Alle inzendingen over reeën

Reeën dart'len door bos en door land. Jagers maken hen van kant. Zo slaat voor hen het laatste uur. Dat is de wet der natuur. De jagers knallen met hun lood één voor één de reeën dood. Ik bezing de natuur, ik bezing de natuur, ik bezing de natuur...lijk. Kippen leggen ei na ei één voor één in de legbatterij.…

Al enkele dagen komen reeën zich er te goed doen, zich onbespied wanend in het hoge gras. Zelfs zag ik er gisteren weer enkele hazen in rondhuppelen. De buizerd zweeft er boven door het luchtruim, op zoek naar iets van z’n gading, en wordt zo af en toe het leven zuur gemaakt door pesterige kraaien.…

De pijn in geest, ziel en lichaam is uit mij geweken; zij is gevlucht, zoals de vogels uit de boomgaard vluchten voor het onvoorziene schot hagel van de schutter of zoals de schuwe reeën op hol slaan voor het geweer van de jager....…

We nemen voetsporen van reeën waar op ons eveneens zanderige pad en aan de horizon verheffen zich de geelwitte duinen. We worden vergast op aangename zonneschijn en tenslotte op een heerlijk worstenbroodje met chocomel aan "onze" houten tafel.…

Ochtendstilte in nevelen gehuld en heidegroen met purperen accenten bosrandloof dat langzaam prijs geeft de everzwijnen en de reeën Korhoenbalts op kleine terpen hazelworm verscholen in 't gras adders in holtes weggekropen wachtend op de warme zon.…

De Stern, een Aalscholver, iets kleins in ’t riet we voeren zachtjes langs de waterkant maar de bewoners zongen hard hun lied hun lied verheven boven platteland we hielden ons zo kranig, als graniet als de natuurliefhebbers echt verwant aan vogels, reeën, in een rampgebied ik sprak meest stadse woorden als passant de koude regen striemde…

weer rustig na een poos die rust is voor de jager onontbeerlijk hij moet geduldig wachten tot z’n schot hem bijna doet ontploffen van genot alweer een prooi, wat is het leven heerlijk z’n vrouw is niet verguld met de trofeeën waarmee hij bij het jagersgilde scoort ze vindt zijn grootste passie ongehoord hij jaagt niet op fazanten of op reeën…

Al jaren wordt mijn vader stukken ouder Al twintig jaar ruimt hij de zolder op Maar altijd hield hij die alerte kop En iedereen kon bouwen op zijn schouder We hingen uit het raam bij elke stop Hij nam me mee op reis in alle treinen En wees op reeën, bergen, bruggen, seinen We zagen steden, stranden, steeg en slop We ruilden onze rollen lang…

springen reeën door de bongerd? uit mijn lege zomermond blaas ik warme adem in mijn handen. overal staat geduldig stilte met haar ogen neergeslagen en ik kijk verwezen naar de rusteloze mezen. ---------------------------------------- uit: 'Onder een leeggewaaide boom', 1982.…

En op de weiden van het hertenkamp dartelden de onschuldige en zo lieflijke gevlekte reeën.…

In de bostuin van ons vakantiehuis krijgen we dagelijks reeën op bezoek. Een groot genot natuurlijk. Meestal zijn ze met ze tweeën en meestal komen ze halverwege de ochtend. Mijn vrouw en ik zijn er een beetje op gaan rekenen en we zijn gaan vermoeden dat ze een vaste route rond een bepaald tijdstip hebben.…

Ze gaat het bos niet in en ontneemt dus de reeën en weet ik wat voor andere dieren hun lekkere hapjes niet. Ik heb een serie kastanjes voor haar gewassen en te drogen gelegd.…

Net zoals de reeën doen. Dit alles heb ik al heel vaak gezien. Nimmer zal het vervelen. De spanning zit nog steeds in mijn lijf. Ik sta zo weer in de startblokken zonder wedstrijd. Een narcist is een drug waarvan je moet afkicken. Thuis schenk ik een beker witte port in, pak mijn breiwerk en luister naar de radio. Verder niks.…

Een bonte specht en een roodborst al met het blote oog gespot, en achter in het bos wandelend in de schemering twee reeën. Straks als ik mijn verrekijker hier heb volgt er heus meer. Mijn Huisje Buiten. Toen was het bittere noodzaak. Mijn huur was opgezegd, ik was dakloos zogezegd. Een caravan leek me een goed alternatief, zo voor de zomer.…

Ik zie de bergeenden grazen en weet dat reeën er fourageren. Ik zie de grote grijze, witte en blauwe wolkenpartijen die langs de hemel drijven, de twee zwanen die hun weg vervolgen, de oude kerktoren, een boom, zomaar, alleen. Nee, het is geen natuur, dat geef ik grif toe. Het is cultuurlandschap.…

