Alle inzendingen over gladiolen

Ik wil haar een bos gladiolen geven als ze straks komt, daarom vraag ik je of jij dat kan verzorgen. ''Dat komt helemaal goed, burgemeester. Straks ga ik toch met Mien naar de markt, dan neem ik ze meteen voor u mee. Mogen het ook andere bloemen zijn, als de bloemenman ze niet heeft?'' ''Liever wel gladiolen, want ze houdt van gladiolen.…

De intocht wordt vandaag helaas gemist; de gladiolen liggen op de kist.…

mocht je denken mijn gedachten zijn slechts gericht de ander te krenken neen, ik getuig; niet elke waarheid hoeft men te gedenken niets van zulk een zwaar gewicht heb ik mijzelf toegedicht gering zijn mijn daden doch ga voor zuivere ideeën op zonneschijn gericht schenk u mijn rode gladiolen, de liefste feeën ja, zomaar mijn idolen…

de zon op je gezicht liegt een gezonde kleur het buisje in je neus ademt de leugen mee een scherm volgt impulsief jouw journaal en terwijl jij je vasthoudt aan draden van zijde geven wij steeds weer de gladiolen water…

Ik heb het ervoor over en verwacht geen applaus laat staan gladiolen.…

Geen gladiolen op de laatste dag: Maar toch een bosje bloemen - op m’n graf. ------------------------------------------------ …bij de Vierdaagse zijn twee doden gevallen. Enkele deelnemers begrijpen niet waarom het evenement is afgelast……

Ze hadden het geluk dat Arthur uit een tuindersgezin kwam en al bekend was met de teelt van gladiolen. Het was een prachtig gezicht toen de bloemen klaar waren voor de oogst. De oude, vervallen kas van Arthurs oom stond opeens vol met bonte kleuren: gele, zachtroze, vuurrode en dieppaarse gladiolen die fier overeind stonden.…

verschijnende dolken * ik hou van gladiolen: met rode of witte bloem* als lijkt dat ik mijn grip verlies en het zicht versmalt tot een leeg verhaal wat houdt mij dan nog hier vertel het mij, in mijn eigen taal * ik hou van rode gladiolen* ik weet men heeft mij lief, afwisselend bezongen, is…

Hij zette de twee grote vazen voor de gladiolen klaar. Twee grote vazen met vers water.…

soms voel je zover weg als ik je bij me draag de woorden die ik zeg blijken dan zo vaag hoe kan geluk groeien als pijn zo overheerst wanneer kunnen rode gladiolen bloeien als angst jou beheerst aanvaarden wie je bent is jezelf kennen vertrouwen op het goede is je echtheid erkennen laat maar gebeuren wat hoort de Geest doet…

een brunette met ‘n euvel lag haar venusheuvel stiekem bij de Sint Jansbeek te bruinen tussen de gladiolen vóór de haagbeuk-haag van de Begijnenmolen in stadspark Sonsbeek op het heetste uur vandaag ze hoorde in de verte donderen uit richting Velp ze zei ‘help als het weer daar gaat donderen moet ik mijn heuvel als de weerlicht…

Rood en geel gekleurde tulpen blauwe druifjes en gladiolen alles zal in bloei weer staan potten vol met paarse violen. Zonnestralen geven warmte weer als we zitten in de zon zomaar even op een bankje of gezellig op een klein balkon.…

't Berijpte hout van alle kanten In gaasgeplooiden wand verscholen Reikt diepe tuilen van chrysanthen, Asters en gladiolen. Daar daalt langs wolkentreê uit hoge toren Van naakte voetjes luideloze tred: Leden omsluierd overgloren Het sneeuwen statiebed.…

warme vocht laat me het zilte van je mond kussen en proeven van de jij waar ik naar zocht in de zwarte schaduw van een zomers terras wentel welig zuchtend, mijn lief en verzet je niet tegen het verlies druk je schokkend af tegen het ribfluweel in je roes van zuchtend klauwende vingers en ga voor de bloemen aan de meet bemerk de gladiolen…

het leven draagt me op haar rug van ‘s morgens heen tot ’s avonds terug langs zilveren rivieren door dalen over bergen hoog verschijnt onder de regenboog voorbij de populieren de jonge aarde fris en groen de ranke rozen vermiljoen en roze gladiolen de zonnebloemen in het goud het koren waar een iris blauwt en purperen violen de lelies…

Ik snuif de lucht in, die doortrokken is van aarde en gras, vermengd met het aroma van klimroos en gladiolen. Er hangt iets treurigs over de zomer, versterkt door de voorbode van het luid gekras van een opgeschrokken raaf.…

