Alle inzendingen over individualisme

Wat nou individualisme...?…

Het probleem is het individualisme. Het individualisme verklaart mensen als zelfstandige wezens die hard werken en wie goed is, kan alles oogsten. De winnaars hebben het verdiend. Dit wordt nooit bewezen, maar de winnaars vinden het een prima theorie en doen er niets aan om het te ontkrachten. Bill Gates is geniaal. Elon Musk is fantastisch.…

In deze turbulente tijden schijnt de aloude menselijkheid te herleven die bezongen en verwoord werd in tal van aforismen en chansons en die verwaarloosd en ondergesneeuwd was door het heersende en dominante individualisme.…

Weg met het individualisme….behalve die individuen in boerka’s dan. Zó echt Amsterdam!…

De woningen sluiten zich als het ware vijandig voor me af en deze herbergen voorgoed en definitief onbekenden, ontoegankelijke vreemdelingen, als beheerst door het modieuze en trendmatige, alomtegenwoordige "virus" van het individualisme. De slotenmaker zet nog altijd zijn kleine, bescheiden bedoening voort.…

Nadat in 1989 de muur tussen oost en west is afgebroken, heb ik wel eens de indruk dat hoe-langer hoe-meer mensen een muur om zichzelf zijn gaan optrekken zonder lucht- en/of kijkgaten.…

D66 is samen met allerlei adviesbureaus de grootste adept van het idee dat we in de moderne tijd te maken hebben met de zogenaamde geïndividualiseerde netwerksamenleving. Ze staan daar niet alleen in, maar ook mensen als wethouder Hilhorst in Amsterdam of oud-burgemeester Wallage in Groningen geloven dat we niet langer gewone mensen zijn, maar individuen…

In het tijdperk van het individualisme waarin mensen kolossale flatgebouwen bewonen als monniken in kloostercomplexen - ieder in hun cel - en op straat elkaar met anonieme ogen in de anonieme ogen staren zonder dat hun verkrampte en vervlakte gezichten tekenen van herkenning tonen - in dat tijdperk zag ik een oudere heer met een bloedende wond aan…

De volksbuurt waarin toentertijd nog sociale gevoelens domineerden, in tegenstelling tot het brute individualisme van vandaag de dag stond op stelten en welhaast wanhopig ondernam men de zoektocht naar ons.... We waren gevorderd tot het Piusplein waar een klok met zwarte letters het tijdstip van tien uur in de avond aangaf....…

Een vriendelijke vrouwenstem kondigt steevast in onze bussen de haltes aan en ze waarschuwt dat we onze kaarten moeten gebruiken bij het uitstappen; eigenlijk alsof de algemene zorgzaamheid en dienstverlening alomtegenwoordig moet zijn, zelfs te midden van het helaas eveneens alomtegenwoordige harde individualisme en de brute anonimiteit.…

Onze hoge energierekening is niet onverwacht, maar wel nog stukken hoger dan wij... Oh ja, vervelend hoor. Nee, wij hebben sinds vorige week zonnepanelen op het dak. Kost wel wat, maar dan heb je ook wat, haha. Scheelt toch een stuk in de kosten op lange termijn. Wij hikken enorm aan tegen de aanschafkosten van die panelen, daarom... Nee, wij…

later zeer uitgebreid en nadrukkelijk voor mijn zo geringe geste, voor het futiele gebaar van mijn bezoek, dat menselijkerwijs zo vanzelfsprekend is, zo gewoon, maar hij schijnt eveneens een slachtoffer te zijn van het vervreemdende effect, van de gekte en onmenselijkheid van de huidige maatschappij, van de hardheid, van de anonimiteit, van het individualisme…

De anonimiteit en het individualisme heersen en regeren dus niet altijd.......…

Die uitspraak luidde ongeveer als volgt: ‘het kenmerk van een democratische regering is dat ze vervalt in bureaucratie en het kenmerk van de inwoners is dat ze vervallen in individualisme.’ Het betrof een uitspraak uit 1838 van een mij onbekende filosoof.…

Het was in die jaren, toen het brute individualisme dat de tegenwoordige tijd zozeer schijnt te kenmerken nog nauwelijks was doorgedrongen in de maatschappij. Als buren in onze volkswijk waren we saamhorig en als kinderen speelden we met elkaar op straat.…

In het tijdperk van het ¨individualisme¨ waarin mensen kolossale flatgebouwen bewonen als monniken in kloostercomplexen, ieder in hun cel, en waarin zij op straat elkaar met anonieme ogen in de anonieme ogen staren zonder dat hun verkrampte en vervlakte gezichten tekenen van herkenning tonen - in dat tijdperk zag ik een oudere heer met een bloedende…

