Alle inzendingen over lenzen

Men T heeft al jaren lenzen, gaat altijd, nou ja bijna dan goed. Twee jaar geleden zegt hij: toch ook de keus te willen hebben tussen lenzen en een bril en zo, gaat hij naar de overbekende hans, jaja, de hans die anders heet dan we denken! Na een paar weken heeft hij een bril, met varifocus ook nog.…

Mijn vriend heeft mijn getob met die lenzen met stijgende verbazing aangezien. Hij kon niet begrijpen dat ik mezelf dit aan wilde doen, en dat alles vanuit esthetisch belang. Tig keer per dag haalde ik mijn lenzen uit mijn ogen om ze maar weer schoon te maken, mijn ogen waren steeds rood en geïrriteerd.…

De dunne, mintgroene schijfjes, die men ten onrechte de benaming genius verleende, zullen na vijftig lange jaren niet langer mijn halfblinde ogen bezetten. Ik heb moeten turen in het rode schijnsel van een vernuftig geconstrueerde machine met mijn oude halfblinde ogen die overhuifd en bij wijze van spreken nog net niet overweldigd worden door de…

Ik spiegel al mijn daden af in gloeiend maanverlichte kolen waaruit de kleuren zijn gestolen die ik al mijn liefdes gaf Geen halsdaad was mijn aandacht waardig geen wanhoop heb ik ooit gegrond mijn ogen blijven even rond zelfs met lenzen eigenaardig Verslonden heb ik met genoegen vlees is een natuurproduct voortijdig uit de grond gerukt…

ik sta in oude sneeuw ver kijkend door twee lenzen de eeuw is nog jong ik sta op ijsklompen dichter bij de dampkring door minder storm gehinderd een holle spiegel wordt gestut in de rug vangt licht en buigt het naar mijn oog dat zich met nevelslierten verknoopt een as loopt naar het brandpunt als spinrag tussen schutter en roos stralen…

Macaber bevochtigd beeld door geijzelde lenzen star en voortvluchtend gevangen in grenzen. Dood maar toch levend roven, nabij sterven is hier een vuist met afgekloven vingernagels. Geen sparren, geen dennen geen kruipend naaldhout, niets. En de dalen zijn vol ijs, bedekt woud.…

Als jij in bad zit met mij en ik mijn lenzen uit heb niets zie dan zie ik je nog duidelijk voor me zelfs beter als ik dichterbij kom. Ik kom steeds dichter bij jou in woorden en water. -------------------------- uit: Vogel op steen, 2005…

De lenzen voldeden toch nog, maar - beschaamd voor mijn armoede - liet ik mij ondersneeuwen en overrompelen door de "presentatie" van het montuur. Een telefoontje bij thuiskomst volstond echter om de bestelling ongedaan te maken...…

Ze speelde doorgaans de dertiende zot: zweeg van des duivels; opvliegende gassen trok met haar lenzen, wat steels in de kassen over haar lei kwade uitspraken vlot. “Wel godverdomme, niks mag alles mot!” drukte ze uit bij versnellende passen van zwermende zusters, jagend haar vuur.…

Contactlenzen zijn kleine, fragiele, doorzichtige schijfjes; optische instrumenten die in mijn geval zelfs de naam "genius" dragen, wat toch niet toepasselljk kan zijn en ze corrigeren mijn forse bijziendheid perfect. Echter, door een ongelukkige manoeuvre verloor ik een schijfje dat vervolgens onvindbaar was. Dankzij een bijzondere en buitengewone…

Een blik over mijn lenzen.…

mijn kruin vlogen toen weg, waren bevrijd maakte hasjcake gedrenkt in rum snoof daarna diep aan fles met coke at een heel zakje met tumtum blies de halfzware shag tot rook nu zie ik rode giraffen met op hun nek Dappertje Dik hoor de kippen heel hard blaffen en mijn hond heeft ineens een sik goh, wat zou dat kunnen wezen heb mijn lenzen…

De lenzen beslaan door mijn eigen transpiratie. Een doekje moet helpen. Dan kijk ik andermaal. De beesten verderop bewegen zich niet. Er heerst een doodse stilte hier. Mijn ademhaling is voelbaar. Mijn blik dwaalt af en blijft een ogenblik rusten op een fonteintje dat iets verderop staat.…

Zonder mijn trouwe lenzen veranderen de fleurige jonge assistentes die ronddartelen in de polikliniek en de patiënten die geduldig wachten in de wachtkamer in de schimmen van een wazig schimmenspel met vage contouren die in elkaar overvloeien en elkaar overlappen zodat alleen vlekken waar te nemen zijn als in een obscuur aandoend werk van moderne kunst…

Daarna schroeft hij alle lenzen en filters erop, zet alles op het statuut, prevelt een schietgebedje en haalt de trekker over. Zou hij het erg vinden als ik de laatste economische stroopwafel ook maar opat? Als ik hem wil pakken legt hij zijn hand voorzichtig op de mijne. Gelijk heeft hij, maar ze zijn ook zo lekker! ‘Een ree..’…

