Alle inzendingen over hei

Hei! la li lo! 'k Verdronk in mijn dromen, - Ik droomde iets heerlijks, Iets liefs - iets begeerlijks, - Daar bleef het zo lome aan 't luien - Bim! bam! Bim! bam! Vroeg in de morgen! Hei! la li lo!…

Tot zekerheid je twijfel opgeheven, Zo hang je als eeuwig boven je eigen leven: Je bent de wolken en je bent de hei.…

'K zit op de hei. Nergens geluid. Over me staat, als transparant kristal Rondom een oude berggod in zijn hal, Een halve bol van stilte, die me omsluit: 'K hoor, hoe heel ver een lang gillende fluit Een tunnel boort; mijn berg kraakt overal. Een blaf, ginds, hakt een gat; en recht en smal Knapt een spleet open, tot mijn oor hem stuit.…

Een vrouw hier alleen verwacht je niet zo vroeg op de hei.'' Ze schoof iets naar mij toe en ik dacht, wat krijgen we nou. Ze zal toch niet een ouwe kerel willen versieren.…

Opa en Oma van vaderskant, hadden ’n café, daar kwam menige klant. ’n Tapvergunning was toen nog verplicht, muntjes gingen in de meter voor gas en licht. De biljart tafel stond midden in de kroeg en meestal ’n witte schort die ze droeg. Op de Rennemig stond het café, met in de binnenhof ’n houten plé. ’n Hartje uitgesneden in de groene deur,…

De hei is gaan bloeien, Mijn hart deed zo zeer - Maar dat één' mooie bloempje Dat vond ik niet meer. De herfst die maakte Al de bladeren goud - Mijn hoofd en mijn handen En mijn hart werden oud. De sneeuw is gevallen, De hei die wordt wit, - Daaronder - daaronder Dat bloemetje zit!…

De torenvalk zweeft Over uitgebloeide hei Loerend naar zijn prooi…

Daardoor kreeg de hei meer kans om zich te ontplooien. De stroken bos tussen de velden zijn ook weggekapt, waardoor er één ruim veld ontstond. Nu is daar een wijd paars, voor zover je kunt zien. Het reusachtige heideveld van de negentiende eeuw schijnt hier terug te zijn.…

muiterij geslaagd matrozen grepen macht verloren kader en zijn kracht een nieuwe richting vraagt ook leiding behoeft sturing en gezag studerend op de hei flap-overs vol grafieken power-points verdrinken statistieken testen sessies rollenspelen de bar als troost voor droge kelen recensies worden kiel gehaald steevast met subsidiegeld…

Hij besluipt het huisje op de hei, waarnaar ik al geruime tijd staar, van alle kanten, slokt het op. Even nog lijkt het te ontkomen aan de snoodaard. Dan is het weg, egaal grijs, waar eerst de droom gestalte kreeg. Fatale consumptie. Positief Het huisje op de hei is eigenzinnig.…

De een zit in een hutje op de hei, Een ander in een koestal in de polder, Een derde bij zijn schoonmoeder op zolder, Een vierde vond zelfs onderduik bij mij. En straks is er geen enkel kamerlid Dat nog manhaftig in de kamer zit.…

Zou je tijd hebben Om te lunchen Te praten En dan tussendoor te kijken Naar flarden Van gesprekken die we zullen voeren Zou je tijd hebben met mij We kunnen ook naar de hei Een picknick voor twee Of nee Zou je tijd hebben voor mij Dan praten we honderduit…

gescheiden halmen vormen een pad, nietsontziend een gelopen gat mensen dwalen, vaakst over hei, wolken van pijn en traan' verbergen mij als de halmen waai ik, als de mensen dwaal ik als de wolken zweef ik, als de verborgen ik beleef ik…

Of een dag op de hei - in overdrachtelijke betekenis - dat ook oplevert zal ik binnenkort eens aan mijn manager vragen.…

paarse bloemenkleur Nu is de zoete heidewind Vol zoete honinggeur Nu gonst de aarde van 't gebrom Der bijen wijd en zijd Nu is de hoge lucht alom Een blauwe zaligheid Maar als de heide schoonste wordt Dan komt de winter aan Want bloemenschoon duurt maar kort En vreugd is gauw gedaan En 'k zou mijn leven lang wel graag Zo lopen door de hei…

En 'k zou mijn leven lang wel graag Zo lopen door de hei.... De vreugde, die ik voel vandaag, Is haast te groot voor mij.…

Heb heimwee naar de bossen hunebedden, de paarse hei. Zie kleine plaggenhutten hoe ze leefden in die tijd stapels turven op een rij, was herinnering bijna kwijt. De streek waar ik geboren ben onttrokken aan het veen... Hóu van het Drentse land ga er direkt heen!…