Individualisme zal daar niet vreemd aan zijn. Sportbonden strijden om ledentallen en vrezen de opzeggerscategorie ‘Met Onbekende Bestemming’: waarom, waartoe, waarheen? Ik heb de onafhankelijke toezichthouders geantwoord dat de schermsport veel meer krimpt.…

Een oude mevrouw naast me op het terrasje, van onduidelijke herkomst en bestemming, wellicht vereenzaamd en misschien ook het slachtoffer van de vervloeking van het "individualisme" heeft zichzelf op poffertjes getrakteerd en een brutale wesp wil meesnoepen van de lekkernij.…

Een oude mevrouw van onduidelijke herkomst en bestemming naast me op het terrasje, wellicht vereenzaamd en misschien ook het slachtoffer van de vervloeking van het "individualisme", heeft zichzelf op poffertjes getrakteerd en een brutale wesp wil meesnoepen van de lekkernij.…

Individualisme als bedreiging voor het collectief. Blijft er zo nog plaats over voor herdenken? Of maken we ons er van af met het éénmalig herdenken op 4 mei? Dan is herdenken tot een instituut verworden in plaats van een houding. Leven we ons op 5 mei – en al die dagen daarna – weer gewoon uit ten kosten van anderen? Herdenken.…

Verzorgingsstaat meer dan ooit werd afgewenteld op de fragiele schouders van de zwakken, weerlozen en kwetsbaren, die, als de arme, tere kanarie die men eens meenam het meest gevoelig waren voor de verpesting van de atmosfeer van een heel tijdperk en een hele maatschappij door geld- en statusjacht, stress, verziekte relaties, egoïsme, gepest, individualisme…

Het overal dooretterende individualisme waarin je bent wat je lijkt en wat je hebt. Zorgeloze kwajongens en dat allemaal door zo’n lullige oprekbare broek in suikerzoete pasteltinten waarin ik nog niet dood gevonden zou willen worden. Mr.…

Iedereen een eigen potje, mooie uitgangspunten over zeggenschap, nieuwe tijd, individualisme, eerlijkheid. Alle ideologische stoplappen waarmee de politiek komende rampen probeert van nobele bedoelingen te voorzien. Maar gelukkig zijn we een kei in onoverzichtelijke ICT projecten.…

Staatsburgers zullen steeds minder capabel zijn om egoïsme en individualisme te omzeilen. Met andere woorden, ze worden speelbal van algoritmes (‘deze brief werd geautomatiseerd aangemaakt’) en computerstoringen, want ze verdwijnen tussen de ambtelijke molenstenen van pseudo-zorgzaamheid.…

Het is een individualisme dat probeert af te dwingen dat iedereen gelijk moet worden. Het is het soort voetbal dat Jan speelt: direct. Geen balletje opzij. Keihard op de man af. De elite heeft de vorige eeuw altijd meelevend tegengesproken. Den Uijl was er een meester in.…

Je geestelijke individualisme werd door haar narcistisch leeggezogen. Ze heeft je weerloze positie volkomen misbruikt, waardoor je later zelf concludeerde dat je als kind geestelijk bent gemarteld, onafgebroken.…

Er schuilt ontzaglijk veel angst en wanhoop achter ons individualisme. Angst om buiten de boot te vallen. In relaties waarin we blijven volgens de geldende codes zolang we het leuk vinden. Steeds doodsbenauwd het later niet leuk te vinden dan de partner. Wanhoop omdat kanalen van solidariteit niet meer kunnen. Geen uitzicht bieden op oplossingen.…

Individualisme isoleert mensen. Verblind en murw gemaakt door een massale indoctrinatie van geestdodende media, in een gemakzuchtige beeldcultuur, verslaafd aan voedingsloze maagvulling, is het sterven van een verdrongen woordcultuur langzaam maar zeker (ook op topsnelheid) ingeluid. Of is dit sterfproces in wezen een geboorteproces?…

Het individualisme is doorgedraaid naar een uiterst negatieve kant. Van zelfbewustzijn is het doorgeschoten naar een depressief narcisme/autisme met sterk schizofrene neigingen en agressieve vijandsbeelden gebaseerd op paranoia-uitbreiding. Het gevolg is dat iedereen iedereen wantrouwt. Het is nog erger dan in de Tweede Wereldoorlog.…

Nou ja, toeval, een beetje ouder vernoemt z'n kind in deze tijden van doorgeslagen individualisme het liefst naar zichzelf; dat zullen Arwen en Wendy ook wel hebben gedacht. Het toeval wil dat haar naam en de mijne, Marvin, eensluidende klanken bezitten.…