Het leven is een spel, maar loop maar niet te snel Aan haasten is geen nood, immers, de winnaar wacht de dood.…

De paarse gladiolen waren uitverkocht en dat terwijl ze drie bossen apart had laten zetten. Het kwam die avond niet meer goed tussen Emma en Bjarne. Ze was niet meer haarzelf zonder de gladiolen. Ze had iets vreemds met bloemen. Ooit stond er een bos witte rozen in een vaas. En die rozen waren al lang uitgebloeid.…

Vlak naast haar gladiolen. Erg vervelend, je weet hoe trots ze is op haar gladiolen. Die vent had ze bedolven onder het zand. Helemaal plat. Ze was in tranen.’ ‘En wat heeft ze eraan gedaan?’ ‘Niets. Je kunt er niets aan doen, weet je. Hopeloos.’ ‘En die man, die eindeloze?’ ‘Hoe bedoel je?’ ‘Is die nog steeds aan het graven?’ ‘Wat denk je?’…

En op de grafsteen stond een vaas met verse gladiolen. Ik ging met een meewarig gevoel terug naar de auto om weer te vertrekken naar mijn woonplaats Antwerpen. Langs de snelweg Breda – Antwerpen op de wit besneeuwde weilanden zag ik een groepje vrolijke ganzen die zorgden voor een mind-switch. Dit was de kans op een kerstmaal.…

Alle wandelaars krijgen gladiolen voor de finish. Het was in de Romeinse tijd gebruikelijk dat een winnende gladiator in de Arena bedolven werd onder deze bloemensoort. ‘De dood of de gladiolen,’ riep het opgewonden publiek bij aanvang van een zwaardgevecht destijds. Gladiool komt van het Latijnse Gladius dat zwaard betekent.…

In het kader van 'Alles of niets' en 'De dood of de gladiolen' zetten zij koers naar West-Europa. Net of wij nooit zondigen, zien zij dit continent als een paradijs. Afgezet tegen waar zij vandaan komen, hebben zij natuurlijk nog gelijk ook... En zo stroomt ons continent vol; vol met mensen die net als wij, gemiddeld, een normaal leven willen.…

Het was een lief gebaar, want Bjarne zag de foto’s graag en hij hield van bloemen, vooral van rozen en gladiolen. Over Vietnam kwam Bjarne weinig te weten, dat kwam omdat hij weinig vragen stelde. Wel nam hij de moeite om over dit land op internet te lezen. In Can Tho woonden meer mensen dan in Amsterdam.…

Het waren gladiolen. Donkerrode gladiolen. Hij moest een nieuwe rekenmethode voor de wiskundeles uit zijn hoofd leren. Hij dacht gelukkig even helemaal niet meer aan school, omdat hij genoot van een diner met mijn wonderschone hospita en haar intrigerende punkvriendin uit Parijs.  …

Daarbij geholpen in tweede instantie door de gladiolen die op pannendeksels roffelden...…

‘De dood of de gladiolen’ een gedachte die ik associeer met de Nijmeegse vierdaagse. Die wordt dit jaar vast ook afgelast. Als je ‘m één keer hebt gelopen, denk je er iedere zomer aan. In mijn geval dit jaar precies twintig.…

Een nieuwe ontsnapping, het is nu pompen of verzuipen, de dood of de gladiolen. Twee renners slingerend zij aan zij. De groene trui drukt zijn band net iets eerder over de streep. Dopingcontrole na de koers, positief bevonden en uit de tour gezet. De reclamekaravaan komt de volgende ochtend in de startplaats aan.…

Bjarne had een bos donkerpaarse gladiolen op de bloemenmarkt van Utrecht gekocht en de vaas met bloemen op een opvallende plek in de kamer gezet. Emma zag het niet toen ze na haar afwezigheid de kamer binnen stapte. Ze was veranderd, haar blik was anders.…

Een lila snaarinstrument met op de achtergrond een bos donkerpaarse gladiolen. Esther was erg vriendelijk in haar lichtblauwe jurk. Even was de aandacht van Bjarne afgeleid door haar gouden oorbellen. Ze bleek Violette ook te kennen. Niet alleen vanwege haar veel gelezen misdaadromans, maar ook in het echte leven. Ze waren vriendinnen.…

In de hotelkamer waar Emma verbleef hing een schilderij met daarop een stilleven van gladiolen in een vaas afgebeeld. Emma keek er naar, maar ze dacht niet aan Bjarne of aan de post naar haar huisadres was gestuurd. Haar gedachten gingen naar het conflict tussen Jan Boter en Christiaan Buurtveen, haar twee beste vrienden in Nederland.…