Daar staat nog de boom uit mijn fijne kinderjaren waarin ik naar boven klom om over de hei te staren Daar staat nog de boom uit een vervlogen tijd waaraan ik graag terugdenk een herinnering die niet slijt Daar staat nog de boom ik kijk een keer naar boven schat de afstand en denk dat ik durfde,niet te geloven!!!…

De jan modale rijder is gedoemd zijn weg te vinden over hei, door bossen en af en toe pikt hij een buitenwijk. Ook kan hij kiezen door de nacht te crossen dan rijdt hij zich al slapend stinkend rijk met dat geld kan hij in de file staan. Zo, dat is opgelost, maar welbeschouwd wordt in de Randstad rijden flink benauwd...…

O jee, er loopt een poema op de hei Dus grijpt men angstig naar de schietgeweren Maar is het beest er echt, of ziet men beren En doet men hier aan volksverlakkerij Ik ga met een gerust hart naar het bos Gevaarlijk? Ach welnee, het loopt wel los Op de Veluwe schijnt een poema rond te lopen. Paniek!…

in een hutje op de hei woont een heks want dat is zij met oei oei oei een hoge hoed en een bezemsteel wat goed er zit alleen geen bezem aan hoe moet zij nu dan vliegen gaan dat kan ze niet en juist daarom plaagt ze de dieren echt wel dom tinkel flinkel toverkol stopt de ketel lekker vol dovenetel bessensap wat zij doet is best wel knap…

ode aan de doden uit een ver verleden onder grijszwarte stenen kolossaal de gele brem verbergend naar God zoekend dwaalt hun ziel boven korrelig zand de hei kleurt paars hun aura verdwaasd hun geur kwijt zonder lichaam verdoold vechtend vol afkeer tegen verder verval leven is zolang geleden Hun eeuwige vraag waar…

Haiku Een zucht treft de hei; licht zoemend en geurend deint het honingpurper. Prozatekst Onder een bewolkte hemel ligt het heideveld, dat licht beroerd wordt door een zwakke wind. De donkerpaarse struikjes wiegen zacht heen en weer. Daardoor zullen de honing zoekende bijen hun verlangde buit des te sterker ruiken.…

bomen fluisteren bos het knagend nerven van het blad door mieren op hun jagend pad zet de zomer neer op mos de bosrand loopt de hei voorbij donkere akkers ploegen voren met balen hooi en resten koren verstrooid zijn daken van de boerderij die zomer heb ik in mijn hand haar geur gegrift in mijn geheugen genieten deden we met volle teugen…

witjes, in de achtertuin witjes in de wei, op mijn skatetocht naar Kijkduin, en op de Drentse hei en dagpauwoog hier, dwergblauwtjes daar het wemelt en het wemelt maar zandoogjes in het Haagse Bos landkaartjes in de berm loop of lig ik op steen of mos danst er een bonte zwerm en kleine vos hier, grote vos daar het fladdert…

De schapen hokken samen op de hei gedwee zich voegend naar het hoogste woord hopend op de beloofde groene wei waar het gras beter is dan in dit oord. Predikers verhalen van die boorden verpakken hun boodschappen wonderwel moeiteloos rijgen zich hun woorden tot een onbegrijpelijk letterspel.…

Ik heb een vakantiehuis in Bennekom, net ten zuidoosten van Ede dus toen ik hoorde dat er een fikse brand woedde op de hei bij Ede schrok ik wel eventjes want ons huis bevindt zich op ongeveer één kilometer van de hei.…

Jij wilt het liefst een villa en ik een hutje op de hei toch wil ik met jou gelukkig zijn en jij gewoon met mij. Jij houdt van de winterse kou en ik van een lange zomer jij bent de nuchterheid zelf en ik ben een dromer.…

ben je te klein ga maar staan bal je vuisten breek de hemel laat je gaan tot bloedens toe proef de pijn smaak het bestaan het zijn leugens die je hemel prijzen als aan hun verlangen wordt voldaan ze blaten, maken makke schapen in het doelloos volgen van de herder op de hei willoos en niet vrij de kuddegeest van wij ik ben niet…

de dreiging is passé, de vrede won het westen heeft geen oostenwind te duchten lawaaierige vogels staakten vluchten hun landingsbaan werd los- en laadperron de nieuwe tijd kent andere geruchten het monotone heien is bon ton de voertaal is een zwierig bouwjargon er groeit een prille wijk met laaglandluchten een hof van Eden zonder wrange…