Alle inzendingen over lie

koer-lie koer-lie saluut lieve vogels jullie zijn zo van jezelf zo heel erg van het duin bedankt fluitertjes…

Regenbogen kunnen alleen ontstaan als zon en regen tegelijkertijd bestaan vreugde en verdriet in je hart verborgen zullen ook daar voor de mooiste kleuren zorgen…

Als in een winterlandschap eensklaps een zonovergoten deken de aarde omhelst heb ik het gevoeld hoe het zou kunnen zijn een nieuw begin opstaan als een sneeuwklokje lengende dagen licht over de bedreigde aarde een droom van vrede ik heb het gezien een zon die blijft schijnen een witte duif die opvliegt en de aarde die zich…

Op 22 maart 2010 verscheen haar tweede album 'Ten', met 'Hearts Don't Lie'. Ze verscheen topless in het tijdschrift FHM, waar ze later spijt van had. Op 2 september 2013 verscheen haar derde album 'The Sting', met haar meeslepende en opzwepende song 'Symmetry'.…

Sha-la-lie is de nieuwe strijdkreet.…

Zijn all-time lijflied was ‘It’s A Sin To Tell A Lie’. Daarmee opende en besloot Bygraves jarenlang zijn interpretatie van medley-zingen. Iemand vertelde me, trouwens, dat de moderne XITE-singalongs, te beluisteren op zaterdagavonden, een bruikbaar format zijn en dat de productiekosten zeer laag zijn.…

Het lijflied van Bygraves was ‘It’s A Sin To Tell A Lie’. Daarmee opende en besloot hij jarenlang zijn persoonlijke interpretatie van medley-zingen. Het was een soort Toppers-avant la lettre, maar dan uitgevoerd door een enkele Britse grapjas.…

Sinds die avond vraag ik me af of jij me echte liefde gaf Je was zo zuiver en onbeschreven en toch twijfel ik aan de gebreken die onze hartstocht kunnen wreken Kan het ooit goed verlopen als je me niet zegt aan wie je je gedachten wilt ontbloten Kan ik je alles geven wanneer jij door valse gevoelens begint te beven Kan het zijn…

Meten is weten, dus kom maar eens hier met meetlint en potlood en een flink stuk papier Nu ga je me meten van top tot teen want persoonlijke maten die ken ik alleen. Kom op, niet verlegen ja, meet me ook daar ... Heb je alles gehad is het helemaal klaar ook mijn huid en mijn haar, ieder stukje gedaan, dan kun je me nu aan het optellen…

Jouw lichaam ken ik als een landkaart van streken die ik vaak bezocht; elke glooiing, elke bocht moedervlek of litteken... Ik navigeer heerlijk met mijn handen over je huid. Onweerstaanbaar, begeerlijk. Ik zoen de sproeten op je rechterbil en via de kuiltjes in je onderrug glijden mijn lippen naar boven richting linkerarm met je Drakentatoeage…

In jouw ogen staan regenbogen die regen doen verdwijnen. De zon gaat schijnen in mijn hart.…

ik dank je voor die letterlakstiften je veramuseert me ik bloos je tilt me hoger dan de bank schudt mijn boezem tot boter en ik bewaar alle herinneringen cool zonder kat in de kast je wiegt me steeds de wilgen in zo teder als het duistert schommelt me liever in die stoel moederlijk onvoorwaardelijk draagt me nog een keer op je heupen…

Niemand was verlegen om de mond open te doen, niemand schaamde zich zijn stem. Het huis weergalmde van lied. Je zong in de keuken bij het schoenenpoetsen, je zong in de gang, je zong in alle kamers, in de huiskamer, de slaapkamer, de beste kamer. En dat was nooit een zacht geneurie, maar een luid gejuich, vol uit de borst. Ook de bovenburen zongen…

Niet de liefde laat ons in de steek, maar wij laten de liefde in de steek.…

nog voor het feest gaan we weer even kijken in je bloementuin nee niet voorzichtig aan we staan juist midden in het leven wijs ze maar aan de kleuren die jij aarde hebt gegeven het stille groen van een verlegen puber toen twee knoppen die in alle schoonheid zijn ontloken hebben volwassenheid begroet en maken met de jongste…

in elk van mijn dromen illusies steeds verloren stuk voor stuk tenietgedaan telkens weer op zoek gegaan naar het beeld in de schemering duistere ogen een stem in de fluistering woorden in de nacht die telkens weer bekoren illusies elke nacht zijn het enkel dromen of jou die ik verwacht…

