Alle inzendingen over momentopname

Het is maar net op welke knop men drukt, de een maakt slachtoffers en ik een momentopname...…

Eén foto wordt een testament, Eén blik naar een klein moment, Blootsvoets en duizendschoon, De wereld verandert licht van toon. Twee harten in één ritme Kleuren het beeld in ware dromen, Zolang dit beeld zal bestaan Gaat voor mij de wereld open. Tranen vormen treden van geluk, Tederheid gaat over grenzen, Warmte zindert door stilte…

Meelopend met de tijd haasten de managers zich het leven door geen seconde blijft onbenut altijd onder tijdsdruk Managers van de eigen tijd opgezweept, voortgedreven slaven van de klok onbewust van hun wrok Targets moeten worden gehaald verpakt in tijdloze pakken branden ze in no time op eindigend als wrakken…

Vruchtgebruik van een momentopname, digitaal geen woorden voor. Ademloos druk ik af en beken kleur. Punt. Uit.…

Het Damrak, propvol met reclameborden wordt nu - al blijft het een momentopname - ontdaan van alle schreeuwende reclame: De straat moet voor één dag een plaatje worden. Dus maken wij in al het feestgedruis alléén reclame voor het koningshuis.…

alleen de drukte voorbij van de eendagsvliegen ik voel me verbonden met de overkant waar er rust is niemand me opjaagt waar is mijn hart dat geloofde in vriendschap voor het leven nu omgeven door een zwarte kleur de nacht valt vroeg binnen ik verdwijn als een stip in de duisternis mijn ogen vallen toe een verscheurende momentopname…

karaf met lust tot op de bodem leeg gezopen zijn zij fladderzat en zwijgend uit elkaar gekropen…

De wind duwt wolken naar hun bestemming, Want als het regent, proef ik de sappen van de horizon, bomen dansen, schudden takken droog en gaan, de wereld luistert hoe vogels spreken en smeken om verlichting Het is zondag, ik ben hier, maar waar vandaan ? Ik ben alleen met de rest, ons vroege hart stuurt wegen afgelegen Vlinders…

In het bos Wandelde ik door de foto Die ik de voorgaande Dag had geschoten Daar kwam ik Olga tegen Lerares Nederlands maar wel Heel gewoon gebleven Dat heeft mij zeer verdroten.…

De volgende ochtend (momentopname) las ik vaak in verbazing gisteren terug. Boos, verdrietig, onbeholpen, blijbloesemend de lente in. Ik heb er nooit een draai aan kunnen geven maar wel er mee leren leven. Driek was een exponent, zijn taal tot kunst verheven, wat een heerlijke vent, onuitwisbare indruk.…

die foto zal nimmer genomen worden, ik trek mij helemaal terug sluitertijd diafragma het betekent niets als het licht er niet is voor jou, alleen voor jou verdwijn ik van het toneel langzaam dooft het licht…

Op zijn best is het een momentopname van een vluchtige gemoedstoestand. En toch moet ik het doen met die momentopname: met mijn huidige context, mijn huidige gemoedstoestand en mijn huidige inschatting. Want die combinatie vormt de basis voor de volgende stap op mijn levenspad.…

Het zijn gelukkig nog maar enkele aaneenschakelingen van een momentopname die je zo af en toe een gevoel van desoriëntatie bezorgen. Je leeft vandaag! Morgen en de tijd erna lijken soms heel ver weg; gisteren en het verdere verleden echter akelig of aangenaam dichtbij. Geen zorg, je komt er wel uit. Je leeft vandaag!…

Iemand vroeg me eens of ik niet een roman wilde schrijven, een roman over de beklemming, de eenzaamheid, de waanzin. Een autobiografie waarin ik de verveling in kaart zou brengen, de lusteloosheid in hoofdstukken zou opsplitsen, God in alinea’s zou delen, en zou uitweiden tot in detail over de genadeloosheid en de volstrekte willekeur van het woord,…

Met woorden worden momentopnamen in je geheugen gegrift, soms onvergetelijk, soms met één veeg weer weggemaaid. Woorden, gespeld met wervelende letters, gegoten in zingende lettergrepen. Woorden!…

werk in uitvoering had de eerste indruk kunnen zijn ware het niet dat de bever zich heeft laten inspireren door een zekere Nefertete dit te mogen aanschouwen langs de oevers van de Glomma is niet een ieder gegeven vandaar dit bewijs in full-colour een kunststukje dat helaas alweer bijna verloren moet zijn gegaan…

Veel foto's zijn momentopnamen van een landschap dat in noodtempo aan het veranderen is.…

