Alle inzendingen over portier

Voor obers en portiers ben ik het bangst. Een klein vergrijp tegen de etiquette moet ik bekopen met een blik die kwetst.…

De portier bij de draaideur met afgewaaide pet vertelt mij dat het hotel ontruimd moet worden. Ik moet naar binnen om mijn kleren op te halen. Nee,zegt de portier niemand mag meer naar binnen. Ja, maar zeg ik, dat kan toch niet, wat een ellende. Wat een ellende voor de mensen die nu op zee zijn, zegt de portier stoïcijns.…

ja alles werd zwart opeens nacht, waarin ik weende in misère met de Beaujolais de bloemkool de portier en zijn kruiswoordpuzzel toen ben ik gaan lopen het begon zacht te regenen langs de maas die koude maas…

Hoe krijg je weer een bodempje in de schatkist, nou daar weet de sterke arm wel raad mee, want: ze moest naar het ziekenhuis, rijden met zijn tweetjes en dan zegt hij: stop hier maar, voor een rood licht overigens ook nog maar dit terzijde, zegt: weet je, stap hier uit en rijd een paar rondjes of zoek een plekje, dan ga ik vast naar binnen, ben zo klaar…

De Heer gaf audiëntie aan Sint Pieter En wijzend op een stapeltje papier Gaf Hij zijn allerheiligste portier Hoogst ongenadig op zijn sodemieter: "Van Alders heb ik dit rapport ontvangen: De Hemel heeft totaal geen nooduitgangen!"…

Maar de portier, die toen naar buiten kwam Zegt: Allah heeft genoeg van dat geram…

Voorbij de angst, de weemoed, de haat, de eenzaamheid 's nachts als ik alleen sliep of me de dag in dronk in het nachtcafé met pooiers, portiers en palingboeren.…

Men rijdt niet weg dus af en toe werp ik een blik naar buiten, dan gaat er eerst één portier open en zij stapt uit zijn wagen, om in haar eigen auto te stappen, maar: dan gaat ook zijn portier open, hij stapt uit, ziet mij op balkon zitten en talmt met de overstap.…

ga aan de haal met mijn ziel maar weet je ik grijp je kus dan maar de kiel van ons bootje een tijdje ik duik in het water jij golft wat later we spelen in spetterend nat zoveel plezier hebben wij met elkaar nooit gehad ja ooit in een bad dat we betaalden met tweedehands namen we waren licht zat de portier van de nacht…

zichtbaar voorportaal de kerk kiert open een norse portier portretteert mijn trekken fragieler dan ze eigenlijk zijn ik ken de woorden die mij toegang kunnen verschaffen maar ze stokken in gestamel in zegging wil ik mooi, hard en schoon doch mijn schalmei klinkt schamel duidelijk, ik kom niet binnen foutgekleurd verzet ik mijn zinnen…

het gebouw straalt gezag uit functionele autoriteit de vriendelijkheid van de portier compenseert de arrogantie van de macht hete koffie breekt het ijs schots en scheef vallen woorden in goede aarde vormen zinnen die verhelderend de situatie duiden drie kwartier later is wederzijds begrip basis voor een stevige handdruk de auto toont…

Ze zitten in de grote hal gedwee te wachten, voorzien van dode bloemen en van troostend fruit, tot de portier door middel van een belgeluid het sein zal geven om zich ziekenwaarts te jachten.…

Dichtslaande portieren ergens een hond die blaft en achter gesloten deuren een echtelijke ruzie waar iemand genadeloos wordt gestraft. De nacht met z'n geheimen die niet prijs worden gegeven donker, koud en kil verpest wordt iemands leven.…

hakken tikken door de straat bomen kijken wie daar gaat gewaarschuwd door de vogels muren kaatsen terug een raam vertoont gezicht ziet haar op de rug wie is er op de loop in het ritme van haar passen de schaduw wordt nu uitvergroot ze danst op gevels het tikken is gesmoord gestopt in het geluid van remmen portieren knallen haar…

Een Regiotaxi zal komen voorrijden en gedienstig zal de chauffeur het portier openen. In het restaurant zal de avond zich voortspoeden onder de conversatie van mijn beide vrienden bij ons diner.…

Wijnbergen, ceders en ravijnen, Gedoopt in het zacht avondrood, Vallen ons zo maar in de schoot Door de geopende portieren. De trein snijdt de meloen der wereld Met 't lemmet van zijn vaart uiteen; En blinkend vallen, één voor één, Arcadië, uw schijven open.…

Even later rijden wij het golfressort binnen waar wij worden tegengehouden door een portier met een ruitjespak aan.’ ‘Kutmorning,’zegt Ab. ‘Wat een mieters circuspak heeft u aan. U ken er zo de catwalk mee op. Van Bassie geleend? ‘Hebben de heren een uitnodiging?‘ vraagt de portier. ’Anders moet ik u weigeren’. ‘Ach heden,’ zegt Ab.…

