Inloggen
voeg je column toe

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 1928):

Dag beste kijker

Ongeduldig zappend verscheen de tweeduizendste ‘Dagelijkse kost’ van Jeroen Meus. Najaar 2010 begon Jeroen aan dit VRT-kookprogramma, met een receptuur van spaghetti-vongole, zo vertelde hij met een-klein-hartje. Tot vijf keer toe verzekerde hij dat hij niet dacht aan stoppen. Hij toonde zich sentimenteel over zijn begintijd, maar nu een naam in de kookkunst.

Een tv-gezicht dat wèl binnenkort uit beeld verdwijnt is dat van Sabine Hagedoren. De vrouwelijke pendant van Piet Paulusma? Dat vind ik, met respect voor Piet, een ietwat ongepaste vergelijking. Hemelsbreed niet ver van ons verwijderd is de Vlaamse mevrouw Paulusma een AA-celebrity. Er bestaat een (nota bene Waals) bedrijf dat continu t-shirts produceert: ‘VRT-Sabine, je t’adore’.

Hagedoren draait sinds afgelopen zomer al minder diensten, kandidaatopvolgers krijgen een kans en ze zit in de beoordelingscommissie. Ik vind het spannend, telkens als collega Frank zijn weerbericht besluit. Indien van toepassing, dan zegt hij het: ‘morgen is Sabien ons zonnetje in huis’. Zoniet, dan verbijt ik mijn ontgoocheling.

Haar palmares, Hagedoren debuteerde ergens in 1993. De Humo-recensent was meteen enthousiast: ‘een tof meiske uit Bornem’. Gedurende alle dienstjaren waren Sabine’s ‘kleedjes’ en haar kittig-korte kapsels onderwerp van discussie. Haar vriendelijk-aanvoegende wijs (‘dag, beste kijker’) lijkt op een uitgekiende gimmick, haar presentatie is ongecompliceerd en resoluut, ze is niet hemeltergend mooi, haar passen voorwaarts zijn standaard en zelfverzekerd. En dan, mijn god, volgt haar directe lach. Iemand heeft uitgerekend dat Hagedoren de kijker gemiddeld twee keer per jaar met een knipoog verwent...

Weduwe Sabien heeft, trouwens, de liefde hervonden. In maart poseerde ze met haar aimant Sam Pauwels op de rode loper, bij een galafeest van Radio-Twee, en dat was ‘big news’. Ik heb sowieso een zwak voor Vlaamse televisiemadammen zoals de vlijmscherpe commentator-interviewster Linda de Win (de schorpioen van Villa Politica, de gitzwarte pitbull van de Wetstraat), Goedele Wachters, Kathleen Cools en actualiteiten-anker Martine Tanghe, de zestig gepasseerd, denk ik, veertig jaar journalist, naar schatting.

Ik weet het, daar moet je mee oppassen. Misschien zijn genoemde dames, in andere situaties, zonder uitzondering driftkonten, haaibaaien, hellevegen, huppelkutjes, viswijven, minder beschaafd dan ze zich in de uitzending voordoen.

Schrijver: Ton Mantoua
27 nov. 2019


Geplaatst in de categorie: actualiteit

3,0 met 2 stemmen 106



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Olean
Datum:27 nov. 2019
Bericht:Dag beste Ton, het doet me deugd dat er nog altijd lieden zijn die de moeite nemen om de lezers van deze rubrieken middels culinair verantwoord op smaak gebrachte hapklare brokken met truffels tekst te tracteren, in het bijzonder wanneer deze een licht werpen op onvermoede uithoeken van het Zuidnederlandse erfgoed in de weelderige gedaante van het Vlaamse palaver waar stugge, emotieloze, hardwerkende Noorderlingen het zogenaamd boreale hunner levenswijs tot standaard hebben verheven en hun status louter menen te kunnen ontlenen aan de immer toenemende schaarste hunner almaar prijziger panden, waarbij zij met verholen dedain neerzien op het joyeuze savoir vivre hunner bourgondische taalgenoten die - mens sana in corpore sano - hun copieuze dissen verrijken met allerhande delicatessen. Onvermoed, maar onbekend maakt nog niet onbemind...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)