Met deze ringen kan ik objecten dichterbij halen zonder dat ik hele dure lenzen hoef aan te schaffen. Het heeft natuurlijk plussen en minnen zoals in de ervaringen beschreven staat. Maar ja, dat is met alles zo. Het is ook iets wat ik eerst wil uitproberen om er een oordeel over te kunnen geven.…

De persfotografen richtten hun lenzen gretig op het met een snoezig pruikje schaamhaar bedekte partijjuweel. Over de stelling – beter een vegetariër in een Hummer dan een carnivoor op de fiets – had niemand het meer. Marianne was hot. Maar buiten mijn klamme bed, beklijft alleen de vergelijking.…

Als wij in Nederland democratisch zouden kiezen voor leider Y en leider Y wil alle mannen met een bril laten steriliseren (zelf heb ik lenzen) dan is dat voor mannen met een bril niet leuk. Maar ja; dat is democratie, de meeste stemmen gelden en je kunt niet zomaar de spelregels veranderen als je het spel aan het verliezen bent.…

Wablief en sorry, omdat ik soms ongewild tegen mensen aan loop, want ik weiger lenzen te dragen, en een bril nog minder. Als ik de bereidingswijze van mijn diepvriesmaaltijden wil lezen, weet ik niet of ik de verpakking ver of dichtbij moet houden. Geen van beide helpt.…

Mijn ogen waren trots zat dat ze lenzen op hun oogvocht hadden liggen. Het gaf ze bestaansrecht. Na een hapering tussen mijn hersenen en mijn ogen kwam er toch witte rook. Lezen die tekst! Ik heb er nog spijt van, dat ik mijn ogen de vrijheid gaf om de tekst te registreren.…

Net als het indoen van mijn lenzen, het smeren van mijn boterham of het scannen van mijn chipkaart in de bus. Geen routine, geen kans op afstomping. Omdat ik niet kon sporten, wandelde ik vaker buiten. Ik zat niet langer met mijn hoofd in een doos, maar werd een blije doos. Met meer verwondering voor de natuur om me heen.…

Ze keek naar de dood, door de lenzen van een vlieg. Vertraagde schokkende beelden. De bijl trilde door de razernij, samengebald in een spier. De aders in zijn hals zwollen. Een tel later houwde de bijl. Adrenaline gutste door haar beneveld lichaam. Ze liet zich van de kruk vallen en plofte dof neer en scheurde haar wenkbrauw.…

Pas als ik op de fiets zit bedenk ik me...ik had mijn lenzen nog niet in vanmorgen........…

Misschien waren ze wel verweerd door het zand, de zon en de stress, misschien zijn de lenzen wel vervangen door kunststof. Hoe zou ik dan die speciale twinkeling kunnen herkennen? Ik dacht na over vroeger. Wie was ik eigenlijk zelf toen ik haar leerde kennen? Weet ik zelf nog wel wie ik was?…

Er is echter één ding dat ik wel bereikt heb, ze gaat haar ogen na laten kijken, want hoe ik ook wees, ze zag niet wat ik bedoelde, had bij een opticien twee jaar terug haar ogen op laten meten en was naar het Kruidvat gegaan, om daar goedkope lenzen aan te schaffen!…

Via zijn nieuwe lenzen ziet hij nu veel helderder en kleurrijker. Samen met Cora gaat hij een paar keer per jaar naar Egypte, vooral om lekker in de warmte te gaan zwemmen. Inmiddels is hij weer full-time dichter, zoals zijn literaire loopbaan ooit is begonnen. Hij haat de dictatuur van het non-elitaire realisme.…

Je vader was Waldo Spider Lenz Cesar, een socioloog en journalist. Je moeder was Maria Luiza Cruz. Je familie was van een beschaafde, protestantse middenklasse. Op je zesde dicteerde je al gedichten aan je moeder. Je vader was samen met de uitgever Enio Silveira mede-oprichter en redacteur van de Oecomenische Vrede en Aarde.…

Maar als het er écht op aankwam, dacht ik juist te weinig na: sleutels kwijt, tas in de trein laten liggen, lenzen verliezen (ik lag regelmatig op mijn knieën, wanhopig de vloer aftastend). Ik was met mijn hoofd bezig: denken, lezen, denken, lezen. Het klinkt misschien intelligent, maar dat is niet per se zo.…

Deze broers verzorgden het tijdschrift 'Iris', waar Goethe, Heinse, Jakob Michael Reinhold Lenz en jouw oma in publiceerden. De schrijver Jakob Lenz was de zoon van de piëtistische dominee Christian David Lenz en hij was verliefd op de domineesdochter Friederike Elisabeth Brion, maar zij niet op hem.…

Net als het indoen van mijn lenzen, het smeren van mijn boterham, het scannen van mijn chipkaart in de bus. Niks geen routine, geen kans op afstomping. Omdat ik nu niet kan sporten, wandel ik vaker buiten. Ik zit niet langer met mijn hoofd in een ‘doos’ maar voel ten volle dat ik leef.…