ik voel magie in bijna bewogen gordijnen weet je daar thuis in mogelijk verschijnen je bent mysterie kijk naar je raam zie niets bewegen lees wel je naam je licht in het donker een schaduw te veel is even een domper dacht je alleen je rust in het ochtend- ontwakende huis groeit zacht met de zon in een vogel die fluit ik ken…

wat als je verliefd bent, maar hij heeft een vriendin, ik heb nooit wat voor haar gevoeld, het was allemaal met tegenzin, ik ga met haar uit medelijden, ik kom er alleen niet meer uit, het liefst wil ik bij jou zijn, maar ik ben te zwak voor dat besluit, je woont al acht jaar samen, zo erg kan het toch niet zijn, nu dat ik jou heb leren…

zinnen zijn me weer ontschoten er is iets uit mijn brein ontsproten dat ik eventjes niet vat tussenregels witten kleuren vragen laten meningen vervagen en de tekst vlakt af ik schreef een speelbal voor de wind een gedachte nog die niemand vindt…

Sluiers van mist Hullen zich om ons De wereld niet toelatend Sluiers van mist Als wit satijn Gevangen in onze liefde De tijd is zó ver weg Alleen ons en niemand anders Sluiers van liefde Omsluiten onze lichamen In zoveel passie Vervullend onze gedachten Sluiers van mist Fluisteren het verhaal Van een liefde tussen ons Sluiers van…

de airmiles in haar ogen lonken mij haast om mee te vliegen warm gevoel stijgt op zij blijft zitten kijkt vluchtig rond proefvlucht afgekeurd klapwiekend zijn wij ledige lucht…

Zacht fluisterde jij die woordjes in mijn oor, een liefdesgedicht, je kuste mijn mond, en, met gesloten ogen gingen wij door, waarbij ik vanzelf jouw warme lippen vond. Dat moet liefde zijn geweest, het was zo puur, waarom , waarom, ging dit voorbij? ik huil om dit verlies elke minuut, uur na uur. Was het een sprookje, waarin ik leefde?…

oren dansen op muziek uit duizenden violen in geelblauw ze wuiven ogen mee naar volle tafels opgedist in verzen parels in de stem in zinnen en toch onzin woorden breken hun betekenis versnipperen tot letters die ze zijn violen wuiven geel en blauw…

Vol paniek en angstgevoel, Zat ik hijgend op de trap, Een ellendig voorgevoel... Plots stond hij daar, Met in zijn hoofd wat woorden, Voor praten was hij nog niet klaar, Het waren mijn ogen die hem stoorden, Kansloos zocht ik naar 'n blik, Een blik die mij ontvangen zou, In de stilte, die alles zei, Bekwam ik van de schrik, Het was verdomme…

turend langs je wangen naar de zachtheid van je gezicht praat ik met je ogen waarmee het hart beroeren kan gevangen in je ziel kijk je vragend of ik je helpen kan geef me je hand want met één vinger kan ik niet spelen…

al die momenten wegen ze zijn nooit langer dan ze duren leven voort op een pad van sintels in Spitsenbergen dan weer Groenland Andijk of een gewone wijk een stad op stelten zitten verdekt onder mijn kasten of naast me op de bank geboeid ineen geslagen als halswervel zonder wrevel blauw van binnen degelijk draadloos verbonden…

Ik was jong , maar niet dom Ik was gewoon stom verliefd, En jij was mijn hartedief, Je had het veroverd, en gebroken De scherven liet je achter voor mij om op te rapen Tot de dag van vandaag kun je er niet over praten. Scherven praten niet, die snijden...…

De waarheid is zelden zuiver en nooit eenvoudig.…

Ik houd van het proza, dat als een man op mij toekomt, met schitterende ogen, met een luide stem, ademend, en met grote gebaren van handen. Ik wil de schrijver er in zien lachen en schreien, horen fluisteren en roepen, voelen zuchten en hijgen. Ik wil, dat zijn taal als een tastbaar en klinkend organisme voor mij opdoeme, ik wil dat, als ik hem lees…

Als een vlinder in zijn vrijheid dwarrel ik in mijn sas over wolken terug naar de tijd waar het samenzijn ooit was het verleden mocht niet baten wat toen gewoon was klinkt nu gek maar waar wij eens samen zaten voel ik nu die lege plek het was te mooi om waar te zijn jij en ik, ik en jij maar ons geluk brengt nu die pijn waarom bleef jij…