Ook de nodige reeën, hazen en konijnen vielen getroffen neer. In de winter mikte de jager eens op een prachtige reebok. Hij schoot - en trof maar half... De reebok kon nog net wegrennen, maar had wel een gewonde, bloedende borst. Teleurgesteld volgde de jager al die bloeddruppels in de sneeuw.…

De reeën smullen in alle rust van het verrukkelijke gewas. Vogels geven hier zonder moeite concert vol verrassing. Bloemen bloeien vrolijk geurend. Werkzame bijen en vlinders zorgen voor welbesteed en opgewekt leven. Bij stralende zon, grauwe lucht of onweer strijkt Gods adem over dit blije oord van bezinning en rust na Aards leven.…

Dat wil zeggen: de meeste paadjes, ook de meer verborgen waar bijna niemand ooit komt en waar ik af en toe reeën of zwijnen tegenkom. Hoewel je in algemene gesprekken makkelijk zegt, of van jezelf denkt, dat je iets of iemand kent, je kent het bos of de persoon natuurlijk helemaal niet. Net zo goed als je je eigen huis nauwelijks kent.…

Wel al eens een vos gespot(eindelijk) – reeën, een boommarter, zang- en roofvogels – allemaal rond en in het naast het huis liggende bos en tuin. Zo’n jong bos, wat dicht begroeid is en te klein om door te lopen; waar je eigenlijk alleen maar langs loopt. Het mooie is dat het wild zich daar vaak ongestoord kan ophouden.…

Overigens, februari zie je nog geen jippige reeën. Oneerbiedig maar zou Pieter hartritmestoornissen krijgen van copulaties achter het stuur? Verstandig dan dat hij zich inhoudt. Logisch die vraag nu fietser Gesink ermee in het nieuws is. Die haalt zijn hartenprikkel niet uit z’n sinusknoop wat redelijk normaal is.…

Een gesprek met de boswachter leverde mij het volgende op: “Fabels zoals het uitzetten van vossen en reeën zijn hier schering en inslag. Het uitzetten van deze dieren is strafbaar, en dit sinds jarenlang.…

Ik ben ook zo gelukkig als er af en toe reeën van het Mastbos bij mij rust komen zoeken. Ik, de Trippelenberg, ben een nogal onbekend bos. Ik ben dan ook des te aantrekkelijker voor de weinige mensen die mij weten te vinden. Ik heb het aanzien van een klein wandelbos. Al mijn wegen en paden worden keurig onderhouden.…

Hier konden watervogels, reeën en konijnen heel dichtbij de mensen hun tehuis vinden. Tegelijk leefden ze er in volle vrijheid. Op zekere nacht hielden de feeën en kabouters feestmaal met elkaar. Onder een rij bomen zaten ze aan lange tafels. Geen mens stoorde hun smulpartij. Er werd wonderwijn gedronken.…

De vogels, eekhoorns, hazen en reeën: wat deze dieren ondernemen kon heel boeiend zijn. Maar wat de bomen wisten te vertellen, dat was steeds weer iets anders. Want de zwervende wind, die door hun kruinen woei, was van alles op de hoogte. "Op je oude dag zul je nog steeds datzelfde struikje van nu zijn," zei de grote eik.…

Ook de flora en fauna rond het huis leeft hier al vele generaties, zoals de vogels, de eekhoorns, de egeltjes, de reeën die soms door de tuin struinen.. en dus de muisjes.…

De reeën, de everzwijnen, nu en dan een wolf en zelfs de beren kwamen op bezoek! Het paadje werd een pad, een geul bijna. Het vijvertje werd een ven en toen de bron opwelde, begon het overtollige water via de ontstane geul zich een weg te banen door het bos.…

Al gauw kwamen er reeën, hazen en konijnen om van die beschenen plantjes te smullen. Intussen spraken de feeën over de bomen. Welke eiken en dennen moesten voortaan minder uit de grond zuigen? Wat voor bomen hadden juist meer voeding nodig?…

Ook hield hij in de gaten waar herten en reeën hun slaapplaatsen hadden. Een enkele keer hakte hij een oude boom om. Norbert en zijn vrouw Marja hadden pas een zoontje gekregen. Arno heette dat kereltje. Op een herfstavond woei de wind om hun huis. Dwarrelende boombladeren tikten aan de ramen.…

En mooi dat u die foto’s van die spechten, de vos en de reeën en hazen hebt meegegeven. Ze hadden mijn avonturen anders gewoon niet geloofd.’ ‘Blij dat te horen jongen, ik zal je straks oma ook nog even geven dan kun je het haar ook zelf even vertellen.’…

Zie dan toch die in de verte stil grazende reeën die plots opdoemen onder de, in die nacht neergestreken nog slapende wolkenbedden, dat weer oplost in eindeloze polderlandschappen onder toeziend oog van zon en maan, die elkaar dan zo kleurrijk afwisselen.…