Alle inzendingen over recensent

Ei, al lente?…hm, dat ’s vroeg! En dat gaat maar zonder vragen! Vreeslijk lengen toch die dagen!… ’t Had waarachtig tijd genoeg!… ’t Endje zal de last wel dragen!- Nu; het licht er toe… ’t Is fris… Brrr ! Als dát nu zefier* is! Hiet dat warm? het vriest, pot domen!… En wat zie ik aan die bomen? Zou dat ook al mee gaan doen?… Al zijn leven!…

we lezen gedichten meestal doen ze ons niets woorden zijn geen gezichten emoties niet warm of koud voor liefde gaan we niet zwichten omdat niemand toch van ons houdt we kijken naar punten en komma’s voelen het ritme letten op rijm betasten de strofen op niet te veel gein altijd is er wel iets om te vitten bepalen wat dicht is te licht…

De recensent vond het helemaal niet erg: wat hij te zeggen had over een verloren muziekavond, kon ook in de helft van het normale aantal regels.…

mij is een kort leven beschoren wil herdacht worden naar behoren lees mijn testament mijnheer de recensent niet droogweg worden gecremeerd maar graag breeduit uitgesmeerd met lovend literair betoog een autopsie onder kundig oog van schrijvers die weten welke jambe niet te vergeten breng mij niet naar een columbarium leg mij…

Want een echte Recensent, Schoon ’t langoorigst dier der aarde, Houdt zich voor de knapste vent, Die ze sinds de chaos baarden; ’t Is zijn weerwraak op ’t Talent, Dat hij, tweede HANNIBAL*, Tot zijn kist vervolgen zal. Verder – lees toch nooit de boeken, Die ge kritiseren gaat.…

Onlangs was er op radio 1 een item over neprecensies op google. Aan het woord was een dakdekker wiens werk dat hogelijk werd gewaardeerd opeens duikelde in bijval. De man merkte dat aan zijn clientèle. Het bleek te gaan om het effect van neprecensies. Hij kreeg kort erop mailtjes waarin verzocht werd geld over te maken waarop de negatieve bijdragen…

Jij daagt mij uit jochie, je pretendeert een criticus te zijn knullie, een recensent nog wel broekemans. Wel, je krijgt je kans, vertel hier je verhaal dan maar zonder tot een bedenkelijk niveau te vervallen zoals je in je reacties deed tot nu toe.…

) het witte doek gescheurd door averij de rolprent kleurde, maar de wilde haren wekten weldra lach en spotternij de eb werd nu het heersende getij het scherm zou nooit de diepgang openbaren je bent een vage figurant gebleven een dovend kaarsje aan het firmament de bijrol was je op het lijf geschreven en niemand zag je, zelfs geen recensent…

verbitterd keilde de dichter zijn veer en laatste sonnet in de puilende mand poëzie bekoorde niet langer het land verlaten door recensenten van eer wie durft zich nog wagen aan dicht en spraakleer aan eerlijke verzen waarin ‘t beeld zich brandt gekruid met wat humor, subtiel of saillant in lyrisch extraverte of ingetogen sfeer ?…

In de vorige aflevering schreef Louis Spohr over Beethovens wijze van dirigeren. Later bedacht ik nog dat dirigeren zo rond 1800 een wonderlijk en vooral onbekend beroep was. Het was de concertmeester die de concerten leidde, weliswaar niet meer met een rol papier, maar wanneer nodig wel met zijn strijkstok! Tot de orkesten te groot werden of de muziek…

Maar fakkelt een recensent je werk af met argumenten die rechtstreeks met jouw dichterschap hebben te maken, dan voel je je onrechtvaardig behandeld en gaan de sluizen van de verontwaardiging open.…

Recensenten zwammen in weelde tussen de letters van de kunst Gij, die het alfabet verdeelde verleende hen daarbij een gunst liefde voor taal laat letters dansen snoert soms critici de mond schrift en pen krijgen nieuwe kansen zij sluiten een uniek verbond vermaledijd maar soms ook geliefd worden commentaren ontvangen af en toe is een woord…

Ik haat het wanneer: mensen anderen omlaag halen, heb een hekel aan haat en nijd, het uitpluizen van het geschrevene, zinloos immers: recensenten, zijn hier echt niet nodig.…

De houing van de hedendaagse recensenten is slap, ze lopen allemaal als hondjes achter de schrijvers aan en verwachten dam wat lekkers als dank, met veel plezier getrakteerd door de zojuist besproken schrijver.…

Toch is hij dood en zal ik moeten meedrijven op de stroom van herinneringen en lofbetuigingen voor de veel te vroeg overleden schrijver, dichter, essayist, criticus, vertaler, recensent en columnist van het Nederlandse taalgebied. Ik herinner mij vooral de wallen. Mottige vent, ik heb het meer dan eens gedacht.…

