Alle inzendingen over moeheid

Verdraagzaamheid is in vele gevallen maar een vorm van moeheid.…

Ik voel haar moeheid...…

Ik ben mijzelf verloren Op een doordeweekse dag Ik had me nog geschoren En ik droeg ook zelfs een lach Ik had mijn leren jas aan En alles op een rijtje Ik zou een blokje om gaan Of even naar mijn meidje Maar ergens halverwege Is het het toch misgegaan Van moeheid neergezegen Ben ik niet meer opgestaan Wie ziet in mij nog waarde Het…

Er zit een dreiging in de wallen onder onze ogen en op de bedrand hebben wij onszelf met moeheid zo belogen dat er onverwacht wat aarzeling ontstaat, een nacht die liefde overslaat. Wij leggen ons - ontmaskerd als een paar - de afstand op, die egels met hun stekels prikken voor elkaar.…

je lest de dorst stilt de honger luwt mijn woede en geeft weer zin ik voel me bevrijd als jij langskomt schep ik ruimte voor jouw plaats ik verruil mijn stad zoek nieuw leven ik maak me zwanger door jou te wensen als je roept sta ik op streef ik een dag voorbij de moeheid die kwelt en verwart…

Een meisje wiegt en windt zich in de dans Bij 't kwelen van heur zusters dubbelfluit; Hun vreugd verwelkt niet, eeuwig bloeit hun krans, En door geen moeheid wordt die voet gestuit.…

Het hoofd raakt leeg De zinnen worden korter Ik slijp nog wel de geest Maar ’t gaat niet vlotter De wil me te verzetten wil niet opstaan uit de luie stoel Toch ga ik het nog eens weer proberen ‘t stellen van een doel Die moeheid en droefgeestigheid die twijfel aan de zin sluipen bij mij in Gelatenheid wordt regelmaat De tijd tikt…

met de hand geschilderd: Dekevelaer, Adriaanssens en Vergauw Zij zijn mannen met betrouwbaar en vertrouwbaar open gelaat Op het land bij de stijgende ochtendzon En 's avonds bij de haard waar de lamp is opgehangen Over het zandpad gaat een vrouw, bezweet en stoffig Zij draagt een kan petroleum en een roggebrood Haar kind schreiend van moeheid…

Ieder moment gaat toch zo snel voorbij zoals de mensen die ik niet meer zie gaan of komen of die ik niet langer plaatsen kan hun gezicht en reeds lang vergeten namen die stiekem door de tand des tijds uit mijn geheugen zijn gestolen Het perkament neemt van het lijf bezit de moeheid; ik voel ze meer en meer de helse pijn in broze oude botten…

Lang blijf ik er niet over denken, m'n moeheid wil me dat niet schenken. Ik kan niet meer blijven staan en moet maar eens slapen gaan. Die grauwe, benauwde, zwarte nacht sluit mij in zijn 'armen'. En houdt over mij de wacht, hij wilt zich over mij erbarmen.…

.....en op dat bankje in het park, waarover Vondels stenen, zwarte gestalte met nietsziende ogen scheen te waken; op dat bankje, naast mijn tante, kregen de woorden die ik uitsprak over mijn ziekte, ouderdom en ongeluk een zelfstandige werking, alsof woorden altijd, noodzakelijkerwijs een waarheid bevatten; mijn eigen woorden gingen een zelfstandig…

Als ik denk aan je vreugde en verdriet, De pijn die men dan even ziet, Of de schoonheid van je lach, Je moeheid aan ‘t einde van de dag. Als ik denk aan je mooie lieve ogen, Grijs groen en vol van mededogen, Aan de manier waarop je loopt, Of op betere tijden hoopt.…

En onbeschut voor 't zonnevuur Lag 't slaperige land Te domlen in het middaguur, Door moeheid overmand. Het was zó stil, zó stil.... De vogels droomden op hun tak, Het windje sliep op 't watervlak, En rustte koel en stil.…

Ik slaap zoals een ongeboren kind zou slapen in uw schoot, En drink uw koele donkre kracht in nachtelijke dood, En elke nieuwe morgen in het nieuwe licht Rijs ik op sterker vleuglen, Moeder, weg uit uw gezicht: Als ziel en vogel die zijn moeheid dichtst aan uw hart verslaat, Die stijgt en zingt het naast bij God met iedren dageraad...…

de pijn kijken naar binnen zien hun verleden hebben overwonnen kennen jouw verdriet laat ze komen vrij van vrees toon je wonden zij schrikken niet hulp is nodig dat wordt geboden ontgrendel luiken open je blinden snakkend naar adem doe je verhaal lucht stroomt binnen spanning lost op de kracht overwint moeheid…

