maar weer eens gaan.' zei hij toen. Misschien kwam het door mijn biertje? De Maatschappij stond op. Ik zag hem schommelen op zijn benen.…

Het zaaltje leunt aan tegen een Zorgcentrum en een eveneens vriendelijke barman is bijna tot alle diensten bereid maar beperkt zich tot het inschenken van een kop koffie.…

De barman doet zijn ronde: cola, koffie, bier. Instrumenten uitgepakt. We missen er nog vier. Half negen al voorbij als we eindelijk beginnen. De koperblazers blazen. Jan trommelt buiten zinnen. Van “Ut zonneke” tot “Ich bin” komen prachtig wel tot stand. Medleys en melodien. Is Heer hiertegen wel bestand?…

Ik neem nog een afzakkertje in mijn eigen stamcafé en daar loopt mijn trouwe viervoeter met de barman mee. Missy impossible, noem ik haar van nu af aan en laat de deur nooit meer open, zelfs niet op een kiertje staan. Kom op meissie.…

Ik neem nog een afzakkertje in mijn eigen stamcafé, daar loopt mijn trouwe viervoeter met de barman mee. Missy...impossible, noem ik haar van nu af aan en laat de deur nooit meer open, zelfs niet op een kiertje staan. Kom op meissie, we gaan naar huis.…

Een situatie die met gemak uit de hand kon lopen bleek voor de barman met één blik te klaren, want er gebeurt verder niets. Maar wat zal hij straks opkijken wanneer hij thuis ontdekt dat hij zijn sjaal, die we zojuist hebben veiliggesteld, vergeten is.…

Maar zoals gezegd had hij als barman steeds het laatste woord en nooit had hij iemand horen knorren als hij kordaat een drankje weigerde of besliste de tent te sluiten. Neen, hém konden ze niet deren, de sterren en de strepen...…

Hij vroeg de barman om een cola light en een ijsbeertje. En dat wekte mijn belangstelling, wat zou een ijsbeertje zijn, ik vroeg mij dat af. Hij schrijft "stukkies" op deze site, de volgende dag heb ik een fles Beerenburg gekocht, ik wil hem voorlopig niet kwijt. Gisteren heb ik deze ontmoeting gedicht, mijn eersteling, en ingezonden.…

De barman kijkt naar mij, dat zie ik heus wel, want m’n ogen zijn nog best. Maar wat gebeurt er hier behalve het groeien van de druk op de blaas dan verder nog? Thuis met de broek op de enkels, het porselein zeker niet sparend en met de jas nog aan, ontdek ik dat ik mijn sjaal ben vergeten.…

Ze keek naar de barman. ‘Geef me maar een espressootje. U ook?’ Ze wisselde formeel en vertrouwelijk moeiteloos af. ‘Graag.’ ‘Drank is maar niks. Het maakt allerlei dingen los, waar je dan weer geen weg mee weet.’ Het was me onduidelijk wat dat bij haar voor dingen zouden kunnen zijn. Een echte seksuele losbol leek ze me niet te zijn.…

De norse barman zette het glas met een klap voor mij neer. Net toen ik aan de wandelende Johnny had gezipt ging de deur van de bar open. Zij kwam binnen. De Dame met wie ik had afgesproken. Niemand keek haar aan. Gevaarlijke vrouwen kijk je nooit aan. Ze knikte met haar hoofd ten teken dat ik met haar naar buiten moest gaan.…

Wekelijks wordt presentator Sybrand Niessen door een bekende barman of -vrouw bijgestaan. Afgelopen avond was dit Carrie ten Napel, die wij onder andere kennen als presentatrice van Op 1 en Droomhuis gezocht.…

Hendrik, de intussen gekalmeerde gepensioneerde ambtenaar, borg zeer zorgvuldig zijn titaniumpijlen weg in een lederen etui, vroeg een fris pintje aan de barman van het LDC (Lokaal Dienstencentrum) en kwam bij de vrienden aan tafel zitten.…

Hier hebben ze dan ook geen barman. Nee, hier tapt nog een kastelein - keurig in het pak gestoken. En die kastelein heeft op zijn beurt een moeder die deel uitmaakt van het meubilair. In de zeventig is ze en zo krom als een hoepel, maar wat zou het. Ze oogt nog kwiek. En tussen de andere personages (gemiddelde leeftijd: 63) valt ze nauwelijks op.…

Ze sloeg het glaasje geoefend achterover en keek de barman aan. Die knikte. Ze wendde zich weer tot mij. ‘En u, meneer. Hebt u een Dirkje of iets van dien aard?’ Ze liet mijn seksuele geaardheid in het midden. Ik overwoog vluchtig haar deelgenoot te maken van mijn persoonlijke sores. Ik besloot dat dat een onvruchtbare voortzetting zou zijn.…

vroeg ‘de aardige barman’ en hij glimlachte weer zo aanstekelijk. Claire wapperde met haar handen in haar ogen. ‘Ja hoor,’ loog ze, ‘ik heb alleen een beetje last van de rook.’ ‘Ja vervelend is dat hè?’ knikte hij begrijpend, ‘Hier, ik heb wat te drinken voor je meegenomen.’…