Alle inzendingen over kabaal

Ik hoor een enorm kabaal en zeg, oh jee, die komt wel erg laag over. Ik kijk naar buiten, waar ik een heel groot vliegtuig heel erg laag over zie komen met een bijzondere manier van vliegen ook nog want het immense gevaarte schudt een beetje, zo lijkt het!…

in het kabaal gebleven door wind mild getild in leven wat is misdreven wat is misdreven…

Een zeer verliefd stel in Veenendaal maakt bij het vrijen zo’n luid kabaal dat de buurt aanbelt angstig voor geweld dus eindigt abrupt een liefdesmaal…

De wekker, een prachtige uitvinding, voor mensen die moeilijk op kunnen staan, Maar na een slechte nacht, kan ik het onding, als hij met een hels kabaal afloopt, wel van m'n kastje AFSLAAN!…

Zwijgen maakt een hels kabaal Als ze niet gewenst wordt Gillend, snerpend, snijdend Slaat het tegen mijn lijf Langzaam dringt het binnen En vervangt daar de stilte In een oorverdovend lijden.…

Verwoestende klap oorverdovend kabaal bloed spatten slaan levens uiteen zomaar uit het niets zomaar voor niets angst regeert polarisatie drijft geesten uiteen…

-elk woord zonder kabaal- lees in klank, de pracht, een nieuw verhaal bewonderend, beminnen.…

Vier vrouwen met een verhaal dat kan, zonder kabaal vertelt. Vertelt, wat haar nu kwelt. Vier vrouwen blijven getrouwen?…

kale nekken strekken zich voorbij wat wenselijk is ze azen op de kruimels in een blikken zonder blozen dat niet menselijk is ze vreten de restanten uit het marginaal krijsen schuttingwoorden maken hels kabaal in hun meer dan uitgekauwde taal ze verklauwen vederlicht hun prooi behalve hun excreten vinden ze niets mooi zij zijn…

kale nekken strekken zich voorbij wat wenselijk is ze azen op de kruimels in een blikken zonder blozen dat niet menselijk is ze vreten de restanten uit het marginaal krijsen schuttingwoorden maken hels kabaal in hun uitgekauwde taal ze verklauwen vederlicht hun prooi behalve hun excreten vinden ze niets mooi zij zijn de enige poëten…

Gevangen in een web van stemmen Een hels kabaal daar in hun hoofd Vaag komt het op een ander over, maar ze zijn niet gek daar heb ik altijd in geloofd…

Jouw woorden kaatsen als schuimkoppen met gebulder en kabaal woest tegen de stille vlakte van mijn weggedoken ziel. De haven verlies ik steeds meer uit zicht, stilaan kwijn ik naar de ondergang geef mij over, aan die woeste zee.…

Hoewel de zee niet naliet haar majestueuze grandeur te tonen die voor sommigen terecht aanleiding kan zijn tot dichterlijke overpeinzingen en beschouwingen gaf de muziek in een van de restaurants die grenzen aan de boulevard aan mijn medepassagiers aanleiding tot kabaal en extase om het Nederlandse lied dat luid weerklonk in de accommodatie.…

De fauna beeft, al wat de kerst heeft overleefd vliedt henen in doodsangst, doch vergeefs en onontkoombaar aan ’t kabaal. Een grijsaard houdt, zelf doof en oud, een baby, pasgeboren bij hem op schoot, heel liefdevol de handen op de oren.…

Wat we ook probeerden, hij maakte zo’n kabaal dat we noodgedwongen een laken over de kooi moesten doen. Tot de laatste ademtocht liet ie van zich horen, vanmorgen echter lag hij met een gebroken nekje in zijn kooi. Nee, nu schreeuwt hij niet meer.…

"Er bestaat helser kabaal ...buiten deze muren" A.B. (voor André Baillon) Stekende dolken in zijn hersens, arme man, worstelend met de pijn van knagende ratten in zijn lichaam en met de twee deuren, waarvan hij nooit wist welke deur tot zijn huis behoorde, zwart is de dood, rood is zwart.…

willen leven warmte gevend met haar zonnestraal Als een waterval zou ik willen leven meegaand met de wind verkoeling gevend voor ons allemaal Als de sterren zou ik willen leven schitterend in de lucht Als de maan zou ik willen leven schijnend, voor niets op de vlucht Als een bliksemflits en donder zo leef ik verlichtend met veel kabaal…

het is jouw stilte die de chaos in mij schreeuwen laat oorverdovend malen mijn gedachten kakofonisch door elkaar ik zie geluiden vallen met een gierend hels kabaal ze versplinteren mijn beelden ik beleef het laatste avondmaal ik geef me over aan mijn lijden ze kruisigen mij allemaal kom maar in mijn wonden…