Zij heeft moeite met ademhalen, een middenrif te dicht op de longen veroorzaakt versnelde moeheid. Vroeger kon ze alles, had ze niemand nodig, nu merk je soms de irritatie. Vandaag zouden we boodschappen doen ivm een feest dat ze aanstaand weekend voor haar familie wilde geven.…

Hij fietst van franeker naar harlingen en stopt heel vaak onderweg wegens moeheid. Aan zee ziet hij boten naar de eilanden hij stapt zomaar op. Aan boord gaat hij aan dek zitten het is hem te druk met al die mensen om zich heen en hij wil roken maar dat mag niet. Hij belt mama hij wordt wat bang maar ze neemt niet op.…

Er zou een soort Trump-moeheid kunnen ontstaan zoals wij dat in Nederland hebben met Wilders: we letten niet meer zo op wat hij zegt, laat hem maar piassen. Maar je hoeft een krant van binnenland of buitenland maar open te slaan, of de Donald domineert nog steeds dagelijks het nieuws.…

Zijn hoofd voelde donzig van moeheid; zijne gedachte dreef in het grote ijle. Maar de poort werd langzaam, geluidloos geopend en een grauwe, grijze man vroeg met holle stem ... De Toerist smeekte gastvrijheid af ... De grauwe, grijze man weigerde niet, maar zijn stem klonk de Toerist vreemd in de oren.…

De onmetelijke wil om door te dringen tot de kern, tilde me door de moeheid die me overviel en door de gedachtebarrière heen, naar het zien... Naakt stond ze ineens voor me, de waarheid en keek me recht in de ogen.…

Die Turken zijn zo dom nog niet - zij wachten niet tot hun bruggen door metaal- of andere moeheid in elkaar donderen - een fikkie is genoeg. In ons land is dat anders, want Martinus Nijhoff ging nog naar “Bommel om de brug te zien”, maar hij zou vandaag de dag van een kouwe kermis thuis komen.…

De moeheid maakt me onverschillig, ze is sterker dan ik dus mag zij het doen. Dat alleen zijn maakt me rustig. Ik slenter wat en vind wat van de dingen die ik hoor en zie. Ik heb geen route, geen plan. Ik word wakker met een unheimisch gevoel, kan wat echt is even niet van werkelijkheid onderscheiden.…

Een vicieuze cirkel, gebroken nachten en chronische moeheid zijn het gevolg. Wij zijn echter niet de enigen die last hebben van een virus. Op mijn werk word ik regelmatig gewaarschuwd voor een computervirus. De massa-mailing-wormen zijn erg in. Als het Mr.…

Lost dat moeheid op, eh nee geloof ik want ik heb het nog, met dat verschil dat we er nu wel uitgegaan zijn, net als gisteren....…

Toen die wat zakte was er een enorme moeheid en zat ik van teen tot lies in het gips, dus afhankelijk van hulp. Die moest ik organiseren, maar deze kwam wel, elke dag opnieuw. Het was geen leuke tijd, maar ik wist ‘het komt weer goed’. Het was doorkomen, afwachten, accepteren, rusten en later langzaamaan oefenen.…

Ze voelt verdriet en moeheid, melancholie en teleurstelling in die blik. "Ik zal je gelukkig maken", lacht ze hem toe. "Ik, ik zal… ." Maar dan maakt onzekerheid zich van haar meester. Wat als ze daarmee te ver zou gaan? Wat als hij? Tenslotte is hij niet alleen. En zij laat hem los. Ze wil er verder niet meer over denken.…

De liefde van mijn moeder maakt mij altijd weer gelukkig en nu het weer goed met me gaat krijg ik een tweede kans in het leven, al is dat na jaren van angsten en moeheid. Ook Aurahealings en Reiki helpen mij om de batterijen weer op te laden, net als de Zon.…

Zouden we dat nou wel doen, daar komen we net vandaan, zeg ik met een zachte stem die niet van mezelf lijkt te komen, moeheid overvalt me ook nog en dan moet er niet teveel mis meer gaan, want het huilen staat me nader dan het lachen. Dan komt de vraag: waar denk je dat we dan heen moeten?…

Moeheid en hoofdpijn schijnen de meest voorkomende symptomen bij patiënten die lijden aan Covid-19 te zijn. Naast reuk- zowel als smaakverlies, hoesten, kortademigheid en koorts, hoewel deze kenmerken minder vaak bleken/blijken voor te komen.…

Social media staan bol van verontwaardiging en moeheid van mensen die alle praatjes meer dan beu zijn. Wie kan je nog geloven en wie niet? Als u een beetje inzicht wil krijgen in de verkiezingsprogramma’s van de politieke partijen dan zou u een kijkje kunnen nemen op de site van OpinieZ.…