En wind dat ik daar produceer, een echte recensent! Kunst met een grote C, ik heb het wel gezien. Gisteren bij mijn dochter: 't kind is een maand of tien. Zij heeft haar pamper vol gepoept en daarna vol gezeken. Háár doek in 't Rijksmuseum, dat zou pas potten breken!…

Mijn strengste recensent is trouwens het vrouwtje. In een onlangs gepubliceerde beschouwing ”Jaarlijkse Verdenking 1” beschreef ik een nogal onbenullig type, dat de indruk maakte een onaf knutselwerkje te zijn.…

- fie Ko - of - fie waar Armstrong op de maan enkel naar smachten kon wat Caesar node miste aan de Rubicon Bakje Koffie 'Waar is ons bakje troost' zuchten ze boven de Moerdijk het vlakke Vlaamse land is koffiemadammen rijk Ga er de wereldkaart op na er is wat wils voor elk in Ierland met een whiskey in Spanje warme melk Studenten recensenten…

Ze was zelf schrijfster en haar verhalen waren bijna altijd autobiografisch getint, ze zorgde alleen dat het nooit teveel opviel, soms werd het opgemerkt door een pientere recensent, maar vaak leek het toch alsof bijna alle literaire critici in slaap waren gesukkeld.…

Maar de recensent kijkt daar heel anders tegenaan, want: “Weliswaar duwt Oosterhoff de lezer een rookmachine van wartaal in het gezicht (…) maar (…enz.)” “Je hebt vaak geen idee wat het betekent en toch ben je er ondersteboven van.”…

Een recensent omschreef het als 'een coherent, diepgaand en krachtig geheel'. Een andere recensent benoemde het evenwicht en de precisie van jouw teksten. Je werd een nationale beroemdheid en men prees de zachtheid van de melodieën en de perfecte harmonie tussen vrouwelijkheid en mannelijkheid (het androgyn-zijn) in jouw werk.…

Van 1978 tot 1987 was hij recensent voor de NRC. In 1986 promoveerde hij in Utrecht op de poëzie van Gerrit Kouwenaar. Na 1978 werd hij full-time schrijver. In 1988 ontving hij de Vlag-en-wimpel vermelding en in 1990 de Sphinx-Cultuurprijs. Van 1988 tot 1991 was hij recensent voor De Volkskrant.…

De voornaamste recensenten waren hijzelf en Reinier Bakhuizen van den Brink. In 1843 vluchtte Bakhuizen van den Brink naar het buitenland vanwege enorme gokschulden. Sinds de drie genoemde heren ermee begonnen, geldt literaire kritiek ook als een genre.…

Daar denken veel mensen van: 'Die recensent is zo geleerd, daar kan ik niets mee.' Een negatieve uiting,van wie dan ook, wekt nieuwsgierigheid. Het zijn niet zomaar loze kreten. Toen Jan Cremer begin jaren zestig zijn onverbiddelijke bestseller lanceerde was het ach en wee geroep niet van de lucht.…

Ook volgens de paar recensenten die de moeite namen om een recensie te schrijven. Hendrik Klaassens heeft op deze site een prachtige recensie geschreven. Het draait er nu op uit dat ik een feestje in mijn eentje vier als er weer een boek verkocht is.…

Van 1986 tot 2011 was ik redactielid en recensente bij het literaire tijdschrift Concept. Tijdens mijn reizen schreef ik reisverslagen en daarnaast ging ik mij tijdens wandeltochten ook steeds meer toeleggen op het fotograferen. Ik leerde ceramiek maken en schreef gedichten bij mijn beelden. Af en toe schilderde en tekende ik wat.…

Het woord “Vergankelijkheid” kwam telkens terug in het artikel, het was duidelijk dat de recensent onder de indruk was van het werk van deze kunstenaar en diens tentoonstelling in Parijs. Bjarne legde het krantenartikel onder de scanner om het te bewaren op zijn computer.…

In veel programma’s zijn aspecten als kwetsbaar en emoties de aangrijpingspunten voor recensenten. Zonder dat zouden de vraaggesprekken immers de sfeer hebben van een kist dode makrelen, lijken zij te denken. Uiteraard horen gevoelens bij de mens.…

Opiniemakers, journalisten, recensenten. Altijd lopen ze achter de feiten aan en reageren ze op dingen die al gebeurd zijn. En wat een bagger aan meningen en verklaringen wordt er weer uitgestort over de goegemeente. Niemand heeft het meer over duiding, richting, verwachting, voorspelling.…

De Humo-recensent was meteen enthousiast: ‘een tof meiske uit Bornem’. Gedurende alle dienstjaren waren Sabine’s ‘kleedjes’ en haar kittig-korte kapsels onderwerp van discussie.…