Even later rijden wij het golfressort binnen waar wij worden tegengehouden door een portier met een ruitjespak aan.’ ‘Kutmorning,’zegt Fröhlich. ‘Wat een mieters circuspak heeft u aan. U kunt er zo de catwalk mee op. Van Bassie geleend? ‘ ‘Hebben de heren een uitnodiging?,‘ vraagt de portier. ’Anders moet ik u weigeren.’…

de Mini blijft staan op het bordes bij paleis 't Loo de portieren open ik zelf zit gehelmd op de racefiets een slang komt uit de auto gekropen een arend met grijpgrage klauwen tilt de Mini op en neemt hem mee ik trap wild de pedalen rond maar kom niet verder o nee boven mijn hoofd laat de arend de Mini los die suist naar benee juist als…

Híj heeft de tegenwoordigheid van geest zijn portier open te trappen. Zíj zit versuft voorover achter het stuur. Tot die reddende brandweerman haar verwrongen portier openbreekt… Een paar dagen later zie ik het wrak bij de garage. Het achterstuk als een harmonica tot aan de voorbank ingedrukt. De achterbank één plat pakketje.…

Gebogen met een lachend gezicht, lonkt zij langs portieren heen. Valse liefde, als was het echt, even de ware, voor hem alleen. Mannen zwermen gonzend geil, rond deze vlinder van de nacht. Gedreven door lust en drift, die naar bevrediging smacht. Verslaving heeft haar gedwongen, een dag niet gespoten is niet geleefd.…

Terwijl ik het portier opende, reed het elfjarige buurjongetje met zijn autoped een krasje in mijn portier. ‘Waarom lig jij nog niet op bed’, schreeuwde ik beheerst. Want ik ben een kalm mens. En altijd vriendelijk, haha. Nee, ik ben serieus, hoor. Afijn, bij de pomp gekomen, gaf ik aan pompman Arie mijn bestelling door.…

Een hond is iemand, die van zijn baas bijzonder veel houdt, Die hij, om zo te spreken, als zijn derde vader beschouwt, En die hem dikwijls een hele boerenwoning toevertrouwt, Waar hij door zijn blaffen bedelaars en dieven vandaan weet te jagen En de post van portier waarneemt, zonder er ooit geld voor te vragen.…

Het portier werd alsnog zwijgend geopend en de desbetreffende heer stapte hijgend en steunend de bus in, mij uitvoerig bedankend. Ik had mezelf niet voor niets voorgenomen dat ik in de toekomst iedereen die hulp nodig heeft, zou proberen te helpen.…

Bjarne vertelde de gespierde portier dat hij om elf uur een afspraak had. Hij zag een vage glimlach op zijn gezicht. “Met wie?” vroeg de portier. De onrustige Bjarne haalde het papier uit de binnenzak van zijn jas, zocht naar de naam en noemde die.…

Als ze uitgestapt zijn, zegt de vader, steunend op de rand van het portier: 'Heerlijk. Thuis.' De zoon kijkt naar hem. Hij ziet een breekbare man, de huid strak over zijn schedel, gelig. De net gekregen uitslag van de ziekenhuisonderzoeken is hem aan te zien. 'Koffie. Goeie koffie. Niet zo'n automatenbak,' zegt de vader.…

doet de portier een poging en zowaar Jan Marinus herinnert het zich zowaar. Met een zucht spoed hij zich naar het parlement waar hij zijn paperclips, bicpennen en lege ordners in een verhuisdoos mag proppen. Zijn collega’s zijn al klaar met verhuizen.…

Ik open mijn portier en snuif de ‘Belgische lucht’ op. Ja, zo ruikt België, een mengeling van Berliner bollen, industriestank, zonnebrand en gele priklimonade. Berliner bollen, Boules de Berlin, zoals mijn moeder ze altijd bekakt noemde, die op een groot houten dienblad uitgestald lagen.…

Het portier zwaaide open, een in het zwart geklede chauffeur stapte uit en hield het achterste portier voor mij open. Zonder een woord te zeggen reed hij de straat uit. Door de donkere ruiten zag de buitenwereld er mistig uit. Ik keek hoe de stad voorbij gleed.…

Het portier gaat open en achter het stuur vandaan werkt zich behendig een vriendelijke meneer naar buiten. Steunend op krukken komt hij kwiek op ons af, ondanks het feit dat hij... maar één been heeft! ‘Gaat het niet dames?’, lacht hij. En met één handbeweging klapt hij de rolstoel uit: ‘Instijgen maar!’…