Alle inzendingen over erfen

Pokdalig erf. De pomp, de dissel en de molm. Om de vlier de muggentros, van energie het nabeeld in de roestende coulissen. Oud is de zomer. Het oog over het rietland en het ongewisse, te traag voor iets anders dan stof.…

Uw erfgenamen zijn niet geïnteresseerd in wat u doet, maar in wat u nalaat.…

't Gerinkel van een emmer op uw erf Deed alle dingen leven, ver in 't ronde: Seringengeur woei los uit de gezonde Tros-volle struiken, en het speels gezwerf Van uchtends wind plaagde de bomen wakker; Een vogel wies zijn veren in een plas; Dan sloeg een hond aan: op de zandweg was De huifbedekte wagen van de bakker.…

De man met de tedere, diepliggende blauwe ogen - de ogen die zo lang geleden voor het eerst liefdevol zijn echtgenote, mijn zus aanschouwden - koestert op het erf van zijn woning (die ik als "boerderij" zou willen omschrijven) het trotse, houten beeld van de hem zo geliefde kraanvogel, dat zijn collega's hem schonken.…

Pokdalig erf. De pomp, de dissel en de molm. Om de vlier de muggentros, van energie het nabeeld in de roestende coulissen. Oud is de zomer. Het oog over het rietland en het ongewisse, te traag voor iets anders dan stof.…

voorstelling van vuil op de kop van kinderen hoe erf je schuld…

Ik kan niet zingen, ik zeg enkel tok En nooit heb ik mijn vleugels uitgeslagen: Ik scharrel op het erf rond alle dagen Of zit gekortwiekt in een donker hok. Het enige wat mij als vogel rest Is doodgaan aan klassieke vogelpest.…

(vervolg op blauwe planeet) ...de koeienweg te melken ver weg van bed en erf de legren kakelt een ei vertakt een barst in kiertjes; alle hoop als gelatine in happende bekken geborgen boos zorgt kleine beer voor haar…

Al heb ik nog zo'n honger dat ik het haast besterf dan loop ik toch nog veilig hierzo op het erf.…

De tuinman veegt de herfst van 't erf. De poort piept mee, de sleutel past in 't kruis. Als je binnengaat staat bij elkendeel het moederbeeld. Ongeloof. Bij elkendeel? 't Moet zijn dat wij heel erg met haar verbonden zijn.…

Het woord viel, op een ordinaire woensdagmiddag bij de koffie Jij glimlachte dat ik voortaan je dienster zou zijn, met witte schort En ik zag mezelf in zwarte rok en tranen, half april Tussen bloemen op jouw erf, waar onkruid woekert als carcinomen je stem, nevelig als een zomermorgen beloofde…

Reken dan maar, mijn kind, dat ik ons erf afzet met prikkeldraad.…

Is het ook een voorrecht om ons de gedachtenwereld, zoals door JHWH is gegeven, eigen te maken? Als het zo zou zijn dat de welvaart in een land samenhangt met het aantal Christelijke gelovigen en elk land onder leiding staat van een geestelijke demon, dan zou het Midden Oosten de zetel zijn van de Satan, de heerser van de wereld. Wat ook zichtbaar is…

maïsvelden zijn maïsvelden stof is slechts stof een krekel een krekel hitte slechts hitte een brievenman ben ik geen bries helpt mij op weg op weg naar madame lacroix met de brief maar madame staat op het erf met vuurrood gezicht ook ik kijk omhoog en zie de raaf niet eerder was het zo stil stilte, met slechts het snikken van madame…

Toen op haar bleekgekleurde vleugel toch zijn diepe winterbloesems bleven bloeien keek zij door het vale raam en zocht het lente-erf af of hij kwam. En witter dan die stille en rijpe schemering in hem aldoor, in haar en half april zo kon het nieuwe moe- geworden prille licht niet zijn.…

De hulppriester, die juist met augurken uit de moestuin onderweg is naar huis, springt verschrikt van zijn kar en kruipt onder de brug, terwijl het paard met kar en al een vreemd erf oploopt, waar de augurken opgegeten worden door de varkens.…