Het is hier zo stil Zo helemaal alleen Niemand om me heen Zo leeg Zo kaal Helemaal geen kabaal Waar ben je nu Nu ik je nodig heb Nu denk ik alleen Denken aan de dag voorheen Tranen zijn gevallen En echt niet te min Liefde is gevallen Vriendschap is gekomen Beter dan voorheen Iemand die mij begrijpt Dat is wat ik nodig heb Die Warme…

de warme oogst, de snelle hap uit de appelboom met discjockeyachtig kabaal gegrepen door de verzamelde eksters nog voor de eerste vleugelslag. De prachtvol groenglanzende muggen direct aanwezig via hun alarmnummer samen een bewegend lijkkleed stellen het schoonheidsbegrip op de proef. Vanzelf doe je een stap achteruit.…

Ik zal naar je luisteren, tot mijn oren niets meer horen, tot ik door een oorverdovend kabaal mijn gehoor heb verloren. Tot niemand meer kan fluisteren, tot die tijd blijf ik naar je luisteren. Samen zullen we praten, tot er niets meer te bespreken is. Tot de verhalen zijn verdwenen, Tot de woorden niets meer betekenen.…

Drukkende drukte die straks zal winnen van de stilte die nu nog aanwezig is, zal weldra met veel kabaal beginnen, nu de stilte nog zo lekker bezig is. Vergezichten vlak voor mijn ogen, genietend van de stilte en de rust. Straks loop ik door herrie gebogen, als de dag de nacht vaarwel kust ...…

Het is de tragiek Van een Darwin partij Het recht van de sterkste Alles draait om mij Geen greintje solidariteit Ik wilde vooraan, ik liep voorop Mijn aanhang is rijk en wil me kwijt Niet goed genoeg, wil dat ik stop Ik liet mijn spierballen zien En sprak duidelijke taal Eiste het leiderschap op Met zoveel mogelijk kabaal Maar in…

Ze bespeelde haar viool als haar eigen levensverhaal ze bezong haar eigen droom en maakte van haar nachtmerrie een hoop kabaal Zoals een schilder vol emoties een doek vol kleuren mengt zo is zij het die de controle verliest en haar viool in verlegenheid brengt Wie kent de regels van dit liefdesspel?…

Pieter mensen massa's eerbetoon in stilte en kabaal grote namen verbroederen één schittert door er niet te staan straks gaan ze in conclaaf zal god ze wijsheid geven als hij bestaat?…

Een druppel valt uit mijn linkeroog Met veel kabaal op het laatste woord De inkt was droog, is nu weer nat Nog nooit zoveel verdriet gehad De letters verwateren, worden één Het sentiment smelt tot een blauwe vlek Het papier wordt zacht, een gat, een lek Het laatste woord verdwijnt, verdween Het zielige einde van dit rijmsel Is geblust,…

Even lekker rustig en alleen ssssssssst, stil nu even hocus pocus...ik verdween Naar verre oorden zonder kabaal hou es op,schei es uit hocus pocus...weg allemaal Rustig zonder al die mensen even niet doen nu hocus pocus...vervul al mijn wensen Zonder klok of besef van tijd schiet es op, loop es door Hocus pocus...weg bedrijvigheid…

Kikkers kwaken een heus orkest bijeen prachtig wat een kabaal kroos nog niet in de sloot behalve dan het èchte kroost van de kikkers en de waterhoentjes zal vast gaan ontploffen als de warmte doorzet een heus voetbalveld zachtjes deinend op het water wat je doet geloven over water te kunnen lopen waterlelies geëxplodeerd vol knoppen…

Meneer T is bezig in zijn hobbykamer en maakt kabaal, is prima want kabaal maken doen er hier meer, zoals de hulp met de stofzuiger bijvoorbeeld…er komen ook nog wat mensen langs en na een boterham gegeten te hebben, verdwijnt manlief weer, om na een uur de kamer in te komen en verbaasd te roepen: heb jij de verwarming aan?…

ik heel mijn leven op jou zou willen blijven wachten komen de woorden niet los van mijn tong maar maakt mijn hart een sprong iedere keer dat ik naar je kijk iedere keer dat ik je even aan mag raken lijkt 't alsof mijn lippen staken De woorden komen niet dus probeer ik t met lichaamstaal maar jouw lijf lijkt doof voor mijn stille kabaal…