Het geduld is ook snel op alsof de Corona-Crisis niet een momentopname is, een stip, een fractie, en een waan van de dag, een nieuwe nationale obsessie bij gebrek aan ander nieuws, alsof het in het leven niet gaat om meer diepgaande en vergaande processen op het gebied van de zelfkennis en de bezinning en verwondering die een leven lang kunnen duren…

Het was een moment in de aaneenschakeling van momenten die mijn leven vormt, een eenmalig moment waarop ik opnieuw de vijver aanschouwde die daar lag te glanzen met in de verte de houten brug. Twintig jaar daarvoor zat ik op haar grassige oevers met mijn minnaar en keek ik naar de eenden, ganzen en zwanen die klapperden met hun voorwereldlijk aandoende…

De onherbergzame heilloze oorden die de "Geestelijke Gezondheidszorg" voor haar slachtoffers en gedupeerden reserveert, konden nooit een thuis voor haar vormen; integendeel. De geestesziekte joeg haar op en verjoeg haar uit alle comfortabele, geruststellende en weldadige regionen van de zogenoemde "normale wereld". Kortom de heilzame en geluk verschaffende…

Het was een moment in de aaneenschakeling van momenten die mijn leven vormt, een eenmalig moment, waarop ik opnieuw de vijver aanschouwde, die daar lag te glanzen met in de verte de houten brug. Twintig jaar daarvoor zat ik op haar grassige oevers met mijn vriend en keek ik naar eenden, ganzen en zwanen die klapperden met hun voorwereldlijk aandoende…

Ze komt en gaat en laat als onlosmakelijk aan haar doen en laten verbonden overal haar sporen na: een momentopname dat als een foto op de tafel tussen de glazen ligt, een flard gesprek, een mening in de tijd gekrast, een luisterend oor, een paar woorden die ergens rondslingeren als vlugge krabbels op stukjes papier; hoe dan ook de ingrediënten waar…

Een momentopname uit het toneelstuk dat Leven heet. Het ging zo. Ik zat op de fiets en zag links van mij op de stoep een man van rond de veertig lopen. Hij was modern gekleed en had een sjaal om zijn hoofd – opgebonden zoals de piraten vroeger deden; helemaal strak om zijn hoofd, een knoopje achterop.…

Een grijs, stenen beeld van de Christusfiguur in het gezelschap van een discipel bewaakt of beschermt de tuin, gelegen aan de Korvelseweg van de nabijlegen psychiatrische kliniek alsof het een symbool zou moeten zijn van het immense leed dat hier zonder twijfel aan de orde is. In de kille, kale en uitgestrekte gangen, kamers en ruimten van deze voorziening…

Beschouw het eerder als een momentopname. Die dag sprong jouw verhaal er net ietsje meer bovenuit, of het gedicht dat je plaatste ontroerde diep. Het geeft voldoening, grote voldoening, en voor mij is het één van de redenen om ermee door te gaan. Om niet op te geven. Want weet je, hoe langer je schrijft, hoe meer je groeit in dat schrijven.…

Het tijdsbeeld van toen is een momentopname, niets blijft hetzelfde. Weer terug naar nu. Ver van mijn geboorteplek, in Zuid-Frankrijk, begint de zon door het grijze wolkendek te schijnen. De rij narcissen-in-de-groei koester zich in het licht, het gras er omheen is vochtig en zacht.…

Sneeuw is een momentopname. Niet formeel te conceptualiseren of samen te vatten, blijft je verstand te boven gaan. Sneeuw moet je voelen zoals alleen sneeuw onze breinstromen welhaast sensueel kan prikkelen. Vrijwel altijd bij het kraken van de dag. Later kan ook maar lukt tegenwoordig zelden. Teveel drukte en vuiligheid aan de knikker.…

Na heel wat tumult namen ze eindelijk plaats en kon ik aan de momentopname beginnen. Ik zag terloops dat er Pita op het menu stond. Daar Jezus net aan het doorgeefluik van de keuken zat, werd de schotel met broodjes aan hem gegeven. Eén voor één gaf hij ze door met de woorden; ‘haast U, want ze zijn warm!’ Dorst werd er evenmin geleden.…

En - terwijl we toch enkele punten van kritiek hebben – op twee gevaarlijke overgangsplaatsen waren in geen velden of wegen politie of seingevers te bespeuren, maar dat was misschien een momentopname.…

Je kunt de ontwikkelingen niet even stilzetten voor een momentopname. Ad 5: Nee, het zandkorreltje had niet anders kunnen liggen en voor de rest: ja! Ad 6: Ja! Het had alleen maar anders kunnen zijn áls er ook in de voorafgaande causale reeks iets anders zou zijn geweest dan het was.…