Zij rust voorgoed in een zanderige kuil op het erf van de boerderij.…

Op het erf zag ik een oude vrouw, gekleed in een lange zwarte rok. Ze liep op klompen en bleef stil staan toen ze mij zag naderen. ''Dag mevrouw, goed volk'', zei ik. Ze liet mij toe op het erf en zag, dat ze kennelijk net een geit had gemelk, want de damp kwam nog van de melk af in de emmer, die naast haar stond.…

Op het erf, onder een parasol, een grandioze en feestelijk aandoende overhuiving en een geschenk ter ere van de vijfenzestigste verjaardag van mijn zozeer geliefde zuster.…

. - Uw fierheid heeft geen kamp gegeven: ge hebt het vaal gespuis verdreven, nog: de boerin op eigen erf. Maar later, 's nachts in het gewelf der kelders hoorden wij u vloeken; uw bezem bonkte - in lege hoeken: De ratten zaten in uzelf. --------------------------------------------------- Uit: 'Het levend monogram', 1973.…

het Noord-Franse licht sinds hij dood is doet ze minder aan de tuin eens haar trots kreeg er nog een prijs voor de sénateur kwam er nog voor over uit het verre Parijs waar hij een appartement had en een vriendin het was vlak voor de verkiezingen die hij won de koeien zijn verkocht de tractor staat te roesten in het hoge gras het erf…

Het was prachtig weer en ik liep op het erf. Oom Piet kwam met een paard aanlopen en bleef op het erf staan. Even later verscheen op het erf een boer, ook met een paard en dat beest ging me tekeer, niet mooi meer. Ik zag onder de benen van het paard iets langs hangen, zeker wel dertig centimeter. Wist ik veel wat het was.…

Op vreemde eilanden rondreizen zonder te vinden achter de laatste heuvel een boomgaard rond een klein erf, en over het rijstveld, de moederlijke lage herfstmaan. ---------------------------------------------------- uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…

En de zwarte hond met de glanzende vacht, genaamd Fendel, wachtte op mij en begroette mij; hij drukte zijn snuit tegen mijn handen, strekte vol vertrouwen de poten met de zachte, zwarte kussentjes van de tenen uit op het erf. Ik ben teruggekeerd na lange jaren.....…

Welvaren blijft haar erf, soo lang de Priesterschap Den Raed niet overheert, en blindhockt met de kap.…

De zwarte hond, genaamd Fendel, begroette ons bij aankomst en we bewonderden de roodbruine hennen en de trotse haan op het erf van de boerderij.…

Op het erf zagen we het trotse, mooie beeld, uit hout gehouwen, van een kraanvogel, het geschenk van de collega's aan de man, aan de boswachter, die een veertigjarige carrière volvoerde in het belendende bosgebied.…

O saaie brij-moeras, o erf van overschoenen, Van kikkers, baggerlui, schoenlappers, moddergoôn, Van eenden groot en klein, in allerlei fatsoenen, Ontvang het najaarswee van uw verkouden zoon! Uw kliemerig klimaat maakt mij het bloed in de aderen Tot modder; ’k heb geen lied, geen honger, vreugd noch vreê.…

op de grenspaal van mijn erf staat een suffe haan met ogen van mat glas zijn keel is lelijk opgezet ik houd hem een handpalm voor waar vier maïskorrels glanzen maar zijn krop, het speeksel weigert zijn kop keert schichtig op een gladde toren van wervels hij zoekt het minste gerucht het koper van zijn veren het rood van kam en lellen…

Jij bracht mij het was voor het eerst naar het huis waar jij ter wereld kwam De prunus zwaar van roze bloesem het erf met zorg geharkt en met de roodstenen vloeren zo glanzend geboend leek het huis mij te willen bevallen In de keuken prikkelende geuren van köttelpearkes in de pruttelpan van houtvuur en een volle